Deze week gooide roet in het eten door de storm, dan maar deelnemen aan de wintercompetitie aan het Amsterdam RijnKanaal ( ARK ). Een enorme bak wind zorgde ervoor dat de schepen meer dwars op het water voerden dan mooi recht door het kanaal, tijdens het opzetten van je spullen moest je ervoor zorgen dat alles goed gezekerd was met scheerlijnen anders waaide het onherroepelijk het water in. Omdat ik op het laatste moment besloot mee te doen aan de wedstrijd had ik eigenlijk weinig in huis, gelukkig heb ik altijd wel hennep en mais in huis en mijn compostbak heeft genoeg wormen. Een handvol maden van vorige vissessies en een paar casters die uit de maden gezeefd werden en een overblijfsel pinkies moesten het voor de rest gaan doen. Voer, tevens van een vorige sessie, haalde ik uit de vriezer en voegde er een handvol micro pellets en 4% gemalen koriander aan toe, ik ga er vanuit dat het biomix geel en biomix zwart was in een  1 op 1 verhouding van Mondial F maar het kan net zo goed turbo black en gewone turbo van van den Ende zijn geweest. Doet er eigenlijk ook niet zoveel toe; vers was het in ieder geval niet.

Meeste vissers hadden voer en aas beter voor elkaar dan ik dat had

.

Om 9.15 ging de toeter, ik gokte op een afstand van 19 meter maar omdat ik op dit stuk van het ARK nooit gevist heb wist ik niet wat ik er van moest verwachten. De wedstrijd was enorm taai, veel werd er niet gevangen en toen ik na 1 ½ uur nog geen beet had gehad besloot ik na de 26 meter te gaan, geen goeie keuze want na 3 x inhalen wist ik dat ik precies op een plek lag waar veel vuil en rotte bladeren zich ophoopten, ik ging terug naar de 13 meter lijn. De 13 meterlijn leverde direct in de eerste worp een mooie dikke bliek op, de hoop dat ik de vis gevonden had zette mij weer op scherp maar helaas was dit ook de enige aanbeet. Ik bleef wel op deze lijn doorvissen met een 80cm onderlijn van 12 honderste en een haakje 12.

Ondanks het weer en de matige vangsten was de stemming toch goed

.

Lastig fotograferen, laat staan vissen

.

Met nog ruim een uur te gaan haalde ik mijn powerfeeder uit het foedraal en met een 60 grams korf probeerde ik het nog even aan de overkant. Tot nu toe was het redelijk rustig geweest met de scheepvaart maar je zult net zien dat juist nu de ene na het andere schip van zowel links als rechts aan kwamen varen. Elke keer ingooien en ophalen zonder echt even te kunnen blijven liggen schiet ook niet op dus maar weer terug naar de korte afstand, nog steeds met een 12 honderste onderlijn maar nu met een haakje 16 met 1 caster en een pinkie ervoor, je weet maar nooit. Terwijl ik de powerfeeder opruim zie ik een kleine tik op de top, als deze niet doorzet haal ik op, pinkie uitgezogen en caster eraf, moet je maar opletten! Gooi opnieuw in en moet nog even de klep van de auto dicht doen i.v.m de harde wind, haal even later de korf binnen, alles eraf, nog meer balen, gooi opnieuw in en krijg vrijwel direct een aanbeet. Ik sla rustig aan en aan de andere kant voel ik een mooi gewicht, duidelijk een brasem. Mooi deze is binnen, gooi snel weer in en krijg een hele vreemde aanbeet, direct als de korf de bodem raakt, een soort elektrische schok en de aanbeet is over. Wat was dat? Later hoor ik dat er verschillende palingen zijn gevangen waarschijnlijk dus ook een paling geweest, toch raar midden in de winter, nou ja eigenlijk meer herfst.

Er werden verschillende palingen gevangen

.

Als  de toeter gaat, wat het eind van de wedstrijd aangeeft,  baal ik omdat ik niet scherp gevist heb en dus een aantal beten niet gezien heb en dus minder vis in het net heb dan zou moeten. Maar tijdens het wegen blijkt dat mijn 2 vissen toch nog goed zijn voor de 2e plaats. 210 gram meer en ik was eerste geweest!

Hier moesten veel deelnemers het mee doen. Harm ving er drie.

.

