Om een uur of negen ’s ochtends laten we boot erin glijden en zowaar; de wind is kennelijk even weggevallen! We maken dus snel gebruik hiervan en varen één van de grotere plassen op om een paar taluudjes te proberen waar we eerder goed vis hebben gevangen. Hier had Jelle een tijdje terug ook zijn 122cm metersnoek gevangen immers!

Het water is absurd helder en nog steeds 7 graden. Die 7 graden begrijp ik wel, gezien de warme winter die we meemaken, maar die helderheid niet. Het doorzicht is zeker drie meter en maakt dat ondiep vissen eigenlijk geen zin heeft. Maar ook op het diepe gebeurt helemaal niets. Rond een uur of twaalf komt de wind er hard in en ik besluit voor anker te gaan boven een dieper stuk om daar een aantal dode aasvissen horizontaal onder een dobber te hangen. Misschien dat dat wat oplevert terwijl we lekker van de warme soep genieten.

Die keuze pakt goed uit. Niet vanwege de vis. Maar vanwege het noodweer dat ons raakt. Keiharde wind, regen en hagel teisteren het water en onze boot en ik twijfel een moment zelfs of de ankers het gaan houden. Gelukkig houden de ankers, zitten wij droog in de huif en als een uurtje later de zon doorbreekt (en een prachtige dubbele regenboog oplevert) halen we ankers op en vertrekken we naar de luwte van de kanalen en een kleiner meertje.

Twee goudpotten onderaan de regenboog? Zit daar dan de vis?

.

Aangekomen op het meertje hangen we de aasvissen weer overboord en al snel wordt de eerste gegrepen. Jelle drilt de vis vakkundig en de eerste komkommer van 2012 is een feit: 68cm.

Jelle's eerste van 2012

.

We blijven rustig rondjes draaien en een uurtje later ben ik aan de beurt. Een forse aasvis wordt gegrepen door de volgende komkommer: 56cm.

Komkommer

.

Daarna gebeurt er niets meer. En dus kunnen we vaststellen dat de eerste vissessie van 2012 qua vis magertjes is gebleven. Maar dat het wel gelukt is om letterlijk tussen de buien en de wind door een lekker dagje te vissen samen met zoonlief. Prima!

John Smit

De beurs is overzichtelijk ingedeeld in drie hallen waarin je links en rechts door de tussengangen kunt slenteren. Per hal is er een diversiteit aan aanbieders hetgeen de beurs aantrekkelijk maakt om doorheen te blijven lopen. Wat op blijft vallen is het enorme verschil in presentatiekwaliteit van de diverse aanbieders. Sommigen hebben naar mijn idee hun winkelinhoud in dozen gepropt en waren bij aankomst in Rotterdam zo moe dat ze de spullen er maar in hebben laten zitten en dus worden de dozen op rij gepresenteerd. Anderen hebben echt geprobeerd er een mooie stand van te maken en hun winkel of merk mooi neer te zetten. Zoals je mag verwachten zijn de stand van Shimano en PureFishing prachtig neergezet en zijn er ook volop activiteiten rond de artikelen.  Wel vraag ik me af of ze toch niet een beetje teveel naar elkaar zitten te kijken als je de overeenkomsten ziet!?

Prachtige stand Shimano

En een prachtige stand van PureFishing

Wat ook op blijft vallen is het verschil in de manier van aanpak. De een is actief bezig mensen aan te spreken en “begeleidt” je mee de stand in; dit zijn de echte beurs-verkopers. Zij snappen dat je op een beurs anders acteert dan bijvoorbeeld in de winkel. Anderen hangen aan een tafeltje in hun stand en zijn niet eens bereid om op te staan wanneer je een folder in je handen neemt. Positief vielen met name Raven, Sander’s Hengelsport en Wout van Leeuwen mij op. Veel mensen, scherpe aanbiedingen en actief contact met de klant. Voor de reiswereld was het Vakantie-Noorwegen van Raffie en Linda die een op zichzelf staande  plek hadden en ook actief met iedereen contact zochten. Ook de presentatie met water waarin je kunstaas en bootjes kunt proberen blijft leuk.

Spelevaren voor Jelle

Wat niet spannend (meer) is is de presentatie van Sportvisserij Nederland; zelfs mijn zoontje (van zeven!) zei dat dat er allemaal hetzelfde uitzag als de vorige keer en hij geen tuigje meer hoefde te maken “want die had ie al twee keer gemaakt”. Iets om over na te denken als organisatie denk ik.

Internet heeft ook definitief zijn weg gevonden in de hengelsportwereld. Een aantal initiatieven zijn gepresenteerd en eigenlijk heeft iedere zichzelf respecterende club nu een fatsoenlijke Internetsite en zijn sommigen actief bezig om emailadressen te verzamelen voor hun commerciële activiteiten. Fish24.nl was onder andere een partij die actief aan het werven was. De karper- en snoekwereld presenteren zich actief. Meest opvallend was de presentatie van Juul Steyn die zijn nieuwe site topvisser.nl promootte. Middels een mooie auto en mooie meiden op de stand. Het was mij niet geheel duidelijk wat nu de relatie is tussen deze uitstraling en wat hij wil: een portal voor sportvissend Nederland. Daar werd verder ook relatief weinig over uitgelegd. Jelle vond de auto in ieder geval wel “cool”.

