Deze week gooide roet in het eten door de storm, dan maar deelnemen aan de wintercompetitie aan het Amsterdam RijnKanaal ( ARK ). Een enorme bak wind zorgde ervoor dat de schepen meer dwars op het water voerden dan mooi recht door het kanaal, tijdens het opzetten van je spullen moest je ervoor zorgen dat alles goed gezekerd was met scheerlijnen anders waaide het onherroepelijk het water in. Omdat ik op het laatste moment besloot mee te doen aan de wedstrijd had ik eigenlijk weinig in huis, gelukkig heb ik altijd wel hennep en mais in huis en mijn compostbak heeft genoeg wormen. Een handvol maden van vorige vissessies en een paar casters die uit de maden gezeefd werden en een overblijfsel pinkies moesten het voor de rest gaan doen. Voer, tevens van een vorige sessie, haalde ik uit de vriezer en voegde er een handvol micro pellets en 4% gemalen koriander aan toe, ik ga er vanuit dat het biomix geel en biomix zwart was in een  1 op 1 verhouding van Mondial F maar het kan net zo goed turbo black en gewone turbo van van den Ende zijn geweest. Doet er eigenlijk ook niet zoveel toe; vers was het in ieder geval niet.

Meeste vissers hadden voer en aas beter voor elkaar dan ik dat had

.

Om 9.15 ging de toeter, ik gokte op een afstand van 19 meter maar omdat ik op dit stuk van het ARK nooit gevist heb wist ik niet wat ik er van moest verwachten. De wedstrijd was enorm taai, veel werd er niet gevangen en toen ik na 1 ½ uur nog geen beet had gehad besloot ik na de 26 meter te gaan, geen goeie keuze want na 3 x inhalen wist ik dat ik precies op een plek lag waar veel vuil en rotte bladeren zich ophoopten, ik ging terug naar de 13 meter lijn. De 13 meterlijn leverde direct in de eerste worp een mooie dikke bliek op, de hoop dat ik de vis gevonden had zette mij weer op scherp maar helaas was dit ook de enige aanbeet. Ik bleef wel op deze lijn doorvissen met een 80cm onderlijn van 12 honderste en een haakje 12.

Ondanks het weer en de matige vangsten was de stemming toch goed

.

Lastig fotograferen, laat staan vissen

.

Met nog ruim een uur te gaan haalde ik mijn powerfeeder uit het foedraal en met een 60 grams korf probeerde ik het nog even aan de overkant. Tot nu toe was het redelijk rustig geweest met de scheepvaart maar je zult net zien dat juist nu de ene na het andere schip van zowel links als rechts aan kwamen varen. Elke keer ingooien en ophalen zonder echt even te kunnen blijven liggen schiet ook niet op dus maar weer terug naar de korte afstand, nog steeds met een 12 honderste onderlijn maar nu met een haakje 16 met 1 caster en een pinkie ervoor, je weet maar nooit. Terwijl ik de powerfeeder opruim zie ik een kleine tik op de top, als deze niet doorzet haal ik op, pinkie uitgezogen en caster eraf, moet je maar opletten! Gooi opnieuw in en moet nog even de klep van de auto dicht doen i.v.m de harde wind, haal even later de korf binnen, alles eraf, nog meer balen, gooi opnieuw in en krijg vrijwel direct een aanbeet. Ik sla rustig aan en aan de andere kant voel ik een mooi gewicht, duidelijk een brasem. Mooi deze is binnen, gooi snel weer in en krijg een hele vreemde aanbeet, direct als de korf de bodem raakt, een soort elektrische schok en de aanbeet is over. Wat was dat? Later hoor ik dat er verschillende palingen zijn gevangen waarschijnlijk dus ook een paling geweest, toch raar midden in de winter, nou ja eigenlijk meer herfst.

Er werden verschillende palingen gevangen

.

Als  de toeter gaat, wat het eind van de wedstrijd aangeeft,  baal ik omdat ik niet scherp gevist heb en dus een aantal beten niet gezien heb en dus minder vis in het net heb dan zou moeten. Maar tijdens het wegen blijkt dat mijn 2 vissen toch nog goed zijn voor de 2e plaats. 210 gram meer en ik was eerste geweest!

Hier moesten veel deelnemers het mee doen. Harm ving er drie.

.

Volgende wedstrijd toch maar beter voorbereiden en een vers voertje maken en misschien een bak pieren meenemen? Over 2 weken ben ik er weer bij of het moet nog eens heel mooi weer worden om toch de snoekbaars te belagen.

Ben Hakstege

NB: Namens de Dutchanglers: Ben, we denken dat je ook niet meer gaat snoekbaarzen gezien de fijne temperaturen nu……..

Wat gaat 2012 ons brengen? We zullen het zien. In ieder geval mogen we op meerval vissen, iets waar we ook op Dutchanglers.nl mee aan de slag gaan, binnenkort meer! En er zullen vast weer dikke snoeken uitkomen. En mooie snoekbaarzen. En veel pret tijdens diverse vistrips, een reis naar Lake Caspe is al geboekt! Maar ook een verdere discussie over aalscholvers, beroepsvissers en Oosterburen, kortom: een discussie over visstandbeheer en aanverwante zaken. Het zal weer een mooi jaar worden.

Maar eerst nog maar eens genieten van een selectie van de mooiste vangsten van de Dutchanglers in 2011. Ieder van ons heeft een selectie uit de vangsten gemaakt; het is een prachtig visjaar geworden, kijk maar eens!

Veel plezier!

De Dutchanglers.

Michel Rijnberg:

Een mooie diversiteit aan grote vis voor Michel in 2011. Een groot deel zelfs vanaf de kant! Een nieuw fenomeen voor Michel die ons wadend verraste met mooie vis die met zijn headcam vaak ook nog mooi geregistreerd werden.

