Wat gaat 2012 ons brengen? We zullen het zien. In ieder geval mogen we op meerval vissen, iets waar we ook op Dutchanglers.nl mee aan de slag gaan, binnenkort meer! En er zullen vast weer dikke snoeken uitkomen. En mooie snoekbaarzen. En veel pret tijdens diverse vistrips, een reis naar Lake Caspe is al geboekt! Maar ook een verdere discussie over aalscholvers, beroepsvissers en Oosterburen, kortom: een discussie over visstandbeheer en aanverwante zaken. Het zal weer een mooi jaar worden.

Maar eerst nog maar eens genieten van een selectie van de mooiste vangsten van de Dutchanglers in 2011. Ieder van ons heeft een selectie uit de vangsten gemaakt; het is een prachtig visjaar geworden, kijk maar eens!

Veel plezier!

De Dutchanglers.

Michel Rijnberg:

Een mooie diversiteit aan grote vis voor Michel in 2011. Een groot deel zelfs vanaf de kant! Een nieuw fenomeen voor Michel die ons wadend verraste met mooie vis die met zijn headcam vaak ook nog mooi geregistreerd werden.

Stevige dril

.

Met een mooi resultaat

.

Mooie vis voor Edwin

.

Roofblei op een zonnige dag

.

Voor de meter kwam deze paling net te kort, maar het scheelde niet veel

.

Deze haalde de meter wel!

.

Een prachtig kasteel op een verregende dag

.

Mooie spiegel op een mistige ochtend

.

Oude krijger op een jerkbait

.

Zomersnoek

.

Wadend gevangen najaars snoek

.

Midden in de nacht gevangen koolvis

.

Prachtige soroya kabeljauw

.

Roofblei waden

.

Hendrik-Jan:

HJ neemt geen genoegen met half werk. Groot is NOOIT groot genoeg. Zijn selectie spreekt voor zich. Een aantal markante vangsten waarbij een spiegelkarper van 45pond in NL wel heel bijzonder is.

Het jaar afgetrapt met een 90-er

.

Grove vissen tijdens het snoekbaarsvissen

.

Mooie oude rover voor HJ

.

Schitterende grindgatbak tijdens het snoekbaarzen

.

1m26!

.

Werpend op de rivier met spinnerbaits

.

Tijdens een topdag met Volkmar de 2e 1meter 26

.

Doodaasvissen in het late najaar op een zandgat

.

20 kilo graskarper

.

38 pond spiegelkarper op het korstje

.

dezelfde spiegelkarper in het najaar op 45 pond

.

Fraaie kabeljauwen tijdens een week soroya

.

Meerdere 1 meter 20 vissen

.

Absurde hoeveelheden grote roofblei in het najaar

.

Een nieuw PR roofblei!

.

John Smit:

Grote snoek. Dat was 2011. Naast diverse 110+ vissen kwamen er maar liefst zes 120+ vissen bij hem in de boot of op de kant. Waarbij de 129cm van Eric en de 122cm van zoon Jelle er wel uitstaken. De 42pond graskarper was een ander hoogtepunt evenals de vistrip naar Soroya, een prachtige visbestemming!

Moddervet, in de haven vanaf de steiger, drillen op de viekrante meter. Wat een spektakel!

.

Een weekend met neef Félix en zoon Jelle. Dikke pret!

.

Wind, regen, een luwe plek in een vaart. En dan zo'n prachtige vis als beloning!

.

42ponds graskarper, aan een broodvlok, torpedo's vangen.

.

Release van de eerste van een serie 120+ snoeken dit jaar. Met gekraste vingers als souvenir......

.

Zoon Jelle, 9 jaar, met een zelfgedrilde 122cm snoek. Mooier wordt het niet als vader, samen met je zoon in de boot.

.

De mooiste vissen van Nederland, baars. Rondbuikige Hollands Diep vis, schitterend!

.

De langste in mijn boot dit jaar: 129cm. Gevangen door collega Eric die na het winnen van een Kerstwens een dagje mee mocht. Hij heeft nu zelf een boot:-))

.

De mooiste snoekbaars van dit jaar, helemaal in combinatie met de donkere luchten.

.

Double hookups met Michel tijdens een Volkerak dag. Wilde momenten!

.

Mijn 120cm+ kabeljauw op Soroya, kort na middernacht in de laatste nacht. Wat een waanzinnige vistrip was dit!

.

Metersnoek van nieuw water, sweet taste of success!

.

Prachtige metersnoek die geen moeite had met een 40+cm aasvis.

.

Licht toegetakelde 120cm vis die op een paar meter water een aasvis greep.

.

Mijn lengte PR: 124cm. De derde van 3 metersnoeken in 30 minuten. Greep staartdansend tijdens het achteruitvaren naar de plek mijn swimbait uit de oppervlakte!

.

Volkmar Strikkers:

Volkmar werd gek toen hij hoorde dat hij “slechts” 15 foto’s maximaal aan mocht leveren. En we snappen dat wel; hij heeft echt een bizarre reeks aan grote vis en aan diversiteit van vis gevangen. Benieuwd of dat in 2012 weer lukt, hij is immers nu “student-af” en begonnen aan het werkende leven.

Eind januari, de prognose voor 2011? Nee... De score van 4 bizarre uurtjes...

.

Met HJ het grote water op. 112,113,126 en 126... Compleet gestoord!

.

.

Ook de eerste meerval is een feit, 120 exact

.

Al jaren op zoek naar die eerste meter op de vlieg. Dag 2 dit seizoen: 119... Over de top!

.

Hoosbuien, dikke wind... 's Avonds de beloning: 118 werpend met een twinler

.

Werpend met een bulldawg boven 8 meter water een enorme kleun, hangen!

.

Het hele jaar gaf deze stek maar geen vis prijs, tot eind oktober. Hier wil je wel voor wachten!

.

Toch maar de rivier op in maart, gewoon proberen... Wauw!

.

Nieuw water verkennen én een dikke snoek vangen, top!

.

Vele blank-sessies dit voorjaar, maar als het dan lukt is de voldoening groot

.

Deze maffe 90er kwam de voorn uit het oppervlak halen!

.

Bikkelen in de bellyboat. Windkracht 5-6 en regen, het wordt beloond met deze 90cm snoekbaars

.

Direct de eerste roofbleisessie van het jaar getrakteerd worden op een 83-er...

.

Een waanzinnige september en oktober maand wat de roofblei betreft!

.

Een paar keer per jaar met de bellyboat gericht op grote baars. Deze dag kwamen er maarliefst 3 50-ers uit. Schitterende visserij!

.

Roel Orsel:

Veel grote vis, zijn PR meerdere keren verbroken op snoek, mooie vistrip in Noorwegen en drie hengels in puin aangeslagen. Roel ging lettelrijk “los” in 2011!

.

Tijdens een fotosessie van een dikke 122 van John trekt deze 111 mijn hengel in het water. Met een dosis geluk komen vis en hengel op de kant.

.

De tweede keer haven vissen in december levert weet succes – de 123 is de derde 120+ vis van het jaar en de vierde keer over mijn oude PR. 2011 heeft veel grote vis opgeleverd.

.

In de Lyngenfjord werden een hoop zeewolven gevangen

.

Voor het eerst op groot water zoeken naar groot wild – binnen 15 minuten komt deze 114 de ondiep geviste aasvis halen.

.

Binnen 15 minuten na het vangen van een 114 ; schoot deze 117 uit de planten naar een ondiep gesleepte bulldawg; voor de 2de keer over mijn 2010 PR heen binnen 3 weken !

.

