We besluiten in eerste instantie naar het water te gaan waar John twee dagen geweest is. Nadeel van dat water is wel dat de kunstaasvisserij er extreem taai is en aasvissen hebben we niet. We slapen er een nachtje over en de volgende ochtend stel ik alsnog voor om naar de stek van zaterdag te gaan. Daar gingen ze vol voor het kunstaas en bovendien hebben we meerdere kansen laten liggen als het om grote snoeken gaat. André stemt in met het plan en even later zijn we op weg naar het grote water.

Bij aankomst worden snel de spullen klaar gemaakt waarna we kunnen beginnen. De wind, die zaterdag uit de zuidwesthoek kwam en dus voor een mooie kabbel zorgde, komt nu uit de noord hoek waardoor het water zo vlak is als een spiegel. Dit, in combinatie met het heldere water, maakt het vissen er ongetwijfeld niet gemakkelijker op maar toch gaan we er voor.

Ik was er al een beetje bang voor, maar het lijkt er inderdaad op dat de vis niet op dit talud te vinden is met het verkeerd staan van de wind. Want daar waar we zaterdag vanaf het begin volop actie hadden blijft het nu lang stil. Totdat er opeens een wel hele brede schim achter mijn jerkbait aan komt. Krijg nou wat! Een bak van een karper, zeker 35 pond, volgt mijn Whopper met veel interesse tot onder mijn voeten. Die is niet wijs! Even later komt er ook een wat kleiner exemplaar voorbij en zien we een azende winde. Een school grote brasems maakt het plaatje compleet, het lijkt wel seaworld hier op dit moment.

BWAM! Opeens schiet er een vis omhoog om zich vervolgens met een rotklap op mijn jerkbait  te storten. Snoekbaars! Van subtiliteit geen sprake bij deze vis, die de toch best forse jerkbait vol gegrepen heeft. Na een kort gevecht kan André de vis onder de kieuw pakken en is de eerste vis van de dag een feit.

Niks subtiel!

We gooien verder en gelijk doemt er een grotere schim op achter mijn jerkbait. Zo te zien een grote snoekbaars die een keer of vier mijn jerkbait inspecteert. Ik pak snel een shad maar ook hier reageert de vis helaas niet op. André heeft zijn jerkbait inmiddels verwisseld voor een eigenbouw Twistfly XL en ziet al snel een grote snoek uit het riet komen om zijn ‘kuiken’ te volgen. De vis volgt tot onder de top maar gaat niet over tot de aanval. Zeker een halve minuut blijft de snoek nog bij ‘het kuiken’ in de buurt maar in het heldere water ontbreekt net dat stukje vertrouwen om hem te pakken. Uiteindelijk geeft de snoek het op en zo moet André nog wat langer wachten op zijn eerste snoek van dit seizoen.

Veel jong gevogelte

We naderen het einde van dit mooie kantje als mijn whopper vanuit het niets een woeste aanval te verduren krijgt. De vis hangt niet maar heeft de jerkbait nog scherp in het vizier en na een haaltje klapt ze er dan ook weer vol bovenop. Een kort maar hevig gevecht later is ze klaar voor de landing. Plaatje en weer terug met deze mooie donker getekende vis.

Mooi getekende 80er

We varen door naar het hoekje waar ik zaterdag die geweldige 115 ving en pakken beide de vliegenlat erbij. Ik gooi mijn streamer strak tegen de kant, strip één keer en gelijk vlamt er een snoek op de streamer. Even hangt ze maar dan is ze los, balen! De worp erna klapt ze vlak voor de boot op de streamer van André, maar weer hangt ze niet. Dan volgt ze mijn streamer weer een paar worpen, totdat ik de streamer abrupt stil laat vallen voor de boot. Nu wordt deze goed opgeslokt waarna ik wel de haak kan zetten. Die wou hem wel graag hebben!

Bij het landen gaat het echter alsnog mis. Ik pak de vis onder de kieuw, welke daarna direct begint te schudden. Snel loslaten dus en dan floept ook de haak er uit. Jammer van de foto, maar echt een schoonheid was het toch al niet met de vele wonden.

