De IJssel bij Deventer

Gelukkig heeft Jeroen heel veel ervaring op de IJssel en weet zijn visje er wel te vangen. Ik nam me voor om goed te luisteren en alle tips in me op te nemen en mijn visserij daarop aan te passen en dan moest het toch wel goed komen bedacht ik zo.

Met slechts drie en een half uur slaap, (ik moest terug komen van mijn werk uit Duitsland en moest toen alles nog voorbereiden) rijd ik ’s morgens vroeg van Almere naar Deventer. Daar aangekomen blijkt dat Jeroen ook niet veel meer heeft geslapen, want hij heeft gezellig met een aantal maten lekker zitten pokeren en dat was laat geworden. Hmmm…twee slaperige vissers in een veld van locale riviercracks, als dat nog wat moet worden?

Ik mag een steknummer loten, waarbij ik al heb begrepen dat vak C zal de meeste vis zal geven en het A-vak het slechts in de voorspelling ligt. Laat ik nou A3 trekken, een plek waar de week ervoor geen vis is gevangen. Dat belooft niet veel goeds, mede omdat dit qua bezetting met een aantal gerenommeerde koppels op papier het zwaarste vak blijkt.

Vak C, hier zaten we niet

In het eerste uur van de wedstrijd vangt Jeroen vis en probeer ik mijn onervarenheid zo snel mogelijk om te buigen en mijn bijdrage in de vangst te leveren. Ik ben degene die bovenstrooms zit en zal voor ons beiden voer moet brengen. We vissen namelijk beiden op nagenoeg dezelfde afstand en gebruikmakend van de stroming maken we zo één voerspoor. Jeroen zit stroomafwaarts en laat zijn korf steeds doorrollen naar het einde van het  voerspoor. Hierdoor zal hij uiteindelijk ook de meeste vis vangen, dit is inherent bij een koppel in stromend water de man stroomafwaarts vangt vrijwel altijd het meest. Ik krijg wel aanbeten maar ze blijven niet hangen. Jeroen: langere onderlijn, van 100 cm naar 150 cm. Nog steeds niet ideaal af en toe een vis die blijft hangen. Jeroen: leg nog een paar knopen in je voorslag zodat de schuivende lus montage korter wordt. Zo blijf ik een uur lang luisteren en aanpassen en vang dan uiteindelijk ook vis.

Ik gooi elke 3 tot 5 minuten een grote korf voor de helft gevuld met voer en de andere helft is aas ( gekiemde hennep en casters ). Af en toe gooi ik te kort, ik houd het erop dat ik de hengels niet goed ken en dat het daardoor komt, maar irritant is het wel. Met mijn vertrouwde “vaarthengels” gooi ik zelden fout en als ik fout gooi is dat omdat een harde windvlaag de korf meeneemt. Pas halverwege de wedstrijd kom ik erachter dat ik de hengel niet goed opgetuigd heb en de lijn eenmaal om de hengel gedraaid zit. “Pannekoek euh Pannenkoek , drie en een half uur slaap is toch te weinig!

Koppelvissen, een vak apart

Af en toe komen er vissers langs gelopen om te zien hoe de vangsten zijn en telkens krijgen we te horen dat de vangsten in ons vak slecht zijn. Aangezien wij wel met regelmaat vis vangen begint de hoop te groeien dat we er wel eens bij zouden kunnen zitten vandaag. Maar dit blijkt te vroeg gedacht want tijdens het 4^de uur van de wedstrijd kunnen we geen vis in het net brengen. Nu is het de kunst om te blijven schakelen en door te voeren. Door telkens de lijn te verlengen en dan weer in te korten, gewicht van de korven te wijzigen wordt er in het laatste uur weer een aantal mooie vissen gehaakt. En als Jeroen dan nog 4 barbelen tussen de 500 en 800 gram achter elkaar vangt, blijkt dat dit onze bonus te zijn.

Bij de weging blijkt dat we ons vak hebben gewonnen met een gewicht van 9.200 gram en dat we bijna 2 kilo verschil hebbenten opzichte van de nummers 2. Al met al een lekker dagje vissen waarin we van ZERO naar HERO zijn gegaan.

Mooie aasvissen :)

Volgend jaar gaan we kijken of we een aantal wedstrijden kunnen vissen onder de Dutchanglers vlag. Ik heb weer veel bij geleerd (Jeroen bedankt nog), dit smaakt naar meer. Ik maak in ieder geval vaker een uitstapje naar de rivier.

