Oktober. Als het weer niet al te zeer tegen zit toch wel één van de mooiste maanden om te snoeken. Het licht begint al lekker schraal te worden. Blauw bijna. De winter staat er aan te komen, al mag die voor mij nog wel even wegblijven. Zeker als die net zo word als die van vorig jaar. Maar als we de weergoeroe’s mogen geloven krijgen we ook deze winter weer “Reinier Paping perioden”. Nou ja, we zullen wel zien.

In ieder geval had ik mijn zinnen weer gezet op een plas waar ik dit jaar al een paar keer eerder had gevist. Ik had er redelijk wat vissen gevangen van een gevarieerd formaat. Een echte topper was er nog niet afgekomen maar ach, het plezier van deze manier van vissen maakte veel goed.

mooie tachtiger uit een eerdere sessie

Als ik aankom zie ik tot mijn plezier dat ik alleen ben. Geen vissers, geen (naakt)recreanten en al helemaal geen bootjes. Heerlijk. Als ik omzichtig het water inloop merk ik op dat het behoorlijk helder is, iets wat me veel vertrouwen geeft. O zeker, ook op troebel water kun je met kunstaas erg goed vangen, maar toch geeft helder water me om één of andere reden een goed gevoel. Zal wel iets tussen de oren zijn.

Retro spinners

Ik begin te vissen met een flinke bucktailspinner. Volgens Volkmar behoorlijk retro, maar ik vis er nou eenmaal graag mee. Al na een paar worpjes is het raak. Een flinke tik verraadt een furieuze aanval op de combinatie van een stuk glanzend blik met een flinke bos haar. Wat een snoek hier in hemelsnaam in ziet is me nog altijd een raadsel, maar om één of andere reden ontlokken ze vaak een agressieve reactie bij die groene rovers. Even later kan ik mooie 70-er bevrijden van zijn tijdelijke ongemak. In het heldere water zie ik hem of haar weer gehaast wegschieten. Dat was al snel actie. Het weer is heerlijk zonnig, net als mijn humeur met het vooruitzicht van nog een paar uurtjes waden in alle rust voor de boeg.

Volgers

Mijn spinner zoeft al weer door de lucht en worp op worp worden gemaakt, gevolgd door het met bijna ingehouden adem terugvissen. Als ik na een aantal worpen de spinner weer binnenvis en uit het water haal zie ik dat deze is achtervolgd door een middelgrote snoek. Ondanks dat ik mijn spinner al weg is blijft ze, met de kop naar mij toe, gewoon liggen. Met een beheerst worpje gooi ik opnieuw mijn spinner in, zo’n 10 meter achter de plek waar de snoek nog steeds ligt. Ik draai mijn spinner zo binnen dat deze niet ver van de snoek voorbij komt draaien. Als ik de spinner zie aankomen kijk ik gespannen naar de snoek. Zal deze de aanval inzetten? Vlak voordat ik de spinner uit het water draai zie ik de snoek aanzetten en een schot maken. Helaas net te laat want dat vreemde gevaarte is nu al uit het water. Vlak voor mijn voeten draait de snoek weg. Ik zie deze nu niet meer maar denk te weten waar ze zich nu ophoudt. Ik maak een kort worpje in de richting van de vermoedelijk plek. Ik draai de spinner binnen en kan deze door het heldere water goed volgen. Wam! Hangen! 3x is scheepsrecht. Althans vandaag. De vis is iets groter als de vorige maar kan al snel worden geland. Zonder tang kan ik de vis gemakkelijk onthaken (lang leve de platgeknepen weerhaken) en weer snel terugzetten. Wat is dit toch een heerlijke visserij.

Werpend en wadend vis ik dit hele gedeelte van de plas af. Aanbeten blijven echter uit. Geen probleem, want in het volgende gedeelte, net na de opening, krijg ik meestal wel beet. Wat ik echter ook doe, er gebeurd niets. Ik besluit van aas te wisselen en de plek, die in het verleden vaak een hotspot bleek, opnieuw af te vissen met iets geheel anders. Een Strike Pro Busterjerk. Een vreselijke naam voor een prachtig stukje kunstaas. Een jerkbait ook die gemakkelijk vist, en zonder al te veel beweging al mooie uithaaltjes maakt.

Waden met jerkbaits

Jerkbaits laten zich wadend over het algemeen wat lastiger vissen omdat je niet, zoals vanuit een boot, de jerkbait met de top naar beneden kunt binnentikken. Met de Busterjerk lukt dit echter behoorlijk goed, al duurt het even voordat je de zijdelingse beweging goed onder de knie hebt. In het heldere water vis ik deze langzaam zinkende plug lekker kittig. Na een aantal snelle tikken laat ik de plug ongeveer 2 seconden stil hangen om deze vervolgens weer te starten. Terugkijkend op eerdere sessies kwamen bijna alle aanbeten tijdens het stilhangen. Juist op die momenten ben ik dan ook extra alert. Opnieuw vis ik de gehele stek af. Resultaat blijft echter uit.

Vandaag liggen ze op andere plekken

Dan maar naar de overkant. Weliswaar ving ik daar tot nu toe nog nooit vis, maar ik weet dat dit niet alles zegt. Bovendien is de wind vandaag Zuid-Oost in plaats van de gebruikelijke Zuid-West, dus zou het me niet verbazen als de vis nu op andere plekken ligt. Op een ondieper gedeelte krijg ik zowaar een tik op mijn jerkbait. Ik ben verrast want op deze plek had ik er eigenlijk geen vertrouwen in. Zo zie je maar weer. Ik laat de mooie maar niet al te grote snoek lekker uitrazen. De jerkbait zit voor in de bek en de dreg laat zich eenvoudig verwijderen. Ik vervolg mijn weg en kom nu aan op een dieper gedeelte van de plas. Hier loopt een steil taluudje die er altijd erg snoekig uitziet. Ondanks meerdere pogingen in het verleden kreeg ik er echter nog nooit beet. Zou het vandaag anders gaan?

Ik werp de jerkbait steeds schuin naar voren waardoor deze zoveel mogelijk het taluud volgt tijdens het binnenvissen. Onderaan het taluud moet toch haast wel snoek liggen denk ik als ik de Busterjerk verleidelijk laat zigzaggen? Dan zie ik in een flits mijn jerkbait gegrepen worden Ja! Deze vis ziet er een stuk serieuzer uit als de vorige vissen en ik vermoed een dikke 90-er. De vis knokt flink maar moet het toch al snel afleggen. Even later ligt een dikke vis met de busterjerk dwars voor de bek voor mijn knieën. Ik pak de vis in de kieuwgreep en onthaak de vis. Uit mijn rugzak haal ik mijn camera met statief en maak met de zelfontspanner snel een paar foto’s waarna ik de vis, die net geen meter blijkt, weer in het water leg. De vis herstelt zich meteen en zwemt het diepe in. Cool! Eindelijk een vis op deze plek die er altijd al zo mooi uitzag maar waar ik nooit beet kreeg! Ik berg de spullen weer op in mijn rugtas en vervolg het taluud. De zon staat inmiddels al een behoorlijk stuk lager. 

net geen meter

De vis is los!

50 meter verderop is het weer raak. Vlak voor mijn voeten komt een snoek de Busterjerk halen. Ook dit is een mooie 90-er. Het lijkt er op alsof de vis vandaag behoorlijk los is. Vijf aanbeten in slechts 3 uurtjes vissen maakte ik hier nog niet eerder mee. Ik geniet.

10 minuten later zie ik, als ik de jerkbait tot vlak onder mijn voeten heb gevist een grote snoek wegdraaien. Potdorie, die zag er serieus uit. Eens kijken of ze nog een keer te verleiden is. Op de zelfde plek gooi ik keer op keer de jerkbait uit. Maar een volger, laat staan een aanbeet komt niet meer. Dan maar weer verder. Ik vis de jerkbait wederom schuin langs het taluud als ik ineens een klein tikje voel. Ik sla aan en een fractie van een seconde voel ik weerstand. Op de plek waar mijn jerkbait was ontstaat een dikke kolk. Shit, zou dat ‘m geweest zijn? Die pakt vast niet nog een keer, denk ik bij mezelf. En daar lijkt het inderdaad op want bij de volgende worpen gebeurd er niets meer. Net als ik denk dat de vis er inderdaad niet meer intrapt word mijn jerkbait weer onderschept. Als ik aansla voel ik de zware weerstand van een dikke vis. De vis dendert het taluud af en neemt de nodige meters lijn. Na 5 minuten geven en nemen zie ik haar voor het eerst. Het is inderdaad een hele mooie. Echt veel zin heeft ze nog niet want na het eerste oogcontact gaat ze er weer als een speer vandoor (story of my life;)) Na 10 minuten kan ik haar dan toch echt middels de kieuwgreep pakken. Een pak van mijn hart want ik had al gezien dat ze heel licht gehaakt was. Op de kant maak ik zo snel als ik kan met de zelfonstpanner enkele foto’s. Het meetlint geeft 114cm aan. Daarna leg ik de prachtige vis weer in het heldere water en hou haar even recht. Enkele staartslagen verraden echter dat ze al weer genoeg van me heeft. Toch hou ik haar nog even vast totdat haar kracht hiervoor te groot is. Met een grijns op mijn gezicht zie ik haar weer de diepte induiken.

