Op maat gemaakte oplossing voor het nachtvissen uit de boot

.

Het weekend gebruik ik om alles klaar te maken. Visspullen, aas, brandstof, eten en drinken, slaapspullen, het is altijd weer een hele lading die je meesleept op zo’n meerdaagse. Met wat passen en meten zit alles zaterdag erin en kan ik maandagochtend vroeg beginnen. Maar eerst nog een half dagje bonusvissen, dag “nul” eigenlijk. Samen met Ben een middagje op één van de kanalen in Flevoland. Na de verjaardags-BBQ van HJ zaterdagavond een goed moment om even uit te waaien. Nou, en dat lukte prima. Wat een drama-weer. Dat zal iedereen wel gemerkt hebben en anders lag je te pitten. Koud, winderig, en de hele dag regen. Gelukkig wisten we een stuk te vinden waar we nog enigszins beschut lagen en daar hebben we rustig gedrift en gesleept met pluggen. We hebben allebei slechts één aanbeet gehad die Ben helaas niet verzilverde en ik wist te bekronen met een werkelijk schitterende snoekbaars! Toch was ik blij ’s avonds nog even op te kunnen warmen en op te kunnen drogen voor ik maandag op pad zou gaan.

Prachtige kanaal snoekbaars

.
Dag 1: de maandag,taai, taai, taai
Het is windstil als ik de boot het water indraai. En heerlijk rustig aan de helling. Ik parkeer de auto, zet alles op slot en vaar naar de eerste stek. Ik begin met het slepen van aasvissen hopend op een mooie snoek. Tsja, en om een lang verhaal kort te maken. Om één uur ’s middags heb ik nog geen aanbeet gehad…….. Ik ga daarom maar het meer op om te kijken of de snoekbaars op dieper water misschien wel los is. En na een uurtje of twee weet ik zowaar op een bultje van 5 meter, omgeven door water van 12 meter diepte, twee snoekbaarzen te verschalken.

he he, poe poe, eindelijk beet

.

En dan is het ook gelijk weer over. Niet door de vis, maar door het weer. Een giga-regenbui komt over het water en daarin steekt ook de wind fors op. Een beetje schuilend onder de huif om niet nat te worden zit ik de bui uit en als die eenmaal is weggedreven heb ik er genoeg van, qua roofvis, en zoek ik de plek op waar ik ’s ochtends mais, hennep en zelfgemaakte boilies van Ben heb gevoerd om karper te gaan vangen. De wind is ondertussen helemaal gaan liggen en terwijl ik mijn boot taktisch anker ontstaat er opeens een gaatje in een wolk waardoorheen de zon recht op het meer doorbreekt. Een teken? Ik put er maar goede hoop uit!

Is het een teken?

.

Nadat ik de boilies heb bevestigd en hengels op de rodpods heb gelegd warm ik een lekker maaltje op en begint het mooie wachten. Het is echt helemaal stil op het water en met uitzicht op een paar lantaarnpalen op de weg verderop ga ik lekker liggen. Als ik echter een kwartiertje later opnieuw kijk zie ik de lantaarnpalen niet meer. Huh?? Op dat moment beginnen beide beetmelders te piepen. En ik realiseer me dat de boot aan het draaien is! Wat?? Op een meer dat normaal niet stroomt en tijdens windstil weer, hoe kan dit? Snel kom ik overeind en draai de hengels binnen. De boot is zeker 45graden gedraaid en ik zie het water langs de boot stromen. Bizar. Dit moet het spuien zijn vanwege de overvloedige regenval, anders kan het niet. Ik installeer de boot opnieuw, leg de hengels weer in en ga weer liggen. Wat een gedoe. Helaas gebeurt dat die nacht nog drie keer en om twee uur ’s nachts ben ik het zo zat dat ik de hengels binnendraai en ga slapen. Morgenochtend kijken we wel weer verder. Wat een waardeloze eerste dag.

