Op het moment dat je een boot achter je auto hangt voeg je feitelijk extra gewicht en extra rolweerstand toe aan je auto. Daardoor zal de motor van je auto harder moeten werken om het geheel in beweging te krijgen (wegrijden uit stilstand) en te houden (rijden). Op zich is dat allemaal niet zo spannend, want nagenoeg elke middenklasse auto is in staat een boot te “trekken”. Anders word het al je die boot ook wilt “traileren”. Want in dat geval zal je de combinatie van auto-met-trailer-en-boot vanuit een schuine positie als het ware “tegen de berg op” moeten trekken. En daarbij neemt de kracht die nodig is om dit te kunnen doen t.o.v. wegrijden op een vlak wegdek enorm toe naarmate de trailerhelling steiler is. 

Welke factoren zijn van belang bij het traileren van je boot? 

Om je boot in een bepaalde situatie uit te het water te kunnen “trekken” (erin rijden lukt altijd wel, daarbij werkt de zwaartekracht immers in je voordeel) zijn er eigenlijk maar twee dingen belangrijk; 

1. Voldoende vermogen om de wielen van je auto in beweging te brengen
2. Voldoende grip op de ondergrond om de rondddraaiende wielen van je auto om te zetten in beweging van je auto. 

Grip en vermogen dus, daar draait het om. Als beide in voldoende mate aanwezig zijn zal het traileren geen enkel probleem zijn. Simpel dus… 

De praktijk blijkt iets gecompliceerder omdat er nogal wat factoren zijn die dit beïnvloeden. Om te beginnen is er niet één trailerhelling hetzelfde. Sommige zijn erg vlak en hebben een mooie, harde ondergrond. Daar zal het traileren geen enkel probleem opleveren tenzij je een hele kleine en lichte auto hebt met een zware boot. Is de helling een stuk steiler dan wordt het alweer wat lastiger. Als deze helling vervolgens ook nog een zachte ondergrond (modder/zand) blijkt te hebben dan neemt de kans op problemen behoorlijk toe. Want in dat geval zou je wel eens grip en/of vermogen tekort kunnen komen om de boot het water uit te trekken. Wat tot hilarische Youtube taferelen leidt… 

Zo moet het niet...

Er zijn veel verschillende factoren die bepalen of een bepaald type auto voldoende grip en kracht in huis heeft. Ik noem de belangrijkste; 

1. Koppel van de motor
2. Type aandrijving van de auto
3. Gewicht van de auto
4. Type versnellingsbak /transmissie
5. Banden 

Koppel 

Zoals gezegd moet de motor van je auto voldoende vermogen/kracht hebben om de wielen van de auto in beweging te brengen. En dat op een schuine helling met achter de auto een trailer met boot. Als het gaat om kracht of vermogen van een auto wordt er meestal gesproken over het aantal PK’s van de motor en over het koppel van de motor. De exacte uitleg over alle technische details laat ik graag over aan de experts, maar als het gaat om het trekken van je boot is het aantal PK’s van de motor nauwelijks van belang. Vergeet die dus maar. Het koppel van de motor is echter des belangrijker. Juist dit koppel, welke wordt uitgedrukt in NM wat staat voor newtonmeter zegt iets over de kracht die de motor vanuit stilstand kan leveren om de wielen in beweging te brengen en dus het vermogen om op een schuine helling je boot het water uit te trekken. Koppel dus i.p.v. PK’s. Om een voorbeeld te geven; een formule 1 wagen heeft waanzinnig veel PK’s maar relatief weinig koppel. Door de enorme hoeveelheid PK’s hebben formule 1 auto’s een zeer hoge topsnelheid. Een visboot uit het water trekken gaat echter gegarandeerd problemen opleveren… Een tractor is precies het tegenover gestelde. Deze hebben zeer veel koppel maar slechts weinig PK’s. Tractoren hebben daardoor een enorme (trek)kracht maar slechts een lage topsnelheid. 

Je zult al wel begrepen hebben dat voor het traileren van een boot je auto beter de eigenschappen van een tractor als van een formule 1 wagen kan hebben. 

Diesel versus benzine 

Dieselmotoren hebben bij gelijke cilinderinhoud (veel) meer koppel als benzine motoren. Om die reden kun je dus stellen dat een diesel geschikter is voor het traileren van een boot als een benzinemotor. Natuurlijk moet je dit niet zwart-wit zien en hangt het wel van de te vergelijken motoren af. Een benzinemotor met een cilinderinhoud van 2,5 liter zal meer koppel hebben als een dieselmotor van 1,4 liter, maar bij gelijke motoren qua cilinderinhoud zal de diesel het qua koppel altijd winnen van de benzinemotor. De benzinemotor zal weliswaar meer PK’s hebben maar daar heb je voor het traileren zoals gezegd niets aan. 

Type aandrijving. 

De kracht die de motor levert kan op verschillende manieren worden overgebracht op de wielen. 

Er zijn drie typen aandrijvingen te onderscheiden; 

1. Voorwielaandrijving; hierbij drijft de motor de voorste 2 wielen van de auto aan
2. Achterwielaandrijving; hierbij drijft de motor de achterste 2 wielen van de auto aan
3. Vierwiel aandrijving; hierbij drijft de motor de alle 4 wielen van de auto aan. 

Dit is van belang omdat we gezien hebben dat de kracht die de motor kan leveren slechts 1 factor is die van belang is. De andere factor is grip. Deze grip wordt o.a. bepaald door de aandrijving van de auto. 

Voorwielaandrijving 

De meeste auto’s, zeker de middenklasse auto’s worden tegenwoordig aangedreven op de voorste 2 wielen; voorwielaandrijving dus (niet te verwarren met de engelse term 4-wheel drive waarbij alle 4 wielen worden aangedreven). Helaas is deze aandrijving voor het traileren van een boot de minst gunstigste. Want een andere factor die de hoeveelheid grip van de wielen bepaald is de hoeveelheid druk die er op die wielen staat. Hoe meer druk, hoe meer grip. Om die reden speelt het gewicht van de auto een rol (hoe zwaarder de auto – hoe meer druk op de wielen – hoe meer grip) maar ook de aandrijving. Bij het traileren van de auto helt de auto achterover. Bovendien hangt er ook nog een fors gewicht op de trekhaak. Beide factoren zorgen ervoor dat in die situatie de druk gaat verschuiven van de voorste 2 wielen naar de achterste 2 wielen. En dat is precies verkeerdom want daardoor komt er dus minder druk op de voorste 2 wielen te staan. De voorste wielen beginnen als het ware een beetje te zweven. Het gevolg daarvan is dat deze al heel snel geneigd zijn te gaan doorslippen wat natuurlijk niet de bedoeling is. 

Achterwielaandrijving 

Er zijn niet heel veel auto’s meer met achterwielaandrijving. De auto’s die dat wel hebben zijn vooral de grotere auto’s met veel vermogen (BMW, Mercedes etc.). Wie het bovenstaande heeft gelezen zal begrijpen dat achterwielaandrijving voor het traileren een stuk gunstiger is als voorwielaandrijving. Doordat de druk op de achterwielen tijdens het traileren een stuk groter is als bij voorwielaandrijving is er meer grip en zullen de wielen dus veel minder snel gaan doorslippen. Achterwielaandrijving is dus te verkiezen boven voorwielaandrijving, maar zoals gezegd is de keuze in dergelijke auto’s vrij beperkt. 

Vierwielaandrijving (4-wheel-drive) 

Bij auto’s met vierwielaandrijving worden alle vier wielen tegelijk aangedreven, dus zowel de voorste 2 als de achterste 2. Niet heel veel auto’s worden uitgerust met vierwielaandrijving. Het zijn vooral de SUV’s, terreinwagens en “off-road”-modellen die beschikken over een dergelijke aandrijving. Er zijn daarbij verschillende soorten te onderscheiden. Sommige merken/modellen kennen een “automatische’ vierwielaandrijving (ook wel part-time vierwielaandrijving genoemd) terwijl andere zijn uitgerust met permanente vierwielaandrijving. In het eerste geval gaat het om een systeem waarbij onder normale omstandigheden alleen de voorste 2 wielen worden aangedreven, maar bij situaties waarin de voorste wielen de grip dreigen te verliezen ook de achterste 2 wielen worden “bijgeschakeld” en aangedreven. In het 2e geval worden alle 4 wielen altijd (permanent) aangedreven. Echte terreinwagens beschikken naast een vierwielaandrijving vaak ook nog over een “lage-gearing”. Door deze aangepaste overbrenging kan er nog meer kracht op de wielen overgebracht worden. 

automaat en lage gearing zijn ideaal maar niet goedkoop

 Voor het traileren is vierwielaandrijving natuurlijk altijd het beste. Waarbij zeker niet gezegd is dat je dit nodig hebt, want dat hangt af van de helling, je auto, het gewicht van de boot etc. etc. Vierwielaandrijving is een dure techniek waardoor er aan auto’s met dergelijke systemen meestal een fors prijskaartje hangt. 

wordt vervolgd,  lees binnenkort DEEL 2

Michel Rijnberg

1999 – Dynamisch Kunst-aas

Toen ruim 10 jaar geleden Dynamisch Kunst-aas uitkwam was ik er als de kippen bij om deze te kopen. Ik was toen sinds een paar jaar fanatiek aan het roofvissen, naast de karpervisserij die ik ook nog beoefende. Dynamisch Kunst-aas bleek een no-nonsense boek met veel praktisch bruikbare informatie over veel verschillende manieren van het vissen met kunstaas en met natuurlijk veel informatie over kunstaas zelf. Omdat ik in de periode daarna mezelf langzaam maar zeker ging specialiseren op roofvis en de karper steeds vaker links liet liggen nam ik het boek zeer regelmatig ter hand om dingen na te lezen. Dynamisch Kunst-aas was een prettig geschreven boek me veel fotowerk. Het enige minpunt aan het boek vond ik dat het fotowerk van matige kwaliteit was. Verder was het een boek waar je veel van kon leren. Vooral de verschillende visserijen in de verschillende jaargetijden vond ik interessant. Nog steeds lees ik bij tijde en wijle het boek graag, alhoewel het nu wel een beetje gedateerd overkomt.