prachtige najaarssnoek

7 tips voor plezierig en succesvol wadend vissen

1. Vis niet te licht.

De snoek komt je aas vaak recht onder de top halen om meteen weer weg te spurten. Ook heb je doordat je dichter op de vis zit bij de dril minder lijn uitstaan als bij het vissen vanuit een boot of vanaf de kant.  De kracht op de lijn is dan behoorlijk groot. Dynema is zeer sterk maar kan heel slecht tegen harde rukken. Zeker als je met een vrij stugge hengel vist (= weinig demping) kan die sterke lijn dan zomaar afbreken. Jou zwaar balend achterlatend…

Ikzelf vis met minimaal 30lbs Powerpro. Vis ik met zwaarder aas (jerkbaits bijvoorbeeld) dan kies ik voor 40 lbs lijn. Dit voorkomt ook dat je je lijn doormidden gooit (dag dure jerkbait…) als je een pruik werpt of de lijn ergens achter blijft haken.

2. Knijp die weerhaken plat.

Echt, je doet jezelf en de vis er veel plezier mee. En je hoeft heus niet bang te zijn dat jouw vis daardoor losschiet. Losschieten als gevolg van het ontbreken van een weerhaak kan alleen met een slappe lijn. Als je gewoon spanning op je lijn houdt kan dit dus nooit gebeuren. Natuurlijk zul je wel eens een losschieter hebben, maar die heb je net zo goed met weerhaken. Platknijpen dus. Zo kun je ook kleinere snoek die je niet wilt fotograferen perfect in het water onthaken. Om een idee te geven: over de laatste 15 aanbeten heb ik slechts 2 vissen in de dril gelost.

3. Hou de snoek tijdens de dril bij je uit de buurt.

Een gehaakte snoek kan rare capriolen uithalen. Vorige maand was ik bij de dril van een kleine snoek te nonchalant. Vlak voor me zet deze nog een keer aan en springt tegen me aan! Daarbij pakt de dreg mijn waadpak. Resultaat: vis weg en een gaatje in mijn net nieuwe waadpak. Je bent gewaarschuwd…

4. Neem altijd een kniptang mee

Het gebeurd gelukkig maar weinig dat je kunstaas diep is genomen maar helemaal uitsluiten kun je het nooit. Ga in dat geval niet lopen klooien en knip de diepzittende dreg (eventueel via de kieuwdeksel) meteen kapot. Ik gebruik een tang van het merk Knipex maar er zijn ook andere goede tangen te koop. Nooit vergeten!

5. Koop een waterdichte rugtas.

Wadend vissen ben je lekker mobiel. Om je spullen (laat thuis wat je niet echt nodig hebt) te vervoeren is een rugzak onontbeerlijk. Kies voor een waterdicht model (ook vismaat Edwin kocht er deze maand één bij Bever Zwerfsport) dan weet je zeker dat de boel droog blijft.

6. Stop een paar pleisters in je rugzak.

Snoekentanden en haken… (verder commentaar overbodig)

7. Koop voor je mobiele telefoon een waterdichte hoes.

Ik heb zelf al een 2 keer een telefoon geruïneerd door waterschade. En ik ken veel vissers bij wie dat ook is gebeurd. De oplossing is echter zo eenvoudig; een waterdicht hoesje. Ik gebruik die van Aquapac, maar er zijn meer merken die voldoen. Bij de meeste outdoor winkels (Bever, Zwerkei etc.) kun je zeker een geschikt model vinden. Ideaal is als er een koordje aanzit waardoor je deze om je nek (onder je waadpak) kunt hangen.

Veel plezier!

Michel Rijnberg

Nadat PvR zijn winkel gesloten heeft kleden we ons om van “de dagelijkse nette kleding”naar “de roofvis outfit”; PS heeft het ondertussen niet meer van het lachen, een belachelijke vertoning vindt hij het. Maar aan de andere kant bekruipt hem ook een gevoel van “dit wordt serieus”. We rijden naar de vaart die PvR voor ogen heeft en parkeren de auto in de buurt. Nadat alle materialen uitgebreid bekeken zijn en van het nodige commentaar zijn voorzien vertrekken we naar de waterkant.

Materiaal wordt getest

Even voelen :-)

Materiaal in de aanslag

De sloot is een ongeveer 10 meter brede doorvaart met daarin diverse waterlelie bedden. De oever is goed toegankelijk behalve dan dat de schapen die er lopen kennelijk het liefst hun behoefte aan de waterkant doen; wordt even opletten waar we de tas neer gaan zetten……….

PvR en ik selecteren ons eerste kunstaas. We hebben beiden uit onze collectie een selectie gemaakt van een 10tal ondiep lopende kunstaasjes. Peter heeft als eerste een custom made toad eraan gebonden; hij heeft hem zelf ontwikkeld en kan duidelijk niet wachten om ermee te vissen. Het is een “dubbel” waarbij de toad vooraf gegaan wordt door een drijvend en roterend lichaam. Het ziet er echt heel goed uit.

Weedless-double toad-combi, o.i.d.

De toad is daarnaast uitgerust met een weedless haakmontage waardoor Peter zonder problemen dwars door de waterlelies heen kan vissen (dit lukt met losse dreggen en uitstekende haken echt voor geen meter). Zelf begin ik met een 6inch Salty Shaker met een 5 grams loodkop met een enkele grote haak. Hierdoor kan ik na het optikken lange vluchten maken voordat de shad de bodem raakt en bij snel terugvissen blijft hij mooi in de oppervlakte lopen. PS vist een Buster jerk en maakt daarnaast de mooie foto’s van deze avond.

Ready to reel!

6 inch Salty Shaker

Buster Jerk

We hebben nog geen 5 meter gelopen of PvR heeft de eerste aanbeet; een kleine kolk verraadt een klein snoekje die achter de nieuwe creatie is aangezwommen. De vis bijt in het aas maar wordt niet gehaakt. Nog geen 15 meter verder is het opnieuw raak; terwijl PvR zijn aas langs een lelieveld binnendraait klapt vanuit het niets met een forse kolk een snoek erop. Maar ook deze vis wordt niet gehaakt. Zo vissen we een tijdje verder. De zon gaat ondertussen onder en geeft een prachtige kleur aan het oer-Hollandse landschap waar we in lopen. De koeien die ook in de wei staan zijn ondertussen allemaal al even nieuwsgierig komen kijken en blokkeren op een bepaald moment zelfs onze doorgang. Best leuk, zo’n vissende polderwandeling.

Zelf heb ik ondertussen een paar keer van aas gewisseld. De Salty Shaker shad werd gevolgd door een “ouderwetse” Ondex spinner die je heerlijk langzaam kan binnendraaien, een grotere spinner met meer werpgewicht en een fijne dos bucktail hair, een imitatiekikker en een oppervlakte plug met propeller achterop (de naam ben ik kwijt, weet iemand dit toevallig? Zie foto, tweede van links-boven). Daarna een voornkleurige Izumi Swimbait die fraai door de oppervlakte loopt en op redelijk tempo binnengevist moet worden. En nu vis ik met een SPRO imitatie van een rat; een soort streamer die met mooie op en neer gaande bewegingen door het water gehaald kan worden. Dat op en neer gaan lukte overigens alleen nadat ik van PvR de tip had gekregen een 2grams loodhagel een centimeter of 20 voor de rat op de onderlijn te knijpen.

Mijn assortiment deze avond (omschrijving hierboven in de tekst)

En terwijl PvR door blijft gaan met waar vliegvissers goed in zijn (“stijgers” krijgen maar geen aanbeten) krijgt deze roofvisser een aanbeet op een vliegvisapparaat, namelijk een streamer; dit alles wordt fijntjes opgemerkt door PS die snel aan is komen lopen voor de foto’s van deze kolossale vangst! En mij met een glimlach vastlegt met mijn eerste vangst aan een streamer :-).

Natte rat!

De avond valt al en we vissen rustig onze weg terug. Aanbeten komen er niet meer, het lijkt alsof de vis naarmate het donkerder wordt zelf ook in slaap valt. Een uurtje later zijn we terug bij de auto en hebben we een heerlijk avondje gevist. We hebben veel informatie uitgewisseld en gelachen om een paar hilarische situaties. Wat opviel waren de missers op de weedless haakmontage, daar moet nog wat verder aan gesleuteld worden. Misschien dat de snoek de zachte toad toch te strak tussen de tanden heeft waardoor de haak niet gezet kan worden?