Dag 2: snoekies tikken en een nachtelijke snoekbaars
Als ik ’s ochtends wakker wordt regent het. Dat begint weer lekker. Ik ben er eigenlijk wel klaar mee. Het vooruitzicht van weer een taaie dag, in de regen, en mogelijk de volgende nacht weer die stroming, haalt mijn motivatie echt naar het nulpunt. Ik bel HJ op, die die nacht mee zou vissen en zeg dat het niet doorgaat. Ik kap ermee. Als ik echter even later nog een keer nadenk bel ik hem opnieuw op. Ik heb een plan. Ik ga de boot eruit halen en we gaan naar een plas die we beiden goed kennen en waar we zeker rustig kunnen liggen. Ik gebruik dan de dag om een hoop (natte) zooi uit te laden en begin gewoon weer met frisse moed. HJ vindt het prima, als die maar kan vissen, en we doen zoals gezegd. We treffen elkaar ’s middags bij een watertje waar we nog snel wat mooie aasvissen scoren, eten wat bruin fruit in een lokaal etablissement en gaan naar de helling. We kunnen nog een mooie avond snoeken voordat de donkerte invalt.

Langzaam slepen we de aasvisjes langs een mooi taluudje. En al snel hangt de eerste erop. Een zestiger snoekje voor HJ. Alleen schiet die in de oppervlakte los. Maar pakt gelijk weer. En weer los. En pakt gelijk weer! Nou, die gaat niet groot worden, wat een dom snoekie. Maar wel de eerste. En zo vangt HJ (ik dus niet :-() in korte tijd vier van dit soort vissen, allemaal op de fireball. De grootste haalt net de 90. Best apart, want op dit water vangen we eigenlijk zelden kleine(re) snoek. Uiteindelijk weet ik er ook twee te haken en zo gaan we met zes snoeken de nacht in.

Nog geen metersnoek

We ankeren de boot langs een mooi randje en leggen de hengels op de rodpod, ditmaal met een paar getakelde voorns. Kijken of we ’s nachts grotere snoekbaars kunnen vangen. Na ongeveer een uur krijg ik de eerste aanbeet die ik helaas niet haak. Maar later in de nacht gaat één van de beetmelders af en haak ik een zware vis. Deze snoekbaars blijkt 86cm te zijn en is eigenlijk de eerste die ik ’s nachts zo vang, best leuk!

Mooie snoekbaars, midden in de nacht

.

We slapen rustig verder en staan vroeg op. HJ moet weer aan het werk en ik ga nog een dagje hier verder. Tijdens het opruimen wordt de fireball van HJ gegrepen en landt hij nog een zestiger snoekbaars. Een bemoedigend vooruitzicht voor de rest van de ochtend!

Zo, en nu weer aan het werk!

Dag 3: de aanhouder wint!
Nadat ik HJ heb afgezet ruim ik rustig de boot op en ga naar de eerste stek, de stek waar we overnacht hebben. Want daar leek vis los te zijn. Ik begin met rustig slepen. En slepen, en slepen, en slepen, en slepen, ………. Geen stootje, niks, helemaal niks. Het is dat het eindelijk lekker weer is, dus ik zit zo halfbrak een beetje in het zonnetje te hangen en daarom vind ik het minder erg maar jemig, na drie dagen vissen 3 snoekbaarzen en 6 kleine snoekjes, pffff, het kan verkeren. Om drie uur ben ik het zat, nog steeds geen beweging gezien. Ik besluit nog één gok te wagen. Ik ga superondiep met door de oppervlakte lopend kunstaas rustig slepen. Kijken of de vis tussen de planten ligt. Rustig trol ik het wierbed in en ik heb nog geen 100meter gesleept of ik krijg een beuk op de hengel. De vis knalt door het oppervlak heen en neemt flink lijn. Een goeie! Ik dril hem rustig uit terwijl ik met mijn andere hand de andere hengel binnenhaal, de boot bestuur, het net klaarmaak, etc. Na een paar minuten ligt ze naast de boot; een lange slanke zomersnoek die langs het lint 108cm blijkt te zijn. Lekker! Snel maak ik op de zelfontspanner een paar fotoos en laat de vis los.

Metersnoek uit de wierbedden

.

Nou, daar gaan we nog even mee door. Ik laat de pluggen weer lopen en heb nog geen 50meter gesleept als ik opnieuw een beuk krijg. Zelfde verhaal: drillen, netten, meten (113) en fotootje. Fantastisch, de dag is gered, in nog geen 20 minuten!

Nummer twee, in twintig minuten!

.