Ben Hakstege

Om een uur of tien ’s ochtends had ik mijn plek aan de IJssel gevonden. Een plek waar de hoofdstroom lekker dicht op de kant loopt en daarna schuin wegloopt naar de overkant. Een plek waar je barbeel mag verwachten, al is het alleen maar omdat Hendrik Jan de avond ervoor zijn eerste van het seizoen er daar ook uithaalde. Ik stel mijn driehoeksteun op en beaas mijn twee heavy feeders met een blokje kaas op de ene hengel en een kleine heilbot pellet op de andere. De montage is een hair-rig met een kleine circlehook. Ik monteer een zware korf die ik voor beide hengels in de kaas druk waardoor die lekker vastgeklemd zit en een mooi geurspoor af blijft geven. Het gewicht van de korven is 110 gram en samen met de kaas moet dit zwaar genoeg zijn om te blijven liggen en om bij de aanbeet zelfhakend te zijn, zeker in combinatie met de circle hook. De ene hengel gooi ik ongeveer 35 meter weg, de andere 25 meter zodat bij een aanbeet ik geen last van de andere lijn heb. Nadat de lijnen erin liggen begin ik met voeren. Dit doe ik een 25 meter stroomopwaarts waarbij ik heb ingeschat dat het voer dan ongeveer op de plek belandt waar ik vis. Iedere 30 minuten voer ik zo een 20 tal pellets en een 20 tal blokjes kaas bij. Het net ligt klaar bij de waterkant, de onthaakmat in het gras en de slip van molens staat zo afgesteld dat bij een aanbeet de vis lijn kan nemen zonder mijn hengel weg te trekken. Ik herinner me nog goed een sessie aan de Waal vorig jaar waar ik alleen met een enorme snoekduik een hengel kon redden….. Wat een kracht kunnen die barbelen ontwikkelen!

Stevig materiaal voor sterke vissen!

Toch gebeurt er niet veel. Ik krijg wat lichte tikken op de top maar niets bijzonders. Hierop besluit ik wat te gaan variëren met de grootte van het aas (kleiner dus) om te kijken of dat wat oplevert. Ook vis ik één hengel een tijdje met maden om te zien of dat wat uithaalt. Het mag niet baten. Na een uurtje of drie heb ik geen aanbeten gehad. Omdat ondertussen het zonnetje lekker is gaan schijnen bel ik Hendrik Jan om te kijken of die zin heeft om later de middag samen te vissen. Het moet immers mogelijk zijn om een karper te gaan vangen met dit mooie weer!

Penvissen op karper
Laat in de middag zijn we bij een stadswater waarvan bekend is dat er leuk karper zwemt. We hebben een voertje gemaakt van een combinatie van mais, fijngemalen pellets, grondvoer en jawel: Maggi! Een heerlijk geurend voertje. Voordat we gaan vissen gooien we op een tiental plekken een paar kleine handjes van dit voer. De montage die we gebruiken is licht (zie foto) waarbij de dobber zinkend is afgelood. Als de vis het aas pakt zinkt de dobber in principe weg en voelt de vis ook nauwelijks weerstand. Als haak een maatje 10 met één maiskorrel erop. We vissen vlak onder de kant. Eigenlijk net op het randje van de overgang van echt ondiep naar iets dieper water. En we gebruiken lange lichte hengels, ongeveer 0,75  lbs. Goed voor veel spektakel en lang omdat je dan goed de vis goed kan blijven “sturen”.

Lichte zelfzinkende montage, haak maatje 10

Nadat we gevoerd hebben wachten we een halfuurtje en beginnen dan met vissen. De strategie werkt! Al snel komen de eerste aanbeten, maar ze zijn licht en kort. De vis is duidelijk nog heel traag en voorzichtig, maar ze zitten er wel. Daarom gaan we kort onder de top vissen zodat een aanbeet direct gevolgd kan worden door een aanslag. En dat werkt! De eerste karper wordt snel gehaakt en dan blijkt weer hoe leuk en spannend het is om met licht materiaal 10 ponds karpertjes te vangen. Je moet echt alles uit de kast halen om de vis uit obstakels te houden en daarbij gaat de hengel vaak tot in het handvat krom, heerlijk! Hendrik Jan weet er helemaal een show van te maken door een vis ongeveer tussen de takken vandaan te halen. Dat levert een leuke video op (zie video later in artikel)!

Mooie karper op licht materiaal, spektakel!

Tussen de takken gevangen, driltechniek testen!