Shad Power van Henk Simonsz

Shads only

Het nieuwe Shadpower is een boek dat exclusief de visserij met shads en ander rubber behandelt. En dan met name op snoek, snoekbaars, baars en roofblei. Daarmee is Shadpower eigenlijk een boek over een specialisme binnen een specialisme. Niet zo verwonderlijk als je bedenkt dat er niet één soort kunstaas is dat zo veelzijdig is als shads omdat je ze op legio manieren kunt inzetten. Verticalen, slepen, werpen, dropshotten jerken, speedtrollen, backtrollen, alles is ermee mogelijk. Dit verklaart natuurlijk ook de enorme markt voor rubber kunstaas. Wereldwijd, want overal ter wereld wordt er gevist met shads, twisters, twinlers, bulldawg etc. etc. etc. Want of het nu gaat om snoek, baars, snoekbaars er roofblei, of over Bass, Musky, salmoniden of een verscheidenheid aan zoutwatervissen waaronder zelfs haaien, nagenoeg alle roofvissen zijn met shads te vangen.

Net als in Dynamisch Kunst-aas puilt ook Shadpower weer uit van de vele foto’s. Wat meteen opvalt is dat dit nu, ruim 10 later, wél dik voor mekaar is. Ook nu weer veel foto’s van kunstaas, montages, mooie natuurfoto’s en natuurlijk de nodige man-met vis-foto’s waarbij het opvalt dat Henk, de bescheidenheid zelve, nooit spreekt over lengtes en gewichten van zijn gevangen vissen. Best bewonderenswaardig.
Shadpower is een redelijk technisch boek. Een boek waar je echt even voor moet gaan zitten en je voor moet concentreren. Een boek waarin Henk vol gevoel voor detail uitleg geeft over de diverse vistechnieken waarmee shads en ander rubber gevist kan worden. Waarbij naast de standaardtechnieken ook veel nieuwe zaken worden besproken. Wel eens gehoord over de juiste balans van een shad? Of backtrollen vanaf de kant? Of combishotten op snoek? Had ik in ieder geval nog niet.

100% praktijk

In zijn boek is heel duidelijk te merken dat Henk (ik heb Henk helaas nooit persoonlijk ontmoet) een bijzonder serieuze en gedreven sportvisser is die wars is van elke vorm van blah-blah en poeha. Geen mooie en complexe theorieën die slechts gebaseerd zijn op een enkele ervaring of een toevallige samenloop van omstandigheden, geen aannames en geen na-praterij. Dat wat Henk schrijft is gebaseerd op zijn jarenlange ervaringen en is door-en-door beproefd. Heerlijk, want er wordt er genoeg afgeleuterd in hengelsportland.
Natuurlijke kleuren kunstaas in helder water en felle kleuren in troebel water? Tja, ook ik gebruikte deze wijsheid als richtlijn bij het kiezen van de kleuren van mijn kunstaas. Jammer dan, uit Henk zijn ervaringen blijkt bijvoorbeeld dat felle fluo-kleuren ook in kraakhelder water soms (maar niet altijd:)) onverslaanbaar zijn om maar een voorbeeld te noemen (bedankt Henk, kan ik mijn toch al niet geringe collectie kunstaas weer verder gaan uitbreiden met fel gekleurd aas…). Henk is dus een op en top praktijkman die graag zijn eigen weg gaat en een duidelijke en op ervaring gestoelde mening heeft. Naast “vangen’ merk je ook dat de “beleving”van het vissen voor Henk heel belangrijk is.

Visie t.a.v. maatschappelijk ontwikkelingen

Maar niet alleen als het om vissen gaat heeft Henk een heldere visie. Ook t.a.v. (maatschappelijke) ontwikkelingen binnen de sportvisserij heeft Henk een duidelijke visie.
Zo is Henk van mening dat het mogelijk moet zijn de beroepsvisserij uit te kopen om beroepsvissers in te zetten voor werkzaamheden binnen de sportvisserij. Hierdoor zouden beroepsvissers een veel beter en stabieler inkomen kunnen verwerven.
Alhoewel ik net als Henk dit héél graag zou zien gebeuren, dit omdat dit een enorme boost voor de visstand en dus de sportvisserij in Nederland zou betekenen, sta ik persoonlijk nogal pessimistisch t.o.v. de haalbaarheid van dit plan. Naar mijn idee en mijn ervaringen met beroepsvissers zullen ze dergelijke voorstellen namelijk nooit accepteren en blijven vissen tot ze er bij neer vallen. Letterlijk.

Ook is Henk kritisch over het gedrag van ons bootvissers op het water. Als we als vissers willen blijven vissen en varen op de grote wateren en rivieren in ons land zullen we ons toch echt netjes moeten gedragen, anders zou de overheid dit wel eens (verder) aan banden kunnen leggen.
Daarmee heeft Henk zeker een punt heeft waar we met zijn allen best eens wat vaker over mogen nadenken. Want in dit overvolle land zijn we nooit alleen en moeten we dus ook het water delen met andere gebruikers. En daar waar zaken gedeeld moeten worden ontstaat vaak frictie (bijvoorbeeld bij de beroepsvaart). Frictie die wel eens tot gevolg zou kunnen hebben dat de hengelsport aan het kortste eind gaat trekken. Laten we ons dus gedragen op het water en rekening houden met anderen, dan is de kans dat we kunnen blijven vissen het grootst (maar helaas niet gegarandeerd…)

Interessant is ook de visie van Henk waarin hij betwijfelt of de ontwikkeling naar steeds grotere, snellere en dus zwaardere boten wel van blijvende aard zal zijn. Of dat er wellicht juist een omgekeerde trend zal ontstaan. Met het oog op de in dit land steeds krankzinniger wordende kosten voor autorijden (mijn persoonlijke visie) zou het namelijk wel eens zo kunnen zijn dat dergelijke boten voor een toenemende groep sportvissers steeds moeilijker haalbaar zal zijn. Waardoor vissers weer zullen gaan kiezen voor lichtere boten die dus ook met een lichtere auto en trailer combineerbaar zijn. Henk is in ieder geval al bezig met het laten maken van een aluminium boot bij de firma Tom Jorna, waarbij de nadruk ligt op gewichtsbesparing (ik ben benieuwd naar het resultaat!)

Zit inderdaad wel wat in denk ik. Zeker als de linkse en/of de groene politieke partijen in de regering komen zal autorijden, zeker met bovengemiddeld zware auto’s welke wel zo prettig zijn om je visboot te “handelen”, vermoedelijk nog (veel) duurder worden. De kilometerheffing gaat er dan gelukkig voorlopig niet komen, reken er maar op dat dit, danwel een ander onzalig plan welke erop gericht is de automobilist verder uit te kleden, als vanzelf weer door onze politici aangedragen zal worden.
Over de Nederlandse politiek gesproken, en passant laat Henk nog even weten daar zijn buik helemaal vol van te hebben…

Mijn conclusie

Shadpower is naar mijn mening een boek wat je als kunstaasvisser met interesse in shads (en wie heeft dat niet) gewoon moet hebben. Het is geen boek dat wegleest als een spannende thriller maar wel een boek dat je kan helpen je visserij en je vangsten te verbeteren en waarbij heel veel nieuwe technieken en ontwikkelingen t.a.v. de (shad)visserij worden besproken. Wat mij betreft dus een echte aanrader.
Alhoewel ik heb getracht ook minpunten te benoemen, heb ik er geen kunnen vinden. Of het moet zijn dat er wel héél veel Gamakatsu en Spro (het bedrijf waarbij Henk betrokken is als het gaat om het ontwikkelen van nieuw materiaal) te zien is op de foto’s. Storend vond ik dat echter geenszins. Shadpower telt zo’n 200 pagina’s en is uitgevoerd met een harde kaft. De prijs bedraagt 29,95. Als je het boek koopt dan wens ik je veel leesplezier!

Michel Rijnberg

De Heledirn, innovatief binnen de zitsystemen!

Het vissen: zoals gezegd zet je het systeem altijd recht t.o.v de oever, twee handgrepen inknijpen en het systeem stelt zichzelf. Het voetenplateau is zo groot en breed dat je dus links en rechts schuin kan zitten om te feederen. Recht vooruit heb je je driftbar voor de vaste stok, aan de weerszijden een plateau voor al je spullen ( ik gebruik er meestal maar één ). Makkelijk is ook dat als je op water vist waar het soms snel verandert qua omstandigheid ( stroom richting of wind richting ), dat je snel je feedersteun omgooit en in de andere richting vist. Al met al een topproduct waar iedereen weer met verbazing naar kijkt als ik aan de waterkant zit. Daarnaast is het me ook gelukt om middels een handige verbinding met mijn fiets op een karretje de gehele zitkist in één keer mee te kunnen nemen naar de waterkant. Lekker mobiel en wel zo makkelijk voor de met de auto moeilijker bereikbare stekken!

Handige combinatie met de fiets

.

Belangrijk is natuurlijk ook om te weten wie er achter dit product zitten?

Achter dit product staan twee mannen. De eerste is Dick en de bedenker van een verstelbaar systeem. De tweede is Erik, de technische man en de bedenker van het stelmechanisme van het systeem. Ik heb Dick gevraagd om speciaal voor deze website iets meer toe te lichten over hun bedrijf en de achtergronden bij de Heledirn en waarom deze zo anders is dan de gangbare modellen:

Kun je iets over jezelf vertellen met het oog op de visserij?

Ik ben een pure recreatie visser en heb daar veel plezier in maar ik moet zeggen dat de natuur om mij heel een enorme rol speelt. Als ik een mooie vogel zie of ik zie iets bijzonders gebeuren moet ik zeggen dat ik weleens een aanbeet niet gezien heb.

Doe je weleens aan wedstrijden mee en wat is je favoriete visserij?

Eén à twee maal per jaar doe ik aan wedstrijden mee aan de ringvaart van de Haarlemmermeer. Het liefst vis ik met de vaste hengel op brasem en voorn.

Hoe kom je aan de naam Heledirn?

De naam Heledirn is ontstaan omdat ik gehoord had van de wedstrijden van de King of Clubs ( KOC ). Deze worden altijd in Ierland gevist. Ik ben ook een groot liefhebber van de schrijver Tolkien en in een van zijn boeken komt de naam Heledirn voor wat vertaald “ijsvogels” betekent. Deze naam sprak mij aan, vandaar.

Wat inspireerde jou om een geheel afwijkend zitplateau te bedenken?

