De IJssel bij Deventer

Gelukkig heeft Jeroen heel veel ervaring op de IJssel en weet zijn visje er wel te vangen. Ik nam me voor om goed te luisteren en alle tips in me op te nemen en mijn visserij daarop aan te passen en dan moest het toch wel goed komen bedacht ik zo.

Met slechts drie en een half uur slaap, (ik moest terug komen van mijn werk uit Duitsland en moest toen alles nog voorbereiden) rijd ik ’s morgens vroeg van Almere naar Deventer. Daar aangekomen blijkt dat Jeroen ook niet veel meer heeft geslapen, want hij heeft gezellig met een aantal maten lekker zitten pokeren en dat was laat geworden. Hmmm…twee slaperige vissers in een veld van locale riviercracks, als dat nog wat moet worden?

Ik mag een steknummer loten, waarbij ik al heb begrepen dat vak C zal de meeste vis zal geven en het A-vak het slechts in de voorspelling ligt. Laat ik nou A3 trekken, een plek waar de week ervoor geen vis is gevangen. Dat belooft niet veel goeds, mede omdat dit qua bezetting met een aantal gerenommeerde koppels op papier het zwaarste vak blijkt.

Vak C, hier zaten we niet

In het eerste uur van de wedstrijd vangt Jeroen vis en probeer ik mijn onervarenheid zo snel mogelijk om te buigen en mijn bijdrage in de vangst te leveren. Ik ben degene die bovenstrooms zit en zal voor ons beiden voer moet brengen. We vissen namelijk beiden op nagenoeg dezelfde afstand en gebruikmakend van de stroming maken we zo één voerspoor. Jeroen zit stroomafwaarts en laat zijn korf steeds doorrollen naar het einde van het  voerspoor. Hierdoor zal hij uiteindelijk ook de meeste vis vangen, dit is inherent bij een koppel in stromend water de man stroomafwaarts vangt vrijwel altijd het meest. Ik krijg wel aanbeten maar ze blijven niet hangen. Jeroen: langere onderlijn, van 100 cm naar 150 cm. Nog steeds niet ideaal af en toe een vis die blijft hangen. Jeroen: leg nog een paar knopen in je voorslag zodat de schuivende lus montage korter wordt. Zo blijf ik een uur lang luisteren en aanpassen en vang dan uiteindelijk ook vis.

Ik gooi elke 3 tot 5 minuten een grote korf voor de helft gevuld met voer en de andere helft is aas ( gekiemde hennep en casters ). Af en toe gooi ik te kort, ik houd het erop dat ik de hengels niet goed ken en dat het daardoor komt, maar irritant is het wel. Met mijn vertrouwde “vaarthengels” gooi ik zelden fout en als ik fout gooi is dat omdat een harde windvlaag de korf meeneemt. Pas halverwege de wedstrijd kom ik erachter dat ik de hengel niet goed opgetuigd heb en de lijn eenmaal om de hengel gedraaid zit. “Pannekoek euh Pannenkoek , drie en een half uur slaap is toch te weinig!

Koppelvissen, een vak apart

Af en toe komen er vissers langs gelopen om te zien hoe de vangsten zijn en telkens krijgen we te horen dat de vangsten in ons vak slecht zijn. Aangezien wij wel met regelmaat vis vangen begint de hoop te groeien dat we er wel eens bij zouden kunnen zitten vandaag. Maar dit blijkt te vroeg gedacht want tijdens het 4^de uur van de wedstrijd kunnen we geen vis in het net brengen. Nu is het de kunst om te blijven schakelen en door te voeren. Door telkens de lijn te verlengen en dan weer in te korten, gewicht van de korven te wijzigen wordt er in het laatste uur weer een aantal mooie vissen gehaakt. En als Jeroen dan nog 4 barbelen tussen de 500 en 800 gram achter elkaar vangt, blijkt dat dit onze bonus te zijn.

Bij de weging blijkt dat we ons vak hebben gewonnen met een gewicht van 9.200 gram en dat we bijna 2 kilo verschil hebbenten opzichte van de nummers 2. Al met al een lekker dagje vissen waarin we van ZERO naar HERO zijn gegaan.

Mooie aasvissen :)

Volgend jaar gaan we kijken of we een aantal wedstrijden kunnen vissen onder de Dutchanglers vlag. Ik heb weer veel bij geleerd (Jeroen bedankt nog), dit smaakt naar meer. Ik maak in ieder geval vaker een uitstapje naar de rivier.

Ben Hakstege

De avond begint traag, het duurt lang voordat ik de eerste beet krijg (een komkommer op een geworpen shadje) en we vissen langzaam terug vanaf een bovenstrooms gelegen stuk rivier naar de trailerhelling.

Nog een paar goede kribjes uitwerpen en dan het schemerdonker invissen voor de ingang van een haven. Daar komt dan meestal wel een visje uit.

Als we een kribje uitwerpen waar ik wel eens een paar keer barbeel heb gevangen op kunstaas zie ik Synco na een paar worpen aanslaan na een ‘aparte’ aanbeet. Het is dan 20:45 en wat er ook aan zijn shad is gaan hangen het lijkt groot te zijn want met donderend geweld speert het de krib uit en de stroming in.

Ik kijk het even aan maar na 30 seconden is de helft van de 100 meter die op het 1000 molentje staan wel verdwenen en aangezien het er niet naar uitziet dat de run gaat stoppen dus snel het anker lichten en erachteraan. Dit is zo’n vis die je vanaf de kant of vanuit een vast punt niet gaat vangen zo is meteen wel duidelijk

In eerste instantie zijn ‘karper’ ‘barbeel’ ‘meerval’ de possible suspects maar na een half uur zijn we het er wel over eens… er hangt een dikke meerval aan het spro verticaal stokje.

Nog vol goede moed

De vis blijft diep en zwemt met de zo kenmerkende kikkervis slag zwaar en diep over de bodem. Synco weet absoluut geen indruk te maken op de vis wat ook lastig zal worden met een 30/100 FC onderlijntje en 10/100 powerpro.

De kilometerborden op de rivier gijden langs ons heen en de tijd tikt door. Ik film wat, maar ja het filmen van een kromme hengel en een tikkende slip is na een half uur ook niet lollig meer. Komt nog bij dat we een dik uur in de wedstrijd nog absoluut niet het idee hebben dat we vorderingen maken.

Om circa 22:30 duikt de vis een krib in om daar op de bodem te gaan liggen. Flink druk zettend door de molenslip te blokkeren weet Synco de vis met regelmaat een meter omhoog te krijgen maar met evenzoveel gemak gaat de vis weer naar beneden. Ik schiet wat foto’s van het signaal van de vis die op de dieptemeter en op de Side Imaging met regelmaat zichbaar is.

Zo dichtbij en toch zo ver weg

De hele gang van zaken tot nu toe geeft maar weer aan dat er een ondergrens is aan hoe licht je materiaal kan zijn als je op grote vis gaat vissen… met dit speelgoed maak je op een stromende rivier in ieder geval geen indruk op een meerval.

Geen centimeter van de plek af te krijgen

Als we een uur ! in de krib hebben gelegen en een uur lang vruchteloos hebben liggen touwtrekken waarbij de meerval ook nog een deel van zijn maaginhoud uitkotst, vindt de meerval het wel mooi geweest. Langzaam cruisend door de stroomnaad gaan we weer verder stroomafwaarts als ik het ‘geplof’ van een vrachtschip aan hoor komen. Niet echt een droomscenario wat mij betreft, een meerval die tamelijk ongecontroleerd richting midden van de rivier gaat en een tegemoetkomend vrachtschip op een inmiddels donkere rivier….

Buigen of barsten dus en ik zet de motor in zijn achteruit en duik een kribvak in terwijl Synco de vis achter zich aan trekt. Alles gaat goed en in het kribvak zie ik dat het behoorlijk ondiep is, ca 1 meter. Zou mooi zijn als we de vis hier over de taludrand kunnen krijgen dan kunnen we haar hier misschien ‘beachen’. Vruchteloos proberen we dit enkele minuten wanneer de vis wederom de stroming induikt.

Beiden hebben we geen idee hoe groot de vis is die eraan hangt en er zijn dan ook 2 scenario’s, ofwel we hebben er een monster aanhangen ofwel de vis is vals gehaakt. Dat laatste lijkt overigens niet het geval aangezien de vis vrij recht onder de hengel blijft en je ook de zwembewegingen goed ziet in de lijn die door het water snijdt. Ook zeilt de vis niet weg zoals je vaak ziet bij vals gehaakt vissen. Wat gelukkig wel opvalt is dat de runs steeds korter worden en we ook vaker wat luchtbellen zien die overduidelijk van vriend siluris afkomstig zijn.

Verder drijvend richting Zwolle zet Synco nog een paar keer maximaal druk en rond 23:45 zien we de eerste glimp van de vis…. het is een meerval van ca 1,40 à 1,50 die de hoofdhaak van de shad in de zijkant heeft net achter de kop. Toch een vals gehaakte vis dus.

Met een handschoen aan doe ik een greep richting vis maar deze peert er meteen weer vandoor. Op de kop tikken wil ik in principe zo min mogelijk doen omdat elke run die volgt door de stromingsdruk gewoon weer minimaal 5 minuten duurt. Het plan is dus grijpen en handworstelen deze vis.

Na enkele minuten zien we de vis weer die bij een poging om haar te grijpen er weer van tussen gaat. Als de vis voor de derde keer boven komt raak ik haar even aan aan de zijkant van de kop, hopend om een duim achter de kaakrand te krijgen maar daar is ze niet van gediend en bij de run die ze daar neemt zie ik opeens de hengel terugveren. De lijn is gebroken net boven de molen, we zien zo snel niet waarom maar waarschijnlijk door overbelasting o.i.d.

Ik kijk op mijn horloge en zie dat het na middernacht is. Blij zijn we dat we de vis gezien hebben anders hou je toch altijd het idee dat je een monster verspeelt hebt maar wel jammer dat er geen foto van de vis is.

Om 01:00 duik ik moe in mijn bed met het vooruitzicht dat de wekker weer vroeg zal gaan. Dat is dan wel jammer, maar ik had het niet willen missen

Als ik mezelf een weg baan door het hoge gras langs de kribben zie ik tot mijn spijt dat er op het plekje dat ik voor ogen had al iemand zit te vissen. In het duits met pools accent vertelt hij me dat het nog niet veel is. Een net maats snoekbaarsje waarvan de rigor mortis al is ingetreden is daar jammer genoeg getuige van.

Dan maar een kribje verderop, de hele hap gaat weer op de schouders en ik baan me weer een weg door het natte gras om het verderop te gaan proberen. De hengel is al opgetuigd en met een korfje van 60 gram zoek ik even hoe de stroomnaad loopt om vervolgens de lijn vast te clippen.