Volgende wedstrijd toch maar beter voorbereiden en een vers voertje maken en misschien een bak pieren meenemen? Over 2 weken ben ik er weer bij of het moet nog eens heel mooi weer worden om toch de snoekbaars te belagen.

Ben Hakstege

NB: Namens de Dutchanglers: Ben, we denken dat je ook niet meer gaat snoekbaarzen gezien de fijne temperaturen nu……..

De IJssel bij Deventer

Gelukkig heeft Jeroen heel veel ervaring op de IJssel en weet zijn visje er wel te vangen. Ik nam me voor om goed te luisteren en alle tips in me op te nemen en mijn visserij daarop aan te passen en dan moest het toch wel goed komen bedacht ik zo.

Met slechts drie en een half uur slaap, (ik moest terug komen van mijn werk uit Duitsland en moest toen alles nog voorbereiden) rijd ik ’s morgens vroeg van Almere naar Deventer. Daar aangekomen blijkt dat Jeroen ook niet veel meer heeft geslapen, want hij heeft gezellig met een aantal maten lekker zitten pokeren en dat was laat geworden. Hmmm…twee slaperige vissers in een veld van locale riviercracks, als dat nog wat moet worden?

Ik mag een steknummer loten, waarbij ik al heb begrepen dat vak C zal de meeste vis zal geven en het A-vak het slechts in de voorspelling ligt. Laat ik nou A3 trekken, een plek waar de week ervoor geen vis is gevangen. Dat belooft niet veel goeds, mede omdat dit qua bezetting met een aantal gerenommeerde koppels op papier het zwaarste vak blijkt.

Vak C, hier zaten we niet

In het eerste uur van de wedstrijd vangt Jeroen vis en probeer ik mijn onervarenheid zo snel mogelijk om te buigen en mijn bijdrage in de vangst te leveren. Ik ben degene die bovenstrooms zit en zal voor ons beiden voer moet brengen. We vissen namelijk beiden op nagenoeg dezelfde afstand en gebruikmakend van de stroming maken we zo één voerspoor. Jeroen zit stroomafwaarts en laat zijn korf steeds doorrollen naar het einde van het  voerspoor. Hierdoor zal hij uiteindelijk ook de meeste vis vangen, dit is inherent bij een koppel in stromend water de man stroomafwaarts vangt vrijwel altijd het meest. Ik krijg wel aanbeten maar ze blijven niet hangen. Jeroen: langere onderlijn, van 100 cm naar 150 cm. Nog steeds niet ideaal af en toe een vis die blijft hangen. Jeroen: leg nog een paar knopen in je voorslag zodat de schuivende lus montage korter wordt. Zo blijf ik een uur lang luisteren en aanpassen en vang dan uiteindelijk ook vis.

Ik gooi elke 3 tot 5 minuten een grote korf voor de helft gevuld met voer en de andere helft is aas ( gekiemde hennep en casters ). Af en toe gooi ik te kort, ik houd het erop dat ik de hengels niet goed ken en dat het daardoor komt, maar irritant is het wel. Met mijn vertrouwde “vaarthengels” gooi ik zelden fout en als ik fout gooi is dat omdat een harde windvlaag de korf meeneemt. Pas halverwege de wedstrijd kom ik erachter dat ik de hengel niet goed opgetuigd heb en de lijn eenmaal om de hengel gedraaid zit. “Pannekoek euh Pannenkoek , drie en een half uur slaap is toch te weinig!

Koppelvissen, een vak apart

Af en toe komen er vissers langs gelopen om te zien hoe de vangsten zijn en telkens krijgen we te horen dat de vangsten in ons vak slecht zijn. Aangezien wij wel met regelmaat vis vangen begint de hoop te groeien dat we er wel eens bij zouden kunnen zitten vandaag. Maar dit blijkt te vroeg gedacht want tijdens het 4^de uur van de wedstrijd kunnen we geen vis in het net brengen. Nu is het de kunst om te blijven schakelen en door te voeren. Door telkens de lijn te verlengen en dan weer in te korten, gewicht van de korven te wijzigen wordt er in het laatste uur weer een aantal mooie vissen gehaakt. En als Jeroen dan nog 4 barbelen tussen de 500 en 800 gram achter elkaar vangt, blijkt dat dit onze bonus te zijn.