Ik zat altijd op een stoel aan de waterkant en dat was altijd wiebelen. Omdat ik ook nogal kritisch ben en ben gaan kijken naar verschillende plateaus kwam ik erachter dat al dat poten verstellen uiteindelijk ook niets is, dat moest makkelijker kunnen.

Heledirn is 100% Nederlands. Betekent dit dat jullie ook alleen verkrijgbaar zijn in Nederland?

Nu zijn we alleen nog in Nederland en België te verkrijgen, De eerste contacten naar andere landen zijn al wel gelegd.

Denk je dat je het systeem nog verder kan ontwikkelen?

Ha ha, jazeker! Wij “zitten” natuurlijk niet stil en ontwikkelen steeds verder daar waar we denken nog iets aan het systeem te kunnen veranderen. Dat doen we natuurlijk niet zonder het uitgebreid getest te hebben. Verder zullen er een aantal accessoires bij komen .

Bij het WK hadden jullie veel bekijks en de mensen waren ook vol lof. Heeft dat jullie in een stroomversnelling gebracht? De WK was natuurlijk het evenement voor naamsbekendheid?

Bij het WK hebben we inderdaad heel veel goede reacties gehad, mensen zijn zeer enthousiast maar zoals gezegd we opereren eigenlijk alleen nog op Nederlandse  en Belgische markt. Het leverde wel veel belangrijke contacten met anderen; het is nu aan ons om het om te zetten in meer zaken waar wij vertegenwoordigd moeten zijn.

Wat wil je nog meer kwijt over Heledirn?

Wij zijn een dynamisch bedrijf dat individuele wensen kan beantwoorden omdat we veel zelf kunnen. Dat heeft als voordeel dat we elke “ijsvogel” op maat kunnen maken. Daarbij komt dat we graag een goeie service willen blijven leveren aan al onze klanten.

Wat ook heel aardig is voor de visser en voor ons is dat vissers bij ons komen met specifieke wensen. Wij kijken dan altijd of we die kunnen inwilligen (we kunnen zelf alles maken) en als het interessant genoeg is brengen we dat op de markt, zodat iedereen ervan kan genieten. Wij hebben er plezier in als we horen hoe fijn het is om met een IJsvogel te vissen.

Hierbij wil ik Dick en Erik bedanken, voor meer informatie verwijs ik graag naar de Heledirn site.

Ben Hakstege

Shimano DL 2500 FA Baitrunner

Ook ik schafte inmiddels ruim 15 jaar geleden deze Baitrunners aan. Eerst de 3500’s en later, toen ik op grotere afstand ging (karper)vissen de 4500’s. Jarenlang viste ik nagenoeg elk weekend met deze bijzonder fijne molens. Molens waarvan de slip werkelijk fantastisch liep en ook zeer betrouwbaar bleek. In al die jaren heb ik, op een ingesleten lijnrolletje op één van mijn 3500’s na, nooit enige hapering of probleem. Mijn 4500’s gebruik ik de laatste jaren niet zo heel veel meer (dit omdat het karperen de laatste jaren op een lager pitje staat) maar de 3500’s gebruik ik nog wel regelmatig. Soms voor het karpervissen (in het roofvis-gesloten seizoen) maar vaker nog voor het slepen met aasvissen op snoek. De Baitrunner stel ik dan zo af dat deze tijdens het slepen nét geen lijnt afgeeft. Zo kan tijdens een aanbeet de snoek met zo minimaal mogelijke weerstand lijn nemen, iets wat ik een groot voordeel vind.

Tijdens het slepen met een dobberhengel en een aasvis gebruik ik als 2e hengel ook vaak een fireball hengel. Op deze korte stevige hengel bevestig ik dan aan een 21 of 28 -grams loodkop (Spro) een middelgrote voorn (15-20cm). Omdat de aasvis onder deze (korte) hengel tijdens het backtrollen nagenoeg recht onder de transducer hangt, kan ik op de dieptemeter perfect mijn aasvis volgen. Zo zie ik precies wanneer ik lijn moet bijgeven als het dieper word, of opdraaien als het ondieper word. Ook heb ik al een paar keer meegemaakt dat ik een snoek het aas zag pakken op mijn dieptemeter! En erg spectaculair gezicht. Overigens zag ik ook al heel erg vaak dat een vis (snoek??) interesse toonde in mijn aasvis door vanaf de bodem naar de aasvis te stijgen, even te volgen om zich vervolgens weer te laten zakken. Net zoals ik tijdens het meervalvissen met kwakhout al vaak meemaakte.

Voor deze fireball hengel gebruik ik vaak een reeltje. Nadeel daarvan is echter dat als je toevallig even met iets anders bezig bent en je dus niet goed oplet, je een eventuele aanbeet niet kan horen omdat er op die reeltjes geen ratel zit. Tenzij ik er mijn Abu 6500 opzet, die heeft n.l. wel een ratel. Maar die vind ik op de korte ranke hengeltjes die ik gebruik geen gezicht (te groot). Ook mijn Revo Toro heeft een ratel maar geeft naar mijn gevoel teveel weerstand. Bovendien vis ik voor (semi)statische visserijen liever met een molen. Mijn aloude 3500 Baitrunner zou dit karwei ook heel goed kunnen klaren, maar ook die vind ik veel te lomp voor deze combinatie.

Om die reden had ik dan ook al eens gezocht naar kleine Baitrunners. Helaas maakten die tot voor kort echter geen onderdeel uit van het Shimano programma. En de Baitrunners van de alternatieve merken die wel kleinere modellen in het programma hebben (o.a. Cormoran) vond ik kwalitatief onder de maat.

Tot vorig jaar Shimano dus uitkwam met de Baitrunners ST 2500 FA en de DL 2500 FA. Toen mij dit ter ore kwam had ik meteen grote interesse. Met name voor het fireball vissen op snoek maar ook voor het vissen met een “sleepie” op snoekbaars. Dit zou wel eens het molentje kunnen zijn waarop ik lang had gewacht!

De ST 2500 FA is het low-budget model. Dit model is grotendeels gemaakt van plastic en maakt daardoor een goedkope indruk. Zonder nou te kunnen beoordelen of die ook daadwerkelijk slecht is, koos ik de DL 2500 FA. Deze ziet er niet alleen veel beter uit maar maakt ook een erg degelijke indruk. Dit model zou ik dan ook eens gaan testen, in eerste instantie voor het fire-ballen op snoek. Dit heb ik, voor de sluiting van het seizoen, gedaan en graag deel ik met jullie mijn ervaring met deze kleinste telg binnen de Shimano Baitrunner familie.

Zoals gezegd maakt de molen een solide indruk. Het baitrunner-systeem werkt feilloos en voelt degelijk aan. Op dat punt heeft Shimano natuurlijk ook wel een reputatie op te houden. Ook het loopwerk is soepel met niet al te veel speling op de tandwielen. De slip, voorop de molen, is opgebouwd uit het door Shimano veel gebruikte 6-schijven systeem. Een systeem welke voor zover ik weet als eerste door Shakespeare gebruikt werd in o.a. de legendarische Shakespeare Ambidex en Shakespeare President. Drie metalen schijven in combinatie met drie vilten schijven staan garant voor een fenomenale slipwerking die bovendien nagenoeg ongevoelig is gebleken voor vocht. Ook mijn oude baitrunners hebben dit 6-schijven systeem en ook die lopen na 15 jaar nog even soepel een smeuïg als toen ze nieuw waren. Volgens mij moet een beter slipsysteem nog uitgevonden worden!

Ook het rustige, zwarte design van de molen bevalt me wel. Het geeft de molen een chique uitstraling. De DL 2500 FA heeft 3 RVS kogellagers en een rollager en dat is meer dan genoeg voor een jarenlange probleemloze werking. Nou weet ik wel dat het tegenwoordig een trend is om de hele molen vol te stoppen met lagers (zelf 13 lagers kwam ik al tegen in goedkope China molentjes) maar dat heeft meer met marketing als met kwaliteit te maken. Het aantal lagers zegt helemaal niets over de kwaliteit van de molen. De meest betrouwbare molens ooit gemaakt hebben meestal slechts enkele kogellagers!

Tijdens het backtrollen met een aasvis op een fireball is de Baitrunner zo af te stellen dat deze nét geen lijn afgeeft. Een aanbeet is goed te horen door het fijne rateltje van de baitrunner. Wel wennen (althans voor mij) is dat de baitrunner-knop precies andersom werkt als bij mijn oude Baitrunners. Bij mijn oude molens klik je knop na een aanbeet naar achteren, terwijl je deze bij de nieuwe 2500 juist naar voren toe moet klikken. Daar zal ik wel even aan moeten wennen… Uiteraard kun je het baitrunner-systeem ook uitschakelen door een halve slag aan de slinger te draaien waarna de “gevechtsslip” wordt ingeschakeld.

Ideaal voor het vissen met een fireball op snoek

Het baitrunner-systeem loopt in de lichtste stand erg licht. Dit maakt dat hij ook goed gebruikt kan worden voor het vissen op snoekbaars met een sleephengel. Deze techniek wil op sommige dagen wel eens onverslaanbaar zijn (maar zeker niet altijd). Bij deze techniek gebruik ik een lange zachte hengel van 2,70 meter met een 20-25/00 nylon lijn, een 7-10 grams wartelloodje en een enkele haak met een klein dood voorntje of spiering. Deze montage laat ik tijdens het backtrollen zo’n 10-15 meter  achter de boot aanhobbelen waarbij de hengel in de steun staat. Bij een aanbeet is het zaak even lijn te geven waarna er strak gedraaid wordt en er wordt aangeslagen. Maar goed, we dwalen af.

Waar ik minder over te spreken ben is over de dubbele slinger. Eerlijk gezegd heb ik daar nooit zo het nut van begrepen. Het leek een modegril die voorbij zou gaan, maar nog steeds worden er meerdere modellen (Shimano, Fox) molens uitgerust met een dergelijk onding. Ik zeg onding omdat ik ze gewoon niet fijn vind draaien. Ze zijn namelijk veel te kort. Meet de afstand maar eens op van een “normale” slinger (berekend vanaf de as van de slinger tot aan de slingerknop) en die van een dubbele slinger. Bij een “normale” slinger is die afstand de helft groter. Eigenlijk bestaat een dubbele slinger dus uit 2 te korte slingers welke aan elkaar verbonden zijn. Met deze te korte slingers kun je veel minder kracht zetten. Nou is dat bij een dergelijk kleine molen niet zo’n probleem, maar fijn vind ik het niet. Je mist het “gevoel” ermee. Misschien ligt dit echter aan mij en zijn er ook vissers die dubbele slingers op molens wel fijn vinden? Hoe dan ook, ik ga komend seizoen gewoon verder vissen met deze molen en slinger, maar ik heb me wel voorgenomen om er een enkele slinger op te zetten zodra ik me er echt aan ga storen.