Prachtige Hollandse avond!

.

Waar hebben we vanavond nu mee gevist?

Allereerst de hengel en molen van PvR: een Spinhoven CJW Psychometry met een Shimano Stella 2500 opgespoeld met 14 honderdste Tracer braid Lijn en een 7 strand Titanium onderlijn .Deze combinatie geeft voldoende body en kracht om ook de zwaardere snoeken te drillen maar is toch flexibel en licht genoeg om plezier te beleven aan de toch vaak wat kleinere poldersnoeken.

De hengel-molen-lijn combi van Peter van Ruitenbeek

Vervolgens hadden we diverse soorten ondiep lopend kunstaas bij ons waardoor we de mogelijkheid hadden diverse manieren van het ondiep water vissen op snoek in de praktijk te brengen:
- Oppervlakte-aas, met en zonder propeller, met en zonder weedless haakmontage
- Langzame spinners
- Snellere deelbare pluggen
- Langzame streamers
- Zinkende shads
- Jerkbaits
- Imitatie kikkers
- Lepels

De foto’s onderaan aan het artikel geven een overzicht van de selectie die we gemaakt hadden.

We hopen dat dit artikel een idee geeft over de mogelijkheden voor het vissen op snoek in ondiep water. Een leuke bezigheid in de mooie Nederlandse natuur. Voor mij absoluut een alternatief, qua natuur en beleving,  en helemaal wanneer straks de herfststormen het vissen vanuit de boot onverhoopt onmogelijk maken!

Met dank aan Peter en Peter voor de gezelligheid en hun bijdrage!

John Smit

Het assortiment van Peter van Ruitenbeek:

Van linksboven naar rechtsonder:

De laatste jaren is natuurlijk aas op de fireball de sleutel tot succes gebleken. En dan met name kleine kolblei. Deze hebben we niet. Maar Roel zou nog handgrote voorns hebben die we wellicht in kunnen zetten. Helaas…… Roel heeft een bijdrage geleverd aan de wetenschap en de voorns weggegeven voor een biologiepracticum aan een klas waar een vriendin van hem docent van is.  Nou, één ding is zeker, als je je aasvissen weggeeft, dan moet dit wel een heeeel bijzondere vriendin zijn……. Daar gaat het Dutchanglers research team de komende tijd nog wat onderzoek naar verrichten. Het resultaat is in ieder geval dat ik erop uit kan om te proberen de juiste maat voorns te vinden. Hetgeen maar matig lukt en betekent dat we op pad gaan met te weinig voorns voor de snoekbaars. Gelukkig heb ik nog wel een flink aantal grote voorns zwemmen. Die nemen we ook maar mee, kan er in ieder geval op snoek gevist worden met de bijhengel. Volkmar en André maken zich klaar om te vissen met kunstaas.

Nadat ik André ’s ochtends op een treinstation heb opgehaald ontmoeten we elkaar om halfzeven op de helling. Nou, iets nà halfzeven dan. De laatste tijd hebben mijn visvriendjes de neiging zekeringen door te branden en deze keer kwam HJ zonder licht op de snelweg te staan en moest een kleine spoedreparatie doen aan één van de stekkers op zijn trailer…… Het weer is fabelachtig mooi. Geen wind, prachtige kleuren. We hebben er zin in! Snel gaan de boten het water in.

Fabelachtig mooie ochtend

.

Aangekomen op de eerste plek zijn Volkmar en Andre al driftig aan het werpen. HJ en ik maken twee hand hengels klaar met fireball en daarop een voorn. Daarnaast voor ieder een takel onder een dobber. HJ opnieuw een handgrote voorn, ik kies voor één van de grootste voorns, een zogenaamde “baksteen”. Het water is kraakhelder, het doorzicht minimaal drie meter. Nogal ongebruikelijk hier en we kiezen daarom de diepe kant. Het talud dat we varen is misschien 100 meter lang en aan het einde van de tweede passage zie ik met de bekende maar nooit vervelende “plop” of “snok” mijn dobber onderschieten, zo’n leuk fonteintje achterlatend. Kort daarna komt hij gelijk weer boven en ik twijfel of de vis er nog aan zit. Maar als de dobber dan met een Jaws-achtige boeggolf begint weg te glijden is het zeker: vis! Snel draai ik de lijn strak en hijs aan. Hangen! De vis hangt er lomp op maar doet niet veel. Spartelt eigenlijk meer op zijn plaats. Pas wanneer hij dichterbij is begint er echt beweging in te komen. HJ en ik zien de vis in het heldere water vechten en we schatten hem op ongeveer 90cm. Totdat ik de vis boven water trek. Dan realiseren we ons dat we door het heldere water ons vergisten. Op drie meter diep leek die 90cm, een diepte die we normaal niet kunnen kijken. Maar als hij bovenkomt zien we pas hoe groot hij is, wat een kanjer! Snel gaat het net eronder en wordt de vis geland. Duidelijk is dat ze net is afgepaaid. Er zitten een paar wonden op de vis en ze is bijzonder slank. Maar lang!

Een prachtige snoek, lang en gezond

.

Ik ben benieuwd, een PR? De meetlat gaat erop en dan volgt het ongelofelijke moment: 1meter 21. We meten nog een keer: 1meter21. Ik word gek. Mijn eerste metersnoek dit jaar is een evenaring van mijn PR. En ook nog voor de derde keer: 3 x 121cm…… Ik ben er enorm blij mee, wat een topvis. En dat na nog geen 20 minuten vissen. Dat kon nog wel eens wat worden vandaag! Snel schieten we nog een paar plaatjes, ook terwijl de vis wordt teruggezet.

Inclusief battle-scars

Afscheid van een fantastische vis........

.

Ik neem eerst een kop koffie en geniet nog wat na. Dat is toch wel het voordeel van deze manier van vissen. Je kan af en toe even lekker achteroverleunen in de stoel en naar de dobber staren met de fireball hengel in de steun.

Toch blijft het vanaf hier lang stil. We verplaatsen een paar keer en dat doen Volkmar en André ook. Maar vis blijft verder uit. Tot we Volkmar aan zien slaan bij het uitwerpen van de kant. Een fraaie brasem komt boven, vals gehaakt op het kunstaas. Als dat even later nog een keer gebeurt varen wij er naartoe. Want als er witvis ligt dan is er natuurlijk een kans dat de rovers zich daar ook bevinden. En witvis ligt er! Door het heldere water zien we stofwolken op de bodem van wegvluchtende vis. Maar roofvis blijft uit en omdat we nu toch bij elkaar liggen binden we de boten aan elkaar en driften we als een viseiland over het plateau, terwijl we de nodige kletspraat voorbij laten komen. Mijn dobberhengel drift gezellig mee. Eronder hangt de op één na grootste voorn uit de voorraad, de grootste leverde vanochtend mijn PR op. En opeens hoor ik achter me mijn spoel aflopen. Onder het nodige commentaar van drie andere vissers om mij heen hijs ik weer aan en hopsakee! De tweede snoek van de dag hangt! Een lekker felle dril volgt en als de vis bovenkomt blijkt het dit keer wel een negentiger te zijn, 92cm om precies te zijn, die nog niet is afgepaaid. Interessant! Snel gaat ze op de gevoelige plaat, hetgeen vanuit twee boten kan plaatsvinden en even later leun ik opnieuw vreedzaam glimlachend achterover in mijn stoel, kopje koffie erbij…..

Een niet afgepaaide verrassing

.

We vissen weer individueel verder. Een uurtje later ongeveer gaan HJ en ik naar de kant voor de traditionele shore-lunch. Volkmar en André vissen door. Wanneer we hen na de lunch opzoeken liggen ze aan de andere kant van de plas. Bij hen aangekomen missen we één van hun dobbers. Die blijkt aan de rechterkant van onze boot te liggen terwijl zij met hun boot links liggen. Met andere woorden: we zijn over de lijn heengevaren…… oeps! Gelukkig is deze niet in de motor gekomen maar zit vast in de transducer. HJ gaat plat over de spiegel liggen en terwijl hij bezig is om de lijn los  te maken…. Je snapt het al…… beet! Gelukkig komt de lijn net op dat moment los en kan Volkmar zijn eerste vis aanslaan op de voorn die hij had geleend (en nog steeds moet teruggeven). Een opportunistisch snoekje dient zich aan en wordt al snel weer teruggezet. 

Suprise-snoek, met aalscholverschade.......

.

Niks snoekbaars dus vandaag. We zien ook geen vis op de fishfinder op die plekken die we kennen. Snoek lijkt actiever te zijn. Dus besluiten we meters te gaan maken om de vis te zoeken. Volkmar en André doen hetzelfde. Ze maken hun boot in orde omdat de boot van Volkmar nogal wat snelheid kan maken. Met een noodgang zien we ze later naar de andere kant van de plas racen.