Bij de weging blijkt dat we ons vak hebben gewonnen met een gewicht van 9.200 gram en dat we bijna 2 kilo verschil hebbenten opzichte van de nummers 2. Al met al een lekker dagje vissen waarin we van ZERO naar HERO zijn gegaan.

Mooie aasvissen :)

Volgend jaar gaan we kijken of we een aantal wedstrijden kunnen vissen onder de Dutchanglers vlag. Ik heb weer veel bij geleerd (Jeroen bedankt nog), dit smaakt naar meer. Ik maak in ieder geval vaker een uitstapje naar de rivier.

Ben Hakstege

 
We bespraken beiden nog dat het misschien wel verstandig was om een vaste stok uit te pakken omdat op casters en maden, en ook pieren, vooral voorn en baars werd gepakt. Allebei besloten we toch om onze favoriete hengel in te zetten, de feeder,  en er volledig op te gokken om toch een dikke platten ergens in de wedstrijd te kunnen aanslaan….. Helaas, het was geen goede gok, de eerste aanbeet ging niet komen. Wat ik ook probeerde, pieren, casters, mais, boilies, flavour, dips, lange onderlijnen, kleine haakjes etc, etc: er kwamen geen beten. Gelukkig was ik niet de enige zonder vis en werd er over de hele linie slecht gevangen ( winnaar slechts 2,1 kg ! ) en kon ik de competitie van dit jaar afsluiten als 5e . Niet slecht als ik terug kijk en weet dat ik 5 wedstrijden terug nog 19e stond.

Het podium!

.
Belangrijkste is dat ik de leerpunten van dit jaar volgend jaar weer moet gebruiken om hoger in het klassement te kunnen eindigen. Zo ga ik zeker een paar sessies weiden aan het aas brengen en geen voer, meer met verschillende voer ingrediënten experimenteren en de inzet van boilies optimaliseren. Ik houd jullie op de hoogte!

Tip om je eigen vangsten te verbeteren:  Houd een boekje bij waarin je alle belangrijke dingen opschrijft ook als je niet vangt ( of juist als je niet vangt! ). Zo kun je altijd leren wat je aan moet passen. Zelf houd ik altijd bij:
- voer
- aas
- weer
- stroming
- haken
- lijnen
- hoeveelheid aas in het voer
- enzovoort enzovoort

Uiteindelijk doe je daar je voordeel mee!

Nog een tip: als je iets verandert, verander dan niet ineens alles. Je weet dan niet waar het aan gelegen heeft. Ikzelf verander nogal eens van voer maar verander er niet gelijk alles aan, ik maak het bijvoorbeeld alleen schraler, of donkerder of plakkeriger maar de basis blijft gelijk. Ik houd dan de manier van vissen hetzelfde. Zo weet ik precies wat mij wel of niet geholpen heeft.

Ik hoop dat jullie de verslagen interessant hebben gevonden!
Ben Hakstege

Intensieve voorbereiding om 12uur lang te kunnen vissen

.
Wat erg opvallend was tijdens deze koppelwedstrijd, was dat het koppel dat won er echt met kop en schouders bovenuit stak. Dat was ook al zo bij de nachtwedstrijd en nu dus weer. Ik heb ze dan ook even een bezoekje gebracht tijdens de wedstrijd. Er was eigenlijk niets wat echt opviel, als standaard aas werden miniboilies gebruikt (ja, we kunnen dit al tot het standaard aas rekenen….!). Pieren, casters, mais, maden, etc., daar lag het dus niet aan! Verder zag ik de dips (waarmee je je aas kan laten onderscheiden onder water) . Ik geloof in dips maar het is wel zo dat dips de ene dag wel vangen en de andere dag niet en dan is het dus uitzoeken wat wanneer werkt. Blijft er nog een element over: het voer! En daar was wel degelijk iets mee aan de hand!!! Wat een enorme sterke lucht! Van vijf meter afstand was duidelijk te ruiken dat het stonk. Ongelofelijk wat een lucht, waarschijnlijk was dit één van de winnende factoren. Uiteraard werden details niet prijsgegeven…….

Edwin die met vismaat Eddy dit jaar de koppelwedstrijden wonnen!