Terwijl ik de hengel waaraan ik de laatste vis heb gevangen weer op orde maak, vaar ik achteruit terug naar de plekken waar ik beet had. En dan gebeurt iets waanzinnigs! Mijn swimbait loopt op de andere hengel rustig mee naast de boot. Opeens zie ik een snoek uit het plantenbed omhoog komen. Hijzwemt even mee en inspecteert het aas. Mijn hart zit in mijn keel, zal ie pakken? Ineens schiet het beest naar voren en grijpt de swimbait. In het schot komt ze in haar volle lengte het water uit en slaat de hengel uit mijn steun. Ik grijp die snel en haak de vis, dit is een grote! En heb dus een woeste metersnoek kort onder de top die dit helemaal niet leuk vindt! Een hoop kabaal, flinke runs en even later ligt ze langs de boot. Wat een kanjer. Zenuwachtig schep ik haar en leg haar voorzichtig op de onthaakmat. Zal ze mijn 121cm PR verbreken? Ik leg het lint erlangs en…..yes!!!! 124centimeter!! Wat een vis, en wat een verhaal. De hele dag niks, eigenlijk drie dagen weinig en dan in 30 minuten drie metersnoeken en als laatste een PR op 124cm. Waanzin, fantastisch, te gek, etc.etc.etc.etc.!!

Metersnoek nummer drie, in 30 minuten en mijn nieuwe PR: 124cm!!

.
De vissen zijn allemaal goed teruggegaan. Trots sms ik mijn vismaten. En natuurlijk blijf ik dezelfde techniek over meerdere plantenbedden nog proberen. Gek genoeg krijg ik geen aanbeten meer. Maar wat maakt dat uit. Uiteindelijk ga ik het water af met drie metersnoeken en twee tachtiger snoekbaarzen. En heb ik drie dagen kunnen vissen. En wat weer is gebleken: thuis vang je ze niet, en als je ze op het water niet vangt dan moet je blijven doorgaan en blijven schakelen. Vaak komt het dan weer goed. Maar niet vaak zo goed als dit. Dit was echt fantastisch. Misschien was die zon door de wolken toch een goed teken!?

John Smit

Gister was een dag met wind, veel wind. Daarom werd er veel geslapen en hebben Jeroen en Henk vanaf de kant op scharren gevist. Niet zonder succes!

“s Nachts nam de wind af en konden we weer gaan denken aan het vissen op zee. Dat begon afgelopen nacht met Jeroen en Adriaan. Zij zijn om één uur ‘s nachts opgestaan en waren als eerste na de periode met teveel wind terug op het water; kennelijk hielden ze het niet meer. De vangsten waren jammer genoeg niet wild, de zee wel! Ze hadden te maken met een zeegang van twee tot drie meter hoge golven waarij ze dus soms volledig door water omringd waren. Om ongeveer 6 uur waren ze weer terug, het moment waarop de rest van de club wakker was geworden.

Michel en ik vertrokken hierna, de rest zou later aansluiten. Om 7 uur lagen we op de stekken en kon het beginnen. De eerste uren was het nog behoorlijk taai maar rond een uur of tien kwam de vis los en konden we op een stuk dat in diepte varieerde van 35 tot 50 meter enkele tientallen vissen haken waaronder meerdere meters. Grootste van de trip tot nog toe werd gevangen door Michel: 124cm! Vermeldenswaardig is dat deze vangst gedaan werd aan zijn Yasei Speedjigging hengel met een Spheros 3000 opgespoeld met 15/00 Powerpro. Waar je in Nederland snoekbaarsjes mee vangt, zeg maar…… Dit werd een beetje onze sport van de dag; hoe lichter des te leuker! Zelfs Marc van Roie keek ‘s avonds wat ongeloofwaardig toen we onze vangsten aan dit materiaal meldden. We wisten er ook nog twee van 108cm mee te verschalken, één voor Michel, één voor mij. En dat was dan ook mijn kabeljauw PR, heerlijk!

Het weer was ondertussen fantastisch geworden; zon, geen wind, lichte stroming in het water erbij, wat wil je nog meer (als visser dan…).

Rond een uur of drie meldden de anderen zich weer op het water waarop Adriaan bij ons in de boot overstapte. Op dat moment hadden Michel en ik bijna 50 kabeljauwen gevangen, een zeewolf, een kanjer van een schelvis en een lom met een roodbaars in zijn bek. Als je dan bedenkt dat we ook nog veel lossers hadden dan geeft dat wel een idee van de actie in de boot, zeker op verticaal hengeltjes :-)). Wat op blijft vallen is de goede actie op de Sandeel van Savage Gear. Naast de 6inch Shaker is dit absoluut de topper van deze trip tot nog toe.