Voorbereiding voor full speed met "state of the art high tech buitenboordmotor"

.

Kort daarna krijgen we een SMS-je: of we nog een voorn over hebben? Deze komen ze even later halen. André heeft een mooie vis gevangen en ze willen op die plek nog even verdergaan. Omdat het nogal ver bij ons vandaan is geven we ze uit barmhartigheid maar twee voorns mee.

Prachtige snoek voor André, duidelijk niet in de Caribbean :-)

.

Nog geen 10 minuten later komt er een SMS-je waarin staat dat “als we jullie vertellen dat we weer twee voorns nodig hebben, dan komen jullie ze nu vast brengen”? Ze zitten dus op de vis! En yep, dan willen wij wel voorns brengen! HJ moet immers nog een vis vangen vandaag! Volkmar en André geven aan waar ze gevangen hebben. De vis lijkt nog gegroepeerd te liggen wat waarschijnlijk met de paai te maken heeft.

Ook Volkmar had er nog een vis bijgevangen

.

Ook wij gaan dit gebied uitkammen en na een paar drifts weet HJ een mooie vis te haken, ook op natuurlijk aas! Kunstaas moeten ze totaal niet hebben vandaag, zelfs geen jerkbaits met bloem-motiefjes!

UItindelijk ook schitterende snoek voor HJ!

.

Ondertussen is het al laat op de dag geworden en gaan we er een eind aan maken. Het was een bijzondere dag. Het doel was snoekbaars en die hebben we nooit gezien. De snoek was actief maar wilde alleen natuurlijk aas. En lag gegroepeerd. Sommige vissen waren afgepaaid, anderen niet. En ik ving in plaats van snoekbaars een monstersnoek. Voor de derde keer mijn PR, 121cm. Vanavond maar een lekkere borrel op nemen! Het blijft een bijzondere hobby.

John Smit

We besluiten om richting het zuiden te gaan en groot water op te zoeken. En om het helemaal comfortabel te maken huren we voor de nacht een huisje in de omgeving zodat we lekker lang kunnen vissen , een gezellige avond hebben en lekker slapen. Het wordt nog leuker als Hendrik Jan meldt dat hij donderdagavond aansluit met Verheij-junior, genaamd Bas, om vrijdag op hetzelfde water te gaan vissen. Van tevoren nemen we met elkaar door wie wat meeneemt en we besluiten ’s avonds niet zelf te gaan koken maar lekker te gaan genieten van de culinaire klappers van het locale etablissement……

We willen onze opties open houden. Hoofddoel is snoekbaars maar mocht dit niet werken dan willen we ook “door kunnen schakelen” naar snoek. Resultaat is dus dat er, zoals altijd, weer een complete hengelsportwinkel meegenomen wordt….. Daarnaast hebben we ook natuurlijk aas geregeld. De laatste tijd lijkt dat toch meer de voorkeur te hebben van de snoekbaarzen. Snoek is momenteel goed te verleiden met jerkbaits (zie ook het recente artikel van Volkmar). Al met al ben ik blij dat Michel een grotere boot heeft gekocht, deze wordt netjes volgepropt als we de eerste dag ’s ochtends om halfacht op de trailerhelling staan.

We hebben er zin in! Het weer is inderdaad fantastisch. Temperatuur goed, geen wind en veel minder mist dan in de rest van het land dus wij kunnen veilig het water op. Michel laat zijn combinatie Landrover-Lund langzaam achteruit zakken en start de elektrische lier. En die doet vervolgens helemaal niets….. Zekering doorgebrand! En dat is niet handig want deze grotere 50A zekeringen heb je niet standaard liggen en helaas was Michel vergeten een reserve zekering bij te kopen na een ander akkefietje recent…. Dus zit er niets anders op dan de boot gecontroleerd te water te laten en dat Michel op zoek gaat naar een zekering. Anders krijgen we de boot natuurlijk nooit meer op de trailer. Ik begin alvast met jerkbaits in een haventje vlakbij. Gelukkig weet Michel al snel een aantal van de zekeringen te bemachtigen en zijn we een uurtje later samen het water op. Ik had nog even hoop in de tussentijd een 130+ snoek te vangen om de hilariteit tot ongekende hoogte te laten komen maar dat is helaas niet gelukt :-).

Michel weer terug, met zekering :-)

.

Het bekende spelletje is weer begonnen. Het spelletje dat nooit verveelt. Waar liggen ze? Hoe diep? Wat is de voorkeur qua aas: grootte, snelheid, natuurlijk, stil, bewegend, kleur? Welke richting is productiever, staat er bijvoorbeeld stroming? Allemaal factoren die we bijna automatisch nu in de gaten houden. En de apparatuur helpt hier natuurlijk enorm. De fishfinder tekent de structuren, diepte en aanwezigheid van vis op. De GPS houdt bij waar we zijn en minstens zo belangrijk: waar we geweest zijn, via de “tracks (sporen)” functie. En bij iedere aanbeet zetten we een waypoint. Hierdoor krijg je vaak snel een beeld waar de vis ligt en hoe je gevaren hebt.

Waypoint bij iedere vis

Prachtige vis voor Michel!

.

Het is niet wild. Maar als we even later ons aas over een klein “hobbeltje” onder water laten gaan volgen er al snel enkele aanbeten. En van goede vissen! Prachtig dik en kerngezond. Dit hobbeltje blijven we uitkammen en regelmatig blijven er aanbeten komen. Uiteindelijk tekent zich een “wolk” van waypoints af en wordt het steeds duidelijker waar de vis geconcentreerd ligt. Natuurlijk aas op de fireball heeft inderdaad de voorkeur en onze topbelletjes rinkelen dan ook regelmatig. Shads worden minder gegrepen en ook een dood visje aan een sleepje is minder, slechts één vis laat zich hierop zien (maar dan wel een mooie, met een heerlijke dril op de zachte Shimano Beast Master Multi Zander!). Uiteindelijk weten we zelfs een triple-hook-up te registreren waarvan we er twee weten te verzilveren. We hebben de grootste schik met de drukte die dat geeft, dus dat hebben we voor ons beiden maar even vereeuwigd!

Mooi koppel!

Twee vissen uit een triple hook up, lekker hoor!

.

Uiteindelijk valt het stil op deze plek en we verkassen naar een volgende plek. Daar gebeurt echt helemaal niets en omdat we voor de ingang van een haventje liggen waar we in het verleden leuk snoek gevangen hebben besluiten we hier wat jerkbaits uit te gaan laten. Michel weet hier al snel twee snoeken te verschalken, één op de jerkbait en één op een grote dode voorn op de fierebal.

Jerkbait met bloemetjesmotief, een killer. Of giller?

Landen met de kieuwgreep na aanbeet op fireball

Tussendoor even snoeken, het kan minder......

.

Ondertussen is de tijd flink verstreken en kiezen we ervoor de laatste twee uur van de dag te gaan vissen op een plek die we laatst ook in het donker hebben gevist en waar het echt goed was. Het is een plek waar een klein richeltje op de bodem loopt. De vis lijkt zich rond dat richeltje te verzamelen en de truc is om strak erover te varen je aas rustig te presenteren. Met name shads deden het daar goed en de aanbeten waren echt knalhard; de shads waren toen vaak compleet naar binnen gezogen, prachtig! Aangekomen op deze plek (leve de GPS en de waypoints!) laten we de shads en de fireball zakken. En ja hoor! Het trucje werkt weer! Niet zo vaak en zo hard als de vorige keer maar ze liggen er gewoon. En zo weten we tot in het donker nog meerdere vissen te vangen. Allemaal ruim maats ( de meeste vissen boven de 60) en nog een paar zeventigers erbij. Schitterend!

Vissend het donker in, ze blijven bijten

In volledig donker nog steeds keiharde aanbeten

.

Ondertussen is HJ aangekomen in het huisje en omdat zoonlief niet langer kan wachten om aan de patatten te beginnen (en HJ ook naar mijn idee) gaan wij in het donker het water af en schuiven we in het restaurant aan. In het huisje nemen we later de dag nog even door en maken we plan voor morgen. We gaan een ander water proberen, een water waar HJ goed mee vertrouwd is en nieuw is voor Michel en mij, altijd spannend. We maken nog een paar montages op orde en zorgen ervoor dat we geen drank mee terug naar huis hoeven nemen. Daarna gaan we lekker slapen. Een prachtige eerste dag zit erop!

