Deze week gooide roet in het eten door de storm, dan maar deelnemen aan de wintercompetitie aan het Amsterdam RijnKanaal ( ARK ). Een enorme bak wind zorgde ervoor dat de schepen meer dwars op het water voerden dan mooi recht door het kanaal, tijdens het opzetten van je spullen moest je ervoor zorgen dat alles goed gezekerd was met scheerlijnen anders waaide het onherroepelijk het water in. Omdat ik op het laatste moment besloot mee te doen aan de wedstrijd had ik eigenlijk weinig in huis, gelukkig heb ik altijd wel hennep en mais in huis en mijn compostbak heeft genoeg wormen. Een handvol maden van vorige vissessies en een paar casters die uit de maden gezeefd werden en een overblijfsel pinkies moesten het voor de rest gaan doen. Voer, tevens van een vorige sessie, haalde ik uit de vriezer en voegde er een handvol micro pellets en 4% gemalen koriander aan toe, ik ga er vanuit dat het biomix geel en biomix zwart was in een  1 op 1 verhouding van Mondial F maar het kan net zo goed turbo black en gewone turbo van van den Ende zijn geweest. Doet er eigenlijk ook niet zoveel toe; vers was het in ieder geval niet.

Meeste vissers hadden voer en aas beter voor elkaar dan ik dat had

.

Om 9.15 ging de toeter, ik gokte op een afstand van 19 meter maar omdat ik op dit stuk van het ARK nooit gevist heb wist ik niet wat ik er van moest verwachten. De wedstrijd was enorm taai, veel werd er niet gevangen en toen ik na 1 ½ uur nog geen beet had gehad besloot ik na de 26 meter te gaan, geen goeie keuze want na 3 x inhalen wist ik dat ik precies op een plek lag waar veel vuil en rotte bladeren zich ophoopten, ik ging terug naar de 13 meter lijn. De 13 meterlijn leverde direct in de eerste worp een mooie dikke bliek op, de hoop dat ik de vis gevonden had zette mij weer op scherp maar helaas was dit ook de enige aanbeet. Ik bleef wel op deze lijn doorvissen met een 80cm onderlijn van 12 honderste en een haakje 12.

Ondanks het weer en de matige vangsten was de stemming toch goed

.

Lastig fotograferen, laat staan vissen

.

Met nog ruim een uur te gaan haalde ik mijn powerfeeder uit het foedraal en met een 60 grams korf probeerde ik het nog even aan de overkant. Tot nu toe was het redelijk rustig geweest met de scheepvaart maar je zult net zien dat juist nu de ene na het andere schip van zowel links als rechts aan kwamen varen. Elke keer ingooien en ophalen zonder echt even te kunnen blijven liggen schiet ook niet op dus maar weer terug naar de korte afstand, nog steeds met een 12 honderste onderlijn maar nu met een haakje 16 met 1 caster en een pinkie ervoor, je weet maar nooit. Terwijl ik de powerfeeder opruim zie ik een kleine tik op de top, als deze niet doorzet haal ik op, pinkie uitgezogen en caster eraf, moet je maar opletten! Gooi opnieuw in en moet nog even de klep van de auto dicht doen i.v.m de harde wind, haal even later de korf binnen, alles eraf, nog meer balen, gooi opnieuw in en krijg vrijwel direct een aanbeet. Ik sla rustig aan en aan de andere kant voel ik een mooi gewicht, duidelijk een brasem. Mooi deze is binnen, gooi snel weer in en krijg een hele vreemde aanbeet, direct als de korf de bodem raakt, een soort elektrische schok en de aanbeet is over. Wat was dat? Later hoor ik dat er verschillende palingen zijn gevangen waarschijnlijk dus ook een paling geweest, toch raar midden in de winter, nou ja eigenlijk meer herfst.

Er werden verschillende palingen gevangen

.

Als  de toeter gaat, wat het eind van de wedstrijd aangeeft,  baal ik omdat ik niet scherp gevist heb en dus een aantal beten niet gezien heb en dus minder vis in het net heb dan zou moeten. Maar tijdens het wegen blijkt dat mijn 2 vissen toch nog goed zijn voor de 2e plaats. 210 gram meer en ik was eerste geweest!