De boten verdeelden zich over het water. Jammer genoeg viel het ‘s middags weer stil. Pas tegen de avond kwam het weer even los, met name in de andere boot die een school kabeljauw tegen het lijf liepen waardoor enkele triple-hookups in de boot het resultaat waren!

Uiteindelijk gingen we om ongeveer 20.00uur van het water af, na 13 uur vissen voor Michel en mij. Wat een dag! Met elkaar hebben we in twee boten meer dan 100 kabeljauwen gevangen en daarvan waren de meesten 80cm of groter. En genoten van de prachtige omgeving.

Nu maar hopen dat ook de komende dagen dit soort aantallen op blijven leveren! Het verveelt immers nooit. Onderstaande foto’s geven een mooi beeld van de dag.

John Smit

Scharren vangen in de haven

Zeedonderpad

Prachtige vergezichten op Soroya

Goed eten, belangrijk. en gezellig!

Jeroen in actie!

Henk met mooie kabeljauw

Topvis voor Michel, 124cm!

Lekker, vissen op zee

Het was niet alleen maar mooi weer.......

In Nederland was het op dit moment 29 graden......

Jeroen met prachtige kabeljauw

Prachtige luchten

Lekker stel

Adriaan met mooie donkere kabeljauw

Super schelvis, wat een vechters!

Nog een topper voor Michel, prachtig!

De lom, een schrokop; met een roodbaars nog half uit zijn bek toch nog de shad erbij grijpen

Vier mannen vangen een visje in de haven van Breidvikbotn

PR voor John, 108cm

Gewicht van de auto

Zoals ik al aangaf wordt de grip die je banden hebben op de ondergrond o.a. beïnvloed door de hoeveelheid druk die er op staat. Hoe meer gewicht, hoe meer druk op de wielen, hoe meer grip. Met een auto die 1500 kilo weegt is het dus gemakkelijker traileren als met een auto die 900 kilo weegt, om maar een voorbeeld te geven.

m'n good old Backtroller. De wielen van de voorwielaangedreven Seat gingen op een steile helling soms spinnen. Een (stevige) vismaat op de motorkap wilde wel eens helpen.

Type versnellingsbak (transmissie)

De meeste auto’s in Europa zijn uitgerust met een handgeschakelde versnellingsbak. Dit in tegenstelling tot bijvoorbeeld Amerika waar auto’s met een handgeschakelde versnellingsbak met een vergrootglas te zoeken zijn. Daar zijn de meeste auto’s namelijk uitgerust met een automatische transmissie. In het luxere segment worden auto’s met een automatische transmissie weliswaar ook in Europa steeds populairder, maar in zijn algemeenheid zijn ze nog zwaar in de minderheid. Afgezien van het gemak van het niet hoeven schakelen biedt een automatische transmissie voor het traileren van je boot enkele belangrijke voordelen:

De koppelomvormer van een dergelijke transmissie zorgt er namelijk voor dat deze vooral bij wegrijden vanuit stilstand veel meer kracht kan leveren. Daardoor heb je dus meer trekkracht vanuit stilstand. Men spreekt in dat opzicht wel van “kunstmatige extra koppel” die afhankelijk van het type automaat tot wel 2-3x zo groot kan zijn als bij een handgeschakelde transmissie het geval is. En dat is interessant, want zoals we al zagen is juist deze “koppel” belangrijk om je boot uit het water te trekken.

Maar er is nog een reden waarom een automatische transmissie voor ons vissers voordelen biedt. Met een dergelijke transmissie kun je namelijk heel gedoseerd gas geven. Waardoor de kans op doorslippen van de wielen wordt voorkomen. Bij een handgeschakelde auto is dit veel lastiger. Te snel de koppeling laten opkomen resulteert daardoor vaak in ofwel het afslaan van de motor danwel, bij het geven van veel gas, op doorslippende wielen omdat er teveel vermogen ineens op de wielen wordt overgebracht. Een ander nadeel van een handgeschakelde versnellingsbak is dat de koppelingsplaten een zware belasting ervan meestal niet erg op prijs stellen. Met als gevolg dat ze gloeiend heet worden en behoorlijk gaan stinken (verbranden eigenlijk). Bij zware belasting krijgt de koppeling behoorlijk op zijn donder dus. Ik ken iemand die zo van een gloednieuwe auto in heel korte tijd het koppelingssysteem om zeep heeft geholpen (omdat ik niet weet of de leasemaatschappij ook meeleest zal ik geen namen noemen HJ)

Goed, als je kunt kiezen is een automatische transmissie dus beter voor ons doel als een handgeschakelde bak.