Storend vind ik ook dat de extra spoel die wordt meegeleverd (reserve spoel) van kunststof is. Dit maakt dat het geheel er goedkoop en plastic uit gaat zien. En ook het geluid van een vis die door de slip gaat (wat mij betreft één van de mooiste symfonieën) klinkt plastic. O.K. ik weet wel dat er bij heel veel molens in deze prijscategorie überhaupt geen extra spoel wordt meegeleverd, maar toch. Ik had graag een tientje meer betaald voor de molen als de extra spoel wél van metaal was geweest in plaats van plastic.

Over prijzen gesproken, de adviesprijs van de DL 2500 FA bedraagt net geen 90 euro. Ze worden echter door diverse (web)winkels al aangeboden vanaf zo’n 75 euro, wat voor de geboden kwaliteit, functionaliteit en de te verwachten lange levensduur zeer redelijk te noemen is.

Samenvattend is de nieuwe Shimano DL 2500 FA Baitrunner dus een ware aanwinst voor een gespecialiseerde groep vissers en een echte aanrader. Ik ben er al erg gelukkig mee voor mijn snoek (fireball),- en snoekbaars (sleepie) visserij, maar ongetwijfeld zal dit fijne baitrunnertje ook gewaardeerd worden door barbeelvissers, zeeltvissers, feedervissers, karpervissers en door andere vissers die een methode gebruiken waarbij het baitrunner-systeem toegevoegde waarde biedt. Ook Hendrik-Jan heeft er zojuist twee aangeschaft voor de visserij op zeelt met de “method” en ook voor deze visserij is dit vrijloop molentje erg geschikt. Van mij krijgt deze Baitrunner dan ook een hele dikke voldoende.

Michel Rijnberg

De beurs is overzichtelijk ingedeeld in drie hallen waarin je links en rechts door de tussengangen kunt slenteren. Per hal is er een diversiteit aan aanbieders hetgeen de beurs aantrekkelijk maakt om doorheen te blijven lopen. Wat op blijft vallen is het enorme verschil in presentatiekwaliteit van de diverse aanbieders. Sommigen hebben naar mijn idee hun winkelinhoud in dozen gepropt en waren bij aankomst in Rotterdam zo moe dat ze de spullen er maar in hebben laten zitten en dus worden de dozen op rij gepresenteerd. Anderen hebben echt geprobeerd er een mooie stand van te maken en hun winkel of merk mooi neer te zetten. Zoals je mag verwachten zijn de stand van Shimano en PureFishing prachtig neergezet en zijn er ook volop activiteiten rond de artikelen.  Wel vraag ik me af of ze toch niet een beetje teveel naar elkaar zitten te kijken als je de overeenkomsten ziet!?

Prachtige stand Shimano

En een prachtige stand van PureFishing

Wat ook op blijft vallen is het verschil in de manier van aanpak. De een is actief bezig mensen aan te spreken en “begeleidt” je mee de stand in; dit zijn de echte beurs-verkopers. Zij snappen dat je op een beurs anders acteert dan bijvoorbeeld in de winkel. Anderen hangen aan een tafeltje in hun stand en zijn niet eens bereid om op te staan wanneer je een folder in je handen neemt. Positief vielen met name Raven, Sander’s Hengelsport en Wout van Leeuwen mij op. Veel mensen, scherpe aanbiedingen en actief contact met de klant. Voor de reiswereld was het Vakantie-Noorwegen van Raffie en Linda die een op zichzelf staande  plek hadden en ook actief met iedereen contact zochten. Ook de presentatie met water waarin je kunstaas en bootjes kunt proberen blijft leuk.

Spelevaren voor Jelle

Wat niet spannend (meer) is is de presentatie van Sportvisserij Nederland; zelfs mijn zoontje (van zeven!) zei dat dat er allemaal hetzelfde uitzag als de vorige keer en hij geen tuigje meer hoefde te maken “want die had ie al twee keer gemaakt”. Iets om over na te denken als organisatie denk ik.

Internet heeft ook definitief zijn weg gevonden in de hengelsportwereld. Een aantal initiatieven zijn gepresenteerd en eigenlijk heeft iedere zichzelf respecterende club nu een fatsoenlijke Internetsite en zijn sommigen actief bezig om emailadressen te verzamelen voor hun commerciële activiteiten. Fish24.nl was onder andere een partij die actief aan het werven was. De karper- en snoekwereld presenteren zich actief. Meest opvallend was de presentatie van Juul Steyn die zijn nieuwe site topvisser.nl promootte. Middels een mooie auto en mooie meiden op de stand. Het was mij niet geheel duidelijk wat nu de relatie is tussen deze uitstraling en wat hij wil: een portal voor sportvissend Nederland. Daar werd verder ook relatief weinig over uitgelegd. Jelle vond de auto in ieder geval wel “cool”.

De auto van topvissers.nl

Het nieuwe tijdschrift Rovers was nu in “levende lijve” te zien en ik kan zeggen dat het er keurig uitziet. Mooi vormgegeven, fraaie fotografie. Qua content blijft het natuurlijk even spannend wat de komende nummers gaan brengen. Met een aanbieding van 49,50 voor acht nummers inclusief in ieder nummer een DVD en een gratis SavageGear onthaaktang wordt het blad geïntroduceerd.

Ook partijen die de belangen van de sportvisserij in Nederland behartigen waren aanwezig en in die zin wil ik graag nogmaals Stichting Schub onder de aandacht brengen. Actief in het nastreven van een nettenvrij Nederland. De Dutchanglers onderstrepen dit initiatief hetgeen hier al op deze website onder de aandacht is gebracht.

Kortom: een veelzijdige VISMA, druk, aantrekkelijk ingedeeld en gepresenteerd. Informatief en met veel leuke aanbiedingen zodat je je entree en parkeren makkelijk “terugverdient”. Een dikke voldoende!

Dick Willemsen

Dick, kun je als eerste iets meer over jezelf vertellen? 

Dick; eeeh ja, ik ben geboren in Rotterdam, ben 46 jaar en vis al zo’n beetje mijn hele leven. Ik heb heel lang in Apeldoorn gewoond maar sinds 2 jaar woon ik in Klarenbeek, net buiten Apeldoorn. 

Nou, eigenlijk vanuit geldgebrek. In mijn studententijd eind jaren 70 en begin jaren 80 was ik al een heel fanatieke karpervisser en altijd op zoek naar goede spullen. Omdat ik daar echter maar weinig geld voor had begon ik mijn hengelspullen zelf te maken en zo kwam ik langzaam maar zeker ook in de hengelbouw terecht. Goede fabriekshengels waren in die tijd niet zo veel te krijgen. De merken die op karper-gebied de toon aanvoerden waren o.a. Gary Savage, Hardy en Jack Hilton. Omdat ook andere vissers in en om Apeldoorn interesse begonnen te tonen in mijn hengels en mijn hengelbouw werd ik op een gegeven moment gevraagd hengels te gaan bouwen voor de Firma Zonnenberg hengelsport in Apeldoorn. Omdat ik dit erg leuk vond maar ook omdat ik het geld goed kon gebruiken ben ik dat toen, naast mijn baan bij de Gamma gaan doen. Omdat ik dit echter naast mijn fulltime baan deed en omdat ik in het seizoen ook nog 2 nachten per week wilde vissen was dat wel erg hard werken in die tijd! Zo reed ik in mijn lunchpauzes bij de Gamma naar Zonnenberg hengelsport om daar de nieuwe orders door te spreken, racete ik vervolgens weer terug naar de Gamma om daarna als ik s’avonds was thuisgekomen de bestelde hengels te gaan bouwen. En als ik deze bij Zonnenberg hengelsport had afgeleverd kon ik binnen de kortste keren weer opnieuw beginnen omdat de hengels waren verkocht!  De blanks die ik toen gebruikte voor mijn hengelbouw kwamen voornamelijk van Sportex, Fibatube en North Western.

Alhoewel ik dus al heel lang professioneel hengels bouw, ben pas ik 4 jaar geleden begonnen met mijn bedrijfje Rod Visions. Vanaf dat moment hou ik me dus uitsluitend bezig met hengelbouw en de verkoop van hengelbouw materialen.

vele componenten op voorraad

Welke visserij beoefen je zelf en hoe vaak vis je nog? 

Het meest vis ik op karper, zowel in Nederland als ook zo’n 2-3 keer per jaar in het buitenland, voornamelijk Frankrijk en Italië. Daarnaast vis ik graag met de belly-boat op snoekbaars en spin ik vanaf de kant op snoek. 

Dick Willemsen van Rodvisions

Ok, laten we het eens over Rod Visions hebben. Waarin onderscheiden hengels van Rod Visions hengelbouw zich? 

Tja, waar het bij mij om draait is dat mijn hengelbouw perfect is afgestemd op de wensen van de klanten. Volledig custom-made dus. Daarbij kijk ik zo goed mogelijk naar wat de visser er mee gaat doen. Ik vind namelijk dat handgebouwde hengels in de eerste plaats zo functioneel mogelijk moeten zijn. Er worden nog steeds heel veel hengels alleen op het uiterlijk of het merk gekocht, terwijl een hengel het fijnste vist en het beste vangt als hij precies dat doet waar hij voor gemaakt is. Door de jarenlange ervaring die ik heb in de hengelbouw en met het vissen zelf natuurlijk kan ik mijn klanten maximaal adviseren. Waarbij ik de visserij van mijn klanten dus als leidraad neem voor het bouwen van de meest optimale hengels. Want nog steeds wordt er op grote schaal gevist met  hengels die niet echt geschikt zijn voor de visserij waar ze voor gebruikt worden.