Zo vissen we een uurtje of twee door waarbij we er drie weten te landen en nog een paar missen. Actie genoeg! ’s Avonds willen we het nogmaals proberen maar dan blijkt de vis helemaal “uit”te zijn. Kennelijk spelen in deze tijd de temperatuur en het licht toch een belangrijke rol. Misschien dat dat ook mijn probleem met de barbelen is geweest? Het was immers ’s ochtends koud?
Al met al een heerlijke dag gevist. Lekker struinend langs de kant met een pennetje blijft toch een mooie vorm van vissen. En die barbeel: die gaat er zeker nog uitkomen binnenkort!

Natuurlijk er zijn vissoorten die minder talrijk zijn geworden dan vroeger door het alsmaar helderder wordende water maar daar zijn weer andere soorten voor teruggekomen.

Qua roofvis is er snoek, snoekbaars, baars, paling, roofblei, winde en ook steeds vaker meerval te vangen. Toegegeven, het is geen makkie om op de IJssel structureel je rovers te vangen, maar ook hierbij geldt weer dat waterkennis een must is en wanneer het dan meezit dan zijn mega-vangsten met wel 5 verschillende soorten rovers geen uitzondering!

Maar genoeg over de rovers (hierover wordt al genoeg geschreven ), we gaan verder met de witvissen onder de rivierbewoners.

Ik zal beginnen met de meest slijmerige, maar daarom niet minder gewaardeerde rivierbewoner de brasem. Vooral wedstrijdvissers sluiten de brasem in de armen omdat deze vis over het algemeen toch aardig wat kilo’s in de schaal legt en vaak in scholen voorkomt en daarnaast ook bekend staat als een makkelijke eter.

De brasem is één van de vissen die het in veel wateren moeilijker heeft gekregen, zo ook in de IJssel. Jaren terug waren ze in grotere aantallen te vangen dan nu maar ze zijn er nog wel en op sommige stekken zijn ze nog steeds heel goed te vangen. Deze stekken vind je vaak voorbij de binnenbochten, dus buiten de sterke stroming of dicht onder de kant tussen de kribben waar ze onderaan de kribben hun voedsel vinden. Ook rustplekken in een stuk rivier zonder kribben zijn vaak ware hotspots. Rond de paaitijd liggen ze vaak massaal op het ondiepe in rustig water.

Zoals gezegd is de brasem geen kieskeurige vis, hij eet in principe alles, maar toch heeft hij een voorkeur en wel voor de worm. Wanneer je gericht op brasem wilt vissen in de IJssel zoek dan de wat rustigere stukken op en doe ’s wat wormen of stukken daarvan door je voer.  Als ze er zitten vang je ze geheid.
Brasem houdt verder van een stille aanbieding van het aas dus zorgt dat je korf vast ligt en je aas niet teveel beweegt. Kijk niet gek op wanneer je er eentje van dik over de 60cm met een gewicht van meer dan 4 kilo vangt want ze zwemmen er!

Dan de meest algemene vis van ons binnenwater de blankvoorn, een door mij bijzonder gewaardeerde witvis vooral wanneer ze van het formaat baksteen zijn. Ook deze vis heeft het net als de brasem moeilijk en ook dat is te merken op de IJssel.  Ik ken stekken waar je moeite moet doen om geen blankvoorn te vangen maar ik ken er ook waar ik nog nooit een blankvoorn gezien heb. Buiten dat het vangen van deze vis soms heel erg vast hangt aan een bepaalde stek lijkt het ook wel of ze met de seizoenen migreren over de rivier. Zo kun je ze in bepaalde periodes heel goed en soms ook heel erg groot vangen en andere periodes lijken ze wel verdwenen. Qua stroming heb ik niet de indruk dat de blankvoorn zich daar veel van aantrekt want je vangt ze tot midden op de rivier. Wat wel belangrijk is is dat het aas beweegt en niet statisch op de bodem ligt want daar hebben ze het niet zo op. De truc is om het gewicht van je korf zo zwaar te nemen dat deze langzaam over de bodem “loopt”. De slag blankvoorn wat het meest op de IJssel zult tegenkomen is tussen de 20-30 cm met uitschieters tot 40 cm, deze vissen hebben een voorkeur hebben casters en mais. Kleinere blankvoorns vang je het gemakkelijkst aan een paar maden.