Banden

Logischerwijze geven banden met veel profiel een betere grip als banden met weinig profiel. Zorg er dus voor dat de banden niet teveel zijn afgesleten, want dat zal het traileren bemoeilijken. Winterbanden worden ook in ons land steeds populairder. Afgezien van het feit dat deze bij lage temperaturen veiliger zijn op de weg, helpen ze ons in de winter ook door meer grip te leveren. Zeker een goed idee dus als je ook onder winterse omstandigheden je boot wilt traileren. Terreinbanden, banden gemaakt voor “off-road” zijn uiteraard nog veel beter, zeker op zand, gras of in de modder. Omdat de eigenschappen van deze banden op het asfalt echter ronduit slecht zijn, zullen maar weinigen deze banden laten monteren. Maar voor het leveren van “grip’ zijn ze natuurlijk onovertroffen.

op een dergelijke helling heb je geen dikke bak nodig.

Welke auto nu te kiezen?

De aanschaf, maar ook het rijden van een auto is, zeker in het auto-onvriendelijke Nederland, peperduur. En zal vermoedelijk in de toekomst nog duurder worden. Bovendien is er is niets zo persoonlijk als een auto. En omdat er maar weinigen zijn die hun auto aanschaffen enkel en alleen voor het traileren en vervoeren van hun visboot, zal de keuze van de auto dus bijna altijd een compromis zijn. Zou je de auto vooral kiezen die onder alle omstandigheden de beste papieren te heeft om je boot probleemloos te kunnen traileren, dan kom je waarschijnlijk uit op een zware terreinwagen met heel veel koppel, automatische transmissie, lage gearing en terreinbanden. Daar hangt echter een stevig prijskaartje aan…

Andersom geredeneerd is een lichte, voorwiel-aangedreven auto met een kleine benzinemotor en handgeschakelde transmissie voor ons bootvissers absoluut de slechtste keuze welke ons zeer zal beperken in het kiezen van een trailerhelling. Tussen deze twee uitersten zijn er echter heel veel mogelijkheden. Welke auto je nodig hebt voor jouw omstandigheden is echter moeilijk te zeggen en vooral afhankelijk van waar je gaat traileren:

1. Lichte visboot op een ongeremde trailer op een mooie en niet al te steile trailerhelling
2. Lichte visboot op een ongeremde trailer op steile trailerhelling of helling met slechte ondergrond.
3. Lichte visboot ook zonder trailerhelling traileren op plekken die daar eigenlijk niet voor bedoeld zijn en dus steil zijn en/of een slechte onverharde ondergrond hebben.

4. Zware visboot op een geremde trailer op een mooie en niet al te steile trailerhelling
5. Zware visboot op een geremde trailer op steile trailerhelling of helling met slechte ondergrond.
6. Zware visboot ook zonder trailerhelling traileren op plekken die daar eigenlijk niet voor bedoeld zijn en dus       steil zijn en/of een slechte onverharde ondergrond hebben.

In situatie 1 zal het ook met een kleine voorwielaangedreven middenklasser met benzinemotor (bijvoorbeeld een 1400cc motor) over het algemeen best lukken je boot te traileren. Zodra deze echter wat steiler wordt en/of de ondergrond onverhard is kom je al snel in de problemen.

hier is het al een stuk lastiger!

In situatie 2 of 4 zal je op zijn minst een middenklasse auto moeten hebben met een redelijke hoeveelheid koppel. Laten we om een idee te geven een VW golf diesel (handgeschakeld en met vierwielaandrijving) noemen.

In situatie 3 of 5 zal je naast behoorlijk wat koppel (bijvoorbeeld door een dieselmotor met een inhoud van 1800-2000cc) ook achterwiel of vierwielaandrijving moeten hebben, bij voorkeur in combinatie met een automaat, zeker als de hoeveelheid koppel maar net aan is.

In situatie 6 ontkom je niet aan een stevige terreinauto met vierwielaandrijving en veel koppel.

Let wel, het bovenstaande zijn slechts richtlijnen waarmee ik je meer inzicht in deze lastige materie probeer te geven. Er zijn echter teveel verschillen in de auto’s, motoren en omstandigheden om exacte uitspraken te kunnen doen. Ga me dus niet bellen als je vast komt te zitten:).