Hier moesten veel deelnemers het mee doen. Harm ving er drie.

.

Volgende wedstrijd toch maar beter voorbereiden en een vers voertje maken en misschien een bak pieren meenemen? Over 2 weken ben ik er weer bij of het moet nog eens heel mooi weer worden om toch de snoekbaars te belagen.

Ben Hakstege

NB: Namens de Dutchanglers: Ben, we denken dat je ook niet meer gaat snoekbaarzen gezien de fijne temperaturen nu……..

.
Marco, mijn vaste (koppel)maat, zat drie plekken verder en wist mij binnen 10 minuten al te melden dat hij een brasem in het net had en dat hij er al een verspeeld had. Ik had nog geen beet gehad…. Ik zat met pieren, hij met mais. Hij viste aan de overkant, ik gokte op het midden. Dat was dus wel even een aanslag op mijn motivatie om mijn systeem vol te houden….. Ik bleef elke vijf minuten gooien, precies zoals ik ook voorgevist had; dat zou toch uiteindelijk vis moeten opleveren! Nadat ik op een gegeven moment regelmatig een visje in het net kreeg, voornamelijk bliek en baars, ging mijn buurman opeens brasem vangen! Dat schiet natuurlijk veel harder op qua gewicht dan dat wat ik aan het vangen was. Maar in ieder geva zat de grotere vis in de buurt! Apart detail: mijn buurman ving uiteindelijk ruim 12 kg terwijl zijn vaste vismaat naast hem zat, met hetzelfde voer, op dezelfde afstand etc, etc maar vis kreeg ‘ie niet in het net. Heel apart.

 
Ik kreeg in de eerste helft nog een mooie aanbeet van een brasem, sloeg hem aan, voelde even heel goed, maar had hem toen ook al weer gelost. Een paar verwensingen gingen over het water…. Op hetzelfde moment zag ik Marco van zijn kist afkomen. Hij was een vis aan het drillen, en het moest wel iets bijzonders zijn anders ga je niet van je kist af! Na een lange dril schept ‘ie een karper van vijf en halve kilo! Kijk, dat zijn “opschieters”, zeker als het overgrote deel van de vissers niet echt aan het vangen is! De vis was overigens in zijn staart gehaakt en bij het scheppen was het haakje er al bijna uitgegaan. Hoeveel mazzel moet je hebben……., maar wel netjes en rustig uitgedrild en gevangen.

Marco met een rustig uitgedrilde karper die flink bijdroeg aan de winst in deze wedstrijd!!

.

Nog even een foto van een deelnemer (Piet!) die een hybride vis ving met het uiterlijk van een grote brede brasem maar met de schubben en bek van een winde. Ik had dit nog nooit gezien: iemand anders ervaring met hybride vissen?

Buurman Piet met een hybride vis; iemand ervaring mee??

Ben Hakstege

Aan het einde van de eerste drift over een kort en scherp talud staat Ben met een kromme hengel, een fraaie snoekbaars is de eerste die er uitkomt.

.

De snoekbaars had een klein voorntje gegrepen, dus toch klein aas ? Bij de derde drift staat Max’ Ugly stick in een fraaie kromming en neemt een snoek van zo’n 75 cm een aantal felle sprints. Ook deze snoek had het voorzien op een klein voorntje.

Max met zijn eerste snoek dit jaar!

.
Het is inmiddels, zoals voorspeld, gaan regenen. Ideaal weer voor mijn nieuwe camera om zich te bewijzen. Afgelopen maand was de vierde camera in een jaar of zeven gesneuveld. De nieuwe Olympus µ Tough  8010 is stof-dicht, waterproof tot 10 meter diepte en schock proof tot een valhoogte van 2 meter. De camara kan behalve goede foto’s ook nog filmpjes opnemen en in HD! That should do the trick.

14 Megapixel, waterdicht, shockproof en filmpjes in HD!

.