In augustus zitten de snoeken tussen de waterplanten van een plas met erg helder water, een ondiep gesleepte BBZ switbait lokt deze 114 dame uit haar schuilplaats.

.

In 30 jaren snoeken is Roel’s PR niet verder gekomen dan 115, tijdens een ongecontroleerde drift nadat een vlagerige wind opsteekt grijpt deze 125 de langs scherende aasvis – nieuw PR !

.

De jaarlijkse vistrip staat in het teken van Bram’s VWO eind-examen; de Juni trip naar Noord-Noorwegen maakt het mogelijk boven de pool cirkel op meter gul te vissen in je korte broek.

.

Trollen boven een zandplaat in de Lyngenfjord met een cutbait shad levert binnen 1 minuut een dikke bak van een gul op.

.

In Oktober wordt de DA Esox-cup gevist – de vis laat het massaal afweten, waardoor deze 90-tiger de winnende vis wordt.

Jeroen Vloon:

De witviskoning! Won de competitie op de IJssel! Maar ook de kabeljauw koning, want wat ving hij een hoop meterkabeljauwen op Soroya, aan een verticaal hengeltje…… En samen met HJ nog altijd actief in het NKS.

woest dagje roofvissen op groot water

.

dagje Gooimeer, altijd goed voor een paar leuke visjes

.

eerste dikkert van mijn Soroya trip

.

Kneiter sterke kabel u op ultralicht materiaal, geweldig : )

.

Nieuw pr kabeljauw 127cm puur genot op onze laatste nacht een paar uur voor vertrek

.

Nog eentje om in te lijsten

.

Eén en actie dit jaar in het hoge noorden

.

Eén van de vele doubles, we kregen er maar geen genoeg van

.

ff een avondje zeelten voor de verandering met 2 mooie zeelten als resultaat

.

Mooie platten tijdens dagje feederen met collega Tonny, waarvan dit toch wel de mooiste was

.

De uiteindelijke bekroning op een jaar competitievissen, de eerste plek…

.

Ben Hakstege:

Een apart jaar voor Ben. Prachtige vissen in Noorwegen, op de nieuwe stekken altijd “als eerste erin en als laatste eruit”. Er werd gegrapt dat hij daar zijn meter quotum had opgevist. En wat gebeurt er…… inderdaad, een meterloos snoekjaar voor Ben in 2011. Wat zal hij blij zijn met de start van 2012!

.

.

.

.

.

En Bram die op de terugreis een snurkende vrouw "spiegelt"; hilarisch!

.

André de Wit:

De foto’s spreken voor zich. André vangt bijzondere vissen op bijzondere locaties en op bijzondere manieren. Met name zijn tropische avonturen zijn altijd spectaculair. Respect!

.

Het hoeven niet altijd lange sessies te zijn om mooie vissen te vangen. Op sommige stekken heb je korte aasperiodes, waarvan je goed gebruik van kunt maken als je ze eenmaal weet. Samen met Bart visten we 2 uurtjes op zo’n stek wat deze mooie metervis opleverde.

.

.

De hele stek al afgevist zonder ook maar een aanbeet te krijgen. Dan maar een keer het kantje afvissen. Op amper een meter uit de kant gebeurd het dan toch nog en ik krijg een flinke dreun op de hengel. Deze zware metervis mag even later poseren in de laatste zonnestralen!

.

Een dagje met Volkmar achter de baarzen aan begon moeizaam. Totdat ik tijdens het kunstaas wisselen een “gouden” greep deed. Een goudkleurige ratelplug zorgde voor deze 50 plusser en twee vijftigers voor Volkmar!

.

Tijdens een reis naar de Malediven hadden we flink wat pech, koffers zoek, harde wind etc… Het andere uiterste hadden we op de terugreis met onze houseboat. Schitterend weer en we voeren langs de mooiste stekken. Met poppers bestookten we het rif wat resulteerde in een stel mooie GT’s. Lomp sterk met bijbehorend uiterlijk, lomp!

.

Struinend naar bonefish stuit ik op een kleine blacktip shark. Toch maar even aangooien, je weet maar nooit. Tot mijn verbazing gaat de haai gelijk achter het vliegje aan en pakt hem!

.

Wachtend op Volkmar sta ik aan de oever en besluit alvast een paar worpjes te maken. Bij de 3e worp is het al raak en sta ik een negentiger te drillen. Als Volkmar aan komt varen zegt hij dat mijn schatting iets aan de lage kant is….Hij schept de vis en op de meetplank komen we tot 109cm….

.

.

In mijn ogen de mooiste trevally soort, de bluefin. Schitterende blauwe stippen en een geweldige sportvis.

.

Peter Sikking:

Van te voren is een item als dit een prachtige voedingsbodem voor veel hilariteit. En natuurlijk ben ik in dit gezelschap van groot – groter -  grootst vissers, als enige vliegvisser, vaak de paal waar tegen gepist wordt. Dat gaat dan, met veel moeite strak gehouden kop, ongeveer zo: ‘ Peter, we hebben van iedereen ongeveer 10 a 15 VIS foto’s nodig voor het Nieuwjaars item. Denk je dat jij er 1 hebt? Ach, ik laat ze. Er schemert namelijk een kern van waarheid in dit soort geintjes. Tenminste, als het je alleen om de vangst te doen is. Vliegvissen is waarschijnlijk de moeilijkste manier om zo weinig mogelijk vis te vangen. Maar juist in dat woordje moeilijk schuilt de clou. Ik wens dan ook een ieder een moeilijk maar des te bevredigender 2012.

Laat ik goed beginnen. Na een uitnodiging van HJ die het zakelijke met het aangename moest verenigen, was het voor mij het aangename dat overheerste. Na enorm te hebben staan kloten met een hengel die ik niet kende en dito kunstaas toch nog een verrassing. En wat heet. Een roofblei van 82,5 cm. Mijn eerste en waarschijnlijk ook meteen mijn laatste. In ieder geval van dit formaat.

.

Samen met John een dagje snoeken slash snoekbaarzen. Mijn eerste snoekbaars ooit, en meteen één van 72 cm. Prachtige ochtend!

.

Een plaatje van een polder waar we met zijn drieën hebben “gevist”. Gevist met aanhalingstekens. Zelf heb ik meer staan fotograferen voor het artikel.

.

Geen bijzondere foto zul je denken. Zeker niet in de rest van al dit Dutchanglers vis geweld. Toch is dit één van de meest gedenkwaardige momenten van 2011. John – De snoek – Smit staat hier namelijk een snoek te drillen gevangen op een STREAMER!! Ja, je leest het goed. Een STREAMER!! Ik onthoud me verder van commentaar. Dat laat ik aan jullie over.

.

Een Prachtige nimf voor één van de artikelen. De foto is gemaakt door John en later bewerkt door moi. Een plaatje al zeggen we het zelf.

.

Vissers. Een raar volkje. Macho ook. Een echte mannen wereld. Tenminste dat denk je. Staan hier twee door de wol geverfde hengelaars tegen elkaar te praten alsof ze juist een homo bar zijn binnen gelopen. ‘Voel eens aan de mijne dan. Lekker strak he. En deze, die dikke met die taps toe lopende top. Heb je die al gevoeld’? Rare lui, die vissers.

.

Ik had alles geprobeerd. Nat, droog streamer ets etc. Het wilde niet. Het weer zat verschrikkelijk tegen. Water te hoog en veel te warm. Bedenk het maar en het was er. Uiteindelijk heb ik, zoals het spreekwoord luidt, mijn hengel aan de wilgen gehangen. Mijn streamer heb ik erbij gedaan. Leverde tenminste nog een leuk plaatje op. Ben benieuwd of hij er volgend jaar nog hangt.