We beginnen de lange ondiepe plaat uit te gooien en genieten van de rust op het water. We vissen precies uit de wind en met de elektro af en toe in de achteruit kunnen we alles perfect uitkammen met de vliegenlat. Het enige wat ontbreekt zijn de aanbeten, maar het vertrouwen groeit als we bij de struik komen waar zaterdag nog drie vissen bij in de buurt lagen. Nu gebeurt ook hier helemaal niets en na even te zijn blijven hangen vissen we verder langs de oever.

Vijf meter voorbij de struik dan toch actie. Mijn vliegenlat wordt zowat uit mijn handen gerukt door een leuke snoek, man man wat een aanbeet! De vis hangt kort maar schiet dan, als zoveel, natuurlijk los. Ik gooi mijn streamer opnieuw tegen het riet en na twee keer strippen klapt de vis nog harder dan zojuist op de streamer, waarna ze precies de goede kant op wegdraait. Hierdoor kan ik goed de haak zetten en nu hangt ze gelukkig wel. De vis racet gelijk op de boot af en neemt dan een paar mooie runs de diepte in. Wat blijft het toch heerlijk drillen op de vliegenlat!

Het blijft heerlijk drillen op de vliegenlat

Als de vis eenmaal bij de boot is schatten we haar zo´n 85cm, maar we verkijken ons op de geblokte bouw van deze vis. Met 80cm houdt het echt op maar ik kan er niet rouwig om zijn. Heerlijk die actie op de vlieg!

Mijn dag is helemaal goed

We vervolgen onze weg en al snel wordt mijn streamer gevolgd tot onder mijn voeten, waarna de snoek het hazenpad kiest. De vis komt ook niet meer terug en dus zoeken we verder. Het is duidelijk niet wild vandaag en of dat komt omdat we zaterdag zo goed gevangen hebben of door het veranderde weer is even gissen. Toch ben ik weer scherp als ik een uurtje later even iets aan mijn streamer denk te voelen hangen. Ik plaats snel een nieuwe worp over de stek waarna een mooie 80er ook weer debiel hard op de streamer klapt. Ik zet de haak maar enkele seconden later schiet de vis los. Zonde!

De wind begint langzaam aan te zetten en aangezien André nog maar weinig actie heeft gehad vandaag (ik vis door de driftrichting steeds voorop) besluit ik me even te richten op het besturen van de boot zodat André maximaal kan vissen. Dit resulteert al snel in een vis die wel vijf of zes keer volgt alvorens toe te slaan en te lossen. Mooie actie in het heldere water maar helaas dus nog steeds geen vis voor André!

Boilliekaper op komst

We gaan even terug naar de stek van vanochtend en pakken de jerkbaithengels er weer bij vanwege de obstakels in de directe omgeving. Na een dik half uur gooien wordt mijn Whopper met veel furie gegrepen door wat blijkt weer een snoekbaars te zijn. Ik zag de vis zo omhoog schieten en tjonge wat een klap weer! De vis, een centimeter of 70 lang is heel licht gehaakt en ik ga er vanaf het begin al vanuit dat ze gaat lossen. Dit gebeurt helaas ook en net voordat André de vis kan pakken schiet ze weer de diepte in. Die had ik graag even op de foto gehad!

Als we verder vissen spotten we plots een flinke school met nog flinkere windes. Vissen van 50cm en meer en een enkeling zal misschien zelfs tegen de 60 zijn! André knipt snel zijn onderlijn van de vliegenlat en ik heb nog wat enkele haken in de koffer. Met 60 ponds fluor carbon leader en een 500 grains sinktip niet wat je zegt subtiel maar we kunnen gelukkig recht onder de top vissen. Ik start de camera en André gooit een korstje voor de school windes, welke totaal niet lijken te reageren. Totdat de laatste vis langskomt en de korst in een keer weg slurpt. Slaan en hangen, eindelijk vis voor André! Een mooie winde van 52cm betekend een nieuw PR voor hem.

Snel switchen levert André toch een mooie vis op

Kop aan staart!

Hierna is het rustige hoekje verstoord en zoeken we verder naar roofvis. Het blijft lang stil totdat we weer bij het hoekje komen waar ik ’s ochtends die vis meermaals op mijn streamer zag duiken. Nu is het André die een volger krijgt en al snel blijkt dat het om dezelfde vis gaat. Vier verschillende kunstaasjes worden gevolgd maar tot een aanbeet komt het niet. Totdat ik opper om eens een screaming devil over de plek te rossen, want dan is het gelijk raak. De snoek die ’s ochtends net voor de camera wist te ontsnappen komt zo alsnog op de plaat en André is ook van de ‘roofvisnul’.