We verkassen naar een lang talud aan de andere kant van het water. Ondanks dat de eerste twee vissen op klein aas gevangen zijn, blijft er bij mij brasem onder de fireball. Het vertrouwen in groot aas blijkt terecht als even later de reel door z’n ratel loopt – aanslaan – hangen! Ik verwacht de massa van een stevige snoek, voor wie dit groot aas bedoeld was, maar nee, de dril verloopt rustigjes. De verbazing is groot wanneer er een stevige snoekbaars in het oppervlak verschijnt.

Met een serieus formaat brasem op de fireball gevangen!

.

Een mooiere demonstratie van “niet bang zijn voor groot aas” kan er niet aan Max gegeven worden. Al moet er gezegd worden dat we de laatste jaren snoekbaars vingen op grove voorn, kolblei en kleine brasem, een snoekbaars met de ogen zoveel groter dan z’n maag hadden we tot vandaag nog niet gezien.

Roel Orsel

Matchdobbertje van 1,5gr was minimaal nodig tot soms wel 5 gram toe!

.

De tweede  inworp van de dobber zeilt ‘ie direct onder: eerst dacht ik dat de stroom hem opgepakt had maar bij aanslaan (ik sla altijd aan ook als ik twijfel) voel ik toch redelijke weerstand, een grote bliek van 800 gram is het resultaat. Ik vang hierna regelmatig een visje, het meest kleine voorntjes, waarbij ik lange driften maak van ongeveer vier meter. En elke keer wordt de dobber ergens in de drift onderschept door een visje! Ik besluit om er maar eens twee grote pieren aan te doen gedrenkt in de brasem killer. Bijna direct vang ik er twee grote baarzen mee maar daarna valt het helemaal stil. In de pauze blijkt dat er niet echt veel gevangen is bij mijn medevissers dus geeft dat een redelijk uitgangspunt voor de tweede helft! De pauze die normaal een kwartier duurt, duurt nu alleen iets meer dan een half uur omdat het toch wel erg hard dondert en bliksemt…. Helaas weet ik in de tweede helft maar vier visjes bij te vangen en dat blijkt niet genoeg om in de top mee te doen. Ook omdat een aantal vissers ook nog een brasem weten te haken wat natuurlijk veel harder aantelt dan voorn.

Met een brasem zat je gelijk in de top, het overgrote deel was nl. voorn!

.

Toch is het uiteindelijk zeer positief verlopen omdat mijn directe “concurrenten” achter mij eindigen en heb ik nog steeds zicht op een plaats bij de eerste vijf! Plaats 1,2 en 3 zijn zo goed als zeker vergeven met nog drie wedstrijden te gaan.

Ben Hakstege

Ik heb daarop een mooie oplossing bedacht: ik heb een vierkante witte emmer voorzien van twee 12 volts spotjes. Deze sluit ik aan op één van mijn 12V boot accu’s en ziedaar: ik heb een bak met licht! Daarnaast heb ik een belangrijk detail aangebracht: ik heb aan de binnenkant zwarte strepen gezet zodat elke trilling goed te zien is. De emmer is aan een driepoot gemonteerd. De strepen zitten aan twee zijden zodat je maat en jezelf op dezelfde emmer verlichting hebben (zie de hengeltoppen op de eerste foto):

De nachtmontage bij daglicht

.

En zo ziet dit eruit in het donker; perfecte aanbeet registratie!

.

Voor de wedstrijd was er al veel discussie; de een zei dat er niets gevangen werd de laatste tijd en de ander zei dat je, inderdaad, 100 kg moest hebben om mee te doen voor de prijzen. Zoals altijd beloofde het weer spannend te worden! Wij zijn de wedstrijd begonnen met heel veel aas op de plek te brengen. Je hebt immers de hele nacht om vis te vangen en komt er eenmaal vis op de stek dan moet je deze ook aan de praat houden: voer blijven brengen dus! De eerste aanbeet kwam na een uur vissen en een mooie dikke brasem kwam in het net. Dat voelde als een goede start. Maar hoe anders werd het daarna…. Iedere inworp leverde een kleine aanbeet op maar daar kon je eigenlijk niet goed op reageren, zo snel en klein was deze. Wat we ook probeerden (ander aas, flavours etc.) de aanbeten waren er wel maar bleven de hele nacht minimaal. Uiteindelijk werden we nog wel derde maar met “maar” 23 kg wel teleurstellend.