5 korven voer worden op de stek geleegd waarna ik een onderlijn in de wartel hang en de haak beaas met 3 maden. Met een mooie ‘ping’ stopt de worp op de lijnclip waarna ik de hengel naar voren beweeg en de korf mooi op de stek beland.

Terwijl de korf nog ‘zoekt’ in het stroomnaadje naar een richeltje om te blijven liggen zie ik al een mooie aanbeet  op de top en weet ik de eerste voorn te landen. In hoog tempo komen de beten door en ik probeer het tempo van vissen en voeren zo hoog mogelijk te houden om meer vis op de stek te trekken en hopelijk wat mooie kolbleien op de stek te krijgen.

Jammer genoeg gooit een obstakel onder water roet in het eten omdat ik bij de 8e inzet muurvast kom te zitten. Na wat gemorrel rest me niks anders dan de boel los te trekken. Snel tuig ik opnieuw op en al snel zit ik weer te vissen. Een harde aanbeet doet wat anders dan een voorn vermoeden en dat blijkt ook te kloppen als een winde van dik 40 centimeter me een beetje pissige aankijkt. Snel de haak eruit in het water en weg ermee.

Dan lijkt het winde uurtje aangebroken want ik vang er binnen no-time een stuk of 5 tot een 50 centimeter aan toe waarna ik vervolgens weer een korf aan de IJssel offer. Met een 15 niet al te grote voorns in de emmer geef ik het op, inpakken en wegwezen.

Om 10 voor 6 ‘s avonds pik ik Volkmar op van het station voor de Dutchanglers barbeque die we hebben gepland. Lekker met een aantal mensen die voor de site schrijven een avondje bieren en vlees verbranden. Eenmaal thuis schroeven we een terrasheater in elkaar met een handleiding die zo vanuit het chinees door google translate heen lijkt te zijn gehaald. Toch weten we met een beetje common sense het apparaat in elkaar te zetten en kunnen we aan de bak.

De avond vliegt in alle gezelligheid voorbij en om half twee in de nacht breien we er een eind aan. John, Roel en Volkmar slapen bij mij en Arno en Michel die de andere dag bij elkaar in de boot zitten gaan richting Michel.

Nog geen 5 uur later hoor ik beneden het gebrom van John die kennelijk al wakker is. Zelf ben ik daar nog niet helemaal klaar voor maar aangezien het prachtig weer gaat worden rol ik met wat moeite toch uit mijn bed om te gaan vissen. Echt snel gaat het allemaal niet deze ochtend en als John en Roel vertrekken richting het westen om daar te gaan vissen zijn Volkmar en ik nog de boot aan het klaarmaken. Pas om een uur of 8 is dat allemaal gereed en ik loop naar binnen om de koffie te gaan halen. Daar tref ik zoon Bas aan die vraagt of hij mee mag, prima wat mij betreft.

Bas is altijd even fanatiek

Alles bij elkaar staan we om half negen aan de helling waar net de zon door de ochtendmist heenprikt. Gelukkig hoeven we niet ver te varen omdat we gewoon in de haven gaan beginnen. Er wordt daar op witvis gevist met feeder of vaste stok en al diverse malen hoorde ik van witvissers dat ze lastig gevallen werden door snoeken die net gehaakte vissen pakten.Tijdens de eerste drift komt een bevriende witvisser aanlopen om te vissen en al snel heb ik geregeld dat we in de middag de vangst kunnen overnemen. Scheelt toch weer in de komende weken als ik wat voorns en kolbleien op voorraad heb. Het aas kan niet vers genoeg zijn wat mij betreft.

Met 2 dobberhengels en 2 fireball hengels en Bas met een grote shad kammen we het talud uit maar na een dik uur is het nog steeds helemaal niks. Ook Michel en Arno die op de plas liggen hebben nog niks gezien dus ik besluit om te verkassen richting rivier. Daar gooien we een anker uit en werpen we een stroomnaad uit. Al snel vang ik een, voor IJssel begrippen, mooie baars maar daarna wordt het stil.
Ook een verderop liggende plas geeft niets prijs, wat jagende roofblei weten we niet te vangen en afgezien van 1 snoekbaarsaanbeet die niet blijft hangen op de vertikaalhengel geven ook de dobberhengels niet thuis.

Toch is het genieten op het water, je voelt de herfst. Vluchten met ganzen komen over, kieviten verzamelen zich en overal zie je dat het wachten is op het omgaan van de schakelaar naar herfst en winter. Volkmar en ik zijn het erover eens dat de eerste koude nachten een hoop gaan veranderen.

Rond het middaguur gaan we weer de rivier op en vaar ik een stukje stroomopwaarts naar een gekende stek. Hier ankeren we en weten we een serietje mooie en maatse snoekbaarzen te vangen. Harde aanbeten op werpend geviste shadjes die we subtiel door de stroomnaden laten huppelen. Als we rustig terugvissen geeft Bas aan dat hij het wel zat is. Ik bel naar huis en Anita vind het geen probleem om hem even op te komen halen. Als we Bas over de dijk hebben gezet varen we terug richting de haven waar we onderweg Michel en Arno tegenkomen die een stroomnaadje aan het uitvissen zijn. We kijken er even rond maar besluiten dan door te varen richting de stad.

Mooie maatse vis

Volkmar haakt in een nering die we uitvissen een baars formaat aasvis en deze verdwijnt dan ook in de bun. We besluiten om de boot aan een drijvend ponton vast te maken en we vissen de stek uit met kleine shad raps. Superleuke visserij op een mooi formaat scholenbaars. Diverse keren volgt een groepje van deze roofridders de plug waarbij we diverse vissen weten te vangen. Zoals zo vaak is het na een half uurtje uit met de pret want we weten geen beten meer uit te lokken

In de haven halen we vervolgens een klusje mooie voorn op uit het net van de witvisser als ook Michel en Arno aan komen varen. In eerste instantie geven ze aan het wel zat te zijn maar als ik aangeef dat ik wat stroomafwaarts nog een plas wil bezoeken geven ook zij de boot de sporen. We vissen zonder success een oude haveningang uit en ook de plas geeft niets prijs.

Terwijl Arno en Michel doorzetten op de plas besluit ik dat we het roer om gaan gooien, we gaan werpend vissen op de rivier met licht materiaal en kleine shadjes. In een kribje dat altijd goed is gaat de boot voor anker en vliegen al snel 2 kleine shadjes de stroomnaad in. Wat tot op dat moment een tam dagje is veranderd in dit kribje in hoog tempo in een betere dag. Waar we de shad ook inwerpen we krijgen beet na beet en de teller loopt rap op richting 20 vissen. Zeker niet de grootste vissen maar op het relatief lichte materiaal hebben we het prima naar ons zin.

Niet allemaal even groot

We vissen zo stroomopwaarts en overal vangen we snoekbaars en baars, de laatste gaan bij geschiktheid de bun in om te verhuizen naar de bak bij mij thuis en de snoekbaarzen gaan zonder uitzondering allemaal terug. Als we rond een uur of 6 uiteindelijk van het water afgaan hebben we de 50 vissen aangetikt en zeker een veelvoud aan aanbeten mogen noteren.

Leuke maatse vis, goeie sport op licht materiaal

Een dag heerlijk gevist waarbij de beoogde snoeken het af lieten weten maar waar door te wisselen van aanpak er toch leuk success is geboekt. Die grote snoeken die komen wel weer en de soms keiharde snoekbaarsaanbeten zijn ook best wel verslavend :)

Fanatieke aanbeten

Die paar sessies die in de snel korter wordende avonden worden gevist zijn echter zonder uitzondering succesvol. Samen met Jeroen en diverse andere vismaten maken we diverse priksessies waar we zeker tegen het donker vaak enorm weten uit te halen met kleine shads en lichte loodkopjes. We vissen vanuit een verankerde boot in het kribvak waarbij we een aantal plekken in de krib grondig uitwerpen met 3 of 3,5 inch shads die op een licht loodkopje van 5 tot 10 gram zijn geprikt.

Een fraaie vis, werpend in de schemering

Door nu met de stroming mee te werpen en tegen de stroming in terug te vissen krijg je een uiterst trage wiebelende aaspresentatie waar de meeste snoekbaarzen erg moeilijk vanaf kunnen blijven. Aanbeten komen heel verschillend door;

- een klein ‘pokje’ wat je dient te beantwoorden met een fikse aanslag
- soms voel je ze doordat je opeens het contact met je shad kwijt bent doordat een vis er vanachteraf overheen schiet. Aanslaan en heel hard indraaien is dan het devies
- de mooiste beten zijn natuurlijk de keiharde beuken op je hengel… niet te missen en een waar genot om mee te maken

We vissen meestal met behoorlijk lichte hengels, de fox dropshot pro 2,40 of een shimano yasei dropshot 2,10. Hengels met genoeg body, een hypergevoelig topje en een leuke progressieve buiging die het ook nog leuk doet op kleinere visjes. Een goed 1000 molentje met 8 of 10/100 gevlochten lijn completeert het geheel. Qua hengel kan een vertikaalhengel natuurlijk ook maar aangezien dit toch vaak vrij stugge pookjes zijn is het leuker vissen met een dropshot stokje.

Nu wordt mij vrij veel gevraagd wat nu goede stekken zijn. Een vraag waar natuurlijk niet een eenduidig antwoord op te geven is maar waar wel wat richtlijnen voor zijn.

Goede stekken zijn:

- Openingen van plassen en havens
- kademuren
- rondom veerponten
- kribvakken die een mooie stroomnaad kennen en waar de kribben zelf niet al te kort zijn.

Op die kribvakken wil ik graag wat dieper ingaan omdat ik gemerkt heb dat daar wel wat grote gemene delers in te vinden zijn. Zeker op de IJssel waar ik veel vis kun je de vis vaak op dezelfde plekken in een kribvak vinden en daarom heb ik er dan ook een tekeningetje bij gemaakt.

Een typisch kribvak op de IJssel

De meeste vissen vangen wij in de (uit)stroomnaad die met de richting van de hoofdstroom meegaat. We ankeren de boot dan rechts van het diepe gat en vissen vervolgens de stroomnaad en de nering af door onze shads tegen de stroming in naar binnen te vissen. Door de schoepstaartjes op de shads en de lichte loodkopjes kan dit uiterst traag gedaan worden, een knappe snoekbaars die dat meerdere keren aan zich voorbij laat gaan. Vissen kan overigens ook vanaf de kant maar omdat je dan minder mobiel bent en de stek heel anders benaderd ga je vaker vastzitten.

Grotere vissen komen vaak als eerste of als laatste. Een fenomeen waar we nog niet meteen een 100% goede verklaring voor hebben maar wat wel opvallend is.  Regelmatig hebben we het meegemaakt dat je 10 komkommers uit een stroomnaadje plukte om dan na 5 of 6 loze worpen opeens een echte ‘goeie’  erop te krijgen.