Toch nog op de foto!

We vissen hierna nog een dik uur door maar bij het uitblijven van actie besluiten we er een punt achter te zetten. Het is een lang weekend geweest. Een weekend wat voor mij begon met een fantastische bak, maar tevens een weekend waarin we opvallend en tevens frustrerend veel volgers en missers mochten noteren.

Groet,
Volkmar Strikkers

Al acht jaar vis ik de opening van het seizoen op hetzelfde water. Een water waar ik vaak maar een of twee keer per jaar kom, een water wat voor mij iets speciaals heeft en dus niet te vaak bevist hoeft te worden. Het is een soort traditie die, op één jaar na, alle jaren resulteerde in een zeer mooie openingsdag met  veel actie, grote snoeken en knappe snoekbaarzen.

Dat ene slechte jaar troffen we honderden meters staand wand aan en het was dan ook geen verassing dat er geen schub te vangen viel. Een heus drama en de twee jaren die volgden waren de snoekbaarzen, die we daarvoor toch regelmatig vingen, nog steeds niet te vinden. Eeuwig zonde van zo’n stek en eens te meer een teken dat beroepsvisserij echt grote schade toebrengt aan ‘onze’ wateren.

Dit jaar ga ik, net als vorig jaar, met Timon op pad. Om iets over vieren gaat de wekker en ondanks de korte nacht spring ik kiplekker uit bed. Paar broodjes smeren hup de auto in. Ik ben er klaar voor! Het is rustig op de weg. Ik kom enkel wat andere auto/visboot combinaties tegen en dat blijft toch altijd een leuk gezicht. Het fanatisme druipt er vanaf en dat is zo gek niet want wat hebben we een mooie hobby!

Eenmaal bij de helling is Timon ook reeds gearriveerd en dus kunnen we gelijk van start. We zoeken het eerste mooie kantje op en dan gaan de jerkbaits aan de speld. Ik start met een eigenbouw  genaamd de Treiter, daar waar Timon een Whopper van Rob Kraaijeveld uit de koffer pakt.

Ja hangen! Amper vijf worpen onderweg en Timon staat met een kromme hengel. Kijk, dat gaat weer als vanouds! Een mooie 80er heeft zich vergrepen en wordt na kort protest geland. Ik schiet een paar platen en dan laten we de vis snel weer verder zwemmen. Er ligt vast nog wel een grotere op ons te wachten…

Een snelle start voor Timon

Terwijl ik mijn treiter, die na mijn idee net niet diep genoeg loopt nu, verwissel voor een eigenbouw Fatboy, zie ik hoe Timons Whopper met heel veel geweld gegrepen wordt door een bak van een snoek. Man wat een beuk en wat een gezicht ook in het heldere water! De vis spurt gelijk op een obstakel af en Timon moet uit volle macht blokken om de snoek er van vrij te houden. Dit gaat twee keer goed maar dan schiet plots de haak los… Allemachtig balen want deze, kaliber 115 of groter, snoek had op zeker een nieuw PR betekend voor Timon! Maargoed het is het risico van de stek. Blokken of obstakels en dan schiet een slecht gehaakte vis wel eens los…

We vissen verder en millimeteren de rietkraag uit. Een kleine tien minuten verder doemt er opeens een grote schim op achter mijn eigenbouw Fatboy. Een dikke metersnoek volgt de jerkbait tot onder de hengeltop en zakt dan langzaam af. Ik twijfel geen moment en begin te figure eighten. De vis draait, stijgt en klapt met veel furie op de jerkbait, die ik helemaal zie verdwijnen. Ik sla hard aan maar heb kennelijk de haak niet gezet want na een keer schudden komt mijn Fatboy weer tevoorschijn. Allemachtig dit had meter nummer twee moeten zijn!

Geconcentreerd vissen we verder. In het heldere water is je jerkbait prachtig te volgen en dat maakt het allemaal extra spannend. Ja, daar komt wat! Snoekbaars! Een mooi exemplaar van zo’n 70cm volgt mijn Fatboy tot onder de top en draait dan om. De worp erna is ze er weer, maar tot een aanbeet komt het niet. Eindelijk weer een snoekbaars gezien dus, dat doet veel goeds!