Voorbereiding voor de nacht; veel, heel veel materiaal........

.
Een les die ik van onze “visburen” heb geleerd is dat je op een gegeven moment ook nog het volgende kan doen. Zij hadden hetzelfde als wij: slappe aanbeten alom. Maar zij sloegen op een gegeven moment op elk stootje aan. Het gevolg: minstens 400 keer misslaan en af en toe raak, met als resultaat dat je uitgeput bent maar wel met 94 kg vis! Ik heb weer iets bijgeleerd maar dit heeft me nog wel even beziggehouden. Ik begrijp ook nog steeds niet waarom alle vissen massaal besluiten om heel voorzichtig te azen gedurende een hele nacht. Maar ja, daarom heet het misschien ook vissen en niet vangen. En het houdt ons spelletje in ieder geval spannend!

Ben Hakstege

Natuurlijk er zijn vissoorten die minder talrijk zijn geworden dan vroeger door het alsmaar helderder wordende water maar daar zijn weer andere soorten voor teruggekomen.

Qua roofvis is er snoek, snoekbaars, baars, paling, roofblei, winde en ook steeds vaker meerval te vangen. Toegegeven, het is geen makkie om op de IJssel structureel je rovers te vangen, maar ook hierbij geldt weer dat waterkennis een must is en wanneer het dan meezit dan zijn mega-vangsten met wel 5 verschillende soorten rovers geen uitzondering!

Maar genoeg over de rovers (hierover wordt al genoeg geschreven ), we gaan verder met de witvissen onder de rivierbewoners.

Ik zal beginnen met de meest slijmerige, maar daarom niet minder gewaardeerde rivierbewoner de brasem. Vooral wedstrijdvissers sluiten de brasem in de armen omdat deze vis over het algemeen toch aardig wat kilo’s in de schaal legt en vaak in scholen voorkomt en daarnaast ook bekend staat als een makkelijke eter.

De brasem is één van de vissen die het in veel wateren moeilijker heeft gekregen, zo ook in de IJssel. Jaren terug waren ze in grotere aantallen te vangen dan nu maar ze zijn er nog wel en op sommige stekken zijn ze nog steeds heel goed te vangen. Deze stekken vind je vaak voorbij de binnenbochten, dus buiten de sterke stroming of dicht onder de kant tussen de kribben waar ze onderaan de kribben hun voedsel vinden. Ook rustplekken in een stuk rivier zonder kribben zijn vaak ware hotspots. Rond de paaitijd liggen ze vaak massaal op het ondiepe in rustig water.

Zoals gezegd is de brasem geen kieskeurige vis, hij eet in principe alles, maar toch heeft hij een voorkeur en wel voor de worm. Wanneer je gericht op brasem wilt vissen in de IJssel zoek dan de wat rustigere stukken op en doe ’s wat wormen of stukken daarvan door je voer.  Als ze er zitten vang je ze geheid.
Brasem houdt verder van een stille aanbieding van het aas dus zorgt dat je korf vast ligt en je aas niet teveel beweegt. Kijk niet gek op wanneer je er eentje van dik over de 60cm met een gewicht van meer dan 4 kilo vangt want ze zwemmen er!

Dan de meest algemene vis van ons binnenwater de blankvoorn, een door mij bijzonder gewaardeerde witvis vooral wanneer ze van het formaat baksteen zijn. Ook deze vis heeft het net als de brasem moeilijk en ook dat is te merken op de IJssel.  Ik ken stekken waar je moeite moet doen om geen blankvoorn te vangen maar ik ken er ook waar ik nog nooit een blankvoorn gezien heb. Buiten dat het vangen van deze vis soms heel erg vast hangt aan een bepaalde stek lijkt het ook wel of ze met de seizoenen migreren over de rivier. Zo kun je ze in bepaalde periodes heel goed en soms ook heel erg groot vangen en andere periodes lijken ze wel verdwenen. Qua stroming heb ik niet de indruk dat de blankvoorn zich daar veel van aantrekt want je vangt ze tot midden op de rivier. Wat wel belangrijk is is dat het aas beweegt en niet statisch op de bodem ligt want daar hebben ze het niet zo op. De truc is om het gewicht van je korf zo zwaar te nemen dat deze langzaam over de bodem “loopt”. De slag blankvoorn wat het meest op de IJssel zult tegenkomen is tussen de 20-30 cm met uitschieters tot 40 cm, deze vissen hebben een voorkeur hebben casters en mais. Kleinere blankvoorns vang je het gemakkelijkst aan een paar maden.