Een ander fenomeen is dat goede stekken niet per definitie altijd goed vis produceren, we kennen diverse stekken die rondom de schemering zeer goed zijn maar waar je overdag of in het donker nooit een beet krijgt.

Op een topstek gevangen die in de schemering bijna altijd goed loopt

Duidelijk is in ieder geval dat het werpen vele malen productiever is dan het verticalen op de grotere rivieren. Je haalt domweg meer vis van een goede stek af als je er niet telkens overheen vaart. Ook verspeel je op termijn minder kunstaas omdat je de kribvakken erg goed leert kennen. In het begin zal dit overigens andersom zijn, je gaat veel kunstaas ophangen in worteldoek, obstakels en vlak bij kribben. Toch loont het om door te zetten en je kennis van het stuk rivier dat je bevist te vergroten, uiteindelijk gaat het zich namelijk absoluut vertalen in succes.

Op zoek naar stekken

Op zoek dus naar die stekken en onthouden hoe ze in elkaar zitten, een visserij die zich sneller uitbetaald dan je denkt en doordat je licht kunt vissen, aantallen kunt vangen en niet op het varen hoeft te letten ook nog eens super relaxed om te doen.

Hendrik-Jan Verheij

Op een rivier als de IJssel behoren grote vangsten meestal wel tot de mogelijkheden, dit in tegenstelling tot veel andere wateren. Door het eerder vermelde snelstromende karakter van deze rivier zullen de hier aanwezige vissen vaker op zoek moeten naar voedsel dan dat dit op een gemiddelde stilstaande vaart het geval is. Meer kans voor ons om ze te vangen denk ik dan.

Dit gegeven levert de riviervissers in mijn ogen een vangstvoordeel op ten opzichte van onze andere witvisbroeders. Het is niet mijn bedoeling met deze opmerking afbreuk te doen aan de witvisserij op andere watersystemen, het is alleen een simpele constatering dat we doorgaans meer visactiviteit ondervinden op de rivieren in ons land!

Is het jullie opgevallen dat de tot nu toe geplaatste artikelen uit deze reeks bol staan van de tips en trucs om ons te helpen meer vis te gaan vangen ?  NIET???

Ok, dan volgen nu in chronologische volgorde ALLE tips en trucs uit deze reeks nog eens, dit om ze nog éénmaal in ons hoofd te prenten voordat we ten strijde trekken.

Stekkeuze

buitenbochten:

• hardste stroming van de rivier
• diepste stukken in de rivier (tussen 5 en 8 meter)
• gebruik zware korven (tussen 80 en 140 gram)
• vis ligt hier vaak dicht bij de kant (tussen 15 en 30 meter)
• vangst zal hoofdzakelijk bestaan uit grotere, sterke vis en waarschijnlijk minder in aantal

binnenbochten:

• stroming veel minder hard
• ondiepe stukken in de rivier (tussen 2 en 5 meter)
• gebruik lichtere korven (tussen 50 en 90 gram)
• vis ligt meer verspreid (tussen 15 en 50 meter)
• vangst zal hoofdzakelijk bestaan uit wat kleinere vis, maar aantallen vergoeden veel en vooral brasem houdt van deze stekken

strekdammen:

• hardere stroming van de rivier
• meer constante diepte (tussen 4 en 6 meter)
• gebruik zware korven (tussen 80 en 140 gram)
• vis ligt hier verspreid (tussen 20 en 45 meter)
• vangst zal erg verschillend zijn maar grotere, sterke vis zal de hoofdmoot vormen, grote aantallen zijn hier ook goed mogelijk

Jaargetijden

Winter:

• vis in de diepere riviergedeelten
• vis tussen de kribben (tussen 15 en 25 meter)
• wees voorzichtig met aas in het voer en aan de haak

Voorjaar:

• vis in de ondiepere riviergedeelten (warmen sneller op)
• vis op verschillende afstanden (tussen 20 en 50 meter)
• geef wat meer aas met het voer mee, vooral casters, geldt ook voor op de haak

Zomer:

• vis ligt overal, ’s morgens vaak ondieper, later in de hoofdstroom
• vis op verschillende afstanden en ga actief op zoek, gebruik de (hele) rivier
• geef maximaal aas met het voer mee, hang de haak goed vol

Najaar:

• vis ligt nog overal, maar trekt zich langzaam terug naar dieper water
• vis op verschillende afstanden en ga actief op zoek
• doseer je aasaanbieding en kijk hoe de vis reageert, geldt ook voor op de haak

Materialen

Zitkisten/plateau’s/systemen:

• zorg voor een degelijke en stabiele ondergrond
• investeer in een goed systeem, kijk ook naar 2^e-hands kwaliteitsmaterialen
• zorg dat je al je spullen binnen handbereik heb, koop de juiste hulpstukken bij je systeem

Hengels:

• gebouwd op een flexibele/parabolische blank, maar wel met ruggengraat
• zorg voor verschillende hengels om de verschillende stekken optimaal te kunnen bevissen
• lengte van de hengels moet liggen tussen de 3.9 en 4.5 meter
• houd tijdens de dril de hengel hoog, vooral bij steile taluds

Molens:

• kies voor lichte zeemolens of zware spinmolens, deze hebben een dikke as en zijn beter bestand tegen het continue werpen met zware korven
• belangrijke eigenschappen: hoge inhaalsnelheid, diepe spoel, goed gelagerd
• kies voor kwaliteit, dit betaalt zich op den duur uit!

Lijnen:

• nylon: tot 35 meter afstand, zorgt voor rek, minder waterdruk
• dyneema: vanaf 30 meter, geen rek dus altijd icm voorslag, goede beetindicatie

Montage:

• houd het eenvoudig, gebruik een zelfhaaksysteem (bijv. lus-in-lusmontage)
• gebruik een goed geleidende schuifwartels, minder weerstand bij een aanbeet
• gebruik lange onderlijnen, gemiddeld 1 meter, min.60 cm, max.1.5 meter
• verander de lengte van de onderlijn wanneer aanbeten niet/niet goed doorkomen

Korven:

• vis bij voorkeur met ankerloze korven, deze ivm de natuurlijkere aasaanbieding
• neem de korf exact zo zwaar dat deze langzaam over de bodem “loopt”, ongeacht het type korf
• bepaal het gewicht en type voerkorf voor iedere te bevissen stek opnieuw
• probeer altijd zo licht mogelijk te vissen naar gelang de omstandigheden

Haken:

• moeten altijd scherp en sterk zijn en over een ruime haakbocht beschikken
• vervang botte haken zo snel mogelijk, anders zul je vis gaan verspelen
• bepaal de haakgrootte adhv de seizoenen, eetlust van de vis en de grootte van het aas

Voer & aas

Voer:

• doe niet moeilijk met ingewikkelde voersamenstellingen, houd het eenvoudig
• kant-en-klaarvoer is kwalitatief goed een heeft niet veel toevoegingen meer nodig
• zorg voor zwaar/grof voer met een veel kleefkracht (TTX of andere maismelen toevoegen)
• zeef het voer altijd een aantal keren nadat je het hebt bevochtigd
• zorg dat het voer geen droge/zwevende delen meer bevat, maak het de avond voor de vissessie gereed
• zorg dat je altijd vers voer gebruikt en vries voer dat je over hebt gelijk in

Flavours:

• wees niet te zuinig met het gebruik van flavours, deze lokken van ver de vis naar je aas
• in de warmere periode is zoet vaak goed, in de koudere periode doen kruidachtige additieven het vaak goed.
• gooi af en toe een beetje extra flavour in je korf als booster, dit om de vis te activeren
• goede flavours zijn: karamel, vanille, koriander, scopex en vele vloeibare mengsels (Sensas etc)
• ga hiermee eens aan het experimenteren en houd de resultaten voor jezelf bij!

Maden:

• allround aas, beweegt verleidelijk, selecteert vaak de wat kleinere vis uit maar vangt altijd
• barbeel is gek op maden, wanneer je gericht op barbeel vist geef ze dan mee in het voer

Casters:

• 1 van de beste aassoorten in alle jaargetijden, selecteert hoofdzakelijk de grotere vis uit
• altijd meegeven met iedere korf, zo maak je een perfect voerspoor
• verzadigd de vis niet dus kan ongelimiteerd gebracht worden

Maïs:

• vooral in de warmere periode een topaas, vangt overwegend grote vis
• meegeven met iedere korf, maar hoeveelheid aanpassen aan de gretigheid van de vis
• blijft in de buurt van de voerplek vanwege zijn gewicht

Wormen:

• allround aas, beweegt onweerstaanbaar, vangt in alle jaargetijden
• niet teveel meegeven in je korf, verzadigd de vis sneller
• vooral brasem is er gek op dus op sommige plaatsen onverslaanbaar

Dit zijn in grote lijnen de tips die ik jullie nog een keer wilde meegeven, dit maal in een korte kernachtige samenvatting uit de verschillende geplaatste artikelen. Maar neem van mij aan dat als jullie in staat zijn deze tips en trucs in jullie voordeel te gaan gebruiken, dat er ongetwijfeld meer vis in het net komt. Het belangrijkste is om er geen genoegen mee te nemen wanneer de vis het niet lijkt te doen, dus blijf zoeken naar die ene manier of dat ene aasje waarop ze het op dat moment wel doen.

Het vissen op de IJssel lijkt van een afstandje bezien een hele grove en makkelijke visserij, waarbij iedereen zijn visje kan vangen. Wanneer je je echt in deze visserij gaat verdiepen zul je merken dat het in de finesses zit en je dus meer moet weten om structureel vis te kunnen vangen. En dan geeft het een heerlijk gevoel wanneer alles op zijn plek valt en je het idee hebt dat je precies weet wat de vissen op dat moment denken… ook al is dat soms van korte duur.

Ik wens jullie heel veel succes en visgenot bij jullie ontdekkingsreis op deze prachtige rivier en hoop dat jullie de puzzelstukjes op de juiste plaats weten te krijgen : )

Het inhoudelijke deel hebben we nu achter de rug, volgende week kom ik voor de laatste maal in deze reeks terug met een apart item (DEEL 7) over wedstrijdvissen!

Na dit laatste deel zullen Arne en ik regelmatig verslag blijven doen over onze belevenissen tijdens de wedstrijden uit de feedercompetitie van hengelsportvereniging “De Stokvissen” uit Deventer en de losse wedstrijden waaraan wij zullen deelnemen.

Dat dit zijn weerslag kan hebben op de vangsten over de verschillende seizoenen moge duidelijk zijn. Toch is het zo dat in elke periode van het jaar deze rivier in staat is om vis in het net te brengen, mits voor de juiste aanpak wordt gekozen.  Ik zal jullie aan de hand van de seizoenen meenemen en verslag doen van mijn ervaringen en de door mij gebruikte strategieën in de bewuste periodes van het jaar.

De wintertijd, zorgt soms voor onverwachte verrassingen!

