Oost vier, min één. Met enorme spijt rits ik mijn trui dicht en sjok ik naar de auto. Eigenlijk veel te moe om op te staan en ook nog eens volstrekt verkeerd weer. Het voelt als een kansloze missie om vandaag met jerkbaits aan de gang te gaan, maar waar vangdrang is wordt gevist. Slapen kan altijd nog…
Vandaag een dagje met Sander op pad. Doel is om een aantal havens te bestoken. ’s Ochtends voornamelijk met jerkbaits en ander kunstaas, om ’s middags over te schakelen op dood aas. Sander heeft een paar fikse brasems en voorns ‘op de kop weten te tikken’ en hiermee zullen we ongetwijfeld de aandacht van vriendin snoek krijgen.
De ene visdag nog beter dan de andere, metersnoeken volgden elkaar op alsof het de normaalste zaak van de wereld is. En dat is het natuurlijk niet, zeker op het grote water moet je gewoon blijven werken voor de vis en de vangsten van de afgelopen sessies houdt ik dan ook vooral op ‘right place [...]
Even stopte de waanzinnige reeks. Opnieuw verhuizen naar mijn studentenadres, een lichte aanrijding met de auto in datzelfde weekend en natuurlijk de elk jaar weer gezellig Fair for lure and fly. Twee sessies werd er kort gevist op baars en snoekbaars maar echt succesvol waren die niet. Ik keek dan ook reikhalzend uit naar de eerstvolgende echte vissessie. Een stevig potje snoeken, daar was ik aan toe!
Nadat we op zondagavond alle natte zooi uitstallen en genieten van een heerlijk avondmaal, is het tijd om te gaan bedenken wat we de maandag zullen gaan doen. We hebben min of meer drie opties. Het water waar medeauteur John dit weekend een leuke serie vissen gevangen heeft, een voor mij onbekende plas of natuurlijk de stek van afgelopen zaterdag.
Negenentwintig mei, de dag waar veel roofvissers naar uitgekeken hebben de laatste maanden. Persoonlijk heb ik mij prima vermaakt met een serie mooie karpers, veelal op de korst gevangen. Toch ben ik blij dat we weer mogen. Want dat het snoekvissen op nummer één staat spreekt voor zich lijkt mij!