Fraaie blankvoorn

De eerste vis in een rijtje van 3 echte rivierwitvissen is de kolblei. Ik weet heel goed dat je kolbleien in alle watersystemen tegenkomt maar in de rivieren voelt deze vis zich toch meeste thuis. De kolblei wordt niet extreem groot maar dit maakt hij goed met zijn felle vechtstijl, kolblei vecht heel bokkig en geeft zich niet snel gewonnen. Kolbleien zijn op de rivier vaak een stuk groter dan hun broers en zussen van het stilstaande water, mijn PR kolblei gevangen op de IJssel is dan ook 42cm! Kolblei is met name door de afname van brasem een  target geworden voor veel wedstrijdvissers. Wanneer je op je stek bezoek krijgt van een school kolbleien dan kun je binnen no-time meer dan 20 kilo vis vangen! Vaak zijn dit dan vissen van hetzelfde kaliber zo tussen de 25 en 40cm met gewichten variërend van 300 tot 1000 gram. Wil je wat gerichter op deze vis vissen zoek dan altijd de hardere stroming op want daar trekken ze vaak dwars doorheen. Zelfs tot op het midden van de rivier zijn deze vissen goed te vangen, zorg er altijd voor dat je montage zich over de bodem verplaatst.

De volgende vis is er één in opkomst en voor mij nog altijd een graag geziene gast: de winde. Deze vis voelt zich in steeds meer water thuis maar op de IJssel is hun groei toch wel explosief te noemen. De winde is een op en top riviervis die bij zowel roofvissers als witvissers het hart sneller doet kloppen. Hij is op veel manieren te vangen zo heb ik ze al met plugjes, spinners, broodvlokken, vaste stok en feeder kunnen vangen. Wanneer je deze vis op kunstaas vangt is de maat toch al snel 40cm, terwijl je op de feeder of vaste stok een gemiddelde maat van zo’n 30 a 35 cm haalt. Uiteraard kent ook deze vis uitschieters tot zo’n 55 a 60 met gewichten van 3 a 4 kilo. Op de feeder zorgt deze alleseter voor een knal van een aanbeet waarbij het achterstuk van je hengel soms zelfs opveert. Aanslaan is vaak niet nodig omdat deze schrokkop zichzelf bijna altijd haakt. Net als bij het vissen op blankvoorn is het belangrijk om op winde “lopend” te vissen. Je zult zien dat je winde en blankvoorn heel vaak door elkaar vangt. Om veel winde op je stek te krijgen is het belangrijk dat je de stroming opzoekt en veel aas in je korf meegeeft. En met veel bedoel ik dan ook echt veel, vooral in de warmere periode is mijn voerkorf vaak voor de helft gevuld met aas. Voornamelijk mais en casters lijken erg geliefd bij onze vriend winde en het gebeurt regelmatig dat een winde eenmaal in het net het gebrachte aas opbraakt.

Arne met een fraaie winde

De laatste maar zeker niet de minste van het stel is de barbeel. Deze vis heeft intussen voor een hele gekte gezorgd in hengelsportland. Als vanzelfsprekend is ook hier de commercie handig op ingesprongen met speciale barbeelhengels, barbeelvoer, kaasflavours etc en ja ja zelfs Nederlands eerste barbeelgids “Frans Vogels”.

En ik moet eerlijk bekennen ook ik ben fan geworden van deze vechtjas. Ik weet nog goed dat ik een jaar of 6 a7 geleden mijn eerste barbeel op de IJssel ving vanaf de kademuur bij Deventer, gericht met een blokje kaas op een hair. Ik was de koning te rijk, want op dat moment was het nog best een bijzondere vangst. Dat Barbus barbus nu allang geen zeldzame verschijning is is bekend. Afgelopen jaren heb ik met vismaten feedersessies meegemaakt dat we meer dan10 barbelen vingen!