Fraaie blankvoorn

De eerste vis in een rijtje van 3 echte rivierwitvissen is de kolblei. Ik weet heel goed dat je kolbleien in alle watersystemen tegenkomt maar in de rivieren voelt deze vis zich toch meeste thuis. De kolblei wordt niet extreem groot maar dit maakt hij goed met zijn felle vechtstijl, kolblei vecht heel bokkig en geeft zich niet snel gewonnen. Kolbleien zijn op de rivier vaak een stuk groter dan hun broers en zussen van het stilstaande water, mijn PR kolblei gevangen op de IJssel is dan ook 42cm! Kolblei is met name door de afname van brasem een  target geworden voor veel wedstrijdvissers. Wanneer je op je stek bezoek krijgt van een school kolbleien dan kun je binnen no-time meer dan 20 kilo vis vangen! Vaak zijn dit dan vissen van hetzelfde kaliber zo tussen de 25 en 40cm met gewichten variërend van 300 tot 1000 gram. Wil je wat gerichter op deze vis vissen zoek dan altijd de hardere stroming op want daar trekken ze vaak dwars doorheen. Zelfs tot op het midden van de rivier zijn deze vissen goed te vangen, zorg er altijd voor dat je montage zich over de bodem verplaatst.

De volgende vis is er één in opkomst en voor mij nog altijd een graag geziene gast: de winde. Deze vis voelt zich in steeds meer water thuis maar op de IJssel is hun groei toch wel explosief te noemen. De winde is een op en top riviervis die bij zowel roofvissers als witvissers het hart sneller doet kloppen. Hij is op veel manieren te vangen zo heb ik ze al met plugjes, spinners, broodvlokken, vaste stok en feeder kunnen vangen. Wanneer je deze vis op kunstaas vangt is de maat toch al snel 40cm, terwijl je op de feeder of vaste stok een gemiddelde maat van zo’n 30 a 35 cm haalt. Uiteraard kent ook deze vis uitschieters tot zo’n 55 a 60 met gewichten van 3 a 4 kilo. Op de feeder zorgt deze alleseter voor een knal van een aanbeet waarbij het achterstuk van je hengel soms zelfs opveert. Aanslaan is vaak niet nodig omdat deze schrokkop zichzelf bijna altijd haakt. Net als bij het vissen op blankvoorn is het belangrijk om op winde “lopend” te vissen. Je zult zien dat je winde en blankvoorn heel vaak door elkaar vangt. Om veel winde op je stek te krijgen is het belangrijk dat je de stroming opzoekt en veel aas in je korf meegeeft. En met veel bedoel ik dan ook echt veel, vooral in de warmere periode is mijn voerkorf vaak voor de helft gevuld met aas. Voornamelijk mais en casters lijken erg geliefd bij onze vriend winde en het gebeurt regelmatig dat een winde eenmaal in het net het gebrachte aas opbraakt.

Arne met een fraaie winde

De laatste maar zeker niet de minste van het stel is de barbeel. Deze vis heeft intussen voor een hele gekte gezorgd in hengelsportland. Als vanzelfsprekend is ook hier de commercie handig op ingesprongen met speciale barbeelhengels, barbeelvoer, kaasflavours etc en ja ja zelfs Nederlands eerste barbeelgids “Frans Vogels”.

En ik moet eerlijk bekennen ook ik ben fan geworden van deze vechtjas. Ik weet nog goed dat ik een jaar of 6 a7 geleden mijn eerste barbeel op de IJssel ving vanaf de kademuur bij Deventer, gericht met een blokje kaas op een hair. Ik was de koning te rijk, want op dat moment was het nog best een bijzondere vangst. Dat Barbus barbus nu allang geen zeldzame verschijning is is bekend. Afgelopen jaren heb ik met vismaten feedersessies meegemaakt dat we meer dan10 barbelen vingen!

Het vangen van een barbeel op zich is niet zo moeilijk, het vangen van veel of grote barbelen is wel een behoorlijke uitdaging. Ikzelf heb me niet toegelegd op het vangen van grote barbeel maar weet dat er wel een paar specimen hunters rondlopen die met regelmaat grote vissen vangen. Ook huidige (officieel aangemelde) NL-record barbeel komt van de IJssel en bedroeg 85cm, nu zijn dit soort maten natuurlijk uitzonderingen maar barbelen van tussen de 70 en 80 worden regelmatig gevangen tijdens wedstrijden.

Ik mag ze graag vangen als “bijvangst” tijdens het feederen en juist dan is de uitdaging groot om ze ook daadwerkelijk te landen, want zoals de meesten wel zullen weten doe je feederen altijd met de lijn onder de lijnclip van je spoel, dit om zo telkens dezelfde afstand te bereiken. Dit heeft in het geval van barbeel het nadeel dat je erg weinig speling hebt. Barbeel heeft de vervelende eigenschap dat als hij zich haakt (ik vis met een zelfhaaksysteem, hierover later meer) er als een speer vandoor gaat. En ja…dan is een paar meter extra lijn op de spoel niet veel. Wat ik dan probeer is om zo snel mogelijk de lijn onder de clip vandaan te halen of ik maak de keuze om te gaan voor buigen of barsten en hopen op een niet al te grote barbeel. Deze momenten behoren vaak tot de spannendste momenten tijdens een feedersessie! Als je de barbeel dan eindelijk bij de kant hebt probeer hem dan niet meteen te scheppen, want een goeie barbeel neemt altijd nog een paar runs onder de kant en dat kan geen onderlijntje aan….geloof me  ‘I’ve seen it all’. Dus rustig uitdrillen en pas dan scheppen is het devies.