We vissen de hele stek nog een keer extra af maar vernemen geen actie meer. Enigszins balend van de geloste vissen verkassen we naar stek twee. De meest constante stek voor grote vis hebben we nu gehad en dus hopen we beide dat er nog ergens een goedmaker ligt te wachten.

We starten in een klein kommetje met een mooi steil talud naar open water. Hier stinkt het gewoon naar grote snoek en dus maken we hier een aantal drifts langs heen. Er gebeurt niets maar we houden vol. Hier moet er gewoon een liggen en we gaan dan ook niet weg voordat hij of zij zich laat zien!

Omdat ik tot nu toe steeds behoorlijk aan het manoeuvreren ben geweest en dus niet optimaal heb kunnen vissen, besluit ik nu de boot wat verder het kommetje in te laten driften, zodat ik net even wat geconcentreerder kan vissen. Ik gooi mijn eigenbouw Hopper onder een overhangende struik en tik hem van het talud af. Daar is de jerkbait voor gemaakt en zigzagt en wiebelt dan ook prachtig het talud af, totdat ik hem opeens niet meer zie. Ik bedenk me geen moment en sla mijn baitcaster hoepeltje rond. Een grote snoek draait weg en dendert gelijk de diepte in, wat een bak!

Ik vaar de boot naar open water en heb weinig in te brengen tegen deze bizar sterke vis. Keer op keer verdwijnt mijn baitcaster tot het kurk onder water terwijl meters lijn van de spoel getrokken worden, terwijl de slip toch echt op standje ‘no mercy’ staat!

Ongelofelijk sterk deze vis!

Meermaals komt de vis bij de boot, om vervolgens weer met hernieuwde krachten mijn elektro en buitenboordmotor op te zoeken, wat een heerlijk gevecht en vooral wat een heerlijke vis! Ook wordt twee maal het luchtruim opgezocht. Rechtstandig en later tailwalkend laat de vis zich van haar beste kans zien. Wat een geweld! Timon schat haar zo’n 105, terwijl ik toch het idee heb dat de vis aanzienlijk groter is. Die gaat gewoon ruim over de 110, kan niet anders. De jerkbait is werkelijk verzwolgen maar toch besluit ik de vis resoluut onder de kieuw te vatten. Ik heb gelukkig de goede kant te pakken en til de zware snoek aan boord, wat een start van het seizoen!

Schitterende grootwatersnoek

De eigenbouw Hopper is amper zichtbaar

De Hopper zit helemaal achter in de greppel maar gelukkig zit de vis niet beroerd gehaakt. Via de kieuw kunnen we de weerhaakloze dreg gemakkelijk lostikken waarna ik de jerkbait uit de bek haal. Wat een schoonheid! Ik zeg dat ze rond de 115 is en dat blijkt ze exact te zijn. Mijn grootste snoek op een eigenbouw en volgens mij kun je jezelf geen betere seizoensstart wensen!

Na deze geweldige goedmaker is de stemming opperbest. We besluiten nog heel even in het hoekje te blijven hangen en dan de rest van de baai uit te gooien. Al na een paar worpen krijgt Timon een enorme beuk op zijn NK Chubby en weer een grote snoek draait weg in het oppervlak. Helaas is ook deze vis niet gehaakt en we vragen ons af waardoor het komt. Knallen ze er gewoon té hard op?

Een lange ondiepe plaat met langs de kant mooie rietkragen wordt bestookt en telkens weer vinden onze jerkbaits hun weg terug naar de boot. Als we bij het minst diepe stuk aankomen, met veel basaltblokken op de bodem, zie ik Timon hard aanslaan. Wat een dreun! Een goede vis zwemt de boot voorbij en gaat er dan goed in hangen. Ook deze vis is weer erg sterk en we staan er eigenlijk van te kijken als blijkt dat het om een negentiger gaat, dit vocht voor een meter! Timon kan de vis gemakkelijk pakken maar hij eenmaal wil poseren blijkt maar weer eens hoe schadelijk het gesloten seizoen is voor ons roofvissers. Al dat geknooi met die tandloze vissen zorgt er voor dat we hier en daar wat scherpte missen bij de getande rovers. Tenminste, laten we het daar op houden, haha!