Stevige dril

.

Met een mooi resultaat

.

Mooie vis voor Edwin

.

Roofblei op een zonnige dag

.

Voor de meter kwam deze paling net te kort, maar het scheelde niet veel

.

Deze haalde de meter wel!

.

Een prachtig kasteel op een verregende dag

.

Mooie spiegel op een mistige ochtend

.

Oude krijger op een jerkbait

.

Zomersnoek

.

Wadend gevangen najaars snoek

.

Midden in de nacht gevangen koolvis

.

Prachtige soroya kabeljauw

.

Roofblei waden

.

Hendrik-Jan:

HJ neemt geen genoegen met half werk. Groot is NOOIT groot genoeg. Zijn selectie spreekt voor zich. Een aantal markante vangsten waarbij een spiegelkarper van 45pond in NL wel heel bijzonder is.

Het jaar afgetrapt met een 90-er

.

Grove vissen tijdens het snoekbaarsvissen

.

Mooie oude rover voor HJ

.

Schitterende grindgatbak tijdens het snoekbaarzen

.

1m26!

.

Werpend op de rivier met spinnerbaits

.

Tijdens een topdag met Volkmar de 2e 1meter 26

.

Doodaasvissen in het late najaar op een zandgat

.

20 kilo graskarper

.

38 pond spiegelkarper op het korstje

.

dezelfde spiegelkarper in het najaar op 45 pond

.

Fraaie kabeljauwen tijdens een week soroya

.

Meerdere 1 meter 20 vissen

.

Absurde hoeveelheden grote roofblei in het najaar

.

Een nieuw PR roofblei!

.

John Smit:

Grote snoek. Dat was 2011. Naast diverse 110+ vissen kwamen er maar liefst zes 120+ vissen bij hem in de boot of op de kant. Waarbij de 129cm van Eric en de 122cm van zoon Jelle er wel uitstaken. De 42pond graskarper was een ander hoogtepunt evenals de vistrip naar Soroya, een prachtige visbestemming!

Moddervet, in de haven vanaf de steiger, drillen op de viekrante meter. Wat een spektakel!

.

Een weekend met neef Félix en zoon Jelle. Dikke pret!

.

Wind, regen, een luwe plek in een vaart. En dan zo'n prachtige vis als beloning!

.

42ponds graskarper, aan een broodvlok, torpedo's vangen.

.

Release van de eerste van een serie 120+ snoeken dit jaar. Met gekraste vingers als souvenir......

.

Zoon Jelle, 9 jaar, met een zelfgedrilde 122cm snoek. Mooier wordt het niet als vader, samen met je zoon in de boot.

.

De mooiste vissen van Nederland, baars. Rondbuikige Hollands Diep vis, schitterend!

.

De langste in mijn boot dit jaar: 129cm. Gevangen door collega Eric die na het winnen van een Kerstwens een dagje mee mocht. Hij heeft nu zelf een boot:-))

.

De mooiste snoekbaars van dit jaar, helemaal in combinatie met de donkere luchten.

.

Double hookups met Michel tijdens een Volkerak dag. Wilde momenten!

.

Mijn 120cm+ kabeljauw op Soroya, kort na middernacht in de laatste nacht. Wat een waanzinnige vistrip was dit!

.

Metersnoek van nieuw water, sweet taste of success!

.

Prachtige metersnoek die geen moeite had met een 40+cm aasvis.

.

Licht toegetakelde 120cm vis die op een paar meter water een aasvis greep.

.

Mijn lengte PR: 124cm. De derde van 3 metersnoeken in 30 minuten. Greep staartdansend tijdens het achteruitvaren naar de plek mijn swimbait uit de oppervlakte!

.

Volkmar Strikkers:

Volkmar werd gek toen hij hoorde dat hij “slechts” 15 foto’s maximaal aan mocht leveren. En we snappen dat wel; hij heeft echt een bizarre reeks aan grote vis en aan diversiteit van vis gevangen. Benieuwd of dat in 2012 weer lukt, hij is immers nu “student-af” en begonnen aan het werkende leven.

Eind januari, de prognose voor 2011? Nee... De score van 4 bizarre uurtjes...

.

Met HJ het grote water op. 112,113,126 en 126... Compleet gestoord!

.

.

Ook de eerste meerval is een feit, 120 exact

.

Al jaren op zoek naar die eerste meter op de vlieg. Dag 2 dit seizoen: 119... Over de top!

.

Hoosbuien, dikke wind... 's Avonds de beloning: 118 werpend met een twinler

.

Werpend met een bulldawg boven 8 meter water een enorme kleun, hangen!

.

Het hele jaar gaf deze stek maar geen vis prijs, tot eind oktober. Hier wil je wel voor wachten!

.

Toch maar de rivier op in maart, gewoon proberen... Wauw!

.

Nieuw water verkennen én een dikke snoek vangen, top!

.

Vele blank-sessies dit voorjaar, maar als het dan lukt is de voldoening groot

.

Deze maffe 90er kwam de voorn uit het oppervlak halen!

.

Bikkelen in de bellyboat. Windkracht 5-6 en regen, het wordt beloond met deze 90cm snoekbaars

.

Direct de eerste roofbleisessie van het jaar getrakteerd worden op een 83-er...

.

Een waanzinnige september en oktober maand wat de roofblei betreft!

.

Een paar keer per jaar met de bellyboat gericht op grote baars. Deze dag kwamen er maarliefst 3 50-ers uit. Schitterende visserij!

.