Zoals eerder gezegd richt ik me niet specifiek op barbeel maar lopen ze vaak tussen de andere vissoorten door. Bij de keuze van mijn stekken merk ik wel dat ik wel stiekem toch vaak voor stekken ga waar ik barbeel kan verwachten en ook pas ik mijn voermethode erop aan. Dit doe ik door een constant voerspoor te maken waar barbelen op een gegeven moment op gaan liggen en dan je haakaas vanzelf vinden.

Hendrik-Jan met een fraaie barbeel

Op stekken waar je barbeel kunt verwachten stroom het per definitie hard. Deze stekken bevinden zich doorgaans niet tussen de kribben maar hiervoor zul je de hoofdstroom op moeten zoeken. Je materiaal moet hier natuurlijk wel op zijn afgestemd anders is het vragen om problemen. Zorg ook voor barbeel dat je rollend vist en blijf bij je hengel, want ik garandeer je dat een grote barbeel er zonder problemen met je hengel vandoor gaat.  O ja…houdt je hengel altijd hoog wanneer je een barbeel drilt want ze blijven graag bij de bodem en zwemmen zich anders sneller vast. Tot slot is het erg belangrijk om een barbeel de tijd te geven om bij te komen van de dril, ondersteun de vis bij het terugzetten en wacht totdat deze weer op krachten is gekomen. Succes en gebruik bovenstaande in je voordeel.

Volgende week in DEEL 3,  Welke materialen heb ik nodig?

Klik hier voor deel 1

Mijn naam is Jeroen Vloon geboren in 1979 te Deventer en ook nu nog geen ambities om uit deze mooie stad te vertrekken. Als ik mijn ouders moet geloven heb ik al vanaf mijn geboorte een fascinatie voor de natuur.

Op mijn 5^e jaar was ik als vanzelfsprekend voor het eerst aan de waterkant te vinden, uiteraard onder begeleiding van mijn pa. Intussen heeft dat zich bij mij geuit in een redelijk uit de hand gelopen hobby, waar ik samen met een aantal vismaten enorm veel plezier aan beleef.

In deze jaren heb ik bijna alles wat zwemt wel eens belaagd, maar het liefst zit ik toch achter de feederhengel of ga achter de rovers aan. Mijn buitenland ervaringen beperken zich tot een aantal zeevistrips naar Noorwegen, een big-game ervaring en een aantal visdagen op de Amazone, maar ik heb zo´n vermoeden dat deze lijst nog wel langer gaat worden.

Enige tijd geleden ben ik begonnen met het vissen van federatieve witviswedstrijden en sinds vorig jaar vis ik samen met Hendrik-Jan Verheij ook de roofviswedstrijden van het NKS mee. Het leuke van het wedstrijdvissen vind ik dat je in korte tijd enorm veel bijleert en nieuwe mensen leert kennen die dezelfde genetische afwijking hebben als jijzelf, uiteraard trekt ook het competitie-element me erg aan.

De IJssel bij deventer, een schitterende rivier

Met de feeder aan de ”Stromende” IJssel

Een jaar of 12 geleden zal het zijn geweest toen vismaat Arne en ik voor het eerst met onze feederhengels de rivier opzochten. Het binnenwater waren we een beetje zat en we wilden het eens over een andere boeg gooien om te kijken of dat voor verrassingen zou zorgen.

Qua vangst overtrof deze dag nog niet echt onze ervaringen op het binnenwater maar de vissen waren wel een tikkie sterker en we vingen veel verschillende soorten, waaronder een paar mooie windes. Besloten werd om het vaker op de IJssel te gaan proberen en voor we er erg in hadden, werd onze jarenlange visserij op de binnenwateren ingeruild voor die op de ”Stromende” Gelderse IJssel.

Toch waren de vangsten lange tijd wisselend en sterk afhankelijk van de gekozen stek. Intussen jaren later en heel veel korven en montages lichter weten we aardig raad met deze snelstromer en zijn eigenlijk altijd wel in staat om ons visje vangen. In deze reeks zal ik mijn opgedane kennis met jullie gaan delen en jullie hopelijk net zo enthousiast maken als ikzelf ben over de visserij op deze schitterende rivier.