De tweede dag nemen we ‘s ochtends rustig de tijd voor een goed ontbijt en volgen we HJ naar de trailerhelling en op het water naar de eerste locatie. We krijgen de tip het talud te volgen en te vissen tussen de 9 en 11 meter. Het gebied is ongeveer drie voetbalvelden groot en volgens HJ komt hier altijd wel een visje vanaf. Nou, dat bleek. Al snel komen de aanbeten door en net als de dag ervoor blijven we waypoints zetten bij iedere aanbeet. In combinatie met de sporen tekent zich op de GPS een waanzinnig patroon af: in het gebied ontstaan twee “wolken” van ongeveer 40 bij 40 meter waarin nagenoeg alle aanbeten doorkomen! En de afstand tussen de twee wolken is aanzienlijk. De vis ligt dus echt gegroupeerd en we varen dus gewoon lekker heen en weer van de ene plek naar de andere. De aanbeten komen nu door op zowel shads als natuurlijk aas en ook de sleephengel wordt een paar keer “gearresteerd”.

Lekkere actie van mooie vissen!

.

Het is alleen guur koud en Bas zit lekker te vissen maar heeft het er toch moeilijk mee, zelfs met een slaapzak aan. Dus al snel wordt besloten voor een warme shore-lunch in een van de havens. Lekker soep, in de luwte. Hierna vissen we ‘s middags weer door, op dezelfde plek. En we blijven vangen. De vissen zijn wel meer gesorteerd qua grootte. Ik vind het een gezonde balans tussen maats en ondermaats. Echt grote vangen we niet. Maar wel veel en die actie is lekker! En ook Bas weet zijn visje te vangen!

Bas landt een mooie snoekbaars!

.

Nadat HJ al wat eerder van het water is gegaan besluiten wij ook rond een uur of vijf ermee te stoppen. Het is mooi geweest! We hebben heerlijk vissen zitten vangen en over twee dagen gezien echt schitterende vissen gezien. Opgewekt varen we terug naar de trailerhelling waar we nog blijer worden: we worden namelijk keurig gecontroleerd door een agent en iemand van Staatsbosbeheer. Zo hoort het! Alles is in orde en na een praatje met de heren rijden we weer terug naar huis. Twee dagen er tegenaan, en volop vis! Mooier wordt het niet!

John Smit

We besluiten in eerste instantie naar het water te gaan waar John twee dagen geweest is. Nadeel van dat water is wel dat de kunstaasvisserij er extreem taai is en aasvissen hebben we niet. We slapen er een nachtje over en de volgende ochtend stel ik alsnog voor om naar de stek van zaterdag te gaan. Daar gingen ze vol voor het kunstaas en bovendien hebben we meerdere kansen laten liggen als het om grote snoeken gaat. André stemt in met het plan en even later zijn we op weg naar het grote water.

Bij aankomst worden snel de spullen klaar gemaakt waarna we kunnen beginnen. De wind, die zaterdag uit de zuidwesthoek kwam en dus voor een mooie kabbel zorgde, komt nu uit de noord hoek waardoor het water zo vlak is als een spiegel. Dit, in combinatie met het heldere water, maakt het vissen er ongetwijfeld niet gemakkelijker op maar toch gaan we er voor.

Ik was er al een beetje bang voor, maar het lijkt er inderdaad op dat de vis niet op dit talud te vinden is met het verkeerd staan van de wind. Want daar waar we zaterdag vanaf het begin volop actie hadden blijft het nu lang stil. Totdat er opeens een wel hele brede schim achter mijn jerkbait aan komt. Krijg nou wat! Een bak van een karper, zeker 35 pond, volgt mijn Whopper met veel interesse tot onder mijn voeten. Die is niet wijs! Even later komt er ook een wat kleiner exemplaar voorbij en zien we een azende winde. Een school grote brasems maakt het plaatje compleet, het lijkt wel seaworld hier op dit moment.

BWAM! Opeens schiet er een vis omhoog om zich vervolgens met een rotklap op mijn jerkbait  te storten. Snoekbaars! Van subtiliteit geen sprake bij deze vis, die de toch best forse jerkbait vol gegrepen heeft. Na een kort gevecht kan André de vis onder de kieuw pakken en is de eerste vis van de dag een feit.

Niks subtiel!

We gooien verder en gelijk doemt er een grotere schim op achter mijn jerkbait. Zo te zien een grote snoekbaars die een keer of vier mijn jerkbait inspecteert. Ik pak snel een shad maar ook hier reageert de vis helaas niet op. André heeft zijn jerkbait inmiddels verwisseld voor een eigenbouw Twistfly XL en ziet al snel een grote snoek uit het riet komen om zijn ‘kuiken’ te volgen. De vis volgt tot onder de top maar gaat niet over tot de aanval. Zeker een halve minuut blijft de snoek nog bij ‘het kuiken’ in de buurt maar in het heldere water ontbreekt net dat stukje vertrouwen om hem te pakken. Uiteindelijk geeft de snoek het op en zo moet André nog wat langer wachten op zijn eerste snoek van dit seizoen.

Veel jong gevogelte

We naderen het einde van dit mooie kantje als mijn whopper vanuit het niets een woeste aanval te verduren krijgt. De vis hangt niet maar heeft de jerkbait nog scherp in het vizier en na een haaltje klapt ze er dan ook weer vol bovenop. Een kort maar hevig gevecht later is ze klaar voor de landing. Plaatje en weer terug met deze mooie donker getekende vis.

Mooi getekende 80er

We varen door naar het hoekje waar ik zaterdag die geweldige 115 ving en pakken beide de vliegenlat erbij. Ik gooi mijn streamer strak tegen de kant, strip één keer en gelijk vlamt er een snoek op de streamer. Even hangt ze maar dan is ze los, balen! De worp erna klapt ze vlak voor de boot op de streamer van André, maar weer hangt ze niet. Dan volgt ze mijn streamer weer een paar worpen, totdat ik de streamer abrupt stil laat vallen voor de boot. Nu wordt deze goed opgeslokt waarna ik wel de haak kan zetten. Die wou hem wel graag hebben!

Bij het landen gaat het echter alsnog mis. Ik pak de vis onder de kieuw, welke daarna direct begint te schudden. Snel loslaten dus en dan floept ook de haak er uit. Jammer van de foto, maar echt een schoonheid was het toch al niet met de vele wonden.

We beginnen de lange ondiepe plaat uit te gooien en genieten van de rust op het water. We vissen precies uit de wind en met de elektro af en toe in de achteruit kunnen we alles perfect uitkammen met de vliegenlat. Het enige wat ontbreekt zijn de aanbeten, maar het vertrouwen groeit als we bij de struik komen waar zaterdag nog drie vissen bij in de buurt lagen. Nu gebeurt ook hier helemaal niets en na even te zijn blijven hangen vissen we verder langs de oever.

Vijf meter voorbij de struik dan toch actie. Mijn vliegenlat wordt zowat uit mijn handen gerukt door een leuke snoek, man man wat een aanbeet! De vis hangt kort maar schiet dan, als zoveel, natuurlijk los. Ik gooi mijn streamer opnieuw tegen het riet en na twee keer strippen klapt de vis nog harder dan zojuist op de streamer, waarna ze precies de goede kant op wegdraait. Hierdoor kan ik goed de haak zetten en nu hangt ze gelukkig wel. De vis racet gelijk op de boot af en neemt dan een paar mooie runs de diepte in. Wat blijft het toch heerlijk drillen op de vliegenlat!

Het blijft heerlijk drillen op de vliegenlat

Als de vis eenmaal bij de boot is schatten we haar zo´n 85cm, maar we verkijken ons op de geblokte bouw van deze vis. Met 80cm houdt het echt op maar ik kan er niet rouwig om zijn. Heerlijk die actie op de vlieg!

Mijn dag is helemaal goed

We vervolgen onze weg en al snel wordt mijn streamer gevolgd tot onder mijn voeten, waarna de snoek het hazenpad kiest. De vis komt ook niet meer terug en dus zoeken we verder. Het is duidelijk niet wild vandaag en of dat komt omdat we zaterdag zo goed gevangen hebben of door het veranderde weer is even gissen. Toch ben ik weer scherp als ik een uurtje later even iets aan mijn streamer denk te voelen hangen. Ik plaats snel een nieuwe worp over de stek waarna een mooie 80er ook weer debiel hard op de streamer klapt. Ik zet de haak maar enkele seconden later schiet de vis los. Zonde!

De wind begint langzaam aan te zetten en aangezien André nog maar weinig actie heeft gehad vandaag (ik vis door de driftrichting steeds voorop) besluit ik me even te richten op het besturen van de boot zodat André maximaal kan vissen. Dit resulteert al snel in een vis die wel vijf of zes keer volgt alvorens toe te slaan en te lossen. Mooie actie in het heldere water maar helaas dus nog steeds geen vis voor André!

Boilliekaper op komst

We gaan even terug naar de stek van vanochtend en pakken de jerkbaithengels er weer bij vanwege de obstakels in de directe omgeving. Na een dik half uur gooien wordt mijn Whopper met veel furie gegrepen door wat blijkt weer een snoekbaars te zijn. Ik zag de vis zo omhoog schieten en tjonge wat een klap weer! De vis, een centimeter of 70 lang is heel licht gehaakt en ik ga er vanaf het begin al vanuit dat ze gaat lossen. Dit gebeurt helaas ook en net voordat André de vis kan pakken schiet ze weer de diepte in. Die had ik graag even op de foto gehad!