Roel Orsel:

Veel grote vis, zijn PR meerdere keren verbroken op snoek, mooie vistrip in Noorwegen en drie hengels in puin aangeslagen. Roel ging lettelrijk “los” in 2011!

.

Tijdens een fotosessie van een dikke 122 van John trekt deze 111 mijn hengel in het water. Met een dosis geluk komen vis en hengel op de kant.

.

De tweede keer haven vissen in december levert weet succes – de 123 is de derde 120+ vis van het jaar en de vierde keer over mijn oude PR. 2011 heeft veel grote vis opgeleverd.

.

In de Lyngenfjord werden een hoop zeewolven gevangen

.

Voor het eerst op groot water zoeken naar groot wild – binnen 15 minuten komt deze 114 de ondiep geviste aasvis halen.

.

Binnen 15 minuten na het vangen van een 114 ; schoot deze 117 uit de planten naar een ondiep gesleepte bulldawg; voor de 2de keer over mijn 2010 PR heen binnen 3 weken !

.

In augustus zitten de snoeken tussen de waterplanten van een plas met erg helder water, een ondiep gesleepte BBZ switbait lokt deze 114 dame uit haar schuilplaats.

.

In 30 jaren snoeken is Roel’s PR niet verder gekomen dan 115, tijdens een ongecontroleerde drift nadat een vlagerige wind opsteekt grijpt deze 125 de langs scherende aasvis – nieuw PR !

.

De jaarlijkse vistrip staat in het teken van Bram’s VWO eind-examen; de Juni trip naar Noord-Noorwegen maakt het mogelijk boven de pool cirkel op meter gul te vissen in je korte broek.

.

Trollen boven een zandplaat in de Lyngenfjord met een cutbait shad levert binnen 1 minuut een dikke bak van een gul op.

.

In Oktober wordt de DA Esox-cup gevist – de vis laat het massaal afweten, waardoor deze 90-tiger de winnende vis wordt.

Jeroen Vloon:

De witviskoning! Won de competitie op de IJssel! Maar ook de kabeljauw koning, want wat ving hij een hoop meterkabeljauwen op Soroya, aan een verticaal hengeltje…… En samen met HJ nog altijd actief in het NKS.

woest dagje roofvissen op groot water

.

dagje Gooimeer, altijd goed voor een paar leuke visjes

.

eerste dikkert van mijn Soroya trip

.

Kneiter sterke kabel u op ultralicht materiaal, geweldig : )

.

Nieuw pr kabeljauw 127cm puur genot op onze laatste nacht een paar uur voor vertrek

.

Nog eentje om in te lijsten

.

Eén en actie dit jaar in het hoge noorden

.

Eén van de vele doubles, we kregen er maar geen genoeg van

.

ff een avondje zeelten voor de verandering met 2 mooie zeelten als resultaat

.

Mooie platten tijdens dagje feederen met collega Tonny, waarvan dit toch wel de mooiste was

.

De uiteindelijke bekroning op een jaar competitievissen, de eerste plek…

.

Ben Hakstege:

Een apart jaar voor Ben. Prachtige vissen in Noorwegen, op de nieuwe stekken altijd “als eerste erin en als laatste eruit”. Er werd gegrapt dat hij daar zijn meter quotum had opgevist. En wat gebeurt er…… inderdaad, een meterloos snoekjaar voor Ben in 2011. Wat zal hij blij zijn met de start van 2012!

.

.

.

.

.

En Bram die op de terugreis een snurkende vrouw "spiegelt"; hilarisch!

.

André de Wit:

De foto’s spreken voor zich. André vangt bijzondere vissen op bijzondere locaties en op bijzondere manieren. Met name zijn tropische avonturen zijn altijd spectaculair. Respect!

.

Het hoeven niet altijd lange sessies te zijn om mooie vissen te vangen. Op sommige stekken heb je korte aasperiodes, waarvan je goed gebruik van kunt maken als je ze eenmaal weet. Samen met Bart visten we 2 uurtjes op zo’n stek wat deze mooie metervis opleverde.

.

.

De hele stek al afgevist zonder ook maar een aanbeet te krijgen. Dan maar een keer het kantje afvissen. Op amper een meter uit de kant gebeurd het dan toch nog en ik krijg een flinke dreun op de hengel. Deze zware metervis mag even later poseren in de laatste zonnestralen!

.

Een dagje met Volkmar achter de baarzen aan begon moeizaam. Totdat ik tijdens het kunstaas wisselen een “gouden” greep deed. Een goudkleurige ratelplug zorgde voor deze 50 plusser en twee vijftigers voor Volkmar!

.

Tijdens een reis naar de Malediven hadden we flink wat pech, koffers zoek, harde wind etc… Het andere uiterste hadden we op de terugreis met onze houseboat. Schitterend weer en we voeren langs de mooiste stekken. Met poppers bestookten we het rif wat resulteerde in een stel mooie GT’s. Lomp sterk met bijbehorend uiterlijk, lomp!

.

Struinend naar bonefish stuit ik op een kleine blacktip shark. Toch maar even aangooien, je weet maar nooit. Tot mijn verbazing gaat de haai gelijk achter het vliegje aan en pakt hem!

.

Wachtend op Volkmar sta ik aan de oever en besluit alvast een paar worpjes te maken. Bij de 3e worp is het al raak en sta ik een negentiger te drillen. Als Volkmar aan komt varen zegt hij dat mijn schatting iets aan de lage kant is….Hij schept de vis en op de meetplank komen we tot 109cm….

.

.

In mijn ogen de mooiste trevally soort, de bluefin. Schitterende blauwe stippen en een geweldige sportvis.

.