.
Marco en ik besloten om aan de overkant van de Lage Vaart te beginnen, op zich altijd een goede keuze maar in dit geval een lastige want er stond de hele dag een zeer sterke stroming. Een 60 grams korf bleef niet liggen bij een normale opstelling; de hengeltop moest dus vertikaal omhoog, alsof je aan het zeevissen bent of aan een zeer sterk stromende rivier zit. Een ander nadeel was dat je heeeel veeel aanbeten had alleen…… : allemaal baarsjes! En daar zitten wij als kilo vangers niet echt op te wachten. Ik heb zelfs op een maïskorrel nog twee baarsjes gevangen, waarschijnlijk door de harde stroming waarin de maïskorrel lekker op en neer ging!?

.

Uiteindelijk hebben we 23 kilo bij elkaar gevist wat dus erg tegenviel. Maar ja dat zet je weer op scherp en motiveert om zelf weer eens alle voerregisters de aankomende visdagen open te trekken en veel te experimenteren. Dit is iets waar ik dagelijks in mijn werk ook mee bezig ben dus dat komt goed uit: ik heb al een aantal ideetjes, ook voor stinkvoertjes :-))

Binnenkort weer de laatste vier competitie wedstrijden, ik heb er zin in.

Ben Hakstege

Ik heb daarop een mooie oplossing bedacht: ik heb een vierkante witte emmer voorzien van twee 12 volts spotjes. Deze sluit ik aan op één van mijn 12V boot accu’s en ziedaar: ik heb een bak met licht! Daarnaast heb ik een belangrijk detail aangebracht: ik heb aan de binnenkant zwarte strepen gezet zodat elke trilling goed te zien is. De emmer is aan een driepoot gemonteerd. De strepen zitten aan twee zijden zodat je maat en jezelf op dezelfde emmer verlichting hebben (zie de hengeltoppen op de eerste foto):

De nachtmontage bij daglicht

.

En zo ziet dit eruit in het donker; perfecte aanbeet registratie!

.

Voor de wedstrijd was er al veel discussie; de een zei dat er niets gevangen werd de laatste tijd en de ander zei dat je, inderdaad, 100 kg moest hebben om mee te doen voor de prijzen. Zoals altijd beloofde het weer spannend te worden! Wij zijn de wedstrijd begonnen met heel veel aas op de plek te brengen. Je hebt immers de hele nacht om vis te vangen en komt er eenmaal vis op de stek dan moet je deze ook aan de praat houden: voer blijven brengen dus! De eerste aanbeet kwam na een uur vissen en een mooie dikke brasem kwam in het net. Dat voelde als een goede start. Maar hoe anders werd het daarna…. Iedere inworp leverde een kleine aanbeet op maar daar kon je eigenlijk niet goed op reageren, zo snel en klein was deze. Wat we ook probeerden (ander aas, flavours etc.) de aanbeten waren er wel maar bleven de hele nacht minimaal. Uiteindelijk werden we nog wel derde maar met “maar” 23 kg wel teleurstellend.

Voorbereiding voor de nacht; veel, heel veel materiaal........

.
Een les die ik van onze “visburen” heb geleerd is dat je op een gegeven moment ook nog het volgende kan doen. Zij hadden hetzelfde als wij: slappe aanbeten alom. Maar zij sloegen op een gegeven moment op elk stootje aan. Het gevolg: minstens 400 keer misslaan en af en toe raak, met als resultaat dat je uitgeput bent maar wel met 94 kg vis! Ik heb weer iets bijgeleerd maar dit heeft me nog wel even beziggehouden. Ik begrijp ook nog steeds niet waarom alle vissen massaal besluiten om heel voorzichtig te azen gedurende een hele nacht. Maar ja, daarom heet het misschien ook vissen en niet vangen. En het houdt ons spelletje in ieder geval spannend!

Ben Hakstege

Het "oorlogsmateriaal" in stelling gebracht!