Als we verder vissen spotten we plots een flinke school met nog flinkere windes. Vissen van 50cm en meer en een enkeling zal misschien zelfs tegen de 60 zijn! André knipt snel zijn onderlijn van de vliegenlat en ik heb nog wat enkele haken in de koffer. Met 60 ponds fluor carbon leader en een 500 grains sinktip niet wat je zegt subtiel maar we kunnen gelukkig recht onder de top vissen. Ik start de camera en André gooit een korstje voor de school windes, welke totaal niet lijken te reageren. Totdat de laatste vis langskomt en de korst in een keer weg slurpt. Slaan en hangen, eindelijk vis voor André! Een mooie winde van 52cm betekend een nieuw PR voor hem.

Snel switchen levert André toch een mooie vis op

Kop aan staart!

Hierna is het rustige hoekje verstoord en zoeken we verder naar roofvis. Het blijft lang stil totdat we weer bij het hoekje komen waar ik ’s ochtends die vis meermaals op mijn streamer zag duiken. Nu is het André die een volger krijgt en al snel blijkt dat het om dezelfde vis gaat. Vier verschillende kunstaasjes worden gevolgd maar tot een aanbeet komt het niet. Totdat ik opper om eens een screaming devil over de plek te rossen, want dan is het gelijk raak. De snoek die ’s ochtends net voor de camera wist te ontsnappen komt zo alsnog op de plaat en André is ook van de ‘roofvisnul’.

Toch nog op de foto!

We vissen hierna nog een dik uur door maar bij het uitblijven van actie besluiten we er een punt achter te zetten. Het is een lang weekend geweest. Een weekend wat voor mij begon met een fantastische bak, maar tevens een weekend waarin we opvallend en tevens frustrerend veel volgers en missers mochten noteren.

Groet,
Volkmar Strikkers

Al acht jaar vis ik de opening van het seizoen op hetzelfde water. Een water waar ik vaak maar een of twee keer per jaar kom, een water wat voor mij iets speciaals heeft en dus niet te vaak bevist hoeft te worden. Het is een soort traditie die, op één jaar na, alle jaren resulteerde in een zeer mooie openingsdag met  veel actie, grote snoeken en knappe snoekbaarzen.

Dat ene slechte jaar troffen we honderden meters staand wand aan en het was dan ook geen verassing dat er geen schub te vangen viel. Een heus drama en de twee jaren die volgden waren de snoekbaarzen, die we daarvoor toch regelmatig vingen, nog steeds niet te vinden. Eeuwig zonde van zo’n stek en eens te meer een teken dat beroepsvisserij echt grote schade toebrengt aan ‘onze’ wateren.

Dit jaar ga ik, net als vorig jaar, met Timon op pad. Om iets over vieren gaat de wekker en ondanks de korte nacht spring ik kiplekker uit bed. Paar broodjes smeren hup de auto in. Ik ben er klaar voor! Het is rustig op de weg. Ik kom enkel wat andere auto/visboot combinaties tegen en dat blijft toch altijd een leuk gezicht. Het fanatisme druipt er vanaf en dat is zo gek niet want wat hebben we een mooie hobby!

Eenmaal bij de helling is Timon ook reeds gearriveerd en dus kunnen we gelijk van start. We zoeken het eerste mooie kantje op en dan gaan de jerkbaits aan de speld. Ik start met een eigenbouw  genaamd de Treiter, daar waar Timon een Whopper van Rob Kraaijeveld uit de koffer pakt.

Ja hangen! Amper vijf worpen onderweg en Timon staat met een kromme hengel. Kijk, dat gaat weer als vanouds! Een mooie 80er heeft zich vergrepen en wordt na kort protest geland. Ik schiet een paar platen en dan laten we de vis snel weer verder zwemmen. Er ligt vast nog wel een grotere op ons te wachten…

Een snelle start voor Timon

Terwijl ik mijn treiter, die na mijn idee net niet diep genoeg loopt nu, verwissel voor een eigenbouw Fatboy, zie ik hoe Timons Whopper met heel veel geweld gegrepen wordt door een bak van een snoek. Man wat een beuk en wat een gezicht ook in het heldere water! De vis spurt gelijk op een obstakel af en Timon moet uit volle macht blokken om de snoek er van vrij te houden. Dit gaat twee keer goed maar dan schiet plots de haak los… Allemachtig balen want deze, kaliber 115 of groter, snoek had op zeker een nieuw PR betekend voor Timon! Maargoed het is het risico van de stek. Blokken of obstakels en dan schiet een slecht gehaakte vis wel eens los…

We vissen verder en millimeteren de rietkraag uit. Een kleine tien minuten verder doemt er opeens een grote schim op achter mijn eigenbouw Fatboy. Een dikke metersnoek volgt de jerkbait tot onder de hengeltop en zakt dan langzaam af. Ik twijfel geen moment en begin te figure eighten. De vis draait, stijgt en klapt met veel furie op de jerkbait, die ik helemaal zie verdwijnen. Ik sla hard aan maar heb kennelijk de haak niet gezet want na een keer schudden komt mijn Fatboy weer tevoorschijn. Allemachtig dit had meter nummer twee moeten zijn!

Geconcentreerd vissen we verder. In het heldere water is je jerkbait prachtig te volgen en dat maakt het allemaal extra spannend. Ja, daar komt wat! Snoekbaars! Een mooi exemplaar van zo’n 70cm volgt mijn Fatboy tot onder de top en draait dan om. De worp erna is ze er weer, maar tot een aanbeet komt het niet. Eindelijk weer een snoekbaars gezien dus, dat doet veel goeds!

We vissen de hele stek nog een keer extra af maar vernemen geen actie meer. Enigszins balend van de geloste vissen verkassen we naar stek twee. De meest constante stek voor grote vis hebben we nu gehad en dus hopen we beide dat er nog ergens een goedmaker ligt te wachten.

We starten in een klein kommetje met een mooi steil talud naar open water. Hier stinkt het gewoon naar grote snoek en dus maken we hier een aantal drifts langs heen. Er gebeurt niets maar we houden vol. Hier moet er gewoon een liggen en we gaan dan ook niet weg voordat hij of zij zich laat zien!

Omdat ik tot nu toe steeds behoorlijk aan het manoeuvreren ben geweest en dus niet optimaal heb kunnen vissen, besluit ik nu de boot wat verder het kommetje in te laten driften, zodat ik net even wat geconcentreerder kan vissen. Ik gooi mijn eigenbouw Hopper onder een overhangende struik en tik hem van het talud af. Daar is de jerkbait voor gemaakt en zigzagt en wiebelt dan ook prachtig het talud af, totdat ik hem opeens niet meer zie. Ik bedenk me geen moment en sla mijn baitcaster hoepeltje rond. Een grote snoek draait weg en dendert gelijk de diepte in, wat een bak!

Ik vaar de boot naar open water en heb weinig in te brengen tegen deze bizar sterke vis. Keer op keer verdwijnt mijn baitcaster tot het kurk onder water terwijl meters lijn van de spoel getrokken worden, terwijl de slip toch echt op standje ‘no mercy’ staat!

Ongelofelijk sterk deze vis!

Meermaals komt de vis bij de boot, om vervolgens weer met hernieuwde krachten mijn elektro en buitenboordmotor op te zoeken, wat een heerlijk gevecht en vooral wat een heerlijke vis! Ook wordt twee maal het luchtruim opgezocht. Rechtstandig en later tailwalkend laat de vis zich van haar beste kans zien. Wat een geweld! Timon schat haar zo’n 105, terwijl ik toch het idee heb dat de vis aanzienlijk groter is. Die gaat gewoon ruim over de 110, kan niet anders. De jerkbait is werkelijk verzwolgen maar toch besluit ik de vis resoluut onder de kieuw te vatten. Ik heb gelukkig de goede kant te pakken en til de zware snoek aan boord, wat een start van het seizoen!

Schitterende grootwatersnoek

De eigenbouw Hopper is amper zichtbaar

De Hopper zit helemaal achter in de greppel maar gelukkig zit de vis niet beroerd gehaakt. Via de kieuw kunnen we de weerhaakloze dreg gemakkelijk lostikken waarna ik de jerkbait uit de bek haal. Wat een schoonheid! Ik zeg dat ze rond de 115 is en dat blijkt ze exact te zijn. Mijn grootste snoek op een eigenbouw en volgens mij kun je jezelf geen betere seizoensstart wensen!

Na deze geweldige goedmaker is de stemming opperbest. We besluiten nog heel even in het hoekje te blijven hangen en dan de rest van de baai uit te gooien. Al na een paar worpen krijgt Timon een enorme beuk op zijn NK Chubby en weer een grote snoek draait weg in het oppervlak. Helaas is ook deze vis niet gehaakt en we vragen ons af waardoor het komt. Knallen ze er gewoon té hard op?