Trouwens als het echt niet meer lukt zijn er wel een paar trucjes die je kan proberen. De meest voorkomende reden waarom het niet lukt om de boot eruit te trekken is omdat de (voor) wielen gaan doorslippen. Soms is het dan al voldoende om je vismaat op de motorkap te laten zitten waardoor er meer druk op de (voor)wielen komt (natuurlijk lukt dit beter als je vismaat John heet dan als hij Volkmar heet;). Ook is het goed altijd een sleepkabel bij je te hebben. In geval van nood kun je dan een extra auto vóór je auto-met-boot plaatsen om deze zo mee te helpen de combinatie eruit te trekken. De echte off-road specialisten kunnen ook nog denken aan een elektrische lier. Daarmee trek je zelfs een Fiat Panda met 18-voets Lund nog uit het water, maar dat zal de meeste een beetje te ver gaan.

Wel een bruikbaar trucje voor als het echt niet meer lukt is het half laten leeglopen van je banden. Dit trucje heb ik Afrika geleerd waarbij ik ondanks een stoere 4-wheel-drive met (harde) terreinbanden angstige momenten in het woestijnzand beleefde, daar waar andere auto’s met zachte banden zich verbluffend makkelijk door het zand heen ploegden. Vrienden van ons kwamen vast te zitten in het zand en kregen hem er met geen mogelijkheid meer uit. Totdat ze de banden half leeg lieten lopen, toen lukte het zonder problemen om de Nissan Pajero uit het zand te rijden. Misschien iets om te onthouden voor als het echt niet meer lukt. Daarna uiteraard wel snel een benzinepomp opzoeken om de banden weer op te pompen.

Als je binnenkort toe bent aan een andere auto die je ook wilt gaan gebruiken voor het traileren van je boot dan hoop ik dat je met het bovenstaande je voordeel kunt doen. Succes!

Michel Rijnberg

Als er geen trailerhelling is zal je wat anders moeten verzinnen

Dit is niet het begin van een slecht verhaal of iemand die net terug is van 5 maanden vakantie op Hawaii. Nee, dit begint mijn manier te worden om de winter te accepteren. Want deze week heb ik echt voor het eerst gedroomd van het karpervissen met de broodvlok, in de zon, in mijn korte broek. En dat vond ik eigenlijk best schrikken. Dus heb ik besloten niet langer te zeuren over de kou, het ijs, de bevroren en besneeuwde trailerhellingen, de trage vis, nee: ik ga het vrolijk aanpakken!

Vanaf nu vind ik de winter leuk!

Dus toen ik vanochtend vroeg opstond om vanaf het huis van mijn ouders in de kop van Noord Holland te gaan vissen op één van de grote rivieren en 5cm sneeuw van mijn auto af moest halen zei ik tegen mezelf dat wit eigenlijk mijn lievelingskleur is en ik mijn hele leven al het liefst op rivieren vis! En toen ik bij Amsterdam was aangeglibberd en de mist opkwam heb ik Hendrik Jan gebeld en hem succes gewenst op het NKS want dat is toch veel leuker dan gaan zeuren over wat niet kan, namelijk vissen op het Noordzeekanaal in de mist……?

In ieder geval gaan Michel en ik vandaag lekker vissen, op zoek naar grote snoek en snoekbaars. Het is erg mistig als we het water opgaan dus we varen voorzichtig naar het gat waar we gaan beginnen. Dat gat blijkt na een paar dagen matige vorst nagenoeg helemaal dicht te liggen met ijs en vrolijk als ik nu ben over de winter heb ik hier een leuk videootje van gemaakt (zie later in dit artikel). We proberen verschillende technieken en plekken alleen doet de vis helemaal niets, geen aanbeet zelfs. Na wat ijs gebroken te hebben waar we een paar goede plekken kennen houden we het hier voor gezien. We gaan een stukje varen richting een ander groot water verderop. Na een lekker fris tochtje over een prachtige stille rivier met een waterig zonnetje dat begint door te breken komen we aan op de volgende plek. En hier blijkt dat zelfs deze grote plas nagenoeg dicht ligt. Nu ben ik dus heel vrolijk over de winter geworden maar toen ff niet; want waar moet je terecht op één grote ijsvlakte. We besluiten eerst maar eens een lekker erwtensoepje heet te maken. Daar knap je altijd van op en krijg je vanzelf weer ideeën. Terwijl de nodige grappen de revue passeren verorberen we onze warme lunch, lekker! Ondertussen steekt er een klein windje op, die waait het ijs wat uit elkaar waardoor bij de ingang een goede plek openwaait. Daar gaan we maar eens wat lijntjes trekken op het scherm van de GPS. Zowaar weet ik een paar aanbeten te forceren op een HT shad met een lekkere schoepstaart. Een aantal lossers worden afgewisseld met een paar visjes in de boot. Maar veel is het niet. Om een uur of vier besluiten we het voor gezien te houden. Een mooie winterse dag, maar het bleef wel rustig vandaag. Op naar het tegenovergestelde: een mooie zomerse dag, met veel aanbeten!