Peter Sikking:

Van te voren is een item als dit een prachtige voedingsbodem voor veel hilariteit. En natuurlijk ben ik in dit gezelschap van groot – groter -  grootst vissers, als enige vliegvisser, vaak de paal waar tegen gepist wordt. Dat gaat dan, met veel moeite strak gehouden kop, ongeveer zo: ‘ Peter, we hebben van iedereen ongeveer 10 a 15 VIS foto’s nodig voor het Nieuwjaars item. Denk je dat jij er 1 hebt? Ach, ik laat ze. Er schemert namelijk een kern van waarheid in dit soort geintjes. Tenminste, als het je alleen om de vangst te doen is. Vliegvissen is waarschijnlijk de moeilijkste manier om zo weinig mogelijk vis te vangen. Maar juist in dat woordje moeilijk schuilt de clou. Ik wens dan ook een ieder een moeilijk maar des te bevredigender 2012.

Laat ik goed beginnen. Na een uitnodiging van HJ die het zakelijke met het aangename moest verenigen, was het voor mij het aangename dat overheerste. Na enorm te hebben staan kloten met een hengel die ik niet kende en dito kunstaas toch nog een verrassing. En wat heet. Een roofblei van 82,5 cm. Mijn eerste en waarschijnlijk ook meteen mijn laatste. In ieder geval van dit formaat.

.

Samen met John een dagje snoeken slash snoekbaarzen. Mijn eerste snoekbaars ooit, en meteen één van 72 cm. Prachtige ochtend!

.

Een plaatje van een polder waar we met zijn drieën hebben “gevist”. Gevist met aanhalingstekens. Zelf heb ik meer staan fotograferen voor het artikel.

.

Geen bijzondere foto zul je denken. Zeker niet in de rest van al dit Dutchanglers vis geweld. Toch is dit één van de meest gedenkwaardige momenten van 2011. John – De snoek – Smit staat hier namelijk een snoek te drillen gevangen op een STREAMER!! Ja, je leest het goed. Een STREAMER!! Ik onthoud me verder van commentaar. Dat laat ik aan jullie over.

.

Een Prachtige nimf voor één van de artikelen. De foto is gemaakt door John en later bewerkt door moi. Een plaatje al zeggen we het zelf.

.

Vissers. Een raar volkje. Macho ook. Een echte mannen wereld. Tenminste dat denk je. Staan hier twee door de wol geverfde hengelaars tegen elkaar te praten alsof ze juist een homo bar zijn binnen gelopen. ‘Voel eens aan de mijne dan. Lekker strak he. En deze, die dikke met die taps toe lopende top. Heb je die al gevoeld’? Rare lui, die vissers.

.

Ik had alles geprobeerd. Nat, droog streamer ets etc. Het wilde niet. Het weer zat verschrikkelijk tegen. Water te hoog en veel te warm. Bedenk het maar en het was er. Uiteindelijk heb ik, zoals het spreekwoord luidt, mijn hengel aan de wilgen gehangen. Mijn streamer heb ik erbij gedaan. Leverde tenminste nog een leuk plaatje op. Ben benieuwd of hij er volgend jaar nog hangt.

.

Trieste bedoeling dit jaar. Deze belly boat ligt op de kant. En daar is tie toch niet voor gemaakt. Wederom een plaatje waar het slechte weer en vangst vanaf druipt. Geen mooie shot met vis en hengel. Geen grote grijns. Nee, alleen maar een belly boat in de regen.

.

Na een lange nacht doorvissen liggen mijn twee reisgenoten (zoon en hond) allebei nog in coma. En dat terwijl na dagen de regen eindelijk eens heeft plaats gemaakt voor een zonnetje.

.

Deze foto van mijn zoon zegt eigenlijk alles. Je kunt niet zeggen dat we het niet geprobeerd hebben. Het mocht niet baten. Het slechtste jaar ooit op vliegvis gebied.

.

Bram Orsel:

De jongste telg van het geheel. Maar altijd fanatiek. En laat keer op keer zien dat niemand met hem de kachel aanmaakt als het vissen aankomt. Metersnoek en meterkabeljauw. Nu net student geworden. Benieuwd of hij Volkmar op gaat volgen als de “Eeuwige Visser van het Studentenleven”

Een weekje vissen in Lyngseidet, Noord Noorwegen, ter ere van het behalen van mijn vwo-diploma. Dat leverde heel veel mooie vissen op waarvan dit de grootste was. Een kabeljauw van 1,21m.

.

Omdat mijn pr snoekbaars begin dit jaar heel erg laag stond is het dit jaar gelukt om daar 3x overheen te gaan, waarvan deze snoekbaars van 76cm de grootste was.

.

Dit jaar ben ik niet over mijn pr snoek heen gegaan, maar deze dikke mama van 1,15m mocht er zeker ook zijn!

De IJssel bij Deventer

Gelukkig heeft Jeroen heel veel ervaring op de IJssel en weet zijn visje er wel te vangen. Ik nam me voor om goed te luisteren en alle tips in me op te nemen en mijn visserij daarop aan te passen en dan moest het toch wel goed komen bedacht ik zo.

Met slechts drie en een half uur slaap, (ik moest terug komen van mijn werk uit Duitsland en moest toen alles nog voorbereiden) rijd ik ’s morgens vroeg van Almere naar Deventer. Daar aangekomen blijkt dat Jeroen ook niet veel meer heeft geslapen, want hij heeft gezellig met een aantal maten lekker zitten pokeren en dat was laat geworden. Hmmm…twee slaperige vissers in een veld van locale riviercracks, als dat nog wat moet worden?

Ik mag een steknummer loten, waarbij ik al heb begrepen dat vak C zal de meeste vis zal geven en het A-vak het slechts in de voorspelling ligt. Laat ik nou A3 trekken, een plek waar de week ervoor geen vis is gevangen. Dat belooft niet veel goeds, mede omdat dit qua bezetting met een aantal gerenommeerde koppels op papier het zwaarste vak blijkt.