De winter staat bekend als de moeilijkste tijd als het gaat om het vangen van witvis, uitzonderingen daargelaten natuurlijk. Persoonlijk is dit ook één van redenen waarom je mij in deze periode niet veel met de feeder aan de waterkant zult zien. Ik richt me zoals velen in deze tijd voornamelijk op de rovers, omdat deze nu prima te vangen zijn en ik hier zeker zoveel plezier aan beleef, maar goed…

De witvis trekt zich in deze periode ver terug uit de harde stroming en zoekt plekken op waar met relatief weinig energieverbruik kan worden overwinterd. Op de rivier zijn dit vooral de diepe stekken in buitenbochten en rechte stukken en dan vooral tussen de kribben, daar waar de stroming niet te gek is. De vis vindt je nu relatief dicht onder de kant tussen laten we zeggen 15 a 25 meter.

Dat lang niet alle vis in het koude seizoen op de rivier verblijft, is een gegeven. Grote scholen witvis zoeken hun onderkomen op aangrenzende rivierplassen of havenarmen, dit zijn de winterstekken bij uitstek.

Een winterse IJssel bij een lage waterstand

Maar vergis je niet, ook op de rivier kun je nog een aardig visje vangen wanneer je je aan bovenstaande spelregels houdt. Wanneer de winter op zijn retour loopt stijgt het waterpeil meestal fors. De rivier wordt door de smeltende sneeuw gevoed en krijgt grote hoeveelheden water te verwerken en treedt buiten haar oevers. Hierdoor lopen de uitwaarden rond de rivier onder en vissen gaan op zoek naar een smakelijk hapje tussen de grassen. Het stijgen van de rivier is ook voor veel vissen het signaal om paaiplaatsen op te zoeken en dit maakt dat je nu op bepaalde plaatsen vaak wereldvangsten kan boeken. De op de rivier uitkomende beekjes/slootjes zijn nu de ware hotspots! Wanneer je geen koukleum bent en niet kan wachten, waag dan gerust eens een poging en laat je verrassen.

Het voorjaar, de periode waarin de natuur ontwaakt!

Met veel smart kijk ik elk jaar weer uit naar deze periode. Een periode waarin temperaturen rap oplopen en de natuur in al haar schoonheid ontwaakt.

Het is voor mij dan ook een genot om tijdens de eerste mooie voorjaarsdagen weer aan de rivier te mogen vertoeven. Vangsten vallen nu meestal niet tegen, dit omdat vissen na de lange kouperiode weer moeten aansterken en zich nog snel even volvreten voordat ze de paai ingaan.

De waterstanden variëren elk jaar in deze periode, want deze worden bepaald door de lengte van de winter en hoeveelheden neerslag die verwerkt moeten worden. Doorgaans is de waterstand wel een tikkie hoger dan normaal, is het water wat gekleurder en worden er flink wat plantenresten afgevoerd maar dat weerhoud mij zeker niet.

Hoog water en prachtige vergezichten

Ik zoek in deze periode meestal echte voorjaarsstekken op waar het ondieper is en het water dus sneller opwarmt door de zon, deze stekken ligger zoals eerder vermeld voorbij de binnenbochten. Nu ga ik op zoek naar visactiviteit en bevis de zones tussen de 20 en 50 meter uit de kant.  Dit doe ik door in een relatief kort tijdsbestek (maximaal een half uur) op één afstand te vissen. Ik begin zo dicht mogelijk onder de kant en schuif telkens zo’n 5 a 10 meter op wanneer ik geen aanbeten krijg. Op deze manier probeer ik er snel achter te komen waar de vis huist.

Ik gebruik hiervoor 2 hengels, waarvan ik de eerste hengel op 20 meter zet en de tweede op 35 meter. Deze eerste hengel voorzie ik van een doorlopende nylon lijn en de tweede van doorlopend dyneema. Ik gebruik een doorlopende lijn omdat het vuil dat de rivier nu afvoert anders op de voorslagknoop blijft hangen waardoor het opgehoopte vuil uiteindelijk in je topoog eindigt. Doe je dit niet dan draai je je feedertop zo  kapot tijdens een moment van onoplettendheid, dit is mij vroeger vele malen overkomen!

Ik vis in de maanden maart t/m mei nog niet zo grof en gebruik uitsluitend maden en casters. Wel geef ik veel casters mee in mijn voerkorf om zo toch een mooi voerspoor op te bouwen.

Maïs begin in meestal te gebruiken vanaf juni, wanneer de vis afgepaaid is en watertemperaturen zomerse waarden beginnen te vertonen. Je merkt nu aan de vis dat ze hongeriger beginnen te worden en aanbeten komen fel door. Probeer nu een beetje te experimenteren wat de vis het liefste heeft en hoe ze reageren op een zwaardere voerstrategie. Als de aanbeten wegvallen zul je moeten terugschakelen en minder aas moeten meegeven. Worden de aanbeten feller en talrijker dan moet je doorzetten en kun je je opmaken voor een recordvangst, want dit kan gerust de hele dag aanhouden. Geluk gewenst in deze prachtige tijd van het jaar!

De zomer, nu kan ‘t niet grof genoeg zijn!

Heerlijk, daar zitten we dan in ons hempie, shorts en slippers aan de IJssel, wat kan vissen toch mooi zijn. Zelfs mooiweervissers laten nu hun gezicht zien en er heerst soms een topdrukte aan de waterkant, waarbij je soms moeite moet doen om een goede stek te betrekken. Ook alle andere waterrecreanten weten de rivier te vinden en zoeken er hun ontspanning en verkoeling.

De waterstanden zijn stabiel en variëren alleen van een normale waterstand aan het begin van de zomer, tot een lage aan het einde van de zomer. Ieder weekend worden er vele wedstrijden georganiseerd, want de vangsten zijn gewoonweg goed te noemen. De vis ligt nu echt overal op de rivier en is feller en hongeriger dan ooit. Heel actief gaan ze nu op zoek naar voedsel en zijn constant in beweging waardoor je kansen op vis erg groot worden.

Ikzelf zoek nu vaak de wat rustigere plekken op om zo heerlijk ontspannen en geconcentreerd te kunnen vissen, hiervoor ben ik best bereid om een eindje te lopen.

Ik vis nu ’s morgens in de oeverzone’s, omdat veel vissen ’s nachts dicht onder de kant hun voedsel zoeken en daar dan nog rondzwerven, dit houd ik vol tot een uur of 9 a 10. Hierna trekt de vis zich heel snel terug naar de harde stroming. Dan is de tijd om over te stappen op mijn bezemsteel (heavy-feeder) en vol voor de stroom te gaan met (anker-)korven tot wel 140 gram. Aanbeten die je krijgt zijn niet te missen en de vissen lijken soms wel opgestapeld te liggen. Je zult periodes gaan meemaken dat je korf de bodem nog niet geraakt heeft of er hangt er al weer één.

De zomer is ook bij uitstek de periode om barbeel te vangen en met een beetje geluk vang je er een paar meer. De truc is nu om veel aas mee te geven in je korf en deze niet langer dan 4 minuten te laten liggen.  Meestal ben je na een zo’n dagje aardig voldaan of vermoeid zoals je wilt en heb je gelijk een lekker kleurtje opgedaan. En dan durven sommigen nog te beweren dat vissen geen sport is…hahaha.

O ja… zonnebrand is in deze tijd zeker geen overbodige luxe weet ik inmiddels uit ervaring!  Ik zou zeggen ga erop uit en geniet.

Mooie zomeravondlucht

Het najaar, een seizoen met twee gezichten!

Het eerste gedeelte van het najaar kunnen we eigenlijk het best beschouwen als het verlengde van de zomer, de vangsten blijven gedurende september/oktober onveranderd goed. De vissen verkeren nog in hun vreetroes en vullen hun magen voor de aankomende winter. Pas later, rond oktober/november gaan we merken dat de vissen zich verplaatsen en andere plaatsen in de rivier opzoeken. De stekken waar we de vis nu het best kunnen vinden zijn de diepere gedeeltes in de rivier en de kribben rondom de uitgangen van rivierplassen.

Ik ben nu net als in het voorjaar erg voorzichtig met het brengen van veel aas omdat de vissen wat sneller verzadigd raakt. Ik kies weer voor casters, die ik met iedere korf meegeef. De dalende temperaturen van water en lucht zorgen ervoor de stofwisseling van de vis trager verloopt en de vissen minder actief worden. De waterstanden zullen nu wat meer wisselen en het water zal soms wat troebeler zijn maar echt schokkende verschillen zullen dit nog niet zijn.

Samengevat kun je nog tot zeker het einde van de herfst heel mooie vangsten meemaken op de IJssel, mits de goede aanpak wordt gekozen en de juiste stekken worden bevist. Dus probeer ook in deze periode je uren te maken en zoek meer de aangename najaarsdagen uit en je zult beloond worden!

Nu we jaar rond zijn moge het duidelijk zijn dat de IJssel een rivier is met vele gezichten, maar er is altijd een visje te vangen is. Hoop dat jullie wat van dit artikel hebben opgestoken en wellicht treffen we elkaar eens aan de rivier en dan niet alleen wanneer de mussen van het dak vallen en vissen vanzelf je net inspringen!

Volgende week DEEL 6 Hoe meer vis te vangen?

Uhhhhh…ik kan mij maar deels in deze stelling vinden. Aas JA!Voer NEUH, niet echt!

Als ik puur op mijn ervaringen af ga moet ik constateren dat ik met veel verschillende voersamenstellingen vis vang en ik ben van mening dat aas, vooral wanneer aan het voer toegevoegd veel meer vis in beweging brengt!

Laten we zeggen dat de vissen op de rivier nou niet echt fijnproevers zijn. Ook zal voer vanwege de fijne samenstelling niet lang op je stek blijven liggen en met de stroom worden meegevoerd.

Er zijn een paar zaken die ik wel belangrijk vind als het aankomt op voer en de samenstellingen hiervan in relatie tot deze visserij, zo zorg ik altijd dat:

1. het voer qua samenstelling niet te ingewikkeld is (qua bestanddelen)
2. het voer een hoge kleefkracht bezit
3. het voer lekker geflauvourd is en ik ben hiermee niet te zuinig
4. het voer ”dood” is als ik ermee ga vissen
5. het voer altijd vers is

In het begin van onze feedercarrieré was voor ons de uitdaging om met zelf gefabriceerde voertjes te vissen en te vangen, deze waren vaak ingewikkeld van samenstelling en het kostte veel moeite om tot een uitgebalanceerde samenstelling te komen. Om exact te weten welke bestanddelen in welke verhoudingen in je recept terug moesten komen moest je welhaast gediplomeerd wiskundige zijn. Ook hield ik vaak allerlei restjes over die niet meer werden gebruikt en uiteindelijk in de vuilnisbak belanden.

Dit is een poosje geleden omgeslagen in gemakzucht en nu gebruik ik alleen nog kant-en-klaar-voeders van een aantal bekende fabrikanten, die ik vervolgens met een paar extra toevoegingen omtover in een IJssel-voertje.