Vandaag gaan we slepen met doodaas. Eén hengel met een dobber en snoektakel, de andere hengel met een fireball jig vanuit de hand gevist of kort boven de bodem afgesteld. Aas bestaat uit dode voorns en sardines. Het kanaal kent een vrij kenmerkend symmetrisch verloop: tot 10 meter uit de kant ongeveer 1-1,5 meter diep en daarna 2,5 meter. De plekken die we zoeken liggen aan de kant en daar is het afwijkend qua diepte tot soms bijna 5 meter. We zijn dus continu bezig de dieptes van de aasvissen te verstellen om dicht bij de bodem te blijven.

Na een paar keer over deze plekken heen gevist te hebben krijg ik een aanbeet. De vis neemt veel lijn van de spoel dus ik sla snel aan. Een zwaar gewicht vertelt me dat er iets aan de andere kant van de lijn zit dat het niet eens is met de situatie. Een felle dril volgt en na een tijdje laat zich een 70-er snoek zien. Hij vocht alsof hij op de sportschool heeft gezeten, ik dacht echt dat ‘ie een stuk groter zou zijn! 

Fanatiek snoekje!

De stroming in het kanaal is ondertussen flink toegenomen. Het is duidelijk dat men probeert van het smeltwater af te komen door te spuien. Regelmatig hebben we last van vuil en driftend met de stroom mee komen de dobbers soms de boot inhalen….. Dit wordt iets te gek en daarom gaan we en paar kommetjes proberen waar we naast doodaas ook de kanten uitgooien met jerkbaits. In deze kommetjes ligt nog wel veel ijs en dat levert een leuk plaatje op: schots-vissen.

Schotsvissen!

Toch blijft het ook hier angstvallig stil en omdat het einde van de dag nadert gaan we terug richting trailerhelling waarbij we iedere brug nog even goed afvissen en ook een klein eilandje. Het blijft bij die ene snoek, en de grote zullen we dus weer even op moeten blijven wachten zeker nu de temperaturen de komende week weer lijken te gaan zakken. Straks zijn we allemaal ervaren in het schotsvaren…..

We worden ondertussen ervaren in het schotsvaren....

Het grote probleem van snoekbaars is dat ze domweg te lekker zijn en dat er altijd mensen zijn die geen maat kunnen houden.

Een flinke dot wormen onder de voorgemonteerde octopus werd dan ook te water gelaten waarna michel vaardig het kwakhout hanteerde en we het talud afvisten.

Binnen enkele minuten hadden we al de eerste stijgende vis die ook keihard het aas pakte en die ik na een stevige dril wist te landen.

Helaas bleef het hierbij maar er zou zo maar een relatie kunnen zijn :)

Net als ik de laatste slok van mijn biertje neem krijg ik een piep op mijn linkerhengel die voorzien van popup boilie op de zandplaat ligt. Ik neem een kijkje bij de hengel en zie langzaam de waker omhoogkruipen en de hengeltop trekt wat krom.

Snel aanslaan en na een forse dril kan ik haast niet geloven wat er op mijn landingsnet afkomt… een snoekbaars en geen kleintje ook. Na meting blijkt de vis ook nog eens een knappe 96 cm te zijn.

Alweer schenkt dit water me een 90-er… wat is er hier allemaal wel niet mogelijk ?

Nu, daar kom ik al snel achter als ik de volgende dag met een doos shads en mijn nieuwe handgebouwde verticaalhengel de productieve stekken van het jaar daarvoor opzoek. Binnen 2 uurtjes vang ik 22 maatse vissen waaronder 4 vissen die de 70 cm overschrijden.

Knappe foto's maken blijft lastig als je alleen bent :)