Ik zal een voorbeeld geven uit de karpervisserij. De trend bij het karpervissen is dat het aas steeds vaker wordt uitgeroeid. Steeds minder worden hengels dus gebruikt om mee te werpen, tenminste niet als er gevist wordt over grote afstanden. Toch zie je heel veel lange en zware hengels met een strakke (top)actie gebruikt worden. Hengels die bedoeld zijn om ver mee te kunnen werpen maar eigenlijk veel minder geschikt zijn als het gaat om het effectief drillen van een karper. Dit omdat ze daar veel te weinig demping voor hebben. Zeker als er vanuit een bootje wordt gedrild (wat heel vaak gebeurd) zijn dergelijke stugge en lange hengels “draken”. Met zulke hengels is het bijzonder lastig om de karper boven het net te krijgen en er worden dan ook regelmatig vissen mee verspeeld. De trend de komende jaren op het gebied van karperhengels zal dan ook zijn dat ze weer een lichter en ook iets korter zullen worden. Omdat er echter wel op grote afstand gevist zal blijven worden vergen deze hengels, waarop doorgaans grote longcast molens gebruikt worden, wel een speciale ogenverdeling en bezetting. Zaken die in mijn ogen bij heel veel fabriekshengels gewoon  niet kloppen.

Diverse roofvishengels van Rodvisions

Waarom kopen mensen een handgebouwde hengel, kun je daar iets over vertellen? 

Om verschillende redenen. Dat kan zijn omdat ze iets zoeken wat perfect is afgestemd op hun persoonlijke wensen en visserij. Of omdat ze iets exclusief willen. Qua functionaliteit maar ook qua design. Natuurlijk is de kwaliteit van mijn handgebouwde hengels veel hoger omdat ik met veel betere componenten werk. Zo werk ik uitsluitend met “supergrade kurk”. Deze kurk is op niet een fabriekshengel te vinden. Daarnaast gebruik ik de beste blanks, RVS onderdelen en is ook mijn lakwerk vele malen beter en mooier. En handgebouwde hengels zijn weliswaar duurder als veel fabriekshengels, maar ze zijn wel veel duurzamer en waardevast. Maar het belangrijkste blijf ik vinden dat ze optimaal zijn afgestemd op de wensen van de klant. Echt maatwerk! 

CNC gedraaide RVS cones

Hoeveel hengels heb je tot nu toe gebouwd? 

Geen idee, maar toch zekere enkele duizenden. 

Met welke blanks en componenten werk je? 

Mijn blanks zijn o.a. van Sportex, New-Zealand blanks, Armalite en Alps. De componenten zijn van o.a. Fuji en Alps, maar ik laat ook zelf RVS componenten draaien. Daarnaast maak ik dus gebruik van supergrade kurk maar ook van EVA en het nieuwe Hypalon. 

Wat voor typen hengels bouw je zoal? 

Voornamelijk karper, verticaal, plug, jerkbait, spin, – en feedershengels. Ook als een van de weinige glashengels trouwens. En wat ik ook nog heel veel doe is het z.g. rebuilden van hengels. Hengels die de eigenaar om wat  voor reden dan ook niet wil vervangen maar wel weer in topvorm wil hebben. In veel gevallen wordt dan de gehele hengel gestript en opnieuw opgebouwd. Zo heb ik op dit moment een paar hele mooie Hardy Richard Walker hengels van een klant compleet opnieuw gerebuild. Inderdaad zien die er top uit Dick! 

Hardy Richard Walker rebuild

Wat is er de afgelopen 25 jaar veranderd op het gebied van hengels? 

Nou, o.a. de massaproductie uit Azië. Hengels zijn een massa-artikel geworden en onderhevig aan trends. Het is big-business waarbij marketing het belangrijkste verkoopargument lijkt. Het gaat meer om de look en het merk als om wat je er mee gaat doen. 

Schitterende jerkbait hengels

ergonomische greep van een verticaalhengel

Wat mogen we in de nabije toekomst verwachten op het gebied van ontwikkelingen in de hengelbouw? 

Ik denk dat er op het gebied van blanks nog wel verbeteringen mogelijk zijn. De blanks die ik gebruik selecteer ik o.a. op de demping die deze blanks hebben. Er is een trend geweest dat hengels heel dun moesten zijn en nauwelijks tapering hadden. Alhoewel veel afhangt van het materiaal waarvan die blanks zijn gemaakt, was ik daar over algemeen niet zo kapot van. Het wordt een beetje te technisch om daar uitgebreid op in te gaan, maar in veel van die hengels zat niet genoeg demping.  Daarnaast gaat er dus op het gebied van de karpervisserij het nodige veranderen en zullen de hengels hiervoor veranderen.
 
Wat kost een handgebouwde Rod Visions hengel? 

Karperhengels liggen meestal tussen de 375-550 euro. Roofvishengels tussen de 250 -350 euro. Daarnaast maak ik ook nog exclusieve landingsnetten en die kosten tussen de 250-325 euro. 

schitterende geleideogen

OK Dick, zijn we alweer bij de laatste vraag. Wat kunnen lezers van Dutchanglers.nl doen als ze interesse hebben in een Rod Visions hengel? 

Geïnteresseerden kunnen me natuurlijk bellen, mailen of natuurlijk mijn website bekijken; www.rodvisions.nl 

Bedankt voor het interview Dick! 

Michel Rijnberg

Er zijn niet veel vissers die bereid zijn het achterste van hun tong te laten zien. En al helemaal niet om dat dan ook nog gedetailleerd voor iedereen op te schrijven. Dat vinden we dan kennelijk toch moeilijk of we houden liever de informatie voor onszelf. Lucas van der Geest heeft een aantal jaren geleden in “Meervalkoorts” uit de doeken gedaan hoe je de Europese meerval kan belagen. Dit boek ging overal erg gedetailleerd op in. Maar degene die er voor mij toch bovenuit steekt is Jacques Schouten. In 2000 bracht hij het boek “de Nieuwe Zoetwatergiganten uit”. In dit boek ging hij gedetailleerd in op de beschrijving van het vangen van diverse “supersize” vissoorten over de hele wereld. Dit boek is opgevolgd door een nieuw boek van Jacques: “als het vissen in je bloed zit”. Een pakkender titel is niet mogelijk, zeker wanneer je zelf ook behept bent met het “chronische vangdrang virus” en daarom vond ik het de moeite waard dit boek verder door te nemen.

"Als het vissen in je bloed zit"

Wat opnieuw opvalt is de prettige stijl waarin het boek is geschreven. Het is beschrijvend waardoor je naast het vissen en vangen ook meegenomen wordt in de natuur die Jacques overal ziet en ook in zijn gedachten wordt meegenomen. En die gedachten gaan weer vaak over andere visavonturen. Dit levert als het ware “doorkijkluikjes” op waardoor het een plezier blijft om het boek te  lezen. Tussen de verhalen door maakt Jacques een terugblik naar zijn jeugd via korte maar pakkende verhalen over lokale visbelevenissen.

Mooie fotografie ondersteunt de verhalen

Ook de fotografie is prachtig verzorgd en die gaat veel verder dan alleen “de-man-met-vis” foto’s: het boek is doorspekt van foto’s die ook de omgeving en natuur van iedere plek weergeven.  Wat het daarnaast qua vormgeving helemaal afmaakt zijn de diverse prachtige tekeningen die het boek verrijken. Het colofon geeft aan dat Frans Fentrop hier de “schuldige” achter is.

Mooie tekeningen verrijken het boek

Het vissen, en het vangen
De hoofdstukken over het vissen, en het vangen, zijn eigenlijk het beste te beschrijven als reisverslagen waarin de wijze waarop gevist wordt, en met welke materialen en aas, erin verweven zit. Dit maakt het niet alleen spannend om de verhalen te lezen, maar ook informatief. Want als je met een notitieblok ernaast het verhaal van de vis leest waarop je zelf bijvoorbeeld wilt gaan vissen dan zal je zien dat je aan het einde van het verhaal een prima overzicht hebt van wat je moet doen, waar je moet zijn en wat je nodig hebt. Het enige dat eigenlijk ontbreekt is een inschatting van de kosten. Zelf weet ik dat sommige reizen best kostbaar kunnen zijn (eigen ervaring). Tegelijkertijd weet je dat je zelf ook tevoren goed moet informeren en daar hoort een goede inschatting van de kosten bij. En die kunnen natuurlijk ook weer aan veranderingen onderhevig zijn. Ik heb bijvoorbeeld het verhaal over de Gator gar met veel interesse meerdere keren gelezen. En waarom? Omdat we daar in mei zelf op gaan vissen (meer later op deze website!). En ook de aanvulling met internet adressen was daarom heel waardevol.

In mei dit jaar gaan we deze vis belagen!

Het vissen op de volgende vissoorten wordt beschreven:
- Meerval in Frankrijk
- Gator gar in de USA
- Lau-lau (meervalsoort) in Suriname
- Beluga (steur) in Kazachstan
- Geelvintonijn in Mexico
- Goliath Grouper in Florida, USA
- Citroenhaai vanaf het strand en vanuit de boot in Florida
- Marlijnvissen in Nieuw Zeeland
- Vleet in Schotland
- Amberjack vanaf het strand van La Palma (Canarische eilanden)
- Tijgerhaai en Karambesi in Kenia
- Witte haai en grote roggen in Zuid Afrika

Kortom, een reis over de wereld in zowel zoet- als zoutwater. En daarnaast een hoofdstuk waarin Jacques ons een spiegel voorhoudt: “weet goed wat je zelf wilt en wat reizen betekent”.

Jacques is erin geslaagd een prachtig boek te maken. Het zal u aansporen om zelf op zoek te gaan naar nieuwe belevenissen en het vangen van nieuwe (grote) soorten.

Het boek is verkrijgbaar bij Wout van Leeuwen Hengelsport in Vlaardingen (www.woutvanleeuwen.nl) en ook bestelbaar via Internet op hun webshop. Ieder boek is persoonlijk door Jacques geparafeerd.

Ik zal in dit artikel een viertal technieken beschrijven die met de driftzak goed toepasbaar zijn en waarmee je de meeste vistechnieken in kunt zetten. Er bestaan namelijk veel manieren waarop je een driftzak kunt inzetten waarbij mij opvalt dat sommige technieken wel heel ver gaan (met soms twee driftzakken en een elektromotor ernaast om volledige controle over de boot te hebben). In het bijzonder in de USA vind je dergelijke technieken vaak terug. Ik geloof zelf niet zo in al die complexe trucjes. Goed nadenken over welke vistechniek je wilt toepassen, waar je wilt vissen op een water en in welke richting maken dat je met een paar basistechnieken elke situatie aankan.