De auto van topvissers.nl

Het nieuwe tijdschrift Rovers was nu in “levende lijve” te zien en ik kan zeggen dat het er keurig uitziet. Mooi vormgegeven, fraaie fotografie. Qua content blijft het natuurlijk even spannend wat de komende nummers gaan brengen. Met een aanbieding van 49,50 voor acht nummers inclusief in ieder nummer een DVD en een gratis SavageGear onthaaktang wordt het blad geïntroduceerd.

Ook partijen die de belangen van de sportvisserij in Nederland behartigen waren aanwezig en in die zin wil ik graag nogmaals Stichting Schub onder de aandacht brengen. Actief in het nastreven van een nettenvrij Nederland. De Dutchanglers onderstrepen dit initiatief hetgeen hier al op deze website onder de aandacht is gebracht.

Kortom: een veelzijdige VISMA, druk, aantrekkelijk ingedeeld en gepresenteerd. Informatief en met veel leuke aanbiedingen zodat je je entree en parkeren makkelijk “terugverdient”. Een dikke voldoende!

Na afgelopen zaterdag met Volkmar 9 uur lang non stop nageregend te zijn om uiteindelijk met slechts één 70-er snoekje het water af te gaan was natuurlijk niet de manier om een spectaculair visseizoen af te sluiten. We hebben werkelijk alles geprobeerd; slepen, fireball, jerkbaits, trollen, shads, verticaal, diagonaal, langzaam, snel, statisch, ………. Op mijn GPS waren werkelijk alle hotspots helemaal roze gekleurd van de sporen-functie (tracks) in het scherm. Ze deden het gewoon niet. En dat in combinatie met de gratis 9 uur lange douche die resulteerde in 10 cm water in de boot en een mooie test van onze spullen was één aanbeet en één visje te mager. Dus was ik maar wat blij dat Jelle, mijn zoon, samen met vriendje Douwe weer graag een keer in de boot wilde vissen. En het zou nog mooi weer worden ook!

Dus met een boot, een bos hengels,eten en drinken, de twee kinderen en Roel die last minute ook dringend een frisse neus nodig had vertrokken we in een soort zonnige vakantie stemming  naar de trailerhelling. Iets te zonnig helaas, want op de trailerhelling kwamen we erachter dat onze lieve vriendjes, de voorns, nog thuis in de aasbak rondzwommen……. Dus terwijl Roel met de mannen de boot klaarmaakte racete ik nog even terug om het aas op te halen. Een half uurtje later rolde boot van de trailerhelling. Wat een genot! Zonnetje, lekkere temperatuur en heerlijk beschut tussen de rietlanden. Voor het eerst dit jaar vissen in je trui in plaats van in zestig lagen warmtepakken! En als dan ook nog een Porta Boat voorbijkomt is de nostalgie compleet; dat was mijn eerste bootje jaren terug en daar hebben we ook heel veel schik in gehad!

Nostalgie

Douwe had er zin in; het is de eerste keer dat hij meegaat vissen in de boot en dat zijn voor een jongen natuurlijk fantastische indrukken. Jelle, die al vaak is mee geweest, en ook al een aantal metersnoeken op zijn naam heeft staan en een 80+ snoekbaars als pr, speelt natuurlijk het stoere vriendje. En Roel concentreert zich op de dobbers met de standaard kop koffie in zijn hand.

In de boot het water in

Douwe is er kaar voor!

Douwe wil ook graag een grote vangen!

We gaan er vol voor, ik wind daar geen doekjes om. Die metersnoek moet eruit komen, het is echt mijn eer te na om het seizoen in het nieuwe jaar af te sluiten zonder. Dus met drie vergunningen in de boot, en daarom de mogelijkheid van zes hengels, gaan die ook allemaal uit deze keer. Vier dobbers slepen met natuurlijk aas en Roel en ik gooien ondertussen de kanten van het kanaal uit met jerkbaits. Dit terwijl de kids de tas met lekkernijen onder handen nemen……..

lekker slepen met dobbers

Concentratie bij de mannen!