Het vangen van een barbeel op zich is niet zo moeilijk, het vangen van veel of grote barbelen is wel een behoorlijke uitdaging. Ikzelf heb me niet toegelegd op het vangen van grote barbeel maar weet dat er wel een paar specimen hunters rondlopen die met regelmaat grote vissen vangen. Ook huidige (officieel aangemelde) NL-record barbeel komt van de IJssel en bedroeg 85cm, nu zijn dit soort maten natuurlijk uitzonderingen maar barbelen van tussen de 70 en 80 worden regelmatig gevangen tijdens wedstrijden.

Ik mag ze graag vangen als “bijvangst” tijdens het feederen en juist dan is de uitdaging groot om ze ook daadwerkelijk te landen, want zoals de meesten wel zullen weten doe je feederen altijd met de lijn onder de lijnclip van je spoel, dit om zo telkens dezelfde afstand te bereiken. Dit heeft in het geval van barbeel het nadeel dat je erg weinig speling hebt. Barbeel heeft de vervelende eigenschap dat als hij zich haakt (ik vis met een zelfhaaksysteem, hierover later meer) er als een speer vandoor gaat. En ja…dan is een paar meter extra lijn op de spoel niet veel. Wat ik dan probeer is om zo snel mogelijk de lijn onder de clip vandaan te halen of ik maak de keuze om te gaan voor buigen of barsten en hopen op een niet al te grote barbeel. Deze momenten behoren vaak tot de spannendste momenten tijdens een feedersessie! Als je de barbeel dan eindelijk bij de kant hebt probeer hem dan niet meteen te scheppen, want een goeie barbeel neemt altijd nog een paar runs onder de kant en dat kan geen onderlijntje aan….geloof me  ‘I’ve seen it all’. Dus rustig uitdrillen en pas dan scheppen is het devies.

Zoals eerder gezegd richt ik me niet specifiek op barbeel maar lopen ze vaak tussen de andere vissoorten door. Bij de keuze van mijn stekken merk ik wel dat ik wel stiekem toch vaak voor stekken ga waar ik barbeel kan verwachten en ook pas ik mijn voermethode erop aan. Dit doe ik door een constant voerspoor te maken waar barbelen op een gegeven moment op gaan liggen en dan je haakaas vanzelf vinden.

Hendrik-Jan met een fraaie barbeel

Op stekken waar je barbeel kunt verwachten stroom het per definitie hard. Deze stekken bevinden zich doorgaans niet tussen de kribben maar hiervoor zul je de hoofdstroom op moeten zoeken. Je materiaal moet hier natuurlijk wel op zijn afgestemd anders is het vragen om problemen. Zorg ook voor barbeel dat je rollend vist en blijf bij je hengel, want ik garandeer je dat een grote barbeel er zonder problemen met je hengel vandoor gaat.  O ja…houdt je hengel altijd hoog wanneer je een barbeel drilt want ze blijven graag bij de bodem en zwemmen zich anders sneller vast. Tot slot is het erg belangrijk om een barbeel de tijd te geven om bij te komen van de dril, ondersteun de vis bij het terugzetten en wacht totdat deze weer op krachten is gekomen. Succes en gebruik bovenstaande in je voordeel.

Volgende week in DEEL 3,  Welke materialen heb ik nodig?

Klik hier voor deel 1

Mijn naam is Jeroen Vloon geboren in 1979 te Deventer en ook nu nog geen ambities om uit deze mooie stad te vertrekken. Als ik mijn ouders moet geloven heb ik al vanaf mijn geboorte een fascinatie voor de natuur.

Op mijn 5^e jaar was ik als vanzelfsprekend voor het eerst aan de waterkant te vinden, uiteraard onder begeleiding van mijn pa. Intussen heeft dat zich bij mij geuit in een redelijk uit de hand gelopen hobby, waar ik samen met een aantal vismaten enorm veel plezier aan beleef.

In deze jaren heb ik bijna alles wat zwemt wel eens belaagd, maar het liefst zit ik toch achter de feederhengel of ga achter de rovers aan. Mijn buitenland ervaringen beperken zich tot een aantal zeevistrips naar Noorwegen, een big-game ervaring en een aantal visdagen op de Amazone, maar ik heb zo´n vermoeden dat deze lijst nog wel langer gaat worden.