Eerst iets over de driftzak zelf.
Er zijn er diverse te koop. Belangrijkste bij de driftzak is de keuze van de grootte, lees: de diameter van de opening. Die bepaalt de weerstand in het water en dus hoeveel snelheid die de driftzak uit de boot kan halen bij een drift. De insteek hier is: beter te groot dan te klein! Ook de opbouw van je boot speelt een rol; een hoge boot met een huif vangt meer wind dan een slanke aluminium boot. Maar nogmaals: beter te groot dan te klein!

Ook is het belangrijk een driftzak te kiezen die makkelijk aan de boot te bevestigen is. Daarnaast moet er op de driftzak een bevestigingspunt aan de achterzijde zijn waaraan je een extra lijn kunt bevestigen die je ook aan de boot vastmaakt. Met deze laatste lijn trek je bij het binnenhalen de driftzak achterstevoren uit het water en haal je de weerstand eruit.

voorbeeld driftzak incl. drijflichaam en binnenhaal-lijn

Wat ook handig is is om op het bevestigingskoord een drijflichaam te plaatsen. Mocht je dan een keer snel de driftzak los moeten gooien dan blijft hij drijven! Sommige fabrikanten bieden dit als accessoire aan. Zelf heb ik als driftzak de grote versie van Drift Control. Een kwalitatief hoogstaande driftzak gemaakt van licht soepel materiaal dat ook compact is en snel droogt.

Het gebruik van de driftzak
Zoals eerder gezegd kan de driftzak op verschillende manieren worden ingezet:
1. om de boot via backtrollen gecontroleerd op een plek te houden (de Noorwegen “truc”)
2. om de boot een lage snelheid te geven bij een drift
3. om de boot in een stromende rivier voor anker strak op de stroom te leggen
4. om de snelheid bij trollen lager te maken

Ik zal deze vier mogelijkheden in dit artikel kort toelichten. Hiermee zou je in staat moeten zijn om de driftzak in nagenoeg elke situatie adequaat in te zetten.
1. De boot gecontroleerd op een plek houden via backtrollen
In deze situatie wordt de driftzak aan de voorzijde van de boot bevestigd en staat de benzinemotor in zijn achteruit. We varen met de boot achteruit tegen de wind in. Door een juiste balans te zoeken tussen gas geven/in stationair zetten en sturen kan de boot precies boven het gekozen punt gehouden worden. Ook kan bijvoorbeeld eenvoudig en rustig achteruit een talud afgevaren worden. Wordt de snelheid te hoog dan zet je de motor even in stationair, wordt de snelheid te laag (bijvoorbeeld omdat de wind toeneemt) dan geef je iets gas bij. Zie ook het plaatje.

Tijdens onze Noorwegen trip had ik in één hand mijn hengel, bediende ik met mijn andere hand motor en stuur en keek ik op de GPS om te zien of we op het gekozen waypoint bleven liggen. Het vergt wat oefening maar als je dit door hebt ga je vangen!

Risico:

als de boot met de wind meegeblazen wordt gaat de driftzak onder de boot door en kan in de motor komen, oppassen dus! Om dit te voorkomen kun je lengte van de driftzak en terughaallijn zo inkorten dat ze niet langer zijn dan de bootlengte!

2. De boot een lage snelheid geven bij een drift
In deze situatie gebruik je de driftzak om een gecontroleerde drift te maken over een vooraf bedacht traject. Bijvoorbeeld over de breedte van een plas of langs een oever waarbij je rustig de kant wilt uitgooien. Je vaart dan altijd eerst tegen de wind naar de plek waar je de drift wilt laten beginnen. Op dat punt gaat de driftzak in het water en zal deze de snelheid lager houden tijdens de drift door de weerstand die hij in het water oproept. De plaats waar de je de driftzak aan de boot bevestigt hangt hierbij af van de vistechniek die je wilt gebruiken. Wil je bijvoorbeeld slepen met dobbers en naar de dobbers kunnen kijken dan zal de driftzak daar geplaatst moeten waarmee de boot op de gewenste manier door de wind drift. Bijvoorbeeld in het midden van de zijkant als je zijdelings naar de dobbers wilt kijken of aan de achterzijde als je naar achteren wilt kijken. Hetzelfde geldt voor een gecontroleerde drift om een oever uit te werpen. Ook dan zul je willen nadenken hoe je gaat gooien en dus waar de driftzak wordt geplaatst. Hou hier ook rekening met de positie van je vismaat.

3. Om de boot in een stromende rivier voor anker strak op de stroom te leggen
Wanneer je vanuit de boot op een stromende rivier wilt vissen dan is het noodzakelijk dat de boot “strak” in het water ligt. Anders slinger je alle kanten op. Om dit te bereiken kies je allereerst de plek waar je voor anker wilt gaan. Een veilige plek natuurlijk!! Dus uit de route van de scheepvaart. En hou er rekening mee dat op sommige riverien helemaal niet geankerd mag worden. Zodra je voor anker bent gegaan laat je de driftzak rustig aan de achterzijde overboord gaan. Wel de driftzak eerst aan de boot vastmaken, de druk van het water kan op de rivier groot zijn. Je zult vervolgens merken dat de boot zich gaat richten en uiteindelijk strakgetrokken tussen driftzak en anker mooi blijft liggen.

Deze techniek leent zich uitstekend voor het uitwerpen van bruggen. Ook het aanbieden van aas onder dobbers werkt perfect. Je kunt in dat geval ook sideplaners gebruiken waardoor je meer spreiding krijgt van de dobbers! Voor anker op de rivier heb ik onder andere meerval gevangen, barbeel en steur in de USA op de Columbia rivier!

voor anker met driftzak; steur vangen in de Columbia River USA

4. Verlagen van de snelheid bij het trollen
In sommige gevallen is de snelheid van het trollen met kunstaas op de benzinemotor te hoog. Bijvoorbeeld wanneer je een kanaal afvaart en je hebt windkracht 5 in de rug. In dat geval kun je de driftzak ruim achter boot hangen. Hierdoor zal de trolsnelheid flink afnemen. Je moet er dan wel rekening mee houden dat de boot minder snel reageert bij het sturen. En dat de lijnen langs de driftzak naar achteren lopen hetgeen bij een aanbeet of wanneer je binnenhaalt in de gaten gehouden moet worden.

Gecontroleerde drift die leidde tot een mooie kabeljauw

Conclusie:
De driftzak biedt dus een aantal mogelijkheden die het vissen effectiever maakt. In sommige gevallen heeft dat echt het verschil gemaakt tussen vangen en niet vangen. Je moet er wel rekening mee houden dat enige oefening vereist is. Maar zodra je de technieken beheerst weet ik zeker dat je je vismogelijkheden onder diverse omstandigheden verruimt en dus meer gaat vangen!

Lijngeleider

Een belangrijk verschil tussen de Abu’s en de Shimano’s is dat bij de Abu’s de lijngeleider mee loopt (heen-en-weer gaat) tijdens de worp, terwijl die bij Shimano’s stil blijft staan. Onlangs las ik in een artikel van Arjan Willemsen dat deze stilstaande lijngeleider er de oorzaak van zou zijn dat je vaak pruiken gooit. Ik deel deze mening niet, ik merk geen enkel verschil. Dat kan ook niet want dat zou betekenen dat alle gebruikers van Shimano of andere druppelmodellen reels regelmatig pruiken gooien. Als je bedenkt dat de grootste markt voor reels de Amerikaanse markt is en dat nagenoeg alle (Bass!) vissers daar gebruik maken van druppelreels waarvan de lijngeleider stilstaat, dan snap je al dat dit er niets mis is met reels waarvan de lijngeleider stil staat.

Er zit trouwens wel een groot verschil in het loopwerk tussen de Shimano reels en de klassieke (ronde) Abu reels. De Shimano’s draaien soepeler en geruislozer als de ABU reels, alhoewel de nieuwe Abu Revo’s wel weer veel soepeler lopen als de klassieke ronde modellen. Ik kan niet zeggen dat daarmee de ABU-reels minder zijn, het voelt alleen “anders” aan. Ook tijdens het werpen zijn de Shimano’s veel stiller, wat ook wordt veroorzaakt doordat de lijngeleider stil blijft staan. Bij de klassieke Abu’s hoor je tijdens het werpen; fffffrrrrrrrrrrrrrrr…. En tijdens het binnendraaien heb je meer het idee dat je de tandwielen voelt ronddraaien. Zoals gezegd gebruik ik echter beide merken door elkaar.

Centrifugaal rem

Op werpreels zit een rem waarmee je de reel afstelt op het gewicht wat je er mee gaat werpen. Als basisregel stel je de reel zo af dat als je de reel in de vrijloop zet, je aas langzaam naar beneden zakt tot deze op de grond valt waarna de spoel van de reel stilstaat. Als je meer ervaren bent kun je rem iets lichter zetten waardoor je nog iets (maar niet veel) verder kunt werpen. Bij sommige reels zoals de Abu’s zit er slechts 1 knop waarmee je de remkracht instelt. Bij andere merken (sommige Daiwa’s en Shimano’s) zit er aan de andere kant van de spoel ook nog een extra afstelsysteem (met magneetjes of remblokjes) voor een extra fijnafstelling. Op deze reels heb je dus 2 mogelijkheden om de remkracht in te stellen.

Alle ingenieuze systemen ten spijt kan ik maar weinig verschil merken tussen reels met of zonder deze extra fijnafstelling. Misschien leuk voor wedstrijdwerpers, maar minder belangrijk voor vissers als je het mij vraagt.

Ratel

Voor sommige visserijen, in Nederland met name de visserij met levend (foei!) of dood aas is een reel met een ratel soms handig. Daarmee kun je de reel op de vrijloop zetten zonder dat er meteen lijn afloopt. Bij een aanbeet hoor je bovendien de ratel aflopen wat handig is.