.
Ikzelf had het gevoel dat het hier met de vaste stok zou moeten gebeuren en heb dus twee keer flink veel tijd geïnvesteerd in de vaste stok. De eerste keer heb ik veel voer en aas in één keer gebracht; wat mij wel vis opleverde maar de tijd tussen de vissen was lang. De tweede keer meer op de feeder methode met de vaste stok gevist; ik ben toen begonnen met een klein beetje voer ( 4 kleine bolletjes zonder aas ) en daarna elke vis een klein balletje gecupt. Dit kost wel veel meer tijd maar het leverde ook bijna elke inzet een vis op. Voorwaarde is dan wel dat je heel gedisciplineerd moet zijn omdat je telkens maar weinig brengt. Cup je niet constant dan zal de vis verder trekken en duurt het weer even voor je ze erop hebt. Door de stroming en de pluisjes is het wel lastig om de dobber  op de plaats te houden. Ik gebruik daar twee verschillende dobber manieren voor. De eerste methode is met een match pennetje van Geers waarbij dus alleen de onderkant van je dobber vast aan je hoofdlijn zit. Het voordeel hiervan: top iets onderwater en de draad vangt geen pluisje op en ook de bovenstroom heeft zo ook iets minder vat op de dobber; je ziet echt elk stootje (let wel even op, je krijgt veel opstekers maar deze sla je vaak mis, laat de dobber helemaal onder getrokken worden).

Het Geers match pennetje

.

De tweede manier: neem een gewone dobber en zet een heel klein loodje boven de dobber. De lijn gaat nu direct onder water, houd wederom de top onder water en je hebt het probleem ook opgelost (let ook hier even op! Loodje boven de dobber betekent dat je het zelfde gewicht er aan de onderkant af moet halen anders zal de dobber onder gaan!).

Pennetje met loodje BOVEN de dobber om lijn onder water te houden

.

De wedstrijd zelf verliep weer eens heel anders dan dat je in het voorvissen geoefend hebt. Op de vaste stok heb ik geen aanbeet gehad alleen het ene voorntje dat ik direct eraan had. Wat ik ook probeerde, het wilde niet vlotten. Omdat ik eigenlijk vol op de vaste stok had gegokt moest ik even snel omschakelen. Vijf korfjes voer naar het midden vol met geknipte mais, boilie kruim, geknipte pieren en een aantal pellets. Ingooien met een maiskorrel aan de haak en na vijf minuten trek ik de lijn rustig een stukje naar mij toe en draai de losse lijn op de spoel. Bam! Een enorme dreun en een forse brasem rukt aan de andere kant, de eerste is een feit.

Dit formaat wil je vangen in de wedstrijd, en veel liefst!

.

Net voor de pauze land ik er nog één en in de pauze hoor ik dat er aan de andere kant van het parcours niet veel gevangen is. Dus heb ik nog volop kans om een goede uitslag te vissen! In de tweede helft besluit ik om nog iets meer boilie kruim te brengen en vis ik met een boilie van 12mm. De boilie doet zijn werk goed en brengt nog vier enorme “platten” in het net. Uiteindelijk word ik hiermee derde in wedstrijd met 12,5 kg. Opnieuw is gebleken dat “blijven schakelen” het verschil heeft gemaakt. Voorvissen leverde veel informatie op, de wedstrijd was toch weer anders en blijven schakelen qua materiaal en aas heeft het verschil gemaakt!

.

Ben Hakstege

.
Het voer wat ik voor een dergelijke wedstrijd gebruik:
8oo gr droog voer, 1 blik mais , handvol pellets, 300 gram boilie kruim en één grote hand  geknipte wormen.

Ik begon met mijn standaard voer met daarin verkruimelde en fijngemaakte boilies en mais. Dit alles heb ik fijn gemaakt in de “Korda krusha”. Echt een ideaal apparaatje voor dit werk. Het is alleen even lastig schoon te maken maar dat nemen we maar op de koop toe (water erin zetten en een paar uur laten staan daarna even in het water omspoelen en drogen ).

Boilies erin

Delen op elkaar, even crushen en klaar! Gemalen boilies!

Gemalen boilies vermengen met grondvoer in korf

Ik ben begonnen met  haak 8 en een onderlijn van 16/00. Eén maiskorrel op de haak en een made ervoor. Al vrij snel kreeg ik hierop een aanbeet; ik sla rustig aan maar blijk een karper te hebben gehaakt….. geen schijn van kans….. de vis neemt een spurt, komt de lijnclip tegen en de onderlijn breekt af.

Vissen op lijnclip; altijd dezelfde afstand maar geen grote vis haken die lijn neemt!