Enige tijd geleden ben ik begonnen met het vissen van federatieve witviswedstrijden en sinds vorig jaar vis ik samen met Hendrik-Jan Verheij ook de roofviswedstrijden van het NKS mee. Het leuke van het wedstrijdvissen vind ik dat je in korte tijd enorm veel bijleert en nieuwe mensen leert kennen die dezelfde genetische afwijking hebben als jijzelf, uiteraard trekt ook het competitie-element me erg aan.

De IJssel bij deventer, een schitterende rivier

Met de feeder aan de ”Stromende” IJssel

Een jaar of 12 geleden zal het zijn geweest toen vismaat Arne en ik voor het eerst met onze feederhengels de rivier opzochten. Het binnenwater waren we een beetje zat en we wilden het eens over een andere boeg gooien om te kijken of dat voor verrassingen zou zorgen.

Qua vangst overtrof deze dag nog niet echt onze ervaringen op het binnenwater maar de vissen waren wel een tikkie sterker en we vingen veel verschillende soorten, waaronder een paar mooie windes. Besloten werd om het vaker op de IJssel te gaan proberen en voor we er erg in hadden, werd onze jarenlange visserij op de binnenwateren ingeruild voor die op de ”Stromende” Gelderse IJssel.

Toch waren de vangsten lange tijd wisselend en sterk afhankelijk van de gekozen stek. Intussen jaren later en heel veel korven en montages lichter weten we aardig raad met deze snelstromer en zijn eigenlijk altijd wel in staat om ons visje vangen. In deze reeks zal ik mijn opgedane kennis met jullie gaan delen en jullie hopelijk net zo enthousiast maken als ikzelf ben over de visserij op deze schitterende rivier.

De volgende onderdelen zullen in deze reeks aan bod komen:

DEEL 1          De loop van de rivier en de verschillende stekken

DEEL 2          Vissoorten van de “Stromende” IJssel

DEEL 3          Materialen (zitkisten, hengels, molens, netten, lijnen enz enz)

DEEL 4          Voer & aassoorten

DEEL 5          Waterstanden en jaargetijden

DEEL 6          Hoe meer vis te vangen?

DEEL 7          Wedstrijdvissen op de IJssel

DEEL 1

De loop van de rivier en de verschillende stekken

De Gelderse IJssel is een natuurlijk gevormde rivier die zijn oorsprong vindt in de Rijn nabij Arnhem en zo’n 100 kilometer verderop voorbij Kampen uitmondt in het Ketelmeer. De Rijn en dus ook de IJssel zijn echte “regenrivieren” die gevoed worden vanuit Duitsland en Oostenrijk.

Het regen-/smeltwater zorgt ervoor dat waterstanden en hiermee ook de helderheid van de rivier gedurende de seizoenen constant verschillen. Hierdoor heeft de IJssel eigenlijk altijd wel flinke hoeveelheden water te verwerken wat de stroming doet variëren van hard tot soms extreem hard.

In de winter vaak hoog water

Juist deze constante harde stroming geeft de IJssel haar unieke karakter en ook zorgt het ervoor dat vele vissoorten hier een vast onderkomen hebben gevonden, maar daarover later meer!

Ik weet uit ervaring dat lang niet alle witvissers ervoor te porren zijn om te gaan visen in deze wasmachine. Kreten die je vaak voorbij hoort komen zijn, ach dat heeft toch niets met witvissen te maken, daar kun je toch niet normaal vissen of al die *****stenen dat kost me een fortuin. En ik moet eerlijk bekennen dat ik er vooral in onze begin periode dat we er visten ook zo over dacht. Maar de rivier bleef toch trekken en door veel met bevriende vissers te praten en wedstrijden te bezoeken hebben we intussen de meeste geheimen ontrafeld.