Vooral Abu heeft dergelijke reels waaronder de 5000-6000-7000 serie. Ook mijn nieuwe Abu Toro heeft zo’n ratel. Dit was zelfs de reden dat ik voor dit model koos, maar ik moet eerlijk zeggen dat dit een vergissing was. De ratel loopt te zwaar af vind ik en levert meer weerstand op als me lief is. De ratel van mijn Abu 6501 loopt wat dat betreft een stuk lichter af. Uiteindelijk vis ik met dood of levend (alleen in het buitenland natuurlijk…) aas tegenwoordig het liefst met mijn oude Shimano 3500 A Baitrunner. Perfect in te stellen en met een perfecte slip (al 15 jaar en nog nooit iets aan gedaan!). Overigens werpen en vissen die Toro’s wel heel fijn dus in dat opzicht ben ik er wel heel tevreden over. Ook nog geen probleem met de slip gehad trouwens, maar ze zijn pas een half haar oud. Bij dit model loopt de lijngeleider wel weer mee tijdens de worp wat voor een druppelmodel reel vrij uniek is.

Bij een dergelijke vis is een probleemloze werking van je slip wel zo prettig!

Reel of molen?

Kijkend naar mijn eigen visserij maak ik dus zowel van reels als molens gebruik. Voor een paar typen visserijen ben ik van de reel weer afgestapt en overgaan op het gebruik van molens. Hierbij een overzicht van mijn visserijen en wat ik qua reels en molens daarvoor gebruik;

Trollend vissen (snoek/snoekbaars): hoewel ik hiervoor in het verleden reels gebruikte, kies ik nu meestal voor een molen (Daiwa Sol 2500/Daiwa Tierra 2500/Shimano Symetre 3000/ Fin-Nor Megalite 2000). De reden hiervan is dat ik een molen fijner vind drillen omdat deze onder de hengel hangt en ook omdat ik het geluid van een aflopende slip zo mooi vind bij een molen.

Verticalen op snoekbaars; molen Shimano Twinpower Magnesium 1000 omdat ik dit fijner vind vissen (bewegen) als verticalen met een reeltje.

Diagonalen op snoekbaars – reel Daiwa Zillion. Omdat je hiermee heel snel lijn kunt bijgeven wat handig is omdat je veel meer boot-snelheid hebt als bij het verticalen en je minder tijd hebt om te klooien met de beugel.

Werpend vissen op snoek; (pluggen/spinners/jerkbaits/rubber etc.) Abu Revo Toro/Shimano Calcutta/Shimano Speedmaster. Altijd een reel dus omdat dit veel fijner werpt en vist. Voor elke visserij waarbij je constant aan het werpen bent vind ik een reel zoveel fijner vissen. Juist voor deze visserij is wat mij betreft de reel echt geschapen!

Meerval vissen (boeien-dobber-pellets-kwakhout); vroeger met reels (Penn GTI/Maxx 321/Shimano Charter Special/Abu 7001), tegenwoordig echter met een grote en sterke molen; de Shimano Spheros 12000. Gewoon omdat het drillen van een grote en zware vis echt veel fijner is met een molen, wat sommige ook mogen beweren. Bovendien is de veel hogere inhaalsnelheid vaak erg prettig en gewenst bij het vissen op afstand.

Dood/levend aas vissen met dobbers vanuit de boot; vroeger mijn Abu 6501 reels, tegenwoordig mijn Shimano Baitrunner 3500A molens omdat deze zo fijn zijn af te stellen (zo, dat de lijn nét niet afloopt tijdens het varen). Bovendien drilt dit fijner in mijn beleving, maar dat zei ik al.

Fireball vissen op snoekbaars (bijhengel); Reel Daiwa Viento omdat er hiermee veel makkelijker met 1 hand lijn te geven is en dus bodemcontact kan worden gehouden.

Fireball op snoek; Hier ben ik nog zoekende, de ene keer een reel en de andere keer een molen. Optimaal zou zijn een kleinere en goede baitrunner, maar die heb ik nog niet gevonden.

Penvissen op snoekbaars;  molen Shimano Nexave 2500 omdat licht aas met een reel nauwelijks te werpen is.

Werpend vissen met shads op snoek of snoekbaars; molen Daiwa Sol 2500/Spro Melissa 1500/Shimano Symetre 3000.

Dood aas vissen op snoek(statisch)/karperen; Shimano 3500A Baitrunner voor de korte afstand/Daiwa Emblem 5500 voor de grote afstand.

In principe kies ik dus voor molens tenzij het gaat om de werpende visserij op snoek met (groot) kunstaas. Belangrijkste reden is zoals gezegd dat ik een molen fijner vind drillen omdat het gewicht onder de hengel hangt (zeker bij zware visserijen zoals op meerval) en omdat ik echt kan genieten van het “janken” van de slip, iets wat ik wat ik toch een beetje mis bij een reel. Met molens heb ik bovendien eigenlijk nooit technische problemen gehad, ze doen het altijd en de slip van de molens waarmee ik vis zijn perfect en probleemloos. De prijzen van werpreels en molens ontlopen elkaar tegenwoordig, sinds alles uit Azië komt, trouwens ook niet veel meer. Beiden zijn zowel in de lagere als in de hogere prijsklassen verkrijgbaar. De goedkoopste reels (maar ook molens) zou ik lekker laten liggen in de winkel tenzij je er alleen vrij statisch mee vist op bijvoorbeeld snoekbaars (verticalen bijvoorbeeld), dan kan er niet zo heel veel mis gaan. Ga je echter veel mee werpen, kies dan een reel uit minimaal het middensegment of het hogere segment.

Mooie marketing-termen

De allerduurste reels zijn vaak prachtig om te zien en uitgevoerd met allerlei al dan niet bestaande features. Vooral Shimano maar ook andere merken hebben er een handje van met allerlei flauwekul marketing-termen zeer speciale eigenschappen toe te dichten aan hun producten. Jammer, want zeker Shimano is een absoluut topmerk als het gaat om zowel molens als reels en zou het niet nodig moeten hebben om de consument zoveel onzin door de strot te duwen. Die allerduurste reels heb je vistechnisch gezien overigens niet nodig, maar als je het kunt betalen en het mooi vind zijn het natuurlijk wel mooie hebbedingetjes.

Conclusie

Terugkijkend op 20 jaar molen en reel-ervaring kan ik in ieder geval dus de klassieke en nog steeds gehoorde stelling dat een reel veel beter is als een werpmolen naar het rijk der fabelen verwijzen. Sterker nog, een reel is veel onderhoudsgevoeliger. Vooral de slip zal bij veelvuldig werpen met de reel gaan haperen (bij een meer statische visserij zoals bij het trollen zal je deze problemen minder snel hebben). En een reel is dan wel sterker maar dit speelt alleen een rol bij de visserij op extreem grote vissen (Big Game). Voor de Nederlandse visserij is dat in ieder geval geen argument. Trouwens ook voor het Big Game vissen zijn er geschikte sterke molens te vinden. Misschien ziet een reel er wel stoerder uit als werpmolen maar dat lijkt me een slechte reden om er voor te kiezen. Molens en reels hebben beide hun specifieke eigenschappen en kenmerken en dus ook zo hun voor, – en nadelen.

Toch zijn werpreels fantastische instrumenten. Met name voor de werpende visserij zou ik ze nooit meer willen missen. Simpelweg omdat het werpen en vissen ermee zoveel prettiger en vloeiender gaat als met een molen. Ook voor bepaalde bodemvisserijen vanuit de boot waarbij het handig is als je gemakkelijk en snel lijnt kunt geven, biedt een reel voordelen. Maar het verhaal dat een reel superieur is aan een molen vind ik zoals gezegd dus echt onzin.

Uiteindelijk blijft de keuze tussen een reel of een molen natuurlijk in de eerste plaats een heel persoonlijke. Ik heb in dit artikel mijn mening en mijn ervaringen met je gedeeld en hoop dat je er je voordeel mee kan doen. Maak echter vooral je eigen keuzes en kies waarmee je het plezierigst vist. Tenslotte blijft plezier in het vissen het allerbelangrijkste. Succes!

Michel Rijnberg

Hoewel ik me in die tijd nog met name bezig hield met wedstrijdvissen (in zo weinig mogelijk tijd met veel te kleine haakjes zo veel mogelijk minivisjes vangen en tijdelijk in een veel te groot leefnet stoppen:)) en slechts zo af toe in een verloren uurtje wat verveelt met een gele Mister Twister stond te smijten met een volglas werphengel en een Shakespeare “poor-mans reel” (molen dus),  keek ik in de Vissport en bij de plaatselijke hengelsportwinkel altijd met grote ogen naar deze bijzonder mooie vis-instrumenten. Ooit zou ik…. 

Penn Levelmatic

Penn Levelmatic reel

Heel veel jaren later, toen ik na een lang tijdperk van intensief karperen het roofvissen langzaam maar zeker begon te waarderen, kocht ik mijn eerste reel; een Penn Levelmatic. Gekocht in de winkel van Jan Schreiner in Amsterdam, want daar moest je zijn voor echte spullen. Linkshandige reels waren minder in zwang als nu en waren volgens de experts ook helemaal niet nodig want je zou snel genoeg wennen aan het feit dat de slinger aan de verkeerde kant zat. Met deze reel op mijn eveneens nieuwe Fair Play 28-grams plughengel (met bussluiting want anders had je niet genoeg massa…) zou ik wel even de snoeken van de Spiegelplas het leven zuur gaan maken. Och wat een drama was dat in het begin. Mijn veel te kleine pluggen en lepels kreeg ik er maar niet fatsoenlijk mee geworpen, of beter gezegd dat hele werpen ermee was een drama. Ook maakte ik voor het eerst kennis met het fenomeen “pruik”. En aan dat “overpakken” na de worp kon ik ook al niet wennen. Dus al snel bleef de Fair-Play-met-bussluiting-en-reel thuis en viste ik weer met mijn (veel te lichte) 10-grams spinhengel met Shakespeare Ambidex. 

Een tijdje later kwam ik op een hengelsportbeurs in gesprek met een verkoper van ik meen DAM. Ik vertelde hem dat ik het werpen met reels maar lastig vond. Hij nam me mee naar buiten en gaf me een hengel met reel. Hij legde me uit dat ik (na de reel juist te hebben afgesteld, maar dat wist ik al) de opslag het beste zo kort mogelijk kon houden en vervolgens de hengel zijwaarts van onder (met de top dicht bij de grond) in een schuine lijn naar boven moest bewegen. 