.

Trieste bedoeling dit jaar. Deze belly boat ligt op de kant. En daar is tie toch niet voor gemaakt. Wederom een plaatje waar het slechte weer en vangst vanaf druipt. Geen mooie shot met vis en hengel. Geen grote grijns. Nee, alleen maar een belly boat in de regen.

.

Na een lange nacht doorvissen liggen mijn twee reisgenoten (zoon en hond) allebei nog in coma. En dat terwijl na dagen de regen eindelijk eens heeft plaats gemaakt voor een zonnetje.

.

Deze foto van mijn zoon zegt eigenlijk alles. Je kunt niet zeggen dat we het niet geprobeerd hebben. Het mocht niet baten. Het slechtste jaar ooit op vliegvis gebied.

.

Bram Orsel:

De jongste telg van het geheel. Maar altijd fanatiek. En laat keer op keer zien dat niemand met hem de kachel aanmaakt als het vissen aankomt. Metersnoek en meterkabeljauw. Nu net student geworden. Benieuwd of hij Volkmar op gaat volgen als de “Eeuwige Visser van het Studentenleven”

Een weekje vissen in Lyngseidet, Noord Noorwegen, ter ere van het behalen van mijn vwo-diploma. Dat leverde heel veel mooie vissen op waarvan dit de grootste was. Een kabeljauw van 1,21m.

.

Omdat mijn pr snoekbaars begin dit jaar heel erg laag stond is het dit jaar gelukt om daar 3x overheen te gaan, waarvan deze snoekbaars van 76cm de grootste was.

.

Dit jaar ben ik niet over mijn pr snoek heen gegaan, maar deze dikke mama van 1,15m mocht er zeker ook zijn!

De beurs maakt zoals altijd een gezellige indruk. Er waren ook al gelijk de nodige bezoekers en later in de ochtend werd het zelfs gewoon druk. Toch blijft de Veemarkt ruim genoeg om overal goed langs te kunnen lopen en wat natuurlijk top is is het “gratis parkeren voor de deur”. Ik hoop dat de organisatie erin slaagt in Utrecht te blijven of in ieder geval bij verandering een ruimte te kiezen die dezelfde faciliteiten biedt!

Het aanbod aan onderwerpen en standhouders is divers en compleet. En de sfeer is echt gezellig. Ik heb zelf wel de indruk dat de economische crisis de hengelsport raakt. Ik trof weinig aan dat echt als nieuw kan worden omschreven en vond het aantal prijsacties opvallend. Leuk voor je portemonnee als consument maar vaak toch een teken dat de winst- en verliesrekening en balans van een aantal bedrijven wat krap begint te worden!

Hieronder een korte foto impressie.  Veel plezier als je zelf ook nog gaat kijken!

John Smit

Veel mooi karpermateriaal en fraai gepresenteerd

Handige "stretcher-bivvy" van Soul

Het bewijs dat op het gebied van onthaakmatten de gekte echt is losgebarsten :-))

Prachtige stand van Shimano

Lund met een design dat vis schijnt aan te trekken?

Verlekkerd kijken naar de actie van fraaie shads bij Illex

Luckylures. nl met pluggen zo mooi dat ik er niet mee zou durven vissen!

Het sympathieke Peuterfonds met hun uitgebreide stand

En allemaal meedoen aan de loterij tbv het Peuterfonds!

Dick Willemsen van RodVisions met fraai nieuw kleuren design op de hengels

Dick heeft wel een oogje op mooie spullen

Wim van Vliet van MacFishing

De winter komt eraan!

En ik had de indruk dat bij Raven spulletjes in de aanbieding zijn. Maar ik weet het niet zeker.........

De IJssel bij Deventer

Gelukkig heeft Jeroen heel veel ervaring op de IJssel en weet zijn visje er wel te vangen. Ik nam me voor om goed te luisteren en alle tips in me op te nemen en mijn visserij daarop aan te passen en dan moest het toch wel goed komen bedacht ik zo.

Met slechts drie en een half uur slaap, (ik moest terug komen van mijn werk uit Duitsland en moest toen alles nog voorbereiden) rijd ik ’s morgens vroeg van Almere naar Deventer. Daar aangekomen blijkt dat Jeroen ook niet veel meer heeft geslapen, want hij heeft gezellig met een aantal maten lekker zitten pokeren en dat was laat geworden. Hmmm…twee slaperige vissers in een veld van locale riviercracks, als dat nog wat moet worden?

Ik mag een steknummer loten, waarbij ik al heb begrepen dat vak C zal de meeste vis zal geven en het A-vak het slechts in de voorspelling ligt. Laat ik nou A3 trekken, een plek waar de week ervoor geen vis is gevangen. Dat belooft niet veel goeds, mede omdat dit qua bezetting met een aantal gerenommeerde koppels op papier het zwaarste vak blijkt.

Vak C, hier zaten we niet

In het eerste uur van de wedstrijd vangt Jeroen vis en probeer ik mijn onervarenheid zo snel mogelijk om te buigen en mijn bijdrage in de vangst te leveren. Ik ben degene die bovenstrooms zit en zal voor ons beiden voer moet brengen. We vissen namelijk beiden op nagenoeg dezelfde afstand en gebruikmakend van de stroming maken we zo één voerspoor. Jeroen zit stroomafwaarts en laat zijn korf steeds doorrollen naar het einde van het  voerspoor. Hierdoor zal hij uiteindelijk ook de meeste vis vangen, dit is inherent bij een koppel in stromend water de man stroomafwaarts vangt vrijwel altijd het meest. Ik krijg wel aanbeten maar ze blijven niet hangen. Jeroen: langere onderlijn, van 100 cm naar 150 cm. Nog steeds niet ideaal af en toe een vis die blijft hangen. Jeroen: leg nog een paar knopen in je voorslag zodat de schuivende lus montage korter wordt. Zo blijf ik een uur lang luisteren en aanpassen en vang dan uiteindelijk ook vis.

Ik gooi elke 3 tot 5 minuten een grote korf voor de helft gevuld met voer en de andere helft is aas ( gekiemde hennep en casters ). Af en toe gooi ik te kort, ik houd het erop dat ik de hengels niet goed ken en dat het daardoor komt, maar irritant is het wel. Met mijn vertrouwde “vaarthengels” gooi ik zelden fout en als ik fout gooi is dat omdat een harde windvlaag de korf meeneemt. Pas halverwege de wedstrijd kom ik erachter dat ik de hengel niet goed opgetuigd heb en de lijn eenmaal om de hengel gedraaid zit. “Pannekoek euh Pannenkoek , drie en een half uur slaap is toch te weinig!

Koppelvissen, een vak apart

Af en toe komen er vissers langs gelopen om te zien hoe de vangsten zijn en telkens krijgen we te horen dat de vangsten in ons vak slecht zijn. Aangezien wij wel met regelmaat vis vangen begint de hoop te groeien dat we er wel eens bij zouden kunnen zitten vandaag. Maar dit blijkt te vroeg gedacht want tijdens het 4^de uur van de wedstrijd kunnen we geen vis in het net brengen. Nu is het de kunst om te blijven schakelen en door te voeren. Door telkens de lijn te verlengen en dan weer in te korten, gewicht van de korven te wijzigen wordt er in het laatste uur weer een aantal mooie vissen gehaakt. En als Jeroen dan nog 4 barbelen tussen de 500 en 800 gram achter elkaar vangt, blijkt dat dit onze bonus te zijn.