Voordat je begint te vissen is het erg belangrijk om eerst het water te “lezen”. Iedere natuurlijke rivier heeft de eigenschap om door het landschap te meanderen. Dit meanderen van de rivier heeft er door de eeuwen heen voor gezorgd dat rivierkanten zijn uitgesleten en een gevarieerde diepte en stroming is ontstaan. Maar ook aan dit stukje natuur zijn mensenhanden te pas gekomen en is de loop van de rivier ingeperkt. Kribben zijn aangelegd en kanten zijn volgestort met basaltblokken met als doel om rivier te kanaliseren. Om een beter beeld van IJssel te verkrijgen kun je ‘m grofweg op delen in binnen-/buitenbochten en stekken zonder kribben (strekdammen). Ieder van deze stekken heeft zijn eigen specifieke eigenschappen.

Kenmerkend voor stekken rondom buitenbochten:

• Hier bevind je je in de hardste stroming van de rivier
• Hier vindt je de diepste stukken in de rivier (tussen 5 en 8 meter)
• De bodem is er vaak spijkerhard met kans op stenen, dus ook meer kans op hangers L
• De keerstroming (stroming die tegen de hoofdstroom ingaat) tussen de kribben is erg sterk
• Hier tekent zich vaak een duidelijke nering (stroomstil of vlak gedeelte) aan het wateroppervlak af
• Op deze stekken gebruik je zware korven (tussen 80 en 140 gram)
• De vis ligt hier vaak dicht bij de kant (tussen 15 en 30 meter)
• Je vangst zal hoofdzakelijk bestaan uit grotere, sterke vis en waarschijnlijk minder in aantal (kwaliteit zullen we maar zeggen)

Kenmerkend voor stekken rondom binnenbochten:

• Hier stroomt het veel minder hard
• Hier vindt je de ondiepe stukken in de rivier (tussen 2 en 5 meter)
• De bodem is hier vaak zacht en zanderig, dus veel minder kans op hangers J
• Keerstroming (stroming die tegen de hoofdstroom ingaat) is er vaak niet of nauwelijks
• Gebruik hier lichtere korven (tussen 50 en 90 gram)
• De vis ligt meer verspreid (tussen 15 en 50 meter)
• Je vangst zal hoofdzakelijk bestaan uit wat kleinere vis, maar aantallen vergoeden veel en vooral brasem houdt van deze stekken dus…

Kenmerkend voor stekken op strekdammen:

• Ook hier bevind je je in de hardere stroming van de rivier
• Hier vindt je een meer constante diepste (tussen 4 en 6 meter)
• De bodem is er vaak hard met kiezels en/of steentjes, dus kleine kans op hangers J
• De keerstroming (stroming die tegen de hoofdstroom ingaat) is er niet, stroming gaat rechtdoor
• Op deze stekken gebruik je zware korven (tussen 80 en 140 gram)
• De vis ligt hier verspreid (tussen 20 en 40 meter)
• Je vangst zal erg verschillend zijn maar grotere, sterke vis zal de hoofdmoot vormen, grote aantallen zijn hier ook goed mogelijk

Zo, dat was eerst een stukje broodnodige theorie, niet het leukste gedeelte ik weet het! We willen gewoon gaan vissen en smijten met die korven toch? Maar bedenk wel dat je met deze basisregels in gedachte jezelf kan helpen om de juiste stek te bepalen en zo meer vis te vangen.

Er is niets vervelender dan dat je na een fikse wandeling ergens langs de IJssel neerstrijkt met je hele hebben en houden en je materiaal blijkt niet geschikt voor de te bevissen stek of erger nog dat je constant vast zit? Ok, toegegeven dat laatste heb je niet helemaal in de hand maar je kunt de kans wel verkleinen.

Wat ikzelf altijd doe voordat ik een nieuwe stek wil gaan bevissen is eerst Google Earth raadplegen om een rivier gedeelte in me op te nemen. Ik bepaal dan een stek of stuk rivier waar ik wil gaan vissen en stem meteen mijn materiaal, voer etc etc erop af. Wanneer ik op de voorbestemde stek ben aangekomen neem ik eerst de tijd om het water te “lezen” en bepaal de exacte plaats waar ik wil gaan zitten en hoever ik erin wil.  Dan is het aan de vissen of ik de juiste keuze heb gemaakt of niet…

Volgende week in deel 2 de verschillende vissoorten van de “Stromende” IJssel