Het resultaat was verbluffend al de eerst keer gooide ik verder als dat ik tot dan toe had gegooid met mijn eigen Penn reel. Zou het dan misschien aan mijn Penn Levelmatic liggen? Ik snelde naar huis om mijn combinatie uit de kast te halen en haastte mij de polder in. Om een lang verhaal kort te maken, het lag niet aan de Penn maar aan mijn techniek. Met de tips die ik had gekregen ging het werpen nu ineens wel goed en gooide ik steeds beter en verder. En daarmee zou voor mij het reel-tijdperk beginnen. 

Shimano Curado Bantam

Shimano Curado Bantam

Waar ik echter niet goed aan kon wennen was aan het feit dat de reel rechtshandig (dus voor linkshandigen, logisch hè) was en ik besloot ‘m dan ook te verkopen. Ik kocht wel meteen een nieuwe reel, een linkshandige Shimano Curado. Met deze reel beleefde ik mooie avonturen. Die Curado was een heerlijk reeltje waarmee ik zowel vanuit de bellyboat als wadend vissend op snoek duizenden worpen maakte. Toch begon er al relatief snel wat te haperen aan dat mooie donkergroene reeltje. De slip ervan begon namelijk “startproblemen” te krijgen. Oftwel hij kwam “schokkend” op gang. En dit irriteerde mij mateloos. In mijn karpertijdperk was ik altijd al een enorme zeikerd geweest als het ging om het probleemloos werken van de slip van mijn (karper)molens. Sommige molens waren wat dat betreft ook een drama, alhoewel ik in de loop der jaren behoorlijk handig was geworden met het modificeren van de slips van molens die vanaf fabriek waren uitgerust met verkeerde slipschijven. 

abu cardinal 33 molen

ABU 33 molen

Even een zijsprongetje. De grootste ellende qua molens had ik trouwens met de destijds zo bejubelde ABU 33 en 44 molens, wat een drama-apparaten waren dat. Deze molens hadden als eerste een slip achterop het huis (Abu heeft daar heel lang patent op gehad) en de vissende en schrijvende experts kregen bij het zien van zo’n ABU 33 een “erectus spontanes gigantus”. Deze molens waren volgens hun n.l. je-van-het, het absolute neusje van de zalm. Gemakkelijk te beïnvloeden als ik toen was (want als de experts het zeggen dan moet het wel zo zijn) kocht ik van mijn zuurverdiende krantewijk-geld destijds ook zo’n wonder der techniek. Maar wat bleek? Hij haalde het bij lange na niet bij mijn Shakespeare Ambidexen en Presidents waar ik op dat moment mee viste. De slip van de Abu was Kwalitatief Uitermate Teleurstellend (alhoewel ik die met veel prutswerk nog redelijk wist te krijgen) en ook de plastic ingaande spoel was gewoon slecht. Hij was scheef en de lijn bleef er regelmatig onder vastzitten. Deze molen veranderde na een tijdje dan ook van eigenaar. 

Maar goed, terug naar de reels. Die Shimano Curado begon dus te haperen. De reel werd opgestuurd naar de importeur en een paar weken later kreeg ik hem terug met de mededeling dat hij was gerepareerd. Helaas stotterde de slip echter nog steeds… De dealer snapte echter niet waar ik het over had (hij vond de slip prima lopen) en ik droop af. Ik zou er zelf wel eens naar kijken…Omdat ik de karperhengels meer en meer in de schuur liet staan om er op uit te trekken op snoek en snoekbaars, kocht ik nog enkele nieuwe reels waaronder diverse Abu’s (o.a. 6501, 4601). Ook met deze reels viste ik veel. Echter, na een tijdje begonnen ook de slips van deze reels te haperen. 

mijn werpreels

Nu, vele jaren later heb ik met veel verschillende reels maar ook met heel veel werpmolens ervaring opgedaan. Voor de geïnteresseerden even een overzichtje met reels waarmee ik gevist heb of nog steeds vis; 

• Penn Levelmatic - zie hierboven, niet meer in mijn bezit
• Abu 4601 – werpend vissen op snoek, niet meer in mijn bezit
• Abu 6501 – levend en dood aas op snoek, nog steeds in mijn bezit
• Abu 70010 – meerval, nog steeds in mijn bezit
• ABU Revo Toro51 -  gebruik ik op dit moment voor het werpend vissen en fireball vissen op snoek
• Shimano Curado – zie hierboven, niet meer in mijn bezit
• Shimano Charter Special – schitterende reel, gekocht voor het meervalvissen. Met een leverdrag,
   helaas rechtshandig en daarom verkocht aan John (die linkshandig is)
• Shimano Speedmaster – nog steeds in mijn bezit
• Dam  Quick Power Champion – met leverdrag, destijds gekocht voor het meervalvissen. De slip was af fabriek  fantastisch. Totdat ik de hengel met reel tijdens een nacht aan de Mosselle met hevige regenval in de boot had laten staan. Toen was de reel niet meer te gebruiken omdat de slip totaal niet meer was in te stellen. Ook hier was vocht tussen de slipschijven terecht gekomen waardoor de slip niet meer functioneerde.
• Abu 70001 Synchro – hierbij deugde de slip af fabriek al niet en die heb ik meteen teruggebracht
• Daiwa Viento - gebruik ik al jaren op mijn “dode” hengel tijdens het verticaal vissen op snoekbaars
• Daiwa Zillion – gebruik ik voor het diagonalen, trollen en verticaal vissen op snoekbaars
• Penn GTI – voor het meervalvissen, niet meer in mijn bezit
• Maxx 321 – voor het meerval vissen, nog steeds in mijn bezit 

Slip

Voor het werpend vissen heb ik dus met name gevist (en nog steeds) met Abu, Shimano en meer recentelijk Daiwa. Hiermee heb ik veel plezier beleefd (en nog) maar heb ik ook de nodige problemen gehad. Zo ben ik erachter gekomen dat na verloop van tijd de slips altijd beginnen te haperen/stotteren. Dit komt omdat er vocht de reel binnendringt waardoor de slipschijven nat en vies worden. En als dat het geval is, is van een soepele werking geen sprake meer. Dit probleem leek trouwens in het begin tijdperk van de dymneema lijnen erger dan nu. Ik heb het idee dat dit kwam omdat die lijnen veel meer een open structuur hadden als nu waardoor ze veel meer vocht opnamen. En dit vocht wordt bij iedere worp door de middelpunt vliedende kracht (toch goed dat ik de middelbare school heb afgemaakt) de reel ingeperst. Had ik mijn slip helemaal perfect lopend aan het begin van de visdag, dan haperde die aan het eind van diezelfde dag weer! De huidige (gecoate) lijnen nemen veel minder water op en ik heb het idee dat er daardoor minder snel vocht de reel binnendringt. Behalve vocht dringt er op den duur echter ook vet en olie van de  reel zelf de slipschijven binnen waardoor ze gaan haperen. 

De reel open maken dus en de slipschijven zorgvuldig schoonmaken en hééééél licht invetten. Dit lost het probleem meestal op, alhoewel ik in sommige gevallen de slip toch niet meer 100% naar mijn zin kreeg. En alhoewel een kleine hapering niet meteen een nadelig effect heeft tijdens het drillen vind ik dat toch niet prettig. Een soepel lopende en op gang komende slip vist tenslotte gewoon veel fijner, zeker bij de dril van grote vissen. Een echt slecht lopende slip kan er zelfs voor zorgen dat je de vis van je leven kan verspelen. Kijk maar eens naar de video Zomersnoekbaarzen van Dietmar Isaiasch (iemand waarvan je toch zou verwachten die ‘ie zijn materiaal voor elkaar heeft), daar verspeelt hij een werkelijk grote snoek mede doordat zijn slip beroerd werkt. 

Ik ben trouwens van mening dat reels eigenlijk verkeerd ontworpen zijn. Het slipsysteem is veel te weinig afgeschermd van het loopwerk, waardoor er heel gemakkelijk vuil en vocht bij kan komen. Dit is bij alle reels eigenlijk het geval uitgezonderd misschien big-game reels waar wel een waterdicht slipsysteem in schijnt te zitten (geen ervaring mee). Alle reels lijken qua binnenwerk sowieso op elkaar, eigenlijk bestaat er maar 1 basisontwerp wat ooit iemand bedacht heeft waarna iedereen dit klakkeloos heeft gejat. Ik wacht trouwens nog steeds op een fabrikant die een reel op de markt brengt waarbij je de slip net als bij een molen tijdens het aflopen hoort tikken. Het moet toch mogelijk zijn een ratel in te bouwen die alleen tikt als de reel afloopt? Deze zou automatisch uitgeschakeld moeten worden zodra de vrijloop (thumbbar) wordt ingedrukt. Één klant zou deze fabrikant in ieder geval al hebben. 

www.smoothdrag.com

Www.smoothdrag.com

Vorig jaar kwam stuitte ik op de website www.smoothdrag.com (mooie  naam trouwens), een internetbedrijfje in de U.S.A. welk is gespecialiseerd in slipschijven voor de meeste merken reels. Ik heb een aantal keren voor verschillende reels (Abu en Shimano) slipschijven bij dit bedrijf besteld (online bestellen en een goede week later heb je ze in een enveloppe thuis) en ben hier erg enthousiast over. De slipschijven zijn gemaakt van ander en volgens mij beter materiaal als de originele schijven die de fabrikanten gebruiken. Inderdaad loopt de slip met deze schijven super-smoooooth. En het lijkt erop dat ze dit (nu inmiddels een jaar later) ook blijven doen. Zeker het proberen waard als jouw slip ook niet naar behoren loopt. Koop dan meteen ook het speciale reelvet dat ze leveren waarmee de schijven (afhankelijk van het type, sommige moeten “droog” worden gebruikt) heel erg licht ingevet mogen worden. Trouwens, als je de reel openmaakt en besluit de reel ook meteen een onderhoudsbeurt te geven (oude vet verwijderen en vervangen door nieuw vet) let er dan in ieder geval op dat je niet te royaal bent met het vet. Minder is beter in dit geval. In sommige reels zit trouwens vanaf fabriek veel te veel vet (iets wat de yanks “overlubrication” noemen). En dit vet komt vroeg of laat tussen je slipschijven. Onbegrijpelijk ook dat er reels op de markt zijn (o.a. Abu Revo) die een z.g. “lubrication port” hebben waarmee je van buitenaf olie en vet in de reel kan laten lopen . Ik voorspel dat dit bij veel reels (slip) problemen gaat opleveren. 

Michel Rijnberg  – lees komende week deel 2