De volgende onderdelen zullen in deze reeks aan bod komen:

DEEL 1          De loop van de rivier en de verschillende stekken

DEEL 2          Vissoorten van de “Stromende” IJssel

DEEL 3          Materialen (zitkisten, hengels, molens, netten, lijnen enz enz)

DEEL 4          Voer & aassoorten

DEEL 5          Waterstanden en jaargetijden

DEEL 6          Hoe meer vis te vangen?

DEEL 7          Wedstrijdvissen op de IJssel

DEEL 1

De loop van de rivier en de verschillende stekken

De Gelderse IJssel is een natuurlijk gevormde rivier die zijn oorsprong vindt in de Rijn nabij Arnhem en zo’n 100 kilometer verderop voorbij Kampen uitmondt in het Ketelmeer. De Rijn en dus ook de IJssel zijn echte “regenrivieren” die gevoed worden vanuit Duitsland en Oostenrijk.

Het regen-/smeltwater zorgt ervoor dat waterstanden en hiermee ook de helderheid van de rivier gedurende de seizoenen constant verschillen. Hierdoor heeft de IJssel eigenlijk altijd wel flinke hoeveelheden water te verwerken wat de stroming doet variëren van hard tot soms extreem hard.

In de winter vaak hoog water

Juist deze constante harde stroming geeft de IJssel haar unieke karakter en ook zorgt het ervoor dat vele vissoorten hier een vast onderkomen hebben gevonden, maar daarover later meer!

Ik weet uit ervaring dat lang niet alle witvissers ervoor te porren zijn om te gaan visen in deze wasmachine. Kreten die je vaak voorbij hoort komen zijn, ach dat heeft toch niets met witvissen te maken, daar kun je toch niet normaal vissen of al die *****stenen dat kost me een fortuin. En ik moet eerlijk bekennen dat ik er vooral in onze begin periode dat we er visten ook zo over dacht. Maar de rivier bleef toch trekken en door veel met bevriende vissers te praten en wedstrijden te bezoeken hebben we intussen de meeste geheimen ontrafeld.

Voordat je begint te vissen is het erg belangrijk om eerst het water te “lezen”. Iedere natuurlijke rivier heeft de eigenschap om door het landschap te meanderen. Dit meanderen van de rivier heeft er door de eeuwen heen voor gezorgd dat rivierkanten zijn uitgesleten en een gevarieerde diepte en stroming is ontstaan. Maar ook aan dit stukje natuur zijn mensenhanden te pas gekomen en is de loop van de rivier ingeperkt. Kribben zijn aangelegd en kanten zijn volgestort met basaltblokken met als doel om rivier te kanaliseren. Om een beter beeld van IJssel te verkrijgen kun je ‘m grofweg op delen in binnen-/buitenbochten en stekken zonder kribben (strekdammen). Ieder van deze stekken heeft zijn eigen specifieke eigenschappen.

Kenmerkend voor stekken rondom buitenbochten:

• Hier bevind je je in de hardste stroming van de rivier
• Hier vindt je de diepste stukken in de rivier (tussen 5 en 8 meter)
• De bodem is er vaak spijkerhard met kans op stenen, dus ook meer kans op hangers L
• De keerstroming (stroming die tegen de hoofdstroom ingaat) tussen de kribben is erg sterk
• Hier tekent zich vaak een duidelijke nering (stroomstil of vlak gedeelte) aan het wateroppervlak af
• Op deze stekken gebruik je zware korven (tussen 80 en 140 gram)
• De vis ligt hier vaak dicht bij de kant (tussen 15 en 30 meter)
• Je vangst zal hoofdzakelijk bestaan uit grotere, sterke vis en waarschijnlijk minder in aantal (kwaliteit zullen we maar zeggen)

Kenmerkend voor stekken rondom binnenbochten:

• Hier stroomt het veel minder hard
• Hier vindt je de ondiepe stukken in de rivier (tussen 2 en 5 meter)
• De bodem is hier vaak zacht en zanderig, dus veel minder kans op hangers J
• Keerstroming (stroming die tegen de hoofdstroom ingaat) is er vaak niet of nauwelijks
• Gebruik hier lichtere korven (tussen 50 en 90 gram)
• De vis ligt meer verspreid (tussen 15 en 50 meter)
• Je vangst zal hoofdzakelijk bestaan uit wat kleinere vis, maar aantallen vergoeden veel en vooral brasem houdt van deze stekken dus…

Kenmerkend voor stekken op strekdammen:

• Ook hier bevind je je in de hardere stroming van de rivier
• Hier vindt je een meer constante diepste (tussen 4 en 6 meter)
• De bodem is er vaak hard met kiezels en/of steentjes, dus kleine kans op hangers J
• De keerstroming (stroming die tegen de hoofdstroom ingaat) is er niet, stroming gaat rechtdoor
• Op deze stekken gebruik je zware korven (tussen 80 en 140 gram)
• De vis ligt hier verspreid (tussen 20 en 40 meter)
• Je vangst zal erg verschillend zijn maar grotere, sterke vis zal de hoofdmoot vormen, grote aantallen zijn hier ook goed mogelijk

Zo, dat was eerst een stukje broodnodige theorie, niet het leukste gedeelte ik weet het! We willen gewoon gaan vissen en smijten met die korven toch? Maar bedenk wel dat je met deze basisregels in gedachte jezelf kan helpen om de juiste stek te bepalen en zo meer vis te vangen.

Er is niets vervelender dan dat je na een fikse wandeling ergens langs de IJssel neerstrijkt met je hele hebben en houden en je materiaal blijkt niet geschikt voor de te bevissen stek of erger nog dat je constant vast zit? Ok, toegegeven dat laatste heb je niet helemaal in de hand maar je kunt de kans wel verkleinen.

Wat ikzelf altijd doe voordat ik een nieuwe stek wil gaan bevissen is eerst Google Earth raadplegen om een rivier gedeelte in me op te nemen. Ik bepaal dan een stek of stuk rivier waar ik wil gaan vissen en stem meteen mijn materiaal, voer etc etc erop af. Wanneer ik op de voorbestemde stek ben aangekomen neem ik eerst de tijd om het water te “lezen” en bepaal de exacte plaats waar ik wil gaan zitten en hoever ik erin wil.  Dan is het aan de vissen of ik de juiste keuze heb gemaakt of niet…

Volgende week in deel 2 de verschillende vissoorten van de “Stromende” IJssel

Afgelopen zomer hebben wij onze zomervakantie naar Frankrijk verdeeld in twee gedeelten; twee weken in de Ardêche en de laatste week in de Dordogne. Zoals ieder jaar zijn de locaties uitgezocht op een combinatie van elementen die het voor iedereen in het gezin helemaal goed maken. Kleinschalige camping maar wel met alle faciliteiten, zwembad en speelgelegenheid voor de kinderen, leuke plaatsjes in de omgeving voor de dagelijkse uitstapjes en natuurlijk: viswater dichtbij voor de broodnodige ontspanning!

De rivier de Ardêche en de rivier de Dordogne staan bekend om hun goede visgelegenheid en in beide rivieren zou goed barbeel te vangen moeten zijn. En laat barbeel nu de vis zijn waar ik sinds 2009 mijn zinnen op gezet heb!

Ik richt mijn verslag op de Ardêche en de reden daarvoor kan kort zijn; in de Ardêche heb ik (veel) gevangen, in de Dordogne nagenoeg niets en in ieder geval geen barbeel. Beide rivieren zijn enorm verschillend. De Ardêche is waar wij zaten rustig stromend, relatief smal, warm en goed toegankelijk. De Dordogne daarentegen was snel stromend, breed en ondiep, koud (12graden!) en moeilijk toegankelijk (details over onze locaties onderaan dit verslag).

Starten met vissen op barbeel in de Ardêche bleek eigenlijk relatief eenvoudig. Je koopt een toeristenvisvergunning bij de locale tabakszaak (“Tabac” op de gevel), je zoekt een plek relatief kort achter een stroomversnelling en je gaat lekker zitten. Genieten van de prachtige natuur, roofvogels, ijsvogels, diverse eendensoorten, bevers, krekels, waterslangetjes en af en toe een Fransman of toerist die je lastig valt met de bekende vraag in verschillende talen: “heb je al wat gevangen?” / “gibt’s was? / “catch anything?” /”ca mort?”…… Ach ja, het hoort erbij en alles verliep in gemoedelijke sfeer. Gelijk een echt vakantiegevoel!

vissen in een prachtige omgeving

 Was het starten van het vissen eenvoudig, de vis vangen is een ander verhaal. In het begin probeerde ik verschillende technieken, verschillende aassoorten en ook verschillende voerstrategieën. Uiteindelijk bleek maar één methode te werken: 25gr schuiflood met als onderlijn een gevlochten 20lbs karperonderlijntje (met een standaardhair montage) en een maatje 8 Gamakatsu Octopus Circle hook. Op de hair een vertrouwd blokje oude Goudse kaas (meegenomen uit Holland) en voeren met kleine balletjes “Brasem-killer” grondvoer die ik gekocht heb bij Sanders Hengelsport in Maarssen. En natuurlijk regelmatig kleine stukjes kaas bijvoeren. De Circle hook zorgde voor het directe haken, kort op de hengels vissend was ik ook op tijd met het opnemen van de hengel om “vastlopers” te voorkomen.