Vak C, hier zaten we niet

In het eerste uur van de wedstrijd vangt Jeroen vis en probeer ik mijn onervarenheid zo snel mogelijk om te buigen en mijn bijdrage in de vangst te leveren. Ik ben degene die bovenstrooms zit en zal voor ons beiden voer moet brengen. We vissen namelijk beiden op nagenoeg dezelfde afstand en gebruikmakend van de stroming maken we zo één voerspoor. Jeroen zit stroomafwaarts en laat zijn korf steeds doorrollen naar het einde van het  voerspoor. Hierdoor zal hij uiteindelijk ook de meeste vis vangen, dit is inherent bij een koppel in stromend water de man stroomafwaarts vangt vrijwel altijd het meest. Ik krijg wel aanbeten maar ze blijven niet hangen. Jeroen: langere onderlijn, van 100 cm naar 150 cm. Nog steeds niet ideaal af en toe een vis die blijft hangen. Jeroen: leg nog een paar knopen in je voorslag zodat de schuivende lus montage korter wordt. Zo blijf ik een uur lang luisteren en aanpassen en vang dan uiteindelijk ook vis.

Ik gooi elke 3 tot 5 minuten een grote korf voor de helft gevuld met voer en de andere helft is aas ( gekiemde hennep en casters ). Af en toe gooi ik te kort, ik houd het erop dat ik de hengels niet goed ken en dat het daardoor komt, maar irritant is het wel. Met mijn vertrouwde “vaarthengels” gooi ik zelden fout en als ik fout gooi is dat omdat een harde windvlaag de korf meeneemt. Pas halverwege de wedstrijd kom ik erachter dat ik de hengel niet goed opgetuigd heb en de lijn eenmaal om de hengel gedraaid zit. “Pannekoek euh Pannenkoek , drie en een half uur slaap is toch te weinig!

Koppelvissen, een vak apart

Af en toe komen er vissers langs gelopen om te zien hoe de vangsten zijn en telkens krijgen we te horen dat de vangsten in ons vak slecht zijn. Aangezien wij wel met regelmaat vis vangen begint de hoop te groeien dat we er wel eens bij zouden kunnen zitten vandaag. Maar dit blijkt te vroeg gedacht want tijdens het 4^de uur van de wedstrijd kunnen we geen vis in het net brengen. Nu is het de kunst om te blijven schakelen en door te voeren. Door telkens de lijn te verlengen en dan weer in te korten, gewicht van de korven te wijzigen wordt er in het laatste uur weer een aantal mooie vissen gehaakt. En als Jeroen dan nog 4 barbelen tussen de 500 en 800 gram achter elkaar vangt, blijkt dat dit onze bonus te zijn.

Bij de weging blijkt dat we ons vak hebben gewonnen met een gewicht van 9.200 gram en dat we bijna 2 kilo verschil hebbenten opzichte van de nummers 2. Al met al een lekker dagje vissen waarin we van ZERO naar HERO zijn gegaan.

Mooie aasvissen :)

Volgend jaar gaan we kijken of we een aantal wedstrijden kunnen vissen onder de Dutchanglers vlag. Ik heb weer veel bij geleerd (Jeroen bedankt nog), dit smaakt naar meer. Ik maak in ieder geval vaker een uitstapje naar de rivier.

Ben Hakstege

Vrijdagavond haal ik hem op en neem ik hem mee naar ons adres. We spreken met elkaar af de volgende ochtend eerst een paar voorntjes te gaan vangen om een beetje te oefenen en daarna ‘s middags naar een plek te gaan waar we kunnen karperen. Afhankelijk van het weer blijven we dan ’s nachts doorvissen of we gaan terug naar huis. De rest zien we daarna wel.

De vrijdagnacht is al een lekker feestje geworden. We lieten de drie kids (inclusief mijn dochter) op zolder slapen en daar hebben ze goed gebruik van gemaakt: keten! Dus zitten de volgende ochtend een paar gaperige mannetjes me aan te staren. We pakken de auto in en gaan ervoor! Natuurlijk krijgt Félix eerst een paar goede startkadoos: een mooie vispet en…. zijn eerste hengel! Een vaste stok van 3 meter zodat hij lekker kan gaan oefenen.  We vissen die ochtend in een lokaal vijvertje waar het werkelijk barst van de kleine voorntjes. Een beetje grondvoer, handje maden erbij en hupsakee! Vangen maar! Al snel hebben Félix en Jelle er een flink aantal gevangen en begint Félix zijn hengel al als een “gelukshengel” te omschrijven. Prachtig! Ik leer hem hoe je een dobbertje afstelt, hoe je een made op de haak prikt en hoe lokvoer werkt. Ook weet hij met een beetje uitleg zelf zijn eerste visjes te onthaken. Leuk om te zien hoe snel die knulletjes dit soort dingen leren, bij Jelle was het een paar jaar terug niet anders en ze vinden het echt leuk!

Nadat we dit een tijdje gedaan hebben gaan we naar huis terug om een broodje te eten. Daarna stappen we in de auto om naar de karperplek te gaan. Ik heb het weer nog even gechecked. Jammer genoeg is er een voorspelling van onweer gegeven voor de nacht en als er één ding voor mij heilig is dan is dat onweer: je vist niet met onweer! Jammer, maar we spreken af tot en met donker te vissen en dan terug naar huis te gaan. Ze mogen dan wel bij terugkomst in de tuin slapen in een tentje en dat wordt snel geaccepteerd: spannend! Aangekomen op de plek blijkt dat we niet de enigen zijn die van het mooie weer genieten. Het hele strand is/ligt vol met recreanten en met moeite weet ik in een hoek mijn rodpod te parkeren. De overige hengels moeten maar even wachten tot het wat rustiger is. Voor de jongens geen probleem: die staan na drie seconden in hun zwembroek en duiken het water in. Ik monteer de rigs, bevestig de boilies, hang er een PVA netje gevuld met wat extra boilies bij (heel en gebroken)om bij te voeren en werp die zo ver als ik kan om de drukte te vermijden. We zullen het wel zien; zelf kruip ik lekker in de schaduw onder de brolly en laat de mannen lekker spelen.