Onder de brug gebeurt het dan eindelijk! Met een flinke run wordt de lijn van de Shimano Symetre 4000 afgetrokken en zie ik één van de dobbers wegracen onder water. Efficiënt worden de andere hengels aan de kant gezet, de jongens voorin de boot gezet en de vis gedrild. Nu even geen risico, het is een grote en ik wil geen schade door ongelukken met dreggen. En ik wil de vis niet verliezen! Na enige tijd krijg ik de vis naast de boot en het ziet er goed uit. Dit zou de metersnoek kunnen zijn maar het is moeilijk in te schatten omdat de vis slank en niet vet is. Na het landen blijkt dat de vis de aasvis volledig in de bek heeft en dus ook de twee dreggen waarvan er één diep zit. Ik handel snel, knip de takel door zodat alleen de diep dreg er nog inzit en met behulp van Roel en mijn Fox kniptang knip ik de dreg aan gort en kan ik hem snel verwijderen. We meten de vis: 104cm! Yes, binnen! Snel zetten we de jongens achter neer en leggen de snoek bij hen op schoot. Wat een prachtgezicht! Douwe is zichtbaar onder de indruk, Jelle claimt dat hij niet zo groot is als zijn PR. Van wie zou die dat gedrag toch hebben? We nemen een paar foto’s en dan gaat de snoek weer terug. Even rechtop vasthouden was genoeg om haar weer weg te zien zwemmen. Zo zie je maar: goede spullen, schadevrij kunnen onthaken, meetlint klaar, fototoestel klaar, het kan allemaal snel en veilig voor de vis als je maar voorbereid bent.

Stoere mannen met een metersnoek!

Catch & Release

Vol trots sms ik Volkmar dat het gelukt is en ik moet lachen als ik een sms terugkrijg dat hij er net een van 102 cm in het water heeft laten glijden. Zijn we fanatiek ofzo? Lees zijn verslag op poldersnoeken.nl

We slepen het kanaal nog even uit en trollen dan terug naar de trailerheling. Dat levert verder geen aanbeten op. Onderweg genieten we van de natuur, zien een beverburcht en oefenen de vogelnamen met de mannen. En met de nodige hilariteit wanneer ik nog een paar racerondjes en de zogenaamde fontein uithaal met boot, gaan we het water af. Einde seizoen 2009/2010. Het is prachtig geweest, veel mooie vis en een schitterende afsluiter vandaag.

Binnenkort een overzicht van onze mooiste resultaten dit seizoen!

De fontein

Gezien de harde wind lijkt het onvermijdelijk een water op te zoeken waar je in de luwte weg kunt kruipen en gezien de halve dag die we hebben liefst niet te ver weg. Na overleg met Hendrik Jan wordt de keuze gemaakt en spreken we af elkaar de volgende ochtend op het water te zien.

Zo gezegd zo gedaan. Om 8 uur rolt de boot van de trailer. Na het uitwisselen van wat begroetingen en vis beginnen we. De wind blijkt toch weer harder te zijn dan voorspeld en beroerder nog: uit de verkeerde hoek en dus vol over de plas. En dan wordt het toch lastig met mijn boot die door zijn hoge opbouw dan veel wind pakt. Ik moet een paar hoeken opzoeken die echt uit de wind liggen en daar heb ik helaas niet al te goede ervaringen mee. En dat blijkt opnieuw uit te komen; na 2 uur nog geen aanbeet gehad en pas nadat ik besluit dan maar toch een “tochtgat” op te zoeken komt de eerste aanbeet direct, en hard! De lijn rolt in hoog tempo van de spoel af, alle tekenen van snoekbaars. Ik roep Jelle, die dan al even lekker ligt te tukken voor in de boot en geef hem de hengel. Op mijn teken slaat hij zelf aan en de vis hangt! Tsja, en dan ben je even druk…. Op de wind, Jelle met een forse vis eraan, diverse lijnen uit, pandemonium….. Uiteindelijk weten we hem bij de boot te krijgen en inderdaad: een forse snoekbaars, 78cm wel te verstaan. Vol trots gaat Jelle er mee poseren. Het is weliswaar niet zijn PR (dat staat op 82cm) maar hij heeft er wel voor moeten knokken!

Ik besluit dan toch maar door te gaan met het vissen op de wind en kies een andere punt waar de wind vol langs knalt. En net als we daar liggen komt Hendrik Jan in hoog tempo voorbij varen en laat een vis zien die hij in de luwte even op de foto wil zetten. En nou ken ik zijn landingsnet…. en ik heb wel eens grote vis gevangen….. maar dit slaat werkelijk alles; wat een volume, wat een buik! Snel trek ik alles binnen en vaar naar hem toe. Hallelujah! Wat een snoek: 132cm. Prachtig. Zie voor het verslag hierover: http://www.dutchanglers.nl/2009/10/04/de-domste-boeren-hebben-de-dikste-patatten/

Onze tijd is bijna om, nog een uurtje. En omdat Hendrik Jan en Jeroen op dezelfde plek al meerdere vissen hadden gaan we het daar nog maar even proberen. Ook ik krijg daar aanbeten, beide vissen hangen kort en voelen zwaar. Maar vandaag mag het mij helaas niet lukken, ze schieten los.

En zo was ik dus vandaag de toeschouwer. Maar met een zoon die een prachtvis zelf drilt en Hendrik Jan die zo’n snoek vangt, was dit wel de allerbeste versie van toeschouwer zijn!

Een stukje langs het kanaal gelopen en al snel had ik enkele fraaie exemplaren in het vizier, na wat omzichtige benaderingen en wat weigeraars was er gelukkig eindelijk eentje die de korst pakte.

Op de foto kleine basje met de vis die praktisch net zo groot was. Angst kent hij in ieder geval niet.