Hiervoor gebruik ik voeders van de gerenommeerde merken Wielco, v/d Eynde of Sensas. De basis van mijn voer (50% tot 70%) bestaat uit Wielco feedermix die ik in zakken van 20kg aanschaf om zo de prijs te drukken. Dit vul ik af en toe aan met v/d Eynde Turbo Carroyer of Zilver (tot 70%) en voeg dan nog 10 a 15% coprah melasse toe en dan is voor mij de basis compleet.

Aan deze basis voeg ik alleen nog extra kleefkracht toe in de vorm van TTX(maiskiemkoek) of Pleet, dit omvat ook tussen de 10 en 15% van mijn samenstelling. TTX of Pleet week ik voordat ik het aan mijn voer toevoeg altijd in lauw water, zodat een papje ontstaat en klonten verdwijnen. Met dit papje maak ik de eerste maal mijn voer aan en ook zeef ik het 1 of 2 keer.

Flavours, flavours, flavours

Dit is het moment dat ik de geur-/smaakstoffen (flavours) aan mijn voer toevoeg.

Ik hecht heel veel waarde aan het gebruik van een flavours, omdat ik van mening ben dat juist deze sterke geur op het snelstromende rivierwater de vis van veraf naar je stek lokt. Welk soort flavour te gebruiken hangt af van de omstandigheden. Er zijn een paar additieven die mij door de jaren heen positief zijn opgevallen, dit zijn: koriander, karamel, vanille en diverse soorten vloeibare additieven (vooral flessen van Sensas zijn mijn favoriet).

De te gebruiken hoeveelheden zullen jullie zelf een beetje moeten uitvogelen maar ik kan wel meegeven om niet te weinig te gebruiken, je mag het goed ruiken. Om een voorbeeld te geven, wanneer ik thuis mijn voer heb aangemaakt (Ja… ik doe dit gewoon binnen) dan ruikt mijn hele huis ernaar.

Dan is nu het moment gekomen om het voer te verzadigen. Dit doen we door in een paar etappes water toe te voegen en dit tussendoor een aantal maal te zeven. Dit zeven doen we om alle voerdelen gelijkmatig te bevochtigen. Dit voorspel speelt zich bij mij ’s avonds voor iedere visdag af om er zo zeker van te zijn dat het voer “dood” is als aan de IJssel verschijn. Op de rivier is het namelijk erg belangrijk om met “dood” voer te vissen, dit om zoveel mogelijk te voorkomen dat je voer zich gemakkelijk verplaatst. Zou je je voer aan de waterkant klaar maken dan bezit het voer nog teveel droge delen, deze zullen gaan stijgen en ervoor zorgen dat vissen verspreider gaan azen of met de stroom afzakken. Deze aanpak werkt wel prima in langzaam stromend of stilstaand water, maar dat is hier absoluut niet aan de orde. Het dode/zware voer zal zich na iedere inworp voor een deel nestelen in allerlei stroomgeultjes op de bodem van de rivier en dat is juist waar de vissen zich zullen ophouden.

De hoeveelheid voer die ik in droge vorm aanmaak voor iedere feedersessie van gemiddeld 5 uur is ongeveer 2 kilo. Mijns inziens zou dit moeten voldoen voor iedere willekeurige visdag aan de IJssel!

Ik zorg altijd dat ik vers voer gebruik en sluit aangebroken zakken goed af. De 20kg zakken van Wielco waar ik het eerder al over had zijn van papier en als ik het moet geloven schijnt dit een uitstekende manier te zijn om je aangebroken voer vers te houden. Je kunt het natuurlijk ook altijd opslaan in een afgesloten emmer o.i.d.

Voer dat ik overhoud na een bezoekje aan de rivier vries ik bij thuiskomt gelijk weer in. Ik kreeg deze tip van een bevriende wedstrijdvisser, toen hij zag hoe ik na een tegenvallende visdag een grote bak voer het water in kiepte. En ik moet jullie eerlijk zeggen dat ik tot op heden nooit verschil gemerkt heb en het scheelt je op jaarbasis hééél veel voer, dus doe jullie voordeel hiermee.

Nu we het voer voor elkaar hebben zullen we eens rustig kijken welke aassoorten we mee gaan nemen. Van de bekende aassoorten zijn er een paar die ik tijdens een dagje IJssel altijd bij me heb. Dit zijn in ieder geval grote (vis-)maden, casters en maïs en de kunstvariaties hierop!

Maden

Maden zijn het meest allround aas in de witvisserij en mogen dus in geen geval ontbreken. Maden hebben het voordeel boven ander aas dat ze bewegen en dat trekt nu eenmaal vis aan. Zorg bij het beazen van je haak dat je een made altijd door zijn kontje op de haak prikt. Als je dit goed doet, met scherpe haak, dan zal deze lang blijven bewegen en de vis tot een aanbeet blijven verleiden. Voordeel van maden boven andere aassoorten is ook dat ze behoorlijk stug zijn en dus goed aan de haak blijven zitten, zelfs na een heftige aanbeet kun je nog met vertrouwen naar je hengeltop blijven staren. Enig nadeel van het gebruik van maden vind ik dat je vaak kleinere vis vangt, dit is ook de reden waarom ik eigenlijk nooit of zeer weinig maden aan mijn voer toevoeg. Natuurlijk zijn ook op deze regel uitzonderingen van toepassing, want soms zit er gewoon geen grove vis en zul je je vanzelfsprekend op kleinere vissen gaan richten toch?

Casters zijn nog niet bij alle witvissers komen bovendrijven als potentieel goed aas, maar geloof me dat deze madepoppen behoren tot één van de beste aassoorten!

Casters kun je kant-en-klaar kopen, maar dat vind ik persoonlijk iets te prijzig, ik maak ze liever zelf. Voor een portie kant-en-klare casters van een 1/4 liter betaal je al snel 3 euro, terwijl ik één liter voor nog geen 6 euro maak. Wil je zelf caster maken koop dan speciale castermaden in de winkel, deze zullen in een paar dagen verpoppen. De truc om goede casters te krijgen is om ze niet te donker te laten worden, want dan zullen ze gaan drijven en zijn ze waardeloos. Als ze licht bruin tot bruin zijn is het tijd om ze uit de bak te halen of af te zeven met een (caster-) zeef en onder water te zetten. Wanneer op deze manier opgeslagen (bij voorkeur in een vacuümpot) kun je ze weken goed houden en blijven je casters in topvorm.

Casters zijn erg kwetsbaar, vooral op de haak.  De beste manier is om ze over de lengte, dus door het lijf heen, over je haak te schuiven. Wanneer je een goede aanbeet hebt gehad, moet je ervan uit gaan dat je haak leeggeplukt is.  Door een made op de punt van de haak te plaatsen met daarachter de casters kun je voor een deel voorkomen dat je haak voortijdig leeggeroofd wordt. Grootste pluspunt van het gebruik van casters is dat je structureel grotere vissen zult vangen.

Ik gebruik casters nooit alleen op de haak, maar geef ongeacht het jaargetijde met iedere korf die te water gaat een portie casters mee. Dit zie ik als één van de belangrijkere aspecten bij het feedervissen op de IJssel, het meegeven van aas in je voerkorf. Door telkens casters bij je voerkorf in te stoppen creëer je een heel mooi voerspoor op de bodem en worden vissen langzaam naar je stek gelokt met kleine hapjes. Doordat casters heel licht verteerbaar zijn voor vissen (ze verzadigen de vis niet) kun je deze snacks ongelimiteerd blijven voeren.

Maïs is ook zo’n uitstekende grote vissen verleider, dus zorg altijd dat je deze zoete lekkernij ook bij je hebt.  Ik koop mijn blikken maïs gewoon bij de super en kies dan voor maïs die bestaat kleine, liefst wat hardere stukjes.  Voor wedstrijden wil ik nog wel eens geflauvourde rode maïs van Pescaviva kopen. Deze gekleurde varianten maken soms het verschil, maar zijn geen must voor de recreant.

Een maïskorrel bevestig je het beste door de haakpunt in de bolle kant van de korrel te prikken en dan parallel met de haaksteel door te halen. Net als de caster valt de maïskorrel onder de kwetsbare aassoorten en zal een vis deze probleemloos van de haak plukken bij een aanbeet, ook hier is een snelle reactie dus meer dan gewenst. Maïs leent zich prima om met je voerkorf mee te geven, maar mijn tip is wel om hiermee wat voorzichtiger te zijn omdat maïs vissen wel verzadigt. De periode in het jaar dat je met dit aas goede resultaten op de IJssel kunt boeken loopt grofweg van mei tot november.

Wormen, (mest-)pieren, dendrobena’s etc behoren nog niet tot mijn standaard aaskit op de IJssel. Toch wil ik deze brasemkillers het komende jaar vaker meenemen om meer te kunnen variëren tijdens wedstrijden. Vooral op stekken waar de brasem een targetvis kan zijn wil ik dit superaas vaker gaan inzetten.

De beste ervaringen heb ik tot op heden gehad met mestpiertjes waarvan ik er dan 2 of 3 op de haak rijg, waardoor een heel aantrekkelijk en beweeglijk hapje ontstaat. Zoals gezegd heb ik nog niet veel ervaring met dit aas op de IJssel maar heb in de keren dat ik het probeerde wel een aantal bonusvissen kunnen vangen, dus dit aas vraagt om een meer aandacht…

Sinds enkele jaren geleden is er een nieuwe aasvorm bijgekomen die zich het beste laat omschrijven als kunstaas! Deze kleurrijke imitatieaasjes worden verkocht in potjes die de naam Berkley Powerbait dragen. Het betreffen dus imitaties van de al eerder genoemde aassoorten maden, casters, maïs en wormen. Dit aas bestaat enkel uit natuurlijke stoffen en lost op den duur op in water en is niet schadelijk voor de vis.

'Kunstaas'

Dit aas dien je uitsluitend op de haak te gebruiken en geeft vaak heel verassende resultaten. De rode maden en maïskorrels bij mij in ieder geval wel en ik  gebruik dit kunstaas dan ook vrij regelmatig. Het grote voordeel is dat het aas erg stevig op de haak zit en na een aanbeet vrijwel altijd blijft zitten, waardoor opnieuw beazen niet nodig is en je dus in staat bent om sneller te vissen. Enig nadeel is dat het niet tijdens alle wedstrijden is toegestaan en het wat duurder is als het conventionele aas maar dit weerhoud mij zeker niet!