Bij de weging blijkt dat we ons vak hebben gewonnen met een gewicht van 9.200 gram en dat we bijna 2 kilo verschil hebbenten opzichte van de nummers 2. Al met al een lekker dagje vissen waarin we van ZERO naar HERO zijn gegaan.

Mooie aasvissen :)

Volgend jaar gaan we kijken of we een aantal wedstrijden kunnen vissen onder de Dutchanglers vlag. Ik heb weer veel bij geleerd (Jeroen bedankt nog), dit smaakt naar meer. Ik maak in ieder geval vaker een uitstapje naar de rivier.

Ben Hakstege

De pogingen die ik samen met Volkmar op grote snoek waagde liepen vaak op niets uit. We kozen voor potentieel groot en het werd eigenlijk elke keer niks, we sloegen mis, losten onze vissen en hadden er onder de streep gewoon geen geluk mee. De snoekbaarzen lieten zich gelukkig wel van hun beste kant zien en ook grote baars kwam langs.

Hieronder een fotoverslagje van de vangsten uit September en Oktober.

Hendrik-Jan Verheij

Met collega Martijn op pad die meteen een straf snoekbaars PR wist neer te zetten

Volkmar met een net niet 50-er op een behoorlijk grote aasvis bestemd voor snoek

1 oktober, 30 graden, 30 snoekbaarzen en zwemmen in een kribvak, het moet niet gekker worden

Elkaar meer dan 10 jaar niet gezien en wat is er dan mooier om lekker werpend snoekbaarzen te vangen op de grootste rivier van .nl

Double hookups

31 pond schub tijdens de laatste warme septemberdagen op een zinkend vlokje

Kribvakjes uittikken op de IJssel.... ze zitten er heus wel

Ook Volkmar wist de snoukboarzen te raken

Biggetjes op getrolde pluggen

De lelijkste snoekbaars sinds tijden maar wel een dikke 70-er

Een kneitertje op een taaie dag

Samen met John dezelfde vis haken op 2 shads... het kan echt

In oktober staan er een paar mooie sessies geplanned dus wie weet kunnen we ook weer eens een paar fraaie metersnoeken op de gevoelige plaat zetten.

Hendrik-Jan Verheij

Kort daarna wordt een sandeel van Roel in het afzakken onderschept door een meter gul, snel een foto. De volgende worp levert direct weer een dikke gul op,  wat een feest.

Bram pilkt een nieuw PR koolvis: 42 cm

Bram had opgemerkt dat  tijdens het verplaatsen, op een ondiepe plek bij een eilandje midden in het fjord, een hoop vis op de fishfinder te zien was.  We besluiten die plek op te zoeken en eens te onderzoeken. Er blijken wolken 10 cm kleine koolvis op de bodem te zitten met grote rovers erom heen.  Al snel komen de eerste gullen in de boot kijken.  Mooie maten van zo’n 70 cm.

Na het noen-maal zoeken we dezelfde plek weer op. We hebben met John gebeld, die weet te vertellen dat op Soroya inmiddels getrold wordt met cutbait shads op heilbot, een idee dat het proberen waard is over de zandplaat rond het eiland in de fjord, het is hier zo’n 20-30 meter diep. We maken de zware spullen klaar. Zelf knoop ik de cutbait aan een 30 lbs hengel en een Penn 321 met 50lbs lijn. Stel dat er een knoepert van een heilbot op knalt,  dan wil je goed bewapend zijn. Bram brengt de boot op een trolsnelheid van 4 tot 5 km/h, nog geen 50 meter onderweg zie ik een paar dikke tikken op de top van mijn hengel,  huh,.?? Even checken, ja onmiskenbaar vis.  Even later zien we het: een kleine heilbot heeft de cutbait shad gegrepen.

Gesterkt door het snelle resultaat trollen we verder en scoren nog twee 70 cm gullen en missen een, wat wij voor een heilbot aanbeet houden. We vissen nog een poosje rond het eiland dat gullen, koolvis en een paar zeewolven oplevert. Nu hebben we altijd gedacht dat zeewolf alleen in de buurt van stenen zich ophield  maar dat wordt gelogenstraft?? We vangen ze hier midden op een zanderige plaat.

Dag 7, de laatste dag

Het is donderdag onze laatste visdag. We pakken de draad op waar we gister gebleven waren , ondiep bij het eiland. De grote zwermen kleine koolvis zijn er nog steeds. Bram snagt er een met zijn pilker, in de weg naar boven wordt het koolvisje bij de kladden gegrepen door een mooie gul van 70. Precies op dat moment haakte Max ook een gul, wat een mooie duo-foto opleverde

Op de laatste visdag besluit ik wat te experimenteren.  Ik haal de shad van de loodkop af en prik een klein koolvisje tussen zijn rugvin en staart aan de dreg van de stinger. Misschien heeft het visje 10 seconden bij de bodem gebivakkeerd,  weer komt de vergelijking met XL snoekbaarsen weer boven.  Een paar tikjes,  een inbuigende hengel en de haak zetten,  hangen ! een gul van ongeveer 70 had vast niet gedacht dat er een haak in dat hulpeloze koolvisje zat.

Dit resultaat werpt toch wel weer een nieuw licht op kabeljauw vissen, zou best wel een paar daagjes willen experimenteren met dobber, firebal, trollen etc. De vis blijft boven komen,  allemaal geen monsters, maar mooie sport op het materiaal waar we mee vissen. Hoog op het talud krijgt Bram beet.  Eenmaal in het oppervlak klinkt een blijde roep:  ‘Een kelp kabeljauw!’. Levend tussen de planten op een garnalen rijk dieet krijgen deze gullen een rood-oranje tekening,  wonderschoon,

We besluiten nog een keer te gaan trollen met cutbaits. De heilbot en gullen van gisteren smaken naar meer. De hengels worden in  klaargemaakt, de boot op koers en  snelheid gebracht. Het is hier een meter of 25 diep, ik besluit 30 meter lijn uit te zetten. Op de reel zit tracer braid dat afwisselend moss & flame green gekleurd is in stukken van 75 cm. Ik tel tot 20 de stukken licht groen die voorbij kom, 18, 19, 20 en zet de handle op de reel over, direct gevolgd door een knal van jewelste.  Jongens gas eraf, er zit vis op ! Na een dril van 30 meter zien we dat een beste gul van 116cm de cutbait gegrepen heeft.

We trollen nog een andere zandplaat af, waar twee jaar geleden ook een heilbot gevangen werd. Nu klap er bij Ben een vis op zijn 400 grams cutbait.  Blijkt een 70-tiger gul te zijn.   Het lijkt wel snoeken, waar het aas soms ook niet groot genoeg kan zijn. Met een visweek waarin bijna alle viswensen in vervulling gegaan zijn, verplaatsen we ons voor de laatste keer naar de hoek met het Kaafjord.

Bram heeft al een zeewolf gevangen, maar hoopt z’n PR scherper te stellen. We komen op de plek aan, waar Ben z’n naam eer aan doet, voordat de boot in een stabiele drift is ligt z’n shad al op de bodem, vast. Wanneer Ben z’n hengels probeert los te krijgen blijkt het vaste punt te leven.  Hoeveel geluk kun je hebben?! De shad is gegrepen door een knijter van een 118cm gul. We vissen verder en vangen een paar visjes, we stoppen deze sessie om 2 uur. Ik moet nog bij de plaatselijke winkel langs om een nieuwe schaar voor in het huisje te kopen, want de oude schaar lag inmiddels op de bodem van het Lyngenfjord. Jongens opdraaien. Ben is zoals gebruikelijk de laatste met opdraaien. Terwijl hij snel de reel opdraait zegt Ben: “en nu komt in het opdraaien  de beuk der beuken” en twee seconden later:  Bammm, wordt zijn shad gegrepen door een vis die snel naar de bodem gaat en nog een keer, juist ja een heilbot.