Een lange ondiepe plaat met langs de kant mooie rietkragen wordt bestookt en telkens weer vinden onze jerkbaits hun weg terug naar de boot. Als we bij het minst diepe stuk aankomen, met veel basaltblokken op de bodem, zie ik Timon hard aanslaan. Wat een dreun! Een goede vis zwemt de boot voorbij en gaat er dan goed in hangen. Ook deze vis is weer erg sterk en we staan er eigenlijk van te kijken als blijkt dat het om een negentiger gaat, dit vocht voor een meter! Timon kan de vis gemakkelijk pakken maar hij eenmaal wil poseren blijkt maar weer eens hoe schadelijk het gesloten seizoen is voor ons roofvissers. Al dat geknooi met die tandloze vissen zorgt er voor dat we hier en daar wat scherpte missen bij de getande rovers. Tenminste, laten we het daar op houden, haha!

Even oefenen nog...

Zo gaat ie al een stuk beter

Gelukkig gaat het beter bij poging twee en zo schieten we snel een paar platen van deze 91cm snoek. Een mooie gespierde vis die er bij de release gelijk vandoor schiet, waarna wij verder gooien. Amper vijf worpen later draait er een snoek op hoge snelheid onder mijn hopper door, recht onder de hengeltop. Ik gooi snel mijn jerkbait over de vis heen en begin binnen te vissen. Een korte tik, mis. Vervolgens schiet de snoek nogmaals achter mijn hopper aan en ook de in de buurt wiebelende whopper van Timon wordt gemist. Ik vaar snel de boot een stukje terug, gooi over de plek des onheil en binnen twee tikken wordt mijn hopper onderschept. Spektakel weer! Een mooi getekende snoek van een centimeter of 90 komt even later bij de boot en is werkelijk aan een velletje gehaakt.

Aan een velletje...

Toch gaat het wonderbaarlijk genoeg allemaal goed en kan ik even later met mijn tweede van de dag poseren.

Ook deze snoek zag wel wat in de Hopper

Ik zet de vis terug, we vissen verder en weer is het binnen een paar worpen raak. Nu is het Timon die weer een beuk op zijn whopper krijgt en een snoek mag drillen. Kleiner dan de vorige vissen, maar wat een heerlijke actie op de vroege morgen!

Zweedse taferelen op de vroege morgen!

We maken de drift af maar op een volger na gebeurt er niet veel meer. Op naar de volgende oever dus en weer verder vissen. Onderweg komen we langs het hoekje en dus besluiten we te kijken of die dikke vis van Timon er nog ligt. Al snel draait deze, waarschijnlijk metervis, rakelings onder mijn hopper door maar tot een aanbeet komt het niet. Even later mist een kleinere vis de jerkbait maar ook deze doet geen tweede poging.

We vissen verder en weer is het de Whopper van Timon die gegrepen wordt. Ze worden steeds kleiner maar de lol is er niet minder om. Het is net tien uur geweest en het lijkt wel Zweden met al die aanbeten in het heldere water!

Whopper en Hopper, de aasjes van vandaag!

Terwijl het zonnetje definitief doorbreekt vervolgen we onze weg langs dit mooie kantje, waar we vorig jaar de nodige actie beleefden. Het blijft nu echter akelig stil en het is even wennen dat werken voor een aanbeet… Uiteindelijk mag Timon nog een volger noteren en daar blijft het bij.

Ook de oever die we erna aan doen levert geen enkele vis op. We gokken er op dat de vis door het zonnige weer wat dieper is gaan liggen en besluiten een stukje te trollen, in de buurt van de eerste stek van vanmorgen. Er gebeurt helemaal niets en aangezien we trollen beide behoorlijk slaapverwekkend vinden besluiten we er snel weer mee te stoppen. We varen naar de stek van vanmorgen en gelijk de eerste worp wordt een eigenbouw Whopper van mij recht onder de hengeltop gegrepen door een flinke snoek, die ook gelijk weer losschiet… Echt opmerkelijk al die lossers!

We hebben alles in de buurt nu wel gehad en dus is het even blazen naar de volgende stekken. Voorgaande jaren bijna een half uur, nu zijn we er in no time met mijn nieuwe buitenboordmotor. Een mooi steil talud met veel obstakels wordt afgevist maar helaas gebeurt ook hier helemaal niets. We hebben nog een gebied om af te vissen binnen bereik en besluiten daar dan maar heen te gaan.  De snoek blijkt er echter helemaal klaar mee te zijn vandaag want op een geloste peutersnoek voor Timon na blijft het akelig stil.

Het is inmiddels zo’n twee uur en bij het uitblijven van actie besluiten we er een punt achter te zetten. Het was een heerlijke ochtend en er is eigenlijk geen reden meer om de rest van de middag nog door te vissen. We ruimen de spullen op, scoren nog een lekkere hap en sluiten de dag relaxed af. Seizoen 2010/2011 is geopend, en hoe!

Groet,
Volkmar Strikkers

Niet extreem vroeg maar wel op tijd spreken we af op de trailerhelling. Als ik precies op het afgesproken tijdstip aankom ligt de boot er al in. Het is duidelijk: HJ heeft vangdrang en niet zo’n beetje ook! Ik leg snel mijn spulletjes in de boot en we varen naar het eerste plateau dat we uit gaan kammen. We vissen afwisselend met natuurlijk aas en kunstaas. Natuurlijk aas onder de dobber met de bekende snoektakel en een handhengel met de fireball montage. Kunstaas bestaat uit jerkbaits en shads.

We vissen hier een uurtje en laten ons dan op het windje afzakken naar de volgende plek waar zich altijd wel wat afspeelt. Het is een plateau van ongeveer twee meter diep met uitlopers naar diep water. We zijn er nog geen twee keer overheen gedrift als opeens hard de fireball van HJ wordt gepakt. Helaas schiet de vis in de oppervlakte los, een mooie snoekbaars verdwijnt weer in de diepte. Nog een beetje na-mopperend zien we opeens de dobber die vlakbij de fireball montage werd gesleept wegschieten. Deze vis hangt wel en na een leuke dril (zie video) licht er een mooie  snoekbaars in de boot. Toch frappant dat het waarschijnlijk dezelfde vis is die zowel fireball als dobber pakt! En anders zouden er twee tegelijk aan het jagen zijn geweest? Wie zal het zeggen.

Twee keer dezelfde, of twee vissen tegelijk aan het jagen?

Het windje steekt ondertussen aardig op en we besluiten daarom in de luwte tussen de bomen een verbindingskanaaltje te gaan proberen. Erg ondiep, maar in het verleden wel vaker goed voor succes geweest in het voorjaar. Zeker wanneer de “eerste warmte” weer in het water komt. En dat voelen we ook! Heerlijk temperatuurtje in de luwte, helemaal stil de natuur met de elektromotor, genietend van de lente die aandient en de vogels die overtrekken. HJ wijst de rietkraag aan waar hij de vorige keer een roerdomp zag staan. En we hebben het er nog niet over gehad of 30 meter verder schiet het beest het riet uit en vliegt over de bomen weg. Wat een waarneming, schitterend! Voor mij minstens 15 jaar terug sinds ik er voor het laatst één gezien heb! We dobberen rustig verder als opeens HJ een megabeuk op zijn handhengel krijgt! De vis speert er vandoor, het is duidelijk dat het om een goeie gaat. In hoog tempo leg ik het materiaal aan de kant en zet ik de videocamera aan. En dat is niet voor niets; een prachtig getekende snoek komt al snel voor het eerst aan de oppervlakte (niet gek in net een meter water…). Wat opvalt zijn de grote hoeveelheden bloedzuigers aan zijn lijf, het beest zit echt onder. We concluderen hieruit dat ze al langer strak op de grond moet hebben gelegen. De vis gaat op de foto en terug. De stemming zit er goed in. Ook al vang je ze niet zelf, het blijft toch een feest om dit soort topvissen in de boot te krijgen!

Prachtig getekende snoek in ondiep water!

We stoppen kort voor de lunch en hierna proberen we nog het een en ander op dezelfde plekken. Los van een paar korte felle tikken die niet verzilverd worden blijft vis verder uit. Geen spectaculaire aantallen dus vandaag maar wel gericht twee mooie vissen weten te vangen op de plekken waar we ze ook verwachtten. Een heerlijke dag gevist! De video geeft van een en ander nog een leuke impressie!

Een bak op een boilie

Een vraag die ik vanwege het ontbreken van verder success op boilies nooit heb kunnen beantwoorden maar het voedt wel de gedachte dat het soms enorm lonend kan zijn om afwijkende methodes te gebruiken. Niet in de laatste plaats omdat ik op de avond dat de snoekbaars voor de tweede maal werd gevangen 2 penhengels had uitstaan met een platgestampte voorn. Voorwaar toch iets waarvan je zou verwachten dat je daar eerder een dikke vis op zou vangen dan op een boilie.