Balend zet ik een nieuwe onderlijn op en volg hetzelfde ritueel : voer in de korf, geknipte pluk wormen in het midden en weer iets voer erop. Ingooien op dezelfde plek, lijn onder water trekken en drinken pakken. Direct zie ik de hengeltop weer inbuigen, aanslaan, HANGEN! Een dikke platte komt binnen. Na deze vis is de actie er even uit. De aanbeten zijn er wel maar ze zijn heel flauw en door de harde wind niet altijd even waarneembaar. Ik besluit om de vis nog meer te proberen te activeren en gooi er nog een half blik extra mais in. Ik knip vervolgens nog meer wormen en wissel naar haak 6 en lijn 18. Ik hoor heel vaak mensen zeggen of ik wel goed ben, als je minder beten krijgt moet je lichter gaan vissen niet grover! Uit het zeevissen heb ik echter wel eens meegekregen dat je soms je aas rustiger moet aanbieden en door een iets dikkere lijn dwarrelt het aas niet zo. Een grotere haak met meer aas maakt het geheel nog rustiger! En wat volgt: drie grote platte op rij! Haak 6 met drie maiskorrels heeft zijn werk gedaan! De tweede helft begint als de eerste: eerst een vis die ik totaal mis en daarna een vis die er halverwege de vaart “afvalt”. Weer even balen en mezelf op scherp zetten: ik vang nog een brasem op een mini-boilie. Het is niet de grootste, maar vis is vis en zeker in een wedstrijd waar het gewicht telt!
Daarna krijg ik weer van die lichte aanbeten. Ik heb inmiddels alles alweer geprobeerd, boilies, mais, maden, casters. En wormen met aangepaste haken en lijnen. De aanbeten komen wel maar zetten niet altijd door.

De menukaart van vanavond; ook voor mijzelf!

Het laatste kwartier besluit ik om drie hele dikke wormen op haak6 en onderlijn 18 te zetten. Made ervoor en vervolgens goed dik “brasemkiller” (flavour) erop gieten. Ik gooi in en krijg niet de kans om de lijn onder water te trekken: aan de andere kant hangt een dikke platte! Zo snel mogelijk indraaien (kan makkelijk met 18 honderdste), onthaken, wormen aan de haak, Brasemkiller en ingooien! Geen voer toegevoegd, ik heb immers toch nog maar 10 minuten. BAM! Nummer 2 op de wormen. Indraaien, zelfe ritueel, ingooien en…. nummer 3! Ongelovelijk, de hele avond alles geprobeerd en uiteindelijk toch de brasem weer aan de praat gekregen. Alleen jammer dat het niet een half uur eerder gebeurde. Maar ja, daarom heet ons spelletje vissen en niet vangen.

Snel de lijn onder water draaien na het ingooien

Uiteindelijk word ik 7e. Maar de plaats maakt me eigenlijk deze keer niet zoveel uit. Eindelijk weer eens tijdens een wedstrijd lekker gevangen en dat was al lang geleden. En dat dan ook nog door continu te blijven schakelen in de aasaanbieding. In het roofvissen is dit al veel meer bekend, maar dus ook tijdens het witvissen blijft het essentieel om te “zoeken” wat de voorkeur van de vis op dat moment is. En dat kan dus in een paar uur veranderen!

Ben Hakstege

NB: ik schreef er in mijn vorige artikel al over, maar ook nu tijdens de wedstrijd kwam er weer een zwarte “wolk” aalscholvers voorbij vliegen die een 100 meter verderop met z’n allen even de boel op stelten zetten. Ik begin het zo langzamerhand toch zorgwekkend te vinden: maatregelen nemen zou ik zeggen!

Maar zoals zo vaak, helaas moet de wedstrijd vervist worden op een ander gedeelte van de Lage Vaart omdat 27 personen niet op het stuk kunnen zitten wat wij in gedachten hadden. Op dit andere gedeelte is het totaal anders, aan de overkant ligt een houten schroeiing en niet een mooi polletje riet of een boompje of enig ander structuur wat vis direct aantrekt maar mijn verwachtingen zijn nog steeds hoog.

Ik begin net als de week ervoor iets uit de kant, anderhalve meter, maar merk dat er wel veel vuil op de bodem ligt. Bij elke sleepbeweging, als ik geen aanbeet krijg  probeer ik de vis te verleiden door de korf een 25 cm naar mij toe te trekken,  pak je vuil op met de haal. Dit kun je normaal gewoon een paar keer doen om vervolgens de zaak binnen te halen en opnieuw in te gooien, maar op deze stek wil dit absoluut niet.