Wij zijn het er over eens Ben heeft al zijn visgeluk in een week verbruikt, geen metersnoeken voor Ben meer dit jaar. We gaan die middag uit eten; in de wereld plaats Lyngseidet is dat een keuze uit een warme worst bij het benzine station of een bord friet met hamburger in de plaatselijke supermarkt. We kiezen voor het laatste en het smaakt voortreffelijk. In het huisje pakken we alles al in wat niet meer nodig is voor de laatste vissessie en de terugreis.

De laatste vissessie staat in het teken van een dikke zeewolf voor Bram. We kiezen de 35 meterlijn aan de overkant van het fjord. Na een half uurtje verbetert Max zijn leng PR. Niet veel later krijgt Bram een forse aanbeet,  zou het ? Een dril van 10 minuten later verschijnt een dikke lom in het oppervlak. Ja wat doe je dan?  Nou een mooie foto schieten:

We vissen vrolijk verder terwijl er door Max, Roel en Ben nog zeewolf gevangen wordt. Ben heeft nog een hele beste!

De allerlaatste uurtjes gaan we nog naar het ondiepe talud bij het eilandje. We zijn moe en de armen beginnen best zeer te doen. Ik vang na middernacht nog twee mooie gullen, maar ik weet niet of ik blij ben ze te vangen of dat m’n spieren meer zeer doen, wanneer Max de oudste en de wijste is en zegt: jongens genoeg geweest, ophalen. In het huisje ontfermen wij ons over de bodempjes Beerenburg en whiskey en kruipen in ons mandje. Om half 6 gaat de wekker, inpakken, schoonmaken. Om 7 uur staat Stein-Erik klaar om ons weer naar Tromsø te brengen.

Het is prachtig weer, ik sta op de brug van de veerboot Svensby-Breivikeidet en kijk nog 1 keer terug. Nu al met een beetje heimwee en het allereerste plannetje voor een volgende keer.

Gr Roel, Bram, Ben & Max

De basis, de vliegenhengel

.
Een vliegenhengel bestaat uit twee, drie, vier en soms zelfs uit vijf of zes delen. Vroeger waren tweedelige hengels de standaard. Tegenwoordig zijn meerdere delen hengels de normaalste zaak. Meer delen hengels hebben een enorme sprong voorwaarts genomen vanwege de door vliegtuigmaatschappijen opgestelde en aangescherpte regels waar het de (hand)bagage betreft. En, omdat we met zijn allen tegenwoordig steeds makkelijker even het vliegtuig pakken, is een hengeltje voor op reis snel en makkelijk ingepakt. Gek genoeg had het niet eens zoveel met de hengel te maken als wel met het heel houden van de hengelkoker. Veel goedkope tweedelige hengels hadden en hebben een minder betrouwbare hengelkoker. Mijn Walton, zeker geen goedkope hengel, heeft een inferieur soort hardplastic koker die al begint te scheuren als je hard langsloopt. Het “goedkope hengel = goedkope koker” verhaal gaat dus niet altijd op, maar feit blijft dat je in de meeste gevallen je tweedelige hengel, goedkoop of duur, niet tussen het bagageruimgeweld wilt hebben. Meenemen als handbagage werd het motto en de meerdelige vliegenhengel was geboren. Helaas mag je, voor zover ik weet, helemaal geen hengel, klein of groot, meer als handbagage meenemen, maar er was een tijd….

Een vliegvissers-snoeprek!

.
Lengte
Net als normale hengels zijn vliegenhengels in verschillende lengten verkrijgbaar. De kleinste meet ongeveer 6 ft (1 ft = 30,48 cm) dikke 1 meter 80. Vaak zijn de kleinere hengels ook de lichtere hengels. Het loopt door tot zo’n 15 ft. Pin me hier niet op vast want, zoals ik eerder al heb aangegeven, de markt is continu in beweging.
Gewicht(ig) gedoe
Iedere hengel wordt verkocht in een bepaalde gewichtsklasse. De gewichten lopen van # 0 tot # 15. Er bestaan ook 3×0 hengels en er zal ook best ergens een 16 hengel bestaan, maar we houden het basic. Het werpgewicht van een vliegenhengel wordt aangegeven met een # = aftma klasse(American Fishing Tackle Manufacturers Association). Het mooie is nu dat bijvoorbeeld een aftma 5 (#5) hengel het best geschikt is om een # 5 vliegenlijn mee te werpen. Ook hier zijn een aantal uitzonderingen op de regel omdat niet iedere lijnfabrikant dezelfde waarde hanteert voor bijvoorbeeld een aftma vijf lijn, maar in het algemeen is het zo.
Wat vroeger een gouden regel was is nu nog steeds een gouden regel: koop een allround hengel. Een hengel waar je zowel in de polder, als aan de rivier, op een meer en aan het zoute wat hebt. De standaard der standaarden is de vijf hengel met dito lijn.  De lengte van de standaard #5 hengel is 9 ft. Dat is niet te lang en niet te kort en is multifunctioneel inzetbaar. Tegenwoordig, met de opkomst van steeds strakkere hengels, wordt ook de # 4 wel als standaard hengel opgegeven.

Begin met een allround hengel, AFTMA 5 (#5)

.
Tendens
De tendens in de “vliegenhengelwereld” is hoe strakker hoe beter. Strakker en lichter. De meesten mensen werpen makkelijker en verder met een strakke hengel. Ook met wind tegen is een vliegenlijn makkelijker te werpen met een strakke hengel. Hoe strakker de hengel, meestal aangegeven met termen als FAST en MEDIUM FAST, hoe minder buigzaam de hengel. Om een beetje orde in de chaos te scheppen kun je onderstaand rijtje gebruiken

• EXTRA FAST:  beetje top actie
• FAST: topactie
• MEDIUM FAST: Standaard. Buigen tot ongeveer de helft van de hengel
• SLOW: buigen tot in het handvat

Als we nu eens een FAST hengel en een SLOW hengel pakken en de voordelen van beiden bespreken. Weet je meteen ook de nadelen.
1. SLOW: met een zachte hengel kun je een dunnere tippet (leader) vissen – meer demping – minder kans op lijnbreuk – hengel vangt beter de klap op.

2. FAST: werpt makkelijker – makkelijker tegen de wind in – makkelijker wegzetten zwaardere vlieg/nimf.

Het zal jullie niet verbazen dat zwaardere hengels vaak strakkere hengels zijn. En dat heeft vreemd genoeg niets te maken met de grootte van de vis, maar meestal met de grootte van de vlieg en de omstandigheden (weer) en afstand.

Easy
Voor zover lijkt het makkelijk. Je koopt als beginner een # 5 hengel met bijpassende # 5 lijn en je kunt in de meest uiteenlopende situaties uit de voeten. Het lijkt niet alleen makkelijk, het is het ook. De ellende begint als je een hengel wilt kopen voor een stuk water waar behoorlijk grote en minstens even sterke maar schuwe vis zit. Vissen waar je niet dichterbij kunt komen dan hooguit twintig meter. Die alleen tot bijten te verleiden zijn met heel kleine vliegen. Gevist aan heel dunne leaders.