Zo verging het me ook met de combinatie snoekbaars en jerkbaits. Vingen we vroeger al eens een snoekbaars op een jerkbait dan was dat toeval en niet iets om serieus mee aan de gang te gaan. Tot je de laatste jaren in allerhande publicaties berichten zag verschijnen die deden vermoeden dat het gericht vissen op snoekbaars met jerkbaits zeer goed mogelijk was.

Jeroen geloofde er wel in getuige zijn fanatieke pogingen op diverse wateren en ik zelf bleef wat achter met aasvissen onder de dobber en op de fireball. Allemaal hartstikke leuk dat smijten met 100 grams stukken hout maar ik ging toch liever voor de sappige voorn (inmiddels zal jullie dat niet meer verbazen).

Tot op een memorabele dag Jeroen zowaar een fraaie snoekbaars, op een reeds flink door ons bevist plasje, met een jerkbait wist te verleiden. Nu was ik op dat moment niet zozeer onder de indruk van het feit dat hij de vis op een jerkbait ving, maar wel dat we daar op andere manieren daarvoor geen schub hadden gevangen. Toen hierna de 2e vis al snel toehapte dook ik ook in de jerkbaitdoos van jeroen om daar een slank aad dam jerkje uit te halen.

Jeroen met een fraai exemplaar op de XL van Aad Dam

Met een soepel worpje werd het jerkbaitje onder een paar bomen geslingerd en op advies van Jeroen liet ik de zaak naar de bodem zakken om het daarna uiterst rustig naar binnen te tikken en telkens opnieuw af te laten zinken. Het moet ergens halverwege tussen de kant en de boot zijn geweest toen ik de powerpro lijn opeens naar rechts zag schieten, overigens zonder dat ik een beet had gevoeld. Nu moest ik de eerst zelf zwemmende jerkbait nog tegenkomen dus de hengel werd geheven en zowaar hing er een leuke 70-er snoekbaars aan. Mijn enthousiasme steeg door dit instant succes met sprongen en met hernieuwd fanatisme wierpen we de kantjes uit en vingen we die middag een leuk partijtje snoekbaarzen.

Ook op andere wateren werden snoekbaarzige stekken op deze wijze bevist en vaak bleek het een uitstekende methode om snoekbaarzen te verleiden. Soms zelfs zo goed dat je op geen enkele andere wijze beter kon vangen. Natuurlijk heb ik het ook andersom meegemaakt, dagen dat je op de pen en het sleepje de ene na de andere beet kreeg en op de jerkbait nimmer een aanbeet kreeg.

Wat ik vooral leuk vond was de aanvulling op het arsenaal aan vangende methodes. Naast vertikalen / diagonalen / slepen met aas / pennen / etc… hadden we gewoon weer een goed vangende manier erbij waarmee de snoekbaarzen verleid konden worden.

Prima voor snoekbaars

Toch vereist het jerkbaitvissen op snoekbaars een andere aanpak dan het ditto planktrekken op snoek. Daar waar je op snoek het kunstaas vaak flink laat uitslaan vis je op snoekbaars het best zo rustig mogelijk. De best lopende techniek bleek voor ons het vissen met langzaam zinkende jerks te zijn die we rustig de tijd gaven om af te zinken waarna we ze uiterst traag binnen visten.

Ook de aanbeten zijn soms zelfs moeilijk waarneembaar, een licht tikje tegen je jerkbait of wat weerstand kan al duiden op een snoekbaars die je jerk vol te pakken heeft. Nogal een aanpassing op de vaak forse aanbeten die je van een snoek krijgt. Zeker in het begin ga je snel twijfelen en is het domweg het beste om bij twijfel te slaan. Liever een keer in de lucht slaan dan een mooie vis missen is het devies.

Ook alleraardigst is het opnieuw grijpen door snoekbaars die je daarvoor hebt gemist. Heb je dus het idee dat je een tikje kreeg op een bepaalde stek neem dan zeker de moeite om deze stek een keer flink uit te werpen want vaak grijpen ze zo nog een keer.

Materiaal:

Jerkend op snoekbaars mag het allemaal wel wat lichter…. een klein druppelreeltje met 30 ponds gevlochten lijn op een licht maar wel vrij strak hengeltje is een mooie combinatie. Hard slaan is bij het gebruik van scherpe haken niet echt nodig. En door het gebruik van licht materiaal heb je ook nog eens een fijne dril. Uiteraard monteren we een licht staaldraadje of een flurocarbon onderlijn om de snoeken die we gaan haken ook te kunnen vangen.

Welke jerkbaits zijn geschikt:

De XL van Aad Dam is in mijn ogen een absolute topper op relatief ondiep water, laat deze afzinken (wacht rustig 30 seconden) en tik hem dan met haaltjes van 10 tot 20 centimeter binnen waarbij je na elke tik een paar seconden pauze inlast.

de 25/11 van Aad Dam is ook zo’n lekker jerkje, deze vis je ook op bovenstaande wijze.

Feitelijk zijn op ondiep water de meeste langzaam zinkende jerkbaits prima geschikt (busterjerk, bössel, etc..)

Op dieper water mogen het wel wat sneller zinkende jerks zijn. Denk hierbij aan de Ace Flipper van Gordon Griffiths, Salmo Fatso etc…. uiteraard bereik je het sneller zinken ook door met loodhagels te werken of je jerks met wat extra gewicht te behangen.

Werpend met shads

Naast het vissen met jerkbaits is ook het werpend vissen met shads een uiterst dodelijke manier om snoekbaarzen te vangen.  Ga met je boot voor anker op een snoekbaarzig plekje en werp met een relatief langere hengel (2 meter 70 is een mooie lengte) de plek eens uit. Doe dit met shads met een relatief grote schoepstaart en een heel licht loodkopje.

Goede shads hiervoor zijn fox slayer shads, salt shakers en andere soepele shads met een flinke staarten die tijdens het afzakken als parachute dienen en een prachtige trage vrije val bewerkstelligen. Deze techniek is vooral dodelijk op steile taluds en bij een grillig bodemverloop.  Gebruik zoals gezegd een minimaal loodkopje (paar gram is al genoeg) om de zweefvlucht van je kunstaas te maximaliseren.

Door nu de shad min of meer gecontroleerd te laten zakken (probeer altijd contact te houden) ben je in staat om uiterst geraffineerd en dodelijk effectief moeilijke stekken af te vissen wat zeker de nodige vissen gaat opleveren die je met standaard methodes niet had gevangen.

Werpen gearresteerd op een bloedstijl taludje

Vandaag gaan we slepen met doodaas. Eén hengel met een dobber en snoektakel, de andere hengel met een fireball jig vanuit de hand gevist of kort boven de bodem afgesteld. Aas bestaat uit dode voorns en sardines. Het kanaal kent een vrij kenmerkend symmetrisch verloop: tot 10 meter uit de kant ongeveer 1-1,5 meter diep en daarna 2,5 meter. De plekken die we zoeken liggen aan de kant en daar is het afwijkend qua diepte tot soms bijna 5 meter. We zijn dus continu bezig de dieptes van de aasvissen te verstellen om dicht bij de bodem te blijven.

Na een paar keer over deze plekken heen gevist te hebben krijg ik een aanbeet. De vis neemt veel lijn van de spoel dus ik sla snel aan. Een zwaar gewicht vertelt me dat er iets aan de andere kant van de lijn zit dat het niet eens is met de situatie. Een felle dril volgt en na een tijdje laat zich een 70-er snoek zien. Hij vocht alsof hij op de sportschool heeft gezeten, ik dacht echt dat ‘ie een stuk groter zou zijn! 

Fanatiek snoekje!

De stroming in het kanaal is ondertussen flink toegenomen. Het is duidelijk dat men probeert van het smeltwater af te komen door te spuien. Regelmatig hebben we last van vuil en driftend met de stroom mee komen de dobbers soms de boot inhalen….. Dit wordt iets te gek en daarom gaan we en paar kommetjes proberen waar we naast doodaas ook de kanten uitgooien met jerkbaits. In deze kommetjes ligt nog wel veel ijs en dat levert een leuk plaatje op: schots-vissen.

Schotsvissen!

Toch blijft het ook hier angstvallig stil en omdat het einde van de dag nadert gaan we terug richting trailerhelling waarbij we iedere brug nog even goed afvissen en ook een klein eilandje. Het blijft bij die ene snoek, en de grote zullen we dus weer even op moeten blijven wachten zeker nu de temperaturen de komende week weer lijken te gaan zakken. Straks zijn we allemaal ervaren in het schotsvaren…..

We worden ondertussen ervaren in het schotsvaren....