Tot slot van dit onderwerp zal ik jullie nog één van mijn grootste geheimen verklappen aangaande aas. Combi-aas! Probeer er tijdens iedere vissessie achter te komen welke aassoort(-en) het beste lopen, door te combineren en af te wisselen. Doe je dit goed dan zul je er al heel snel achter komen dat bepaalde aassoorten op bepaalde stekken of periodes van het jaar ver voorliggen op anderen. Ik zal een aantal voor mij succesvolle combinaties uit de doeken doen, dit zijn made/caster, maïs/made, rode kunstmaïs/caster, mestpier/rode kunstmade. Maar jullie begrijpen dat je bijna oneindig kan door combineren, soms lijkt het zelfs uit te maken in welke volgorde je e.e.a. aan je haak zet. Dus mijn advies, neem deze tips ter harte en doe er jullie voordeel mee!

Dit is voor mij dé reden dat ik altijd verschillende aassoorten bij me heb, want alleen op deze manier kun je het cirkeltje verder rond maken of om in termen van mijn vorige artikel te spreken sprokkel je weer wat puzzelstukjes bij elkaar.

Ik hoop dat ik jullie door dit hoofdstuk weer een beetje verder heb kunnen helpen en een meer inzage heb kunnen geven in de wereld van voer & aas.

Volgende week in DEEL 5 Waterstanden en jaargetijden

Nu wil ik het eerder door mij geschreven hoofdstuk natuurlijk niet bagatelliseren… dat zou wel erg dom zijn. Nee, deze degelijke basis gaat ons helpen bij alles wat nog volgt, zouden we deze namelijk niet hebben dan gaat het vervolg ook een heel stuk minder goed verlopen.

Het kleine materiaal

Ik ben van mening dat het in het vissen gaat om combinatie van verschillende factoren, wie dit het beste begrijpt en hier op een goede manier invulling aan kan geven, zal de meeste en/of grootste vissen gaan vangen! Vissen = puzzelen, dus proberen we om zoveel mogelijk puzzelstukjes op de juiste te krijgen toch? De grote rol die ik toebedeel aan klein materiaal en gebruikte systemen is er één van niet te onderschatten betekenis, dit zal ik in dit hoofdstuk aan jullie gaan uitleggen.

Ik begin met de lijnen, deze zijn er in veel verschillende diktes, kleuren en met eigenschappen en er komen er nog steeds dagelijks bij. De techniek heeft er vooral in het laatste decennium voor gezorgd dat er voor alle soorten visserijen wel lijnen op de markt zijn gekomen, dus ook voor de feedervisserij. Zelf heb ik jarenlang uitsluitend dyneemalijnen gebruikt, dit vanwege de perfecte beetindicatie. Deze keuze was vooral gebaseerd op ervaringen op het binnenwater en niet op de rivier.

Naarmate ik meer ervaring opdeed aan de rivier merkte ik dat ik vissen verspeelde door het ontbreken van de rek in combinatie met de sterke stroming en dito vissen. Dus ik besloot na enkele jaren weer terug te stappen op “ouderwets” nylon, dit bracht gelijk de extra buffer die ik nodig achtte. Maar al na een paar vissessies werden de door mij weggestopte nadelen van nylon weer zichtbaar. Het kinken en twisten van de lijn, het geheugen en de slijtage, eigenschappen die ik in het verleden al zeer irritant vond.

Toch waren er verschillende vissers die ogenschijnlijk probleemloos met nylon visten en ik wilde natuurlijk achterhalen met welke soort dit was. Het betrof een serie Dual-Band lijnen van het merk Maver. Deze lijn heeft veel minder rek, is slijtvast en heeft weinig geheugen. De lijn is niet overal verkrijgbaar maar wie goed zoekt zal deze vast ergens in het schap tegenkomen. Ook over andere nylonlijnen heb ik intussen goede geluiden gehoord, zolang ze maar aan eerdergenoemde eigenschappen voldoen dan zijn ze prima bruikbaar!

Een ander voordeel dat nylon boven dyneema heeft is dat je minder waterdruk ondervindt, doordat deze lijnen ronder en gladder oppervlak hebben dan dyneema. Nylonlijnen gebruik ik tot op een afstand van 30 a 35 meter, hierna loopt de beetindicatie sterk terug. De dikte van mijn hoofdlijn ligt tussen de 25 en 28/100.

Vanaf deze afstand schakel ik over op dyneema lijnen. Ik heb hier altijd een hengel mee opgetuigd. Voor zowel het roof- als witvissen gebruik ik sinds enkele jaren de lijnen van het merk PowerPro en hier ben ik nog steeds erg tevreden over. Deze lijn is dun qua diameter, sterk, rond, in verschillende kleuren verkrijgbaar en behoorlijk slijtvast.

Denk er altijd aan dat je bij het gebruik van dyneema op de IJssel deze probeert te vissen aan een vergevingsgezinde, soepele stok en niet aan zo’n stijve pook want dat kost echt een hoop vis. Wanneer ik met dyneema vis gebruik ik altijd een nylon-voorslag van zo’n 10 meter, deze bevestig ik met de Albrightknoop. De door mij gebruikte lijndiktes variëren van 10 tot 12/100.

Dan de montage, een veel besproken kwestie onder feederaars, ten onrechte denk ik. Eén tip: keep it simple! Mijn simpele doch effectieve montage is de lus-in-lus-montage die ik rechtreeks uit de voorslag of hoofdlijn maak.

Ik begin met een lus van zo´n 40 cm waar ik een gliding-swivel (aparte wartel met speciale connector van kunststof die de lijn beter geleid, dus minder weerstand!) en een kleine speldwartel in hang. Deze lus knoop ik op ongeveer de helft dicht met een dubbele knoop waardoor er 2 gelijke lussen ontstaan. De speldwartel moet in de onderste lus hangen en de glider in de bovenste. De onderste lus zet je dicht met een paar dubbele knoopjes zodat deze niet gemakkelijk in de war raken. Aan de bovenste speld komt dan de voerkorf en in de onderste de onderlijn. Het fijne aan deze montage is dat deze zelden of nooit in de war raakt en de vis zichzelf haakt nadat hij het aas heeft gepakt, dus aanslaan is veelal niet nodig.

Een simpele maar effectieve montage

De onderlijnen die gebruikt worden zijn door de jaren heen van een steviger slag geworden. Zo begon ik met onderlijntjes van 12 tot 14/100, maar dit wreekte zich al snel toen de eerste barbelen zich aandienden. Nu zijn deze opgewaardeerd naar 18 a 22/100 en soms moeten deze er nog wel eens aan geloven. De lengte ervan wordt aangepast aan de omstandigheden en stek, maar met een gemiddelde van 100cm zit je vaak aardig goed.

Over voerkorven heb ik in deel 1 al gesproken over de stekkeuze versus het gewicht, nogmaals samengevat

• Op stekken rondom binnenbochten gebruik je lichtere korven tussen 50 en 90 gram
• Op strekdammen en stekken rondom buitenbochten gebruik je zware korven tussen 80 en 140 gram

Dus wil je overal je slag kunnen slaan zorg dan dat je korven tussen de 50-140gram bij je hebt. Belangrijk onderscheid tussen korven zijn de ankers. Korven zonder ankers gebruik je hoofdzakelijk wanneer je ”rollend” wilt vissen en deze zijn goed te gebruiken bij een schone bodem en niet te harde stroming. Deze manier van vissen is erg succesvol bij de visserij op blankvoorn, winde, kolblei en barbeel. De truc is dan om een korf te nemen die zo zwaar is dat hij nét blijf liggen en zich slechts af en toe verplaatst, dit zijn vaak de momenten waarop je een aanbeet krijgt.

Ankerkorven gebruik je wanneer je niet wilt dat je aas zich verplaatst, een bodem met veel stenen of wanneer je in de hardste stroming wilt vissen. Ook kan het de manier zijn om gerichter op brasem te vissen omdat je aasaanbieding dan passiever is. Groot voordeel van het gebruik van ankerkorven is ook dat je gemiddeld 20-30gram lichter kunt vissen en dat kan bij een steil talud soms net het verschil uitmaken tussen wel of niet vast komen te zitten. Ook zal een ankerkorf in hevige stroming langzamer over de bodem “lopen”.Nadeel van vissen met ankerkorven vind ik het wat springerige effect op de top, dit onstaat wanneer de korf zich vastgrijpt in de bodem en onder druk van de stromingweer loskomt. Wat dat betreft heeft een ankerloze korf altijd mijn voorkeur wanneer de omstandigheden dit toelaten. Een korf zonder ankers loopt op een natuurlijker manier met de stroming mee en triggered meer vis!

Het laatste onderdeel in de categorie small-business zijn de haken.

Het gebruik van haken wordt zwaar onderschat door velen! Voor IJssel-visserij gebruik ik haken van verschillende merken, maar heb een lichte voorkeur voor de haken van Gamakatsu. Belangrijkste eigenschap die iedere haak volgens mij moet hebben is dat deze altijd vlijmscherp is! Andere belangrijke zaken voor deze specifieke visserij zijn dat de haken bijzonder sterk moeten zijn en in geen geval mogen uitbuigen en een ruime haakbocht moeten hebben vanwege het grote aas en betere inhaking (zelfhaaksysteem).

Haakgroottes lopen uiteen van een maatje 6 tot 12, waarbij ik geneigd ben om naarmate de watertemperatuur oploopt steeds groter en grover te gaan vissen. Haken vallen onder de goedkopere spullen uit ons arsenaal dus zorg dat je er genoeg bij je hebt in verschillende soorten en afmetingen.

Wanneer je vast hebt gezeten controleer dan altijd je haakpunt en zet zonnodig een nieuwe aan. Ook wanneer je na een tijdje merkt dat je aas niet meer lekker op de haak gaat zet dan een nieuwe aan. Doe je dit niet dan zul je onherroepelijk vis gaan verspelen.

Haken en nog meer haken

Tot slot nog iets dat direct in het verlengde ligt met het haken van vis, het onthaken van vis! Een attribuut dat hierbij nooit mag ontbreken is een hakensteker of onthaaktang. Die laatste wordt door mij nog maar zelden gebruikt om de simpele reden dat de eerste veel gebruiksvriendelijker is voor zowel vis als visser. Een hakensteker hoef je alleen maar over je lijn te schuiven, de draad onder lichte spanning te houden en de haak in een duwtje te geven. Het gebruik van een onthaaktang doet een vis vooral bij een geslikte haak vaak geen goed, omdat deze vrij grof is en een grotere wond in de vissenbek achterlaat. Ik raad dan ook het gebruik van een hakensteker aan. Zorg dat je altijd een hakensteker dicht bij hebt zodat een vis niet onnodig lang op het droge hoeft te zijn. Sommigen zie je met een touwtje met daaraan de hakensteker om hun nek, weer anderen hebben ‘m achter hun oor, t’is maar wat je prettig vind.

Wat ik hiermee duidelijk wil maken en dat zullen de opmerkzame lezers onder jullie vast al wel tussen de regels door hebben gelezen: ”Wees zuinig op je vangst en ga er met respect mee om!”

Met deze mooie woorden sluit ik het hoofdstuk over materialen af en hoop jullie meer inzicht te hebben gegeven om zo betere keuzes te maken.