Stapel gek werd ik er van. Op zo’n twintig meter afstand zag ik duidelijk forellen van droom formaat foerageren. Het probleem met droom forellen is dat ze vaak: 1. te ver weg staan. 2. enorm schuw zijn. 3. ze geen enkele vlieg nemen. Vaak ook nog alle drie samen.
Verder het water in kan ik niet. Betekent gegarandeerd zwemmen. Achter me heb ik bebossing, dus een goede overheadcast kan ik niet maken. Eigenlijk heb ik een langere hengel nodig. Tien of elf ft zou ideaal zijn. Mooie rolworp en de lijn dan laten schieten. Maar helaas, ik sta met een 8,5 ft. Mijn DT lijn heb ik wel al verwisseld voor een Wf lijn en daarmee haal ik, met veel moeite, de foeragerende vis. Maar echt mooi zacht krijg ik de lijn niet op het water. Door de sterke stroming moet de worp ook nog eens precies op maat zijn. Te ver naar rechts en ze zijn weg. Door de stroming heeft de vlieg hooguit twee seconden drijftijd. Daarna wordt het draggen en kan ik overnieuw beginnen.

Zelf geen foto en als ik een grote vang geen camera in de buurt…..

.

De vissen zijn hier vandaan gezien ongeveer een kilo en dat vergt minimaal 16/100 aan nylon. Maar 16/100 heb ik al geprobeerd, krijg er alleen maar weigeraars op. Bijkomend probleem is, als ik het goed zie, de vis aast op heel klein spul. Haakje 20 en kleiner. Vissen met 16/00 moet, vanuit het oogpunt van de vis gezien, wel haast lijken op een stuk kabeltouw waarmee je een leuke Kruiser aan de wal vast maakt.
Mijn hersens zeggen stap uit het water en ga hier weg. Maar zoals vaker het geval wint het hart en blijf ik staan. Mezelf ondertussen vervloekend. Mis ik ook nog het eten in het pension. Maar ik zal en moet er één vangen. Ook al besef ik dat ik hier met mijn standaard uitrusting eigenlijk geen enkele kans maak. Ik verleng mijn leader met een meter 12/100. De kleinste vlieg die ik heb komt aan het eind en met mijn arm bijna uit de kom probeer ik een halve rolworp te maken. Vervolgens zet ik, voordat de lijn het water raakt, de achterwaartse worp zo hoog mogelijk in om de bebossing achter me te vermijden en met meer geluk dan wijsheid kan ik een redelijke voorwaartse worp neerleggen die precies voor één van de vissen land. Direct is het raak. De vis reageert in een halve seconde. Zelf ben ik nog zo met de worp bezig dat ik veel te veel lijn heb uit- staan. Gelukkig helpt de sterke stroming een handje zodat ik net genoeg contact met de vis heb om de haak te zetten.

Het vervolg zal ik jullie besparen. Waar het om gaat is dat je voor speciale (vaak grotere) wilde forellen ander materiaal nodig hebt dan de standaard #5. Grote forel ligt nu eenmaal niet voor het opscheppen. Dat is ook de reden dat veel vliegvissers zo abnormaal veel hengels bezitten. Een veel gehoorde excuus van een vliegvisser tegen zijn vrouw is dan ook:’ ik moet wel een nieuwe hengel schatje. Iedere situatie is nu eenmaal anders. Je wilt toch niet dat ik als enige van de jongens niets vang’?

What’s in a name
Overheadcast = recht over je schouder naar achteren
Sidecast = rechts of links naast je
Rolworp = tja, dat gaat hem niet worden. Moet je echt even Googelen.
Parachuteworp = eigenlijk een half afgemaakte worp. Om nimf of droog stroomafwaarts meer tijd te geven om bijvoorbeeld te zinken (nimf).

Er bestaan nog een aantal worpen maar als je bovenstaande worpen beheerst kom je een heel eind.

Aan de lijn houden

natuurlijke kleuren

.
Er bestaan enorm veel soorten lijnen. Een groot aantal zul je nooit gebruiken. De meest gangbare zal ik hieronder kort bespreken:

• DT : dubbel taps. Voordeel zachter en nauwkeuriger presenteren en makkelijker in de lucht te houden.
• WF : weight forward. De eerste negen meter hetzelfde gewicht als een DT van hetzelfde aftma maar makkelijker “te schieten”.
• S lijn : zinkende lijnen. Voordeel dat je op verschillende dieptes kunt komen en meer verschillende vissoorten kunt vangen met een vliegenhengel. Nadeel: het gooit beroerd. Je hebt slow sinking tot fast sinking en alles wat er tussen en omheen zit.
• Zinktip : spreekt voor zich. Alleen de tip zinkt.
• Intermediate : zakt een paar centimeter onder water.
• Hover : is een drijvende lijn maar dan net iets anders. Hangt net onder de waterspiegel. Voordeel: minder zichtbaar voor de vis.

Volgende week reels – leaders en vliegen, een onderwerp waar nog meer over te vertellen valt!

Peter Sikking

En dan blijf je haken.......

.

Toch heb ik er nooit over gedacht om ermee te stoppen. Erger nog, in de bibliotheek ben ik gaan zoeken naar alles wat met vliegvissen te maken had. Het werpen heb ik mezelf, via plaatjes in de boeken, aangeleerd. Dat dat zeker niet slim is heb ik recent nog ondervonden. Het blijkt dat ik met wat zwaardere hengels, die “voel” ik slecht, mijn arm hoger hou dan nodig. Waardoor ik snel kramp in mijn schouder krijg. Eenmaal verkeerd aangeleerd is het moeilijk aanpassen. Natuurlijk had je clubs in die tijd maar dat besefte ik pas veel later.
.

Het plezier in vliegvissen heeft nooit onder het ‘alles zelf uitvinden’ geleden. Natuurlijk is les krijgen van iemand die goed kan werpen fantastisch en natuurlijk is het verstandig om meteen een goede hengel te kopen. Zeker omdat een beetje hengel tegenwoordig een garantie heeft van vijfentwintig jaar. Je aansluiten bij een club kan je in drie maanden meer info verschaffen dan je zelf ooit kunt vergaren. Een goede winkelier is buiten een kennisbank ook een nee verkoper. Daarmee bedoel ik dat een echt goede winkelier je alleen iets verkoopt dat bij je past. Hulp en samen zijn wat betreft “snel” leren vliegvissen dus de key-words. Ga je in je eentje aan de slag, mijn zegen heb je. Vind het persoonlijk wel wat hebben. Beetje alleen prutsen om daarna een “betere” vliegvisser te worden dan je mede vliegvissers die wel les hebben gehad. Het kost alleen veel meer tijd. En tijd is een vreemd begrip geworden.

Puur

.
Mijn Dam is helaas gebroken en van garantie hadden ze toen nog nooit gehoord. Door deze breuk ben ik echter wel terecht gekomen bij een specialist in de vliegviswereld. Er ging letterlijk een wereld voor mij open en tegelijk ook weer dicht. Er is zoveel te koop in allerlei gewichtklassen dat je er in het begin duizelig van wordt. Ieder jaar wordt de vliegenhengel opnieuw uitgevonden en zo is het ook met leadermateriaal en lijnen. De enige tip die ik kan geven: ga eerst eens vliegvissen. Leen desnoods een hengel van een bevriend (ook) vliegvisser. De meeste vliegvissers hebben toch veel te veel hengels. Als je eenmaal genoeg ervaring hebt opgedaan kun je makkelijker de juiste beslissing  nemen op materiaal gebied.