.

Een uurtje later gaan we eten. Ik heb mijn Trangia aluminium kookset meegenomen en maak naast pasta ook een set lekkere knakworsten warm. In het zakkende zonnetje bij een rustig meer in het gras eten met de kids. Mooier wordt het niet! Alleen laten de karpers nog op zich wachten.

Even later arriveert Roel ook; die komt een paar uurtjes meevissen en wij kunnen dan mooi even bijkletsen achter de picker en de feeders. Als het donker begint te worden zet ik de jongens allebei een hoofdlamp op en kijken we naar de ganzen die zich klaarmaken voor de wintertrek en in mooie “V-waaiers” voorbij komen vliegen. En we zien zowaar een paar ijsvogels!

Als het eenmaal helemaal donker is wordt er met de lampen nog een spelletje “aliens” gespeeld en ruimen we daarna de boel op. Jammer genoeg geen karpers maar wel veel schik, lekker spelen en mooie voorns vangen aan een licht stokje; leuk! Thuis aangekomen stappen de heren in de tent en na een uurtje kletsen en lachen horen we niets meer; die slapen!

De volgende ochtend is iedereen alweer vroeg wakker; het daglicht in de tent helpt duidelijk niet om uit te slapen…. Twee witte moeie gezichtjes zitten op de bank als ik beneden kom. Vanochtend maar even rustig aan doen en de boel een beetje opruimen in de garage. Daar aangekomen blijkt Félix nog wel zin te hebben om met de boot te vissen. En ja, waarom ook niet? Het is uiteindelijk een visweekend voor hem, dus dat gaan we doen! Ik heb nog een paar voorns in de vriezer liggen; die gaan we maar eens uitlaten onder een dobber. Misschien lukt het wel om een mooie snoek te vangen. Om een uur of twee draai ik de boot in het water en varen we de plas op. Ik vis met twee dobberhengels en zelf hou ik een fireball hengel vast. Félix kijkt strak geconcentreerd naar de dobber; ik heb hem uitgelegd wat er gebeurt als je beetkrijgt en hij wil graag een snoek van dichtbij zien.

Ik vaar een aantal bekende taluudjes af en merk dat het herfst begint te worden. Al behoorlijk veel afgestorven planten drijven in het water en blijven irritant vaak aan de dreggen hangen. Het zweet staat uiteindelijk op mijn rug. Sturen, binnendraaien, dreggen schoonmaken, diepte afstellen, terugzetten en dat in die hitte. Maar gelukkig komt na een tijdje die verlossende aanbeet en kunnen we een mooi snoekje landen. Geen metersnoek, maar toch! Félix vindt het allemaal reuze spannend; toen de snoek bij de boot kwam heb ik hem even over de rand laten kijken en op dat moment zag hij de tanden. Met een grote sprong zat hij weer voorin de boot en helemaal toen de snoek op de mat lag bewoog hij (Félix) geen vin! Jelle daarentegen wilde wel even laten zien dat hij dit allemaal al kent en hielp flink met het meten van de vis. Ik heb Jelle een Savage Gear landingshandschoen aangedaan en hem de vis op laten tillen. En na een paar aansporingen is Félix er naast gaan zitten hetgeen resulteerde in een bijzonder leuke foto van de twee jongens en de snoek, prachtig!

Kort hierna zijn we er weer vanaf gegaan. De boot moest nog teruggebracht worden en we hebben afgesproken met hele gezin Félix mee te nemen naar het restaurant met de grote gele M. Want als je als kind een topweekend wil hebben dan sluit je daar dus af!

John Smit

Grove vissen op het Haringvliet op snel geviste Salt Shakers

Zelfs een paar double hookups

Het roofvisseizoen is inmiddels al weer een paar weken gesloten en naast dat ik wat minder ga vissen, een aasvissenbak wil metselen (hierover binnenkort meer) en de koi vijver wil gaan verbouwen is de gesloten tijd ook altijd een prima moment om te kijken of  ik het pen en korstvissen nog niet verleerd ben. Daarnaast staan er nog wat nachtjes geplanned die zowel vanuit de boot als vanaf de kant gevist gaan worden.

Dat penvissen gaat in eerste instantie vrij moeizaam. 2 blanks op rij,vermoedelijk veroorzaakt door het nog koude water worden gevolgd door een 3e sessie waarin ik een 60+ zeelt weet te vangen op 2 maiskorrels.

Dikke zeelt op 2 maiskorrels

De kofferbak van een penvisser :)

 Een ochtendsessie met Michel op een putje in de uiterwaarden levert voor mij niets op maar Michel weet met vastlood een mooie oude schub te foppen.  Het is daarnaast toch ook wel weer heel rustgevend om een ochtendje naar het rode puntje van de pen te kijken en omring te zijn door alleen maar natuur.

Fraaie vis voor Michel

De zondag na het ochtendje met Michel heb ik afgesproken met Volkmar om bij hem in de buurt te gaan korstvissen en pennen. Echt veel success hebben we niet, ik weet enkele brasems te vangen onder de pen en zelfs een leuke ruisvoorn op een korrel maïs. Pas in de loop van de middag werkt er een karper mee door een broodvlok naar binnen te zuigen. Gezien de lokatie is het een beetje ‘streetfishing’ maar dan op karper :)

Brasems....