Dicht onder de overkant vissen

Veel vissers, weinig vis

Regelmatig aas vervangen en vuil verwijderen

Na een uur besluit ik toch maar helemaal tegen de schroeing te gooien en krijg zowaar eigenlijk direct een aanbeet en een redelijke brasem glijdt het net in. Helaas is dit de enige aanbeet in de hele wedstrijd. Mijn buurman heeft helemaal geen aanbeet gehad, hij is normaal toch wel iemand die heel goed zijn visje kan vangen.  Aan de andere kant van mij zit een aantal mensen die met de vaste stok twee à drie voorntjes vingen hetgeen ook niet om naar huis te schrijven is. Uiteindelijk word ik met een brasem tiende. Weer erg slecht dus, naar mijn mening kun je beter twintigste worden met tien kg vis dan  tiende met één vis vooral als je wedstrijden in verenigingverband ook voor de lol vist. De winnaar heeft overigens  vier brasems

Volgende week weer een wedstrijd. Dan vist iedereen verplicht met een dobber die het lood kan dragen. Dit is weer een heel andere discipline dan het feederen, ik ben benieuwd of de vis nu eens massaal op het wedstrijd parcours aanwezig is.

Ben Hakstege

De wedstrijd zelf
Met een aantal afzeggingen startten we uiteindelijk met 25 personen de wedstrijd. Ik heb na een half uurtje de eerste aanbeet en direct een beste brasem. Ik bel even mijn maat Marco om te vragen hoe het aan zijn kant gaat: nog geen enkele vis aan zijn kant, niet eens een aanbeet. Rondom hem is er slechts één voorn gevangen; dit voorspelt niet veel goeds. Na twee slechte wedstrijden moet ik weinig punten halen deze wedstrijd en moeten mijn mede vissers punten krijgen. Dit kan alleen als iedereen vis heeft. Als er maar vier personen vis hebben dan krijgt de rest +2 dus 6 punten, dat schiet niet op! Bij de verplichte rust van 15 minuten op de helft van de wedstrijd is het wel helemaal duidelijk: er zijn maar vier mensen met vis, beten komen niet door. Slechts af en toe een heel klein tikje en dan houdt het weer op. De vis zit massaal in de paai en de meeste deelnemers houden het voor gezien en ruimen op.

Wachten op de vis die niet kwam.........

Uiteindelijk zijn er 5 mensen met een vis en wordt ik tweede. Weer een zeer teleurstellende  wedstrijd maar het kan nu alleen maar beter worden. We gaan volgende wedstrijd de Lage Vaart op waar het naar alle waarschijnlijkheid veel beter is, afwachten maar….

Uitleg method-feeder methode:
Er zijn verschillende manieren om een method systeem in elkaar te zetten. Eén van de belangrijke dingen is dat je ook hier op een of andere manier ergens een stukje rek in je montage dient te krijgen aangezien de vis die je vangt meestal niet de kleinsten zijn en karper er tussendoor gevangen kan worden. Nu kun je natuurlijk een stuk voorslag monteren maar ik houd er niet van om de knoop van de voorslag door mijn feederogen te horen ratelen. Ik schuif de “voerfeeder” op powergum en neem dit net iets langer dan dat ik dat voor het normale feederen gebruik. Ik heb sinds kort op al mijn feeders een quick link direct op de dyneema zodat ik zeer snel kan verwisselen van Method feeder naar gewone voerkorf. Als onderlijn heb ik 18 honderste haak 14 ( method haakjes ) en een quick stop, haaklijn lengte 15 cm.

De foto’s lichten de montage verder toe:

Method feeder montage

Snel van onderlijnen kunnen verwisselen

Hairmontage

Ben Hakstege.