Volgende week in DEEL 4 Het mysterie achter voer & aassoorten?

Ik kan alleen voor mezelf spreken, dus jullie moeten het met mijn visie op het geheel doen. Een visie die ondanks de jaren dat ik aan de IJssel vis nog steeds aan veranderingen onderhevig is… je blijft leren zullen we maar zeggen.

Eén van de belangrijkere zaken tijdens het feederen aan de IJssel de manier waarop je aan de waterkant zit! Ik zal jullie aan de hand van mijn eigen ervaringen duidelijk maken dat hier meer verschil in zit dan je in 1^e instantie zou denken!

Jarenlang heb ik aan de IJssel gezeten in mijn luie karperstoel en dat ging op zich dat best prima.

Tot ik op een gegeven moment ook op andere stekken dan mijn vertrouwde wilde gaan vissen en daar was de ondergrond een stuk ongelijker. Maar door verplaatsen van basaltkeien die om en nabij een halve krib bestreken kon ik toch vaak wel een plekkie creëren, maar dat dit alles behalve aangenaam was zullen jullie begrijpen en de eerste beperkingen van mijn vertrouwde stoeltje werden zichtbaar. Ik begon me ook te ergeren aan de spullen die verspreid om me heen lagen en af en toe tussen de keien vielen. Ook moest in veel/vaak reiken om bij spullen te komen en miste hierdoor aanbeten. Maar mijn grootste frustratie was de op hoge snelheid voorbij komende speedjachten of afgeladen binnenvaartschepen die mij in wanhoop achterlieten, wanneer ik uit alle macht probeerde mijn wegdrijvende spullen weer uit het water te vissen.

In besloot dat het genoeg was en dat ik dit niet meer wilde en ging op zoek naar een compleet visstation. Nu zijn er ontzettend veel van deze systemen in omloop, maar na het betere vraag-/speurwerk kwam ik toch al snel bij een Rive-systeem terecht. De degelijkheid van deze systemen gaf voor mij de doorslag, want dat er hoge eisen aan je materiaal worden gesteld wist ik inmiddels. Via Marktplaats kocht ik voor een zacht prijsje een Rive F2 systeem (één van de instapmodellen van Rive) inclusief een transportsysteem.

Het rive f2 systeem

De voordelen die dit systeem had boven mijn karperstoel waren enorm;

• De zes afzonderlijk verstelbare poten van het systeem poten zorgden voor een stabiel geheel, zelfs op de grootste basaltkeien kon ik gewoon staand vanaf mijn systeem inwerpen!
• Ik had ineens alles bij de hand en hoefde niets meer op de grond te leggen en merkte meteen dat ik meer vis ging vangen doordat ik effectief meer tijd aan het vissen was.
• Ik zat een stuk hoger waardoor golven van scheepvaart vaak onder mijn kist doorgingen en alleen bij echte uitzonderingen de beentjes de lucht in moesten. Ook werd het een stuk eenvoudiger om vis tijdens de dril uit de stenen te houden.
• Door de combinatie van transportsysteem/zitkist kon ik al mijn spullen op een heel eenvoudige manier naar de waterkant verplaatsen en met veel minder zweetdruppels en das best fijn!
• Je kunt zelf bepalen welke hulpstukken (hengel-/leefnetsteunen, aasbakken/-plateaus etc) je waar aan je systeem vastzet en dit is voor mij één van de grootste voordelen!

Vorig seizoen heb ik dit systeem verkocht en via een bevriende visser een 2^e-hands Rive-kist uit een luxere serie gekocht (Rive ST D25), niet uit noodzaak maar meer omdat het een buitenkansje was. Bijkomend voordeel wanneer je 2^e-hands een systeem aanschaft vind ik dat je er bij verkoop niet veel op toelegt, want deze systemen zijn behoorlijk waardevast!

Qua hengelkeuze zie je allerlei verschillende hengels aan de waterkant, de één vist het liefst met een stugge/strakke hengel, terwijl de ander zweert bij een parabolische (gelijkmatig buigende) hengel. Ikzelf kies voor hengels uit deze laatste categorie omdat ik van mening ben dat door de sterke stroming en dito vissen een parabolische hengel de klappen van een hard vechtende vis beter opvangt, dus meer vis in het net!

Een te stugge/strakke hengel zal er volgens mij eerder voor zorgen dat een vis verspeeld wordt door uitscheuren van de haak of door lijnbreuk. Hierin valt wel e.e.a. te corrigeren door of met nylon of met dyneema te gaan vissen, maar het is toch niet hetzelfde als je het mij vraagt (dit onderwerp volgt nog).

Het verschil tussen de verschillende feeders die ik gebruik zitten enkel in de werpgewichten die ik gebruik.

De zwaarte van mijn hengels en bijbehorende feedertips varieert van medium-heavy tot extra-heavy. Aan de hand van de keuze van een stek bepaal ik met welke hengel ik aan de slag ga. Vrijwel altijd tuig ik een “lichte” en een zware hengel op. De lichtste feeder gebruik ik wanneer ik binnen de krib wil vissen tot aan de 1^e nering, de medium of zware hengels zet ik in wanneer ik verder de stroom op wil. De volgende feeders worden door mij gebruikt:

• Medium feeder TRI-CAST EURO (ouwe type), lengte 4.10 meter, werpgewicht tussen 50-80 gram, feedertips van 2 tot 3 ounce
• Heavy feeder SPORTEX KEVLAR (handgebouwd door Dick Willemsen van Rodvisions), lengte 4.40 meter, werpgewicht tussen 70-100 gram, feedertips van 2.5 tot 4 ounce
• 2 Extra heavy feeders SPORTEX KEVLAR (HANDGEBOUWD in opdracht van Raven), lengte 4.20 meter, werpgewicht tussen 90-160 gram, feedertips van 3 tot 6 ounce

Hengels van rodvisons, ware juweeltjes

Ik merk wel dat het erg lastig is om exact op papier te zetten welke hengel je waar moet inzetten omdat dit afhankelijk is van veel factoren. Kennis, ervaring en watersense zijn hier onlosmakelijk mee verbonden, dus veel zaken zul je aan de waterkant moeten ondervinden.

Op het gebied van molens heb ik door de jaren heen een aantal miskopen gedaan, wat zeker niet aan de prijs kan hebben gelegen.  Na er 1 seizoen mee te hebben gevist begonnen deze spontaan allerlei vreemde kuren te vertonen en ik moest dan ook vaststellen dat ze niet geschikt waren voor het zware werk.

Ik vroeg mezelf af welke molens deze klus wel aankonden en kwam na wat overpeinzingen bij een serie lichte zeemolens van Shimano (Shimano Ultegra 5500 XSB) en een serie zware spinmolens (Shimano Stradic 6000FB) van ditzelfde merk terecht. Deze molens beschikken beiden over een dikkere as (nodig voor het vissen met zware werpgewichten), een hoge inhaalsnelheid en een zeer brede spoel, allemaal eigenschappen die achteraf erg belangrijk bleken voor mijn visserij. Ik heb deze molens nu op al mijn al mijn hengels zitten en er is er nog niet één die me in de steek heeft gelaten. Ik adviseer jullie om voor deze visserij niet te besparen op molens want je verdient het vanzelf terug en het bespaart je een hoop ellende!

Stradic 6000FB

Bij het wedstrijdvissen is het vanzelfsprekend dat je je vis wil bewaren, maar ook bij het vrij vissen kan ik me dit goed voorstellen, hiervoor gebruik je natuurlijk een leefnet. Aan het gebruik van een leefnet bij de riviervisserij zijn een aantal zeer praktische zaken verbonden:

• Voldoende lengte/breedte van het net, zodat de vis genoeg zwemruimte heeft. Minimale lengte in mijn ogen is 3.50 meter, met een diameter van 50 cm.
• Maasgrootte minimaal 0.5 cm liefst groter zodat het net niet teveel stroomdruk ondervindt en beter blijft liggen, dit is erg belangrijk voor het welzijn van de vis!
• Zorg dat het net altijd gestrekt in het water blijft liggen, dit doe je door aan de lussen/ogen die aan de achterzijde van het net zitten een plasticzak te knopen waarin je een aantal keien stopt. Stop NOOIT stenen in het net om de boel te verzwaren, hierdoor raakt de vis zwaar beschadigd en zal niet overleven!
• Kies altijd voor een rond net en geen rechthoekig net. Een rond net rolt gewoon heen en terug met de stroming, een rechthoekig net twist en zul je telkens weer goed moeten leggen.
• Ook voor een leefnet geldt dat je hier beter niet op kan besparen, doe je dat wel dan zul regelmatig een nieuwe moeten aanschaffen. En zeg nou zelf voor het welzijn van de vis mag best wat geld uitgegeven worden toch?
• Goede merken zijn Rila, Shimano en Preston. Zelf vis ik met een leefnet van Shimano met rubber coating, voordeel is dat je haak niet in het net blijft vastzitten en de stroming heeft er weinig vat op.

Ook een schepnet is onontbeerlijk wanneer je aan de IJssel zitten, überhaupt wanneer je zit te vissen eigenlijk.

Zelf stel ik niet zo heel veel eisen aan een schepnet. Het enige dat ik belangrijk vind is dat mijn haak er niet in blijft vastzitten want dat kost extra tijd tijdens wedstrijden. Ook vind ik het prettig, net als bij het leefnet, dat het schepnet grote mazen heeft zodat je minder last hebt van de stroomdruk wanneer je een vis schept en naar je toe wilt halen. Schepnetten zijn niet duur, de duurste die ik in al die jaren gezien was volgens mij nog geen 35 euro. De bijbehorende schepnetsteel kan wel een stuk duurder zijn, maar ik adviseer om hier niet teveel aan te spenderen, want met al die stenen is de mooiigheid er snel vanaf. Qua lengte mag deze wel een meter of 3.50 of 4.00 hebben, je bent dan op alle stekken in staat om bij de vis te komen.

Volgens mij hebben ik nu alle grote materialen die meegesleept moeten/kunnen worden wel gehad en als ik dit dan kort mag samenvatten dan zijn er een aantal zaken die eruit springen:

• Verdiep je eerst goed in je eigen visserij en vraag jezelf af: Waar wil vissen? Waarop wil ik vissen? Wat ben ik bereid eraan uit te geven?
• Kijk goed om je heen wat andere (ervaren) vissers voor materialen gebruiken, ga bij wedstrijden kijken en wees niet bang om dingen te vragen.
• Doe altijd eerst goed je huiswerk voordat je (dure) materialen aanschaft.
• Kies als het binnen je budget valt meteen voor degelijke materialen, vooral als deze visserij je serieus wat lijkt. Anders kan ik je nu al op een briefje geven dat je op den duur spijt krijgt van je aankoop, bedenk dat wanneer je geld uitgeeft aan goede materialen deze hun waarde behoorlijk behouden.
• Richt je niet alleen op nieuw spul, maar kijk ook eens naar 2^e-hands materialen, vaak kun voor relatief weinig geld aan hele mooie spullen komen uit het topsegment.