Dan zie ik toch liever een ruisvoorn

Streetfishing, maar dan op karper

Er wordt dus zeker wel gevist, waarbij ik hoop dat het water binnenkort wat warmer wordt waardoor het vissen op graskarper weer een beetje aantrekt…. blijft toch mijn favoriete bezigheid zo in de gesloten tijd.

 
We bespraken beiden nog dat het misschien wel verstandig was om een vaste stok uit te pakken omdat op casters en maden, en ook pieren, vooral voorn en baars werd gepakt. Allebei besloten we toch om onze favoriete hengel in te zetten, de feeder,  en er volledig op te gokken om toch een dikke platten ergens in de wedstrijd te kunnen aanslaan….. Helaas, het was geen goede gok, de eerste aanbeet ging niet komen. Wat ik ook probeerde, pieren, casters, mais, boilies, flavour, dips, lange onderlijnen, kleine haakjes etc, etc: er kwamen geen beten. Gelukkig was ik niet de enige zonder vis en werd er over de hele linie slecht gevangen ( winnaar slechts 2,1 kg ! ) en kon ik de competitie van dit jaar afsluiten als 5e . Niet slecht als ik terug kijk en weet dat ik 5 wedstrijden terug nog 19e stond.

Het podium!

.
Belangrijkste is dat ik de leerpunten van dit jaar volgend jaar weer moet gebruiken om hoger in het klassement te kunnen eindigen. Zo ga ik zeker een paar sessies weiden aan het aas brengen en geen voer, meer met verschillende voer ingrediënten experimenteren en de inzet van boilies optimaliseren. Ik houd jullie op de hoogte!

Tip om je eigen vangsten te verbeteren:  Houd een boekje bij waarin je alle belangrijke dingen opschrijft ook als je niet vangt ( of juist als je niet vangt! ). Zo kun je altijd leren wat je aan moet passen. Zelf houd ik altijd bij:
- voer
- aas
- weer
- stroming
- haken
- lijnen
- hoeveelheid aas in het voer
- enzovoort enzovoort

Uiteindelijk doe je daar je voordeel mee!

Nog een tip: als je iets verandert, verander dan niet ineens alles. Je weet dan niet waar het aan gelegen heeft. Ikzelf verander nogal eens van voer maar verander er niet gelijk alles aan, ik maak het bijvoorbeeld alleen schraler, of donkerder of plakkeriger maar de basis blijft gelijk. Ik houd dan de manier van vissen hetzelfde. Zo weet ik precies wat mij wel of niet geholpen heeft.

Ik hoop dat jullie de verslagen interessant hebben gevonden!
Ben Hakstege

.
Marco, mijn vaste (koppel)maat, zat drie plekken verder en wist mij binnen 10 minuten al te melden dat hij een brasem in het net had en dat hij er al een verspeeld had. Ik had nog geen beet gehad…. Ik zat met pieren, hij met mais. Hij viste aan de overkant, ik gokte op het midden. Dat was dus wel even een aanslag op mijn motivatie om mijn systeem vol te houden….. Ik bleef elke vijf minuten gooien, precies zoals ik ook voorgevist had; dat zou toch uiteindelijk vis moeten opleveren! Nadat ik op een gegeven moment regelmatig een visje in het net kreeg, voornamelijk bliek en baars, ging mijn buurman opeens brasem vangen! Dat schiet natuurlijk veel harder op qua gewicht dan dat wat ik aan het vangen was. Maar in ieder geva zat de grotere vis in de buurt! Apart detail: mijn buurman ving uiteindelijk ruim 12 kg terwijl zijn vaste vismaat naast hem zat, met hetzelfde voer, op dezelfde afstand etc, etc maar vis kreeg ‘ie niet in het net. Heel apart.

 
Ik kreeg in de eerste helft nog een mooie aanbeet van een brasem, sloeg hem aan, voelde even heel goed, maar had hem toen ook al weer gelost. Een paar verwensingen gingen over het water…. Op hetzelfde moment zag ik Marco van zijn kist afkomen. Hij was een vis aan het drillen, en het moest wel iets bijzonders zijn anders ga je niet van je kist af! Na een lange dril schept ‘ie een karper van vijf en halve kilo! Kijk, dat zijn “opschieters”, zeker als het overgrote deel van de vissers niet echt aan het vangen is! De vis was overigens in zijn staart gehaakt en bij het scheppen was het haakje er al bijna uitgegaan. Hoeveel mazzel moet je hebben……., maar wel netjes en rustig uitgedrild en gevangen.

Marco met een rustig uitgedrilde karper die flink bijdroeg aan de winst in deze wedstrijd!!

.

Nog even een foto van een deelnemer (Piet!) die een hybride vis ving met het uiterlijk van een grote brede brasem maar met de schubben en bek van een winde. Ik had dit nog nooit gezien: iemand anders ervaring met hybride vissen?

Buurman Piet met een hybride vis; iemand ervaring mee??

Ben Hakstege

Er moest veel riet geknipt worden om nog enigszins goed te kunnen zitten

.
Aan het begin van de wedstrijd bleek dat de Lage Vaart nog steeds water aan het lozen was en er dus wederom een enorme stroom stond. Ik besloot dan ook om vol voor het midden van de vaart te kiezen om zo nog enigszins subtiel te kunnen vissen ( 60 grams korf ). Ik begon zoals altijd met een korf of acht voer om daarna met een worm te beginnen te vissen. Ik had eigenlijk continu beet maar eigenlijk alleen maar hele kleine tikjes. Een  kortere lijn erop van 30 centimeter gaf al veel betere aanbeten maar deze hingen weer niet dus het was even zoeken naar de juiste onderlijn. Uiteindelijk bleek 40 centimeter perfect te werken en kwam de eerste brasem het net in.