Maar wat het allerbelangrijkste bleek te zijn was de locatie van je aas in het water! Tijdens een kanotocht met mijn zoon had ik in het kraakheldere water de barbelen zien liggen. En wat mij opviel was dat ze alleen maar in groepen lagen (soms wel meer dan 50 op één rotsblok) en alleen in de buitenbochten strak tegen de stenen of rotspartijen aan. En dan met name die buitenbochten die kort achter een stroomversnelling lagen! Hier was de rivier ook het diepst (2-3 meter). Het was dus zaak om daar je aas te presenteren. Hetgeen overigens ook betekende dat je (zeer) regelmatig vastzat en je materiaal verspeelde. Het is dus de moeite waard voldoende materiaal mee te nemen! Bijvoeren om de vis op de plek te houden was ook wat het verschil maakte.

zoek de diepere plekken, kort na een stroomversnelling

Bovenstaande kennis leidde ertoe dat ik begon te vangen, in flinke aantallen! En hoewel er geen monsters zijn uitgekomen heb ik veel schik gehad. Tien barbelen in een uur lukte prima en als je dan ook je kinderen erbij hebt die hun visje vangen en mijn vrouw die lekker een boek erbij leest is het helemaal prima. En zeker wanneer je met licht materiaal vist heb je grote schik, de vissen zijn net als in Nederland oersterk en kerngezond en de aanbeten zijn echt geweldig fanatiek! Hou je hengel maar vast of wees dichtbij!

vijf jaar en haar eerste barbeel

zeven jaar en zijn eerste barbeel

Ook heb ik met een Franse “local”, Madjao, die ik had leren kennen nog twee avonden laat doorgevist tot vroeg in de ochtend. Qua aantallen maakte dat geen verschil, qua grootte wel. De grootste barbelen ving ik ’s nachts (grootste 57cm) en daarnaast hadden we leuke bijvangst: twee grote schubkarpers die veel pret veroorzaakten…… Ik heb nog nooit zo langs de rivier lopen rennen om op licht materiaal een bijna 20ponds turbo-rivier-schub onder controle te krijgen, hilarisch!

pffff, topsport 's nachts met een turbo-rivierschub, hilarische taferelen!

Alles bij elkaar dus een geslaagd avontuur: een prima plek voor veel vis en prachtige natuur in een typisch Franse omgeving!

onderweg om een hele grote te worden!

John Smit
Waar zaten wij?

Vogué, een prachtig typisch Frans plaatsje

In de Ardêche hadden wij geboekt op Camping Cros d’Auzon in Vogué, een werkelijk prachtig gelegen plaatsje! Deze rustige camping ligt aan de rivier buiten het dorp en heeft goede faciliteiten. De oeverplekken aan de rivier bij de camping zijn niet geschikt voor barbeel (te rustig water en ondiep). Daarvoor moet je richting het dorpje zelf of lager stroomafwaarts. Daar zijn diverse plekken makkelijk te bereiken en goed te bevissen. De rivier zelf is hier nog relatief klein en de omgeving rustig en vriendelijk. Meer stroomafwaarts (ongeveer 20 km) richting de echte Gorges d’Ardêche is de rivier groter en breder maar heeft het ook gelijk het karakter van de Costa del Sol; druk en dus enorm toeristisch, zowel op de oever als op het water (kano’s). Bij de “Tabac” op de rotonde vlakbij de camping kun je een visvergunning kopen en ook een aantal basis-vismaterialen. In Aubenas, de grotere plaats op ongeveer 10km afstand zit een prachtige hengelsportwinkel waar je je hart op kunt halen.

In de Dordogne zaten wij op camping Le Cros d’Auzon in Monceaux sur Dordogne, vlakbij het plaatsje Argentat. Opnieuw een rustige eenvoudige camping direct aan de rivier met redelijke faciliteiten. De visvergunning koop je in de bistro 5 km verderop langs de weg. Toch moet je op dit stuk van de rivier voor barbelen niet zijn. Geen goede plekken in de omgeving, te koud en teveel waterplanten. Wel moet je hier zijn als je van vliegvissen op forel houdt of gericht wil vissen op kopvoorns en baars. Prachtige natuur en heel veel roofvis, schitterend!