Even oefenen nog...

Zo gaat ie al een stuk beter

Gelukkig gaat het beter bij poging twee en zo schieten we snel een paar platen van deze 91cm snoek. Een mooie gespierde vis die er bij de release gelijk vandoor schiet, waarna wij verder gooien. Amper vijf worpen later draait er een snoek op hoge snelheid onder mijn hopper door, recht onder de hengeltop. Ik gooi snel mijn jerkbait over de vis heen en begin binnen te vissen. Een korte tik, mis. Vervolgens schiet de snoek nogmaals achter mijn hopper aan en ook de in de buurt wiebelende whopper van Timon wordt gemist. Ik vaar snel de boot een stukje terug, gooi over de plek des onheil en binnen twee tikken wordt mijn hopper onderschept. Spektakel weer! Een mooi getekende snoek van een centimeter of 90 komt even later bij de boot en is werkelijk aan een velletje gehaakt.

Aan een velletje...

Toch gaat het wonderbaarlijk genoeg allemaal goed en kan ik even later met mijn tweede van de dag poseren.

Ook deze snoek zag wel wat in de Hopper

Ik zet de vis terug, we vissen verder en weer is het binnen een paar worpen raak. Nu is het Timon die weer een beuk op zijn whopper krijgt en een snoek mag drillen. Kleiner dan de vorige vissen, maar wat een heerlijke actie op de vroege morgen!

Zweedse taferelen op de vroege morgen!

We maken de drift af maar op een volger na gebeurt er niet veel meer. Op naar de volgende oever dus en weer verder vissen. Onderweg komen we langs het hoekje en dus besluiten we te kijken of die dikke vis van Timon er nog ligt. Al snel draait deze, waarschijnlijk metervis, rakelings onder mijn hopper door maar tot een aanbeet komt het niet. Even later mist een kleinere vis de jerkbait maar ook deze doet geen tweede poging.

We vissen verder en weer is het de Whopper van Timon die gegrepen wordt. Ze worden steeds kleiner maar de lol is er niet minder om. Het is net tien uur geweest en het lijkt wel Zweden met al die aanbeten in het heldere water!

Whopper en Hopper, de aasjes van vandaag!

Terwijl het zonnetje definitief doorbreekt vervolgen we onze weg langs dit mooie kantje, waar we vorig jaar de nodige actie beleefden. Het blijft nu echter akelig stil en het is even wennen dat werken voor een aanbeet… Uiteindelijk mag Timon nog een volger noteren en daar blijft het bij.

Ook de oever die we erna aan doen levert geen enkele vis op. We gokken er op dat de vis door het zonnige weer wat dieper is gaan liggen en besluiten een stukje te trollen, in de buurt van de eerste stek van vanmorgen. Er gebeurt helemaal niets en aangezien we trollen beide behoorlijk slaapverwekkend vinden besluiten we er snel weer mee te stoppen. We varen naar de stek van vanmorgen en gelijk de eerste worp wordt een eigenbouw Whopper van mij recht onder de hengeltop gegrepen door een flinke snoek, die ook gelijk weer losschiet… Echt opmerkelijk al die lossers!

We hebben alles in de buurt nu wel gehad en dus is het even blazen naar de volgende stekken. Voorgaande jaren bijna een half uur, nu zijn we er in no time met mijn nieuwe buitenboordmotor. Een mooi steil talud met veel obstakels wordt afgevist maar helaas gebeurt ook hier helemaal niets. We hebben nog een gebied om af te vissen binnen bereik en besluiten daar dan maar heen te gaan.  De snoek blijkt er echter helemaal klaar mee te zijn vandaag want op een geloste peutersnoek voor Timon na blijft het akelig stil.

Het is inmiddels zo’n twee uur en bij het uitblijven van actie besluiten we er een punt achter te zetten. Het was een heerlijke ochtend en er is eigenlijk geen reden meer om de rest van de middag nog door te vissen. We ruimen de spullen op, scoren nog een lekkere hap en sluiten de dag relaxed af. Seizoen 2010/2011 is geopend, en hoe!