Wederom veel stroom dus de hengels weer rechtop

.

Kort hierna ving ik een bliek en omdat er om mij heen niet echt gevangen werd en omdat ik naar mijn gevoel teveel missloeg gooide ik het over een andere boeg. Een fluorescerende boilie op een zelfhaak systeempje. Resultaat: drie brasems in hoog tempo het net in, vlak voor de pauze! Na de pauze direct weer twee brasems het net in waarna het compleet stil viel. Ik besloot 10 korven vol voer te brengen: resultaat direct twee brasems erbij waarna de balans opgemaakt kon worden. Mijn totaal resultaat was 15 kg vis en hiermee pakte ik de eerste plaats!

het winnende net vis

Een trotse winnaar!

.

Conclusie: voeraanpassing heeft gewerkt! Nu moet ik natuurlijk niet te hard van stapel lopen want één wedstrijd is natuurlijk niet genoeg om al direct een goede conclusie aan te verbinden maar ik heb er wel heel veel vertrouwen van gekregen. Bijkomend succes is dat ik nu weer zicht heb gekregen op een plaats bij de eerste drie van de competitie!!

Ben Hakstege

Matchdobbertje van 1,5gr was minimaal nodig tot soms wel 5 gram toe!

.

De tweede  inworp van de dobber zeilt ‘ie direct onder: eerst dacht ik dat de stroom hem opgepakt had maar bij aanslaan (ik sla altijd aan ook als ik twijfel) voel ik toch redelijke weerstand, een grote bliek van 800 gram is het resultaat. Ik vang hierna regelmatig een visje, het meest kleine voorntjes, waarbij ik lange driften maak van ongeveer vier meter. En elke keer wordt de dobber ergens in de drift onderschept door een visje! Ik besluit om er maar eens twee grote pieren aan te doen gedrenkt in de brasem killer. Bijna direct vang ik er twee grote baarzen mee maar daarna valt het helemaal stil. In de pauze blijkt dat er niet echt veel gevangen is bij mijn medevissers dus geeft dat een redelijk uitgangspunt voor de tweede helft! De pauze die normaal een kwartier duurt, duurt nu alleen iets meer dan een half uur omdat het toch wel erg hard dondert en bliksemt…. Helaas weet ik in de tweede helft maar vier visjes bij te vangen en dat blijkt niet genoeg om in de top mee te doen. Ook omdat een aantal vissers ook nog een brasem weten te haken wat natuurlijk veel harder aantelt dan voorn.

Met een brasem zat je gelijk in de top, het overgrote deel was nl. voorn!

.

Toch is het uiteindelijk zeer positief verlopen omdat mijn directe “concurrenten” achter mij eindigen en heb ik nog steeds zicht op een plaats bij de eerste vijf! Plaats 1,2 en 3 zijn zo goed als zeker vergeven met nog drie wedstrijden te gaan.

Ben Hakstege

Intensieve voorbereiding om 12uur lang te kunnen vissen

.
Wat erg opvallend was tijdens deze koppelwedstrijd, was dat het koppel dat won er echt met kop en schouders bovenuit stak. Dat was ook al zo bij de nachtwedstrijd en nu dus weer. Ik heb ze dan ook even een bezoekje gebracht tijdens de wedstrijd. Er was eigenlijk niets wat echt opviel, als standaard aas werden miniboilies gebruikt (ja, we kunnen dit al tot het standaard aas rekenen….!). Pieren, casters, mais, maden, etc., daar lag het dus niet aan! Verder zag ik de dips (waarmee je je aas kan laten onderscheiden onder water) . Ik geloof in dips maar het is wel zo dat dips de ene dag wel vangen en de andere dag niet en dan is het dus uitzoeken wat wanneer werkt. Blijft er nog een element over: het voer! En daar was wel degelijk iets mee aan de hand!!! Wat een enorme sterke lucht! Van vijf meter afstand was duidelijk te ruiken dat het stonk. Ongelofelijk wat een lucht, waarschijnlijk was dit één van de winnende factoren. Uiteraard werden details niet prijsgegeven…….

Edwin die met vismaat Eddy dit jaar de koppelwedstrijden wonnen!

.
Marco en ik besloten om aan de overkant van de Lage Vaart te beginnen, op zich altijd een goede keuze maar in dit geval een lastige want er stond de hele dag een zeer sterke stroming. Een 60 grams korf bleef niet liggen bij een normale opstelling; de hengeltop moest dus vertikaal omhoog, alsof je aan het zeevissen bent of aan een zeer sterk stromende rivier zit. Een ander nadeel was dat je heeeel veeel aanbeten had alleen…… : allemaal baarsjes! En daar zitten wij als kilo vangers niet echt op te wachten. Ik heb zelfs op een maïskorrel nog twee baarsjes gevangen, waarschijnlijk door de harde stroming waarin de maïskorrel lekker op en neer ging!?

.

Uiteindelijk hebben we 23 kilo bij elkaar gevist wat dus erg tegenviel. Maar ja dat zet je weer op scherp en motiveert om zelf weer eens alle voerregisters de aankomende visdagen open te trekken en veel te experimenteren. Dit is iets waar ik dagelijks in mijn werk ook mee bezig ben dus dat komt goed uit: ik heb al een aantal ideetjes, ook voor stinkvoertjes :-))

Binnenkort weer de laatste vier competitie wedstrijden, ik heb er zin in.

Ben Hakstege