Tegenwoordig is er natuurlijk een enorm aanbod aan informatie te vinden via het web. Gebruik deze informatie, liefst de niet gesponsorde, en neem mee wat voor jou iets aanvult. Koop in het begin geen hengel via internet. It’s not done zouden de Engelsen zeggen. Een hengel moet je voelen. Daar moet je mee kunnen werpen alvorens tot aankoop over te gaan. Alleen ervaren vliegvissers, die precies weten wat ze willen, kopen een hengel zonder hem “ gevoeld” te hebben. Een goede winkelier is wederom onmisbaar.
.

Om de beginner toch een beetje door het bos te leiden deel ik graag “de basis” met jullie. Al is het alleen maar om in het prille begin deze pagina’s nog eens open te slaan om te kijken hoe het nou ook alweer zat. In de komende artikelen ga ik daarom wat dieper in op de materialen en technieken. Geen werptechnieken(zal ze wel benoemen) maar werpen moet je gewoon doen. Een nieuwe reis dus. Maar deze keer door materiaalland. En net als in Noorwegen zijn in materiaalland ook bepaalde goden de baas.

Tot volgende week, het volgende deel, als we het ove rhengels gaan hebben!

Peter Sikking

Veel mooier wordt het niet.........

Ik heb Peter nog nooit een vis zien vangen. Ik heb hem zelfs nog nooit aan de waterkant gezien. Maar dat komt misschien door mijn uitmuntende gebrek aan vliegviskennis en ervaring. Ik vis niet waar hij vist. Want eenmaal met Peter aan de praat geraakt dan stopt het niet meer. En samen fotoos maken was helemaal leuk, zo moge de bijgesloten foto aantonen (misschien is die snoekstreamer wel iets voor Volkmar, die heeft ook wel wat met vliegvissen, zie zijn snoekverslag).

Ik ben van groot. Peter van fijn. Ik hou van de bodem (sommigen noemen mij een wroeter). Peter van de oppervlakte. En ik ben blij met zijn bijdrage. Want wat er over vliegvissen ook te zeggen valt, als je van materialen en technieken houdt dan kun je je hierin volledig kwijt. En Peter legt dit op een pakkende manier vast! 

Vanaf komende vrijdag iedere week een update.

Peter: namens de Dutchanglers bedankt alvast!

John Smit

Het verslag:

Tijd om weer te gaan vissen ! De gesloten tijd is prima besteed aan een volledige renovatie van de tuin voor en achter het huis.  Volgens planning had dit een milde periode moeten zijn met aangename temperaturen om te werken.  Moeder natuur dacht anders, zweten en eindeloos nieuw geplantte struiken water geven was het geval.  Het tweede weekend had mijn buurman met een kraantje coniferen gerooid en een vijver gegraven. Hiermee kwam een lang gekoesterde wens in vervulling.  Een groepje goud-elritsen zijn de nieuwe bewoners, zeer aan te bevelen als je niet te grote vissen in je vijver wilt.   Ik heb in de vijver een emmer prut gegooid, afkomstig uit een mooi slootje in de buurt, om al wat waterinsecten e.d. in de vijver te krijgen, echter wie schetst mijn verbazing – de eerste vissen eitjes zijn al uitgekomen  – zie her en der speltaasjes zwemmen – benieuwd wat dit zullen worden.

Als je dan toch van je vrouw in de tuin moet zitten, dan maar naar vissen kijken!

.

In het derde weekend van mei wordt de boot in orde gebracht en de aasvisbak opgestart en gevuld met een verse lading vis uit de vijver van Ben’s buurtsuper. Het opening weekend moet ik laten schieten – op zaterdagochtend  vroeg  kom ik voor mijn werk terug uit Canada en na een hazenslaapje in eigen bed vind ik het ’s middags te hard waaien, de zondag gaat op aan het vieren van verjaardagen.  Op hemelvaartsdag hebben Ben en ik hetzelfde plan om te gaan vissen met onze zonen. We kiezen voor een plas die we goed kennen, om 7 uur staan we bij de helling, Ben is een kwartiertje later.  Wanneer op de eerste stek  het aas te water gelaten hebben, wordt de voorn op de fireball van Bram snel gearresteerd.  Ben die net komt aanvaren, schiet een paar fotoos van de dril van een mooie 60-tiger snoekbaars.

Bram hangt aan een snoekbaars!

.

Bram is lekker op dreef met de firebal, in de volgende drift schuift een 80-tiger snoek over de voorn. Ik ben altijd benieuwd naar de grootte van de aasvis voorkeur, ik heb een klein voorntje op een dropshot montage zitten en een mid-size brasem onder een dobber, het is het begin van het seizoen – je weet maar nooit. Vandaag is de voorkeur voor voorntjes van een centimeter of 15 – wat je 10 jaar geleden snoekvisjes zou noemen. Nadat Bram op een tweede taluud weer een leuke snoek vangt op z’n firebal hengel met een middenslag voorntje, schakel ik ook over op die aasgroote op beide hengels, 3-0 wordt me een beetje te gortig, tijd voor een nieuw talud.  Net als vanochtend komt Ben op het juiste moment aanvaren wanneer mijn dobber met een “plop” de diepte in getrokken wordt – lijn strak – aanslaan – hangen.  Ik kan duidelijk voelen dat het aanslaan beantwoord wordt met kopschudden. Wanneer daarna de hengel diep krom getrokken wordt en de meters powerpro van de molen afgaan is het duidelijk – dit is een lekkere snoek.

Lekker snoekie drillen!

.

Toch wel fijn als er zo’n goede fotograaf als Ben in een boot naast je ligt :-). Nu realiseerde ik me dat ik een 100% score heb bij het scheppen van de 90-tiger snoekbaarsen die Ben gevangen heeft (zie “mooi begin”) dat “de schepper” als geuzennaam opleverde, omdat mijn score voor 90+-ers nog steeds op 0 staat.  De onderstaande foto brengt de verhouding metersnoeken fotograferen op een 1:5  verhouding tussen “de schepper” en Ben als “de fotograaf” .

Dikkerdje!

.

Een fraai getekende, hoge 113 snoek komt even in de boot voor een statieportret. De gevolgen van de paai zijn nog duidelijk te zien aan de bijtwonden in haar linker flank.  Ze gaat snel weer terug ik krijg een grote plens water over me heen van de staartslag waarmee ze weer in de diepte verdwijnt.  Een half uurtje later komt een SMS binnen van Ben  – mooie baars 47 -  Finn schiet een mooi plaatje van z’n vader.

Ben met een stevige baars

.

Van de rest van de middag valt alleen het super mooie weer op – we vangen niets meer, drinken een biertje en komen zwaar verbrand ’s avonds laat thuis – heerlijke dag, die smaakt naar meer. Na de zoveelste BBQ/verjaardag deze maand besluit ik met Bram zondag een uur later dan gepland te beginnen – we staan om 7.30 bij de helling, waar we de auto van Volkmar en HJ al zien staan – die zijn er vroeg bij (het is niet alles goud dat er blinkt). Wanneer we het meer op stuiven richting de eerste stek die we in gedachten hebben, zien we de boot van HJ in de verte. Tijdens het optuigen komen ze langszij, helemaal blij vanwege de zojuist gevangen 126, hun dag is goed – ze melden dat ze al gauw er weer vandoor moeten (father duty calls,…) Op de eerste stek is nog een leuke 70-tiger te verleiden:

Mooie snoekbaars in een ruig weertje

Nu had de windguru (www.windguru.cz) voorspeld dat het vanaf 4 uur zou gaan regenen, een lelijk front dat zich aftekent aan de horizon en schiftende wind doet ons vermoeden dat de Tjechische vrienden het mis hebben. We hadden hier geen rekening meegehouden met onze kleding en na 15 minuten stug doorvissen terwijl dikke-droppen-regen op ons neerdaalt besluiten we een schuilplek te zoeken onder een brug.