Groet,
Volkmar Strikkers

Niet extreem vroeg maar wel op tijd spreken we af op de trailerhelling. Als ik precies op het afgesproken tijdstip aankom ligt de boot er al in. Het is duidelijk: HJ heeft vangdrang en niet zo’n beetje ook! Ik leg snel mijn spulletjes in de boot en we varen naar het eerste plateau dat we uit gaan kammen. We vissen afwisselend met natuurlijk aas en kunstaas. Natuurlijk aas onder de dobber met de bekende snoektakel en een handhengel met de fireball montage. Kunstaas bestaat uit jerkbaits en shads.

We vissen hier een uurtje en laten ons dan op het windje afzakken naar de volgende plek waar zich altijd wel wat afspeelt. Het is een plateau van ongeveer twee meter diep met uitlopers naar diep water. We zijn er nog geen twee keer overheen gedrift als opeens hard de fireball van HJ wordt gepakt. Helaas schiet de vis in de oppervlakte los, een mooie snoekbaars verdwijnt weer in de diepte. Nog een beetje na-mopperend zien we opeens de dobber die vlakbij de fireball montage werd gesleept wegschieten. Deze vis hangt wel en na een leuke dril (zie video) licht er een mooie  snoekbaars in de boot. Toch frappant dat het waarschijnlijk dezelfde vis is die zowel fireball als dobber pakt! En anders zouden er twee tegelijk aan het jagen zijn geweest? Wie zal het zeggen.

Twee keer dezelfde, of twee vissen tegelijk aan het jagen?

Het windje steekt ondertussen aardig op en we besluiten daarom in de luwte tussen de bomen een verbindingskanaaltje te gaan proberen. Erg ondiep, maar in het verleden wel vaker goed voor succes geweest in het voorjaar. Zeker wanneer de “eerste warmte” weer in het water komt. En dat voelen we ook! Heerlijk temperatuurtje in de luwte, helemaal stil de natuur met de elektromotor, genietend van de lente die aandient en de vogels die overtrekken. HJ wijst de rietkraag aan waar hij de vorige keer een roerdomp zag staan. En we hebben het er nog niet over gehad of 30 meter verder schiet het beest het riet uit en vliegt over de bomen weg. Wat een waarneming, schitterend! Voor mij minstens 15 jaar terug sinds ik er voor het laatst één gezien heb! We dobberen rustig verder als opeens HJ een megabeuk op zijn handhengel krijgt! De vis speert er vandoor, het is duidelijk dat het om een goeie gaat. In hoog tempo leg ik het materiaal aan de kant en zet ik de videocamera aan. En dat is niet voor niets; een prachtig getekende snoek komt al snel voor het eerst aan de oppervlakte (niet gek in net een meter water…). Wat opvalt zijn de grote hoeveelheden bloedzuigers aan zijn lijf, het beest zit echt onder. We concluderen hieruit dat ze al langer strak op de grond moet hebben gelegen. De vis gaat op de foto en terug. De stemming zit er goed in. Ook al vang je ze niet zelf, het blijft toch een feest om dit soort topvissen in de boot te krijgen!

Prachtig getekende snoek in ondiep water!

We stoppen kort voor de lunch en hierna proberen we nog het een en ander op dezelfde plekken. Los van een paar korte felle tikken die niet verzilverd worden blijft vis verder uit. Geen spectaculaire aantallen dus vandaag maar wel gericht twee mooie vissen weten te vangen op de plekken waar we ze ook verwachtten. Een heerlijke dag gevist! De video geeft van een en ander nog een leuke impressie!

Een bak op een boilie

Een vraag die ik vanwege het ontbreken van verder success op boilies nooit heb kunnen beantwoorden maar het voedt wel de gedachte dat het soms enorm lonend kan zijn om afwijkende methodes te gebruiken. Niet in de laatste plaats omdat ik op de avond dat de snoekbaars voor de tweede maal werd gevangen 2 penhengels had uitstaan met een platgestampte voorn. Voorwaar toch iets waarvan je zou verwachten dat je daar eerder een dikke vis op zou vangen dan op een boilie.

Zo verging het me ook met de combinatie snoekbaars en jerkbaits. Vingen we vroeger al eens een snoekbaars op een jerkbait dan was dat toeval en niet iets om serieus mee aan de gang te gaan. Tot je de laatste jaren in allerhande publicaties berichten zag verschijnen die deden vermoeden dat het gericht vissen op snoekbaars met jerkbaits zeer goed mogelijk was.