Vissend aan de IJssel met goed materiaal

Volgende week het vervolg op DEEL 3 Kleine materialen… niet te onderschatten!

Natuurlijk er zijn vissoorten die minder talrijk zijn geworden dan vroeger door het alsmaar helderder wordende water maar daar zijn weer andere soorten voor teruggekomen.

Qua roofvis is er snoek, snoekbaars, baars, paling, roofblei, winde en ook steeds vaker meerval te vangen. Toegegeven, het is geen makkie om op de IJssel structureel je rovers te vangen, maar ook hierbij geldt weer dat waterkennis een must is en wanneer het dan meezit dan zijn mega-vangsten met wel 5 verschillende soorten rovers geen uitzondering!

Maar genoeg over de rovers (hierover wordt al genoeg geschreven ), we gaan verder met de witvissen onder de rivierbewoners.

Ik zal beginnen met de meest slijmerige, maar daarom niet minder gewaardeerde rivierbewoner de brasem. Vooral wedstrijdvissers sluiten de brasem in de armen omdat deze vis over het algemeen toch aardig wat kilo’s in de schaal legt en vaak in scholen voorkomt en daarnaast ook bekend staat als een makkelijke eter.

De brasem is één van de vissen die het in veel wateren moeilijker heeft gekregen, zo ook in de IJssel. Jaren terug waren ze in grotere aantallen te vangen dan nu maar ze zijn er nog wel en op sommige stekken zijn ze nog steeds heel goed te vangen. Deze stekken vind je vaak voorbij de binnenbochten, dus buiten de sterke stroming of dicht onder de kant tussen de kribben waar ze onderaan de kribben hun voedsel vinden. Ook rustplekken in een stuk rivier zonder kribben zijn vaak ware hotspots. Rond de paaitijd liggen ze vaak massaal op het ondiepe in rustig water.

Zoals gezegd is de brasem geen kieskeurige vis, hij eet in principe alles, maar toch heeft hij een voorkeur en wel voor de worm. Wanneer je gericht op brasem wilt vissen in de IJssel zoek dan de wat rustigere stukken op en doe ’s wat wormen of stukken daarvan door je voer.  Als ze er zitten vang je ze geheid.
Brasem houdt verder van een stille aanbieding van het aas dus zorgt dat je korf vast ligt en je aas niet teveel beweegt. Kijk niet gek op wanneer je er eentje van dik over de 60cm met een gewicht van meer dan 4 kilo vangt want ze zwemmen er!

Dan de meest algemene vis van ons binnenwater de blankvoorn, een door mij bijzonder gewaardeerde witvis vooral wanneer ze van het formaat baksteen zijn. Ook deze vis heeft het net als de brasem moeilijk en ook dat is te merken op de IJssel.  Ik ken stekken waar je moeite moet doen om geen blankvoorn te vangen maar ik ken er ook waar ik nog nooit een blankvoorn gezien heb. Buiten dat het vangen van deze vis soms heel erg vast hangt aan een bepaalde stek lijkt het ook wel of ze met de seizoenen migreren over de rivier. Zo kun je ze in bepaalde periodes heel goed en soms ook heel erg groot vangen en andere periodes lijken ze wel verdwenen. Qua stroming heb ik niet de indruk dat de blankvoorn zich daar veel van aantrekt want je vangt ze tot midden op de rivier. Wat wel belangrijk is is dat het aas beweegt en niet statisch op de bodem ligt want daar hebben ze het niet zo op. De truc is om het gewicht van je korf zo zwaar te nemen dat deze langzaam over de bodem “loopt”. De slag blankvoorn wat het meest op de IJssel zult tegenkomen is tussen de 20-30 cm met uitschieters tot 40 cm, deze vissen hebben een voorkeur hebben casters en mais. Kleinere blankvoorns vang je het gemakkelijkst aan een paar maden.

Fraaie blankvoorn

De eerste vis in een rijtje van 3 echte rivierwitvissen is de kolblei. Ik weet heel goed dat je kolbleien in alle watersystemen tegenkomt maar in de rivieren voelt deze vis zich toch meeste thuis. De kolblei wordt niet extreem groot maar dit maakt hij goed met zijn felle vechtstijl, kolblei vecht heel bokkig en geeft zich niet snel gewonnen. Kolbleien zijn op de rivier vaak een stuk groter dan hun broers en zussen van het stilstaande water, mijn PR kolblei gevangen op de IJssel is dan ook 42cm! Kolblei is met name door de afname van brasem een  target geworden voor veel wedstrijdvissers. Wanneer je op je stek bezoek krijgt van een school kolbleien dan kun je binnen no-time meer dan 20 kilo vis vangen! Vaak zijn dit dan vissen van hetzelfde kaliber zo tussen de 25 en 40cm met gewichten variërend van 300 tot 1000 gram. Wil je wat gerichter op deze vis vissen zoek dan altijd de hardere stroming op want daar trekken ze vaak dwars doorheen. Zelfs tot op het midden van de rivier zijn deze vissen goed te vangen, zorg er altijd voor dat je montage zich over de bodem verplaatst.

De volgende vis is er één in opkomst en voor mij nog altijd een graag geziene gast: de winde. Deze vis voelt zich in steeds meer water thuis maar op de IJssel is hun groei toch wel explosief te noemen. De winde is een op en top riviervis die bij zowel roofvissers als witvissers het hart sneller doet kloppen. Hij is op veel manieren te vangen zo heb ik ze al met plugjes, spinners, broodvlokken, vaste stok en feeder kunnen vangen. Wanneer je deze vis op kunstaas vangt is de maat toch al snel 40cm, terwijl je op de feeder of vaste stok een gemiddelde maat van zo’n 30 a 35 cm haalt. Uiteraard kent ook deze vis uitschieters tot zo’n 55 a 60 met gewichten van 3 a 4 kilo. Op de feeder zorgt deze alleseter voor een knal van een aanbeet waarbij het achterstuk van je hengel soms zelfs opveert. Aanslaan is vaak niet nodig omdat deze schrokkop zichzelf bijna altijd haakt. Net als bij het vissen op blankvoorn is het belangrijk om op winde “lopend” te vissen. Je zult zien dat je winde en blankvoorn heel vaak door elkaar vangt. Om veel winde op je stek te krijgen is het belangrijk dat je de stroming opzoekt en veel aas in je korf meegeeft. En met veel bedoel ik dan ook echt veel, vooral in de warmere periode is mijn voerkorf vaak voor de helft gevuld met aas. Voornamelijk mais en casters lijken erg geliefd bij onze vriend winde en het gebeurt regelmatig dat een winde eenmaal in het net het gebrachte aas opbraakt.

Arne met een fraaie winde

De laatste maar zeker niet de minste van het stel is de barbeel. Deze vis heeft intussen voor een hele gekte gezorgd in hengelsportland. Als vanzelfsprekend is ook hier de commercie handig op ingesprongen met speciale barbeelhengels, barbeelvoer, kaasflavours etc en ja ja zelfs Nederlands eerste barbeelgids “Frans Vogels”.

En ik moet eerlijk bekennen ook ik ben fan geworden van deze vechtjas. Ik weet nog goed dat ik een jaar of 6 a7 geleden mijn eerste barbeel op de IJssel ving vanaf de kademuur bij Deventer, gericht met een blokje kaas op een hair. Ik was de koning te rijk, want op dat moment was het nog best een bijzondere vangst. Dat Barbus barbus nu allang geen zeldzame verschijning is is bekend. Afgelopen jaren heb ik met vismaten feedersessies meegemaakt dat we meer dan10 barbelen vingen!

Het vangen van een barbeel op zich is niet zo moeilijk, het vangen van veel of grote barbelen is wel een behoorlijke uitdaging. Ikzelf heb me niet toegelegd op het vangen van grote barbeel maar weet dat er wel een paar specimen hunters rondlopen die met regelmaat grote vissen vangen. Ook huidige (officieel aangemelde) NL-record barbeel komt van de IJssel en bedroeg 85cm, nu zijn dit soort maten natuurlijk uitzonderingen maar barbelen van tussen de 70 en 80 worden regelmatig gevangen tijdens wedstrijden.

Ik mag ze graag vangen als “bijvangst” tijdens het feederen en juist dan is de uitdaging groot om ze ook daadwerkelijk te landen, want zoals de meesten wel zullen weten doe je feederen altijd met de lijn onder de lijnclip van je spoel, dit om zo telkens dezelfde afstand te bereiken. Dit heeft in het geval van barbeel het nadeel dat je erg weinig speling hebt. Barbeel heeft de vervelende eigenschap dat als hij zich haakt (ik vis met een zelfhaaksysteem, hierover later meer) er als een speer vandoor gaat. En ja…dan is een paar meter extra lijn op de spoel niet veel. Wat ik dan probeer is om zo snel mogelijk de lijn onder de clip vandaan te halen of ik maak de keuze om te gaan voor buigen of barsten en hopen op een niet al te grote barbeel. Deze momenten behoren vaak tot de spannendste momenten tijdens een feedersessie! Als je de barbeel dan eindelijk bij de kant hebt probeer hem dan niet meteen te scheppen, want een goeie barbeel neemt altijd nog een paar runs onder de kant en dat kan geen onderlijntje aan….geloof me  ‘I’ve seen it all’. Dus rustig uitdrillen en pas dan scheppen is het devies.

Zoals eerder gezegd richt ik me niet specifiek op barbeel maar lopen ze vaak tussen de andere vissoorten door. Bij de keuze van mijn stekken merk ik wel dat ik wel stiekem toch vaak voor stekken ga waar ik barbeel kan verwachten en ook pas ik mijn voermethode erop aan. Dit doe ik door een constant voerspoor te maken waar barbelen op een gegeven moment op gaan liggen en dan je haakaas vanzelf vinden.

Hendrik-Jan met een fraaie barbeel

Op stekken waar je barbeel kunt verwachten stroom het per definitie hard. Deze stekken bevinden zich doorgaans niet tussen de kribben maar hiervoor zul je de hoofdstroom op moeten zoeken. Je materiaal moet hier natuurlijk wel op zijn afgestemd anders is het vragen om problemen. Zorg ook voor barbeel dat je rollend vist en blijf bij je hengel, want ik garandeer je dat een grote barbeel er zonder problemen met je hengel vandoor gaat.  O ja…houdt je hengel altijd hoog wanneer je een barbeel drilt want ze blijven graag bij de bodem en zwemmen zich anders sneller vast. Tot slot is het erg belangrijk om een barbeel de tijd te geven om bij te komen van de dril, ondersteun de vis bij het terugzetten en wacht totdat deze weer op krachten is gekomen. Succes en gebruik bovenstaande in je voordeel.

Volgende week in DEEL 3,  Welke materialen heb ik nodig?

Klik hier voor deel 1