Hilarisch plaatje!

.

De buienradar op m’n telefoon laat een heel breed front zien, dan dient ook gerommel van onweer zich aan. Onweer op het water is niks gedaan, we gaan er snel vanaf. Eenmaal kletsnat in de auto bellen we met HJ – die hebben net op tijd getrailerd – het mag bij hun geen goud zijn water er blinkt – het is in ieder geval wel droog.

Roel Orsel

De Trinity heeft bredere stukken waar het iets langzamer stroomt (pools) gescheiden door smallere stukken. Kirk denkt dat gars een tijdje in een bepaalde pool blijven, deels gesteund door het terugvangen van getagde vissen. De gars hebben een prima reukvermogen. We denken, dat net als bij de snoek in Nederland, de gar opportunistisch eetgedrag heeft en een vers stuk aas niet laat liggen. Sterker nog, wanneer de hengels het water in gaan, en er een hongerige gar in de buurt is, heeft hij het aas vaak binnen enkele minuten gevonden.

Kirk Kirkland is nu zo’n 10 jaar bezig als professioneel visgids op gator gar. Volgens eigen zeggen heeft hij tientallen methodes voor het vissen op gar beproefd, waarbij de “cutbait” methode als meest productieve naar voren gekomen is. Bij deze visserij maakt hij gebruik van Shakespare Ugly Sticks van 7ft. Deze hengels zijn uitgerust met een Penn ….. baitrunner. Kirk zet eerst een meter of 10 nylon op de spoel, om doorslippen te voorkomen, maar ook om te breken wanneer de hoofdlijn van 150 lbs PowerPro helemaal van de molen getrokken wordt. De onderlijn bestaat uit een meter 100 lbs sevenstrand onderlijn met een enkele 2/0 bronzen dreg.

Op de lijn is een dunne, lange 25 grams schuifdobber die met een stopknoop op zo’n meter of 6-8 diepte wordt gezet. De dobber doet enkel dienst om de gar te kunnen volgen nadat deze het aas gepakt heeft. De Trinity is zelf maximaal zo’n 4 tot 5 meter diep. Kirk neemt voor elke visdag diepgevroren aas mee, dit zijn vooral kleine karpers van een pondje of 5 tot 8, maar ook tilapia, shad (een witvis die aan kolblei doet denken). De Texaanse wet staat het vissen met “game-fish”, zoals white bass als aas niet toe. Je mag deze wel vangen en opeten, maar dan niet met het afval vissen !? – rare jongens die Texanen. Een karper van een pond of 6 wordt in 3 tot 4 stukken gesneden, waarbij de kop echt het beste aas bleek te zijn, wij denken omdat hier het meeste bloed in zit.

Een goede “pool”op de Trinity is een plek waar je de hengels goed kwijt kan, er niet te veel omgevallen bomen en takken in de pool en direct stroomafwaarts zijn, je voldoende actieve vissen ziet rollen en waar een schaduwrijk plekje is.

De hengels worden zo’n 2 tot 6 meter uit de kant ingegooid en nadat het aas afgezonken is en alles op de plek stil ligt, gaat de hengel op de banksticks/pieper. Voor het gevoel ligt het aas soms vlak aan de kant, maar dit blijkt geen probleem te zijn, sterker nog, volgens Kirk azen de gars daar juist. Nadat alle 4 hengels uitgezet zijn wordt meestal een schaduwrijk plekje aan de overkant gezocht. Vaak werd er ook nog een 5^de hengel uit de boot gevist. Wanneer de gar actief is, duurt het wachten vaak niet langer dan een minuut of 5 voordat een fluitende pieper een aanbeet verraadt.

De gar neemt het aas en zwemt er mee stroomafwaarts. Op dit moment wordt de boot gestart, de hengel van de steunen gehaald en de gar via de dobber gevolgd. Soms zwemmen de gars maar 20 meter stroomafwaarts, maar we hebben ze ook wel een paar 100 meter gevolgd. Ze van de kant af te bevissen is daarom geen optie. Na verloop van tijd gaat de gar dichtbij de kant met z’n neus stroomopwaarts het aas fijnkauwen.  Na het fijnkauwen zie je soms een stoot bellen naar boven komen.

Hierna zwemt de gar weer stroomopwaarts, volgens Kirk weer klaar om verder te jagen. Op dit moment kun je de lijn laten strak lopen en kan er aangeslagen worden. Wanneer de vis na de dril naast de boot ligt wordt hij met een lasso, geplaatst achter de voorste vinnen aan boord getrokken voor de foto sessie. De gar is een ideale vis voor een fotoshoot. Omdat hij ook primitieve longen heeft kan hij met gemak een uur buiten het water verblijven.

Tot zover het vissen “volgens het boekje”. De gar hebben een feilloos gevoel voor alle bomen en takken in een pool, die soms totaal onzichtbaar in het midden liggen. Bij ongeveer de helft van de aanbeten,  bij het stroomafwaarts zwemmen of tijdens de dril raakt de gar een boom of tak. Wanneer dit bij het stroom afwaarts zwemmen gebeurt, voelt de gar weerstand en laat hij het aas los. Soms verdwijnt de dobber onder een tak of boom om later weer boven te komen.

We hebben soms de lijn doorgesneden en nadat deze los van de boom was weer aan elkaar gebonden en zo de gar geland. We hebben Kirk gevraagd naar de logica van het verloop van de aanbeet en kregen als antwoord “I don’t know – I have only watched them  do this about two million times,….” We hebben zo series meegemaakt dat we 9 aanbeten op rij misten, maar ook dat we 7 aanbeten op rij konden verzilveren.

In aquaria van het Texaanse Wildlife department heeft men gevangen vissen onderzocht, omdat de haak best vaak geslikt wordt maak je je als visser toch zorgen over de overlevingskansen van de vissen. Uit onderzoek is echter gebleken dat ze van de bronzen haken verder weinig last hebben en ook worden er met regelmaat getagde vissen teruggevangen.

Zou je anders kunnen vissen ? Wanneer je 4 visfanaten een week op gar laat vissen zijn de alternatieven niet van de lucht. Zou je ze met kunstaas kunnen bevissen ? – Kirk heeft ze wel gevangen aan pluggen op Lake Livingstone, waar het water helderder is. Maar een lekkere ratelplug op de Trinity is volgens ons het proberen waard.

Zou je eerder kunnen aanslaan? Soms waren we er toe genoodzaakt omdat de gar regelrecht op de struiken afging. Vaak sla je het aas uit de bek van een gar, al of niet fijn gekauwd, maar we hebben ook een aantal keren de gar voorin de bek kunnen haken. We hebben lopen speculeren over kleiner aas, of filets die ze sneller zouden slikken, groter aas zodat je selectiever op grote vis zou kunnen vissen ? Wat dit betreft blijft de gar een heerlijk mysterieuze vis.

Hendrik Jan ving zijn 100+ ponder op een stukje aas van zo’n 100 gram, na een aanbeet van 5 minuten en de vis zat maar net aan in de zijkant van de bek gehaakt. We hebben ook 2-3 jarige gar van ongeveer een meter lengte gevangen die een hele karperkop opgepeuzeld hadden. Omdat Kirk en zijn vader een van de weinigen zijn die serieus op gar vissen, denken wij dat er nog een wereld te ontdekken valt over het vissen op gar.

Met onderstaande film willen we je nog een keer met ons laten meegenieten. De nodige zweetdruppels en late uurtjes zijn in de productie gaan zitten, maar we denken dat het een heel compleet beeld geeft van een week alligator gar vissen.