Jeroen geloofde er wel in getuige zijn fanatieke pogingen op diverse wateren en ik zelf bleef wat achter met aasvissen onder de dobber en op de fireball. Allemaal hartstikke leuk dat smijten met 100 grams stukken hout maar ik ging toch liever voor de sappige voorn (inmiddels zal jullie dat niet meer verbazen).

Tot op een memorabele dag Jeroen zowaar een fraaie snoekbaars, op een reeds flink door ons bevist plasje, met een jerkbait wist te verleiden. Nu was ik op dat moment niet zozeer onder de indruk van het feit dat hij de vis op een jerkbait ving, maar wel dat we daar op andere manieren daarvoor geen schub hadden gevangen. Toen hierna de 2e vis al snel toehapte dook ik ook in de jerkbaitdoos van jeroen om daar een slank aad dam jerkje uit te halen.

Jeroen met een fraai exemplaar op de XL van Aad Dam

Met een soepel worpje werd het jerkbaitje onder een paar bomen geslingerd en op advies van Jeroen liet ik de zaak naar de bodem zakken om het daarna uiterst rustig naar binnen te tikken en telkens opnieuw af te laten zinken. Het moet ergens halverwege tussen de kant en de boot zijn geweest toen ik de powerpro lijn opeens naar rechts zag schieten, overigens zonder dat ik een beet had gevoeld. Nu moest ik de eerst zelf zwemmende jerkbait nog tegenkomen dus de hengel werd geheven en zowaar hing er een leuke 70-er snoekbaars aan. Mijn enthousiasme steeg door dit instant succes met sprongen en met hernieuwd fanatisme wierpen we de kantjes uit en vingen we die middag een leuk partijtje snoekbaarzen.

Ook op andere wateren werden snoekbaarzige stekken op deze wijze bevist en vaak bleek het een uitstekende methode om snoekbaarzen te verleiden. Soms zelfs zo goed dat je op geen enkele andere wijze beter kon vangen. Natuurlijk heb ik het ook andersom meegemaakt, dagen dat je op de pen en het sleepje de ene na de andere beet kreeg en op de jerkbait nimmer een aanbeet kreeg.

Wat ik vooral leuk vond was de aanvulling op het arsenaal aan vangende methodes. Naast vertikalen / diagonalen / slepen met aas / pennen / etc… hadden we gewoon weer een goed vangende manier erbij waarmee de snoekbaarzen verleid konden worden.

Prima voor snoekbaars

Toch vereist het jerkbaitvissen op snoekbaars een andere aanpak dan het ditto planktrekken op snoek. Daar waar je op snoek het kunstaas vaak flink laat uitslaan vis je op snoekbaars het best zo rustig mogelijk. De best lopende techniek bleek voor ons het vissen met langzaam zinkende jerks te zijn die we rustig de tijd gaven om af te zinken waarna we ze uiterst traag binnen visten.

Ook de aanbeten zijn soms zelfs moeilijk waarneembaar, een licht tikje tegen je jerkbait of wat weerstand kan al duiden op een snoekbaars die je jerk vol te pakken heeft. Nogal een aanpassing op de vaak forse aanbeten die je van een snoek krijgt. Zeker in het begin ga je snel twijfelen en is het domweg het beste om bij twijfel te slaan. Liever een keer in de lucht slaan dan een mooie vis missen is het devies.

Ook alleraardigst is het opnieuw grijpen door snoekbaars die je daarvoor hebt gemist. Heb je dus het idee dat je een tikje kreeg op een bepaalde stek neem dan zeker de moeite om deze stek een keer flink uit te werpen want vaak grijpen ze zo nog een keer.

Materiaal:

Jerkend op snoekbaars mag het allemaal wel wat lichter…. een klein druppelreeltje met 30 ponds gevlochten lijn op een licht maar wel vrij strak hengeltje is een mooie combinatie. Hard slaan is bij het gebruik van scherpe haken niet echt nodig. En door het gebruik van licht materiaal heb je ook nog eens een fijne dril. Uiteraard monteren we een licht staaldraadje of een flurocarbon onderlijn om de snoeken die we gaan haken ook te kunnen vangen.