Om een uur of tien ’s ochtends had ik mijn plek aan de IJssel gevonden. Een plek waar de hoofdstroom lekker dicht op de kant loopt en daarna schuin wegloopt naar de overkant. Een plek waar je barbeel mag verwachten, al is het alleen maar omdat Hendrik Jan de avond ervoor zijn eerste van het seizoen er daar ook uithaalde. Ik stel mijn driehoeksteun op en beaas mijn twee heavy feeders met een blokje kaas op de ene hengel en een kleine heilbot pellet op de andere. De montage is een hair-rig met een kleine circlehook. Ik monteer een zware korf die ik voor beide hengels in de kaas druk waardoor die lekker vastgeklemd zit en een mooi geurspoor af blijft geven. Het gewicht van de korven is 110 gram en samen met de kaas moet dit zwaar genoeg zijn om te blijven liggen en om bij de aanbeet zelfhakend te zijn, zeker in combinatie met de circle hook. De ene hengel gooi ik ongeveer 35 meter weg, de andere 25 meter zodat bij een aanbeet ik geen last van de andere lijn heb. Nadat de lijnen erin liggen begin ik met voeren. Dit doe ik een 25 meter stroomopwaarts waarbij ik heb ingeschat dat het voer dan ongeveer op de plek belandt waar ik vis. Iedere 30 minuten voer ik zo een 20 tal pellets en een 20 tal blokjes kaas bij. Het net ligt klaar bij de waterkant, de onthaakmat in het gras en de slip van molens staat zo afgesteld dat bij een aanbeet de vis lijn kan nemen zonder mijn hengel weg te trekken. Ik herinner me nog goed een sessie aan de Waal vorig jaar waar ik alleen met een enorme snoekduik een hengel kon redden….. Wat een kracht kunnen die barbelen ontwikkelen!

Stevig materiaal voor sterke vissen!

Toch gebeurt er niet veel. Ik krijg wat lichte tikken op de top maar niets bijzonders. Hierop besluit ik wat te gaan variëren met de grootte van het aas (kleiner dus) om te kijken of dat wat oplevert. Ook vis ik één hengel een tijdje met maden om te zien of dat wat uithaalt. Het mag niet baten. Na een uurtje of drie heb ik geen aanbeten gehad. Omdat ondertussen het zonnetje lekker is gaan schijnen bel ik Hendrik Jan om te kijken of die zin heeft om later de middag samen te vissen. Het moet immers mogelijk zijn om een karper te gaan vangen met dit mooie weer!

Penvissen op karper
Laat in de middag zijn we bij een stadswater waarvan bekend is dat er leuk karper zwemt. We hebben een voertje gemaakt van een combinatie van mais, fijngemalen pellets, grondvoer en jawel: Maggi! Een heerlijk geurend voertje. Voordat we gaan vissen gooien we op een tiental plekken een paar kleine handjes van dit voer. De montage die we gebruiken is licht (zie foto) waarbij de dobber zinkend is afgelood. Als de vis het aas pakt zinkt de dobber in principe weg en voelt de vis ook nauwelijks weerstand. Als haak een maatje 10 met één maiskorrel erop. We vissen vlak onder de kant. Eigenlijk net op het randje van de overgang van echt ondiep naar iets dieper water. En we gebruiken lange lichte hengels, ongeveer 0,75  lbs. Goed voor veel spektakel en lang omdat je dan goed de vis goed kan blijven “sturen”.

Lichte zelfzinkende montage, haak maatje 10

Nadat we gevoerd hebben wachten we een halfuurtje en beginnen dan met vissen. De strategie werkt! Al snel komen de eerste aanbeten, maar ze zijn licht en kort. De vis is duidelijk nog heel traag en voorzichtig, maar ze zitten er wel. Daarom gaan we kort onder de top vissen zodat een aanbeet direct gevolgd kan worden door een aanslag. En dat werkt! De eerste karper wordt snel gehaakt en dan blijkt weer hoe leuk en spannend het is om met licht materiaal 10 ponds karpertjes te vangen. Je moet echt alles uit de kast halen om de vis uit obstakels te houden en daarbij gaat de hengel vaak tot in het handvat krom, heerlijk! Hendrik Jan weet er helemaal een show van te maken door een vis ongeveer tussen de takken vandaan te halen. Dat levert een leuke video op (zie video later in artikel)!

Mooie karper op licht materiaal, spektakel!

Tussen de takken gevangen, driltechniek testen!

Zo vissen we een uurtje of twee door waarbij we er drie weten te landen en nog een paar missen. Actie genoeg! ’s Avonds willen we het nogmaals proberen maar dan blijkt de vis helemaal “uit”te zijn. Kennelijk spelen in deze tijd de temperatuur en het licht toch een belangrijke rol. Misschien dat dat ook mijn probleem met de barbelen is geweest? Het was immers ’s ochtends koud?
Al met al een heerlijke dag gevist. Lekker struinend langs de kant met een pennetje blijft toch een mooie vorm van vissen. En die barbeel: die gaat er zeker nog uitkomen binnenkort!