Welke jerkbaits zijn geschikt:

De XL van Aad Dam is in mijn ogen een absolute topper op relatief ondiep water, laat deze afzinken (wacht rustig 30 seconden) en tik hem dan met haaltjes van 10 tot 20 centimeter binnen waarbij je na elke tik een paar seconden pauze inlast.

de 25/11 van Aad Dam is ook zo’n lekker jerkje, deze vis je ook op bovenstaande wijze.

Feitelijk zijn op ondiep water de meeste langzaam zinkende jerkbaits prima geschikt (busterjerk, bössel, etc..)

Op dieper water mogen het wel wat sneller zinkende jerks zijn. Denk hierbij aan de Ace Flipper van Gordon Griffiths, Salmo Fatso etc…. uiteraard bereik je het sneller zinken ook door met loodhagels te werken of je jerks met wat extra gewicht te behangen.

Werpend met shads

Naast het vissen met jerkbaits is ook het werpend vissen met shads een uiterst dodelijke manier om snoekbaarzen te vangen.  Ga met je boot voor anker op een snoekbaarzig plekje en werp met een relatief langere hengel (2 meter 70 is een mooie lengte) de plek eens uit. Doe dit met shads met een relatief grote schoepstaart en een heel licht loodkopje.

Goede shads hiervoor zijn fox slayer shads, salt shakers en andere soepele shads met een flinke staarten die tijdens het afzakken als parachute dienen en een prachtige trage vrije val bewerkstelligen. Deze techniek is vooral dodelijk op steile taluds en bij een grillig bodemverloop.  Gebruik zoals gezegd een minimaal loodkopje (paar gram is al genoeg) om de zweefvlucht van je kunstaas te maximaliseren.

Door nu de shad min of meer gecontroleerd te laten zakken (probeer altijd contact te houden) ben je in staat om uiterst geraffineerd en dodelijk effectief moeilijke stekken af te vissen wat zeker de nodige vissen gaat opleveren die je met standaard methodes niet had gevangen.

Werpen gearresteerd op een bloedstijl taludje

Vandaag gaan we slepen met doodaas. Eén hengel met een dobber en snoektakel, de andere hengel met een fireball jig vanuit de hand gevist of kort boven de bodem afgesteld. Aas bestaat uit dode voorns en sardines. Het kanaal kent een vrij kenmerkend symmetrisch verloop: tot 10 meter uit de kant ongeveer 1-1,5 meter diep en daarna 2,5 meter. De plekken die we zoeken liggen aan de kant en daar is het afwijkend qua diepte tot soms bijna 5 meter. We zijn dus continu bezig de dieptes van de aasvissen te verstellen om dicht bij de bodem te blijven.

Na een paar keer over deze plekken heen gevist te hebben krijg ik een aanbeet. De vis neemt veel lijn van de spoel dus ik sla snel aan. Een zwaar gewicht vertelt me dat er iets aan de andere kant van de lijn zit dat het niet eens is met de situatie. Een felle dril volgt en na een tijdje laat zich een 70-er snoek zien. Hij vocht alsof hij op de sportschool heeft gezeten, ik dacht echt dat ‘ie een stuk groter zou zijn! 

Fanatiek snoekje!

De stroming in het kanaal is ondertussen flink toegenomen. Het is duidelijk dat men probeert van het smeltwater af te komen door te spuien. Regelmatig hebben we last van vuil en driftend met de stroom mee komen de dobbers soms de boot inhalen….. Dit wordt iets te gek en daarom gaan we en paar kommetjes proberen waar we naast doodaas ook de kanten uitgooien met jerkbaits. In deze kommetjes ligt nog wel veel ijs en dat levert een leuk plaatje op: schots-vissen.

Schotsvissen!

Toch blijft het ook hier angstvallig stil en omdat het einde van de dag nadert gaan we terug richting trailerhelling waarbij we iedere brug nog even goed afvissen en ook een klein eilandje. Het blijft bij die ene snoek, en de grote zullen we dus weer even op moeten blijven wachten zeker nu de temperaturen de komende week weer lijken te gaan zakken. Straks zijn we allemaal ervaren in het schotsvaren…..

We worden ondertussen ervaren in het schotsvaren....