Tijdens de fair sta ik met Jan Willem te ouwehoeren als ik me bedenk dat ik de woensdag vrij ben. Had jij niet vakantie deze week? De afspraak is snel gemaakt. Woensdag lekker een dagje buffelen op groot en taai water. Dinsdagnacht kan ik maar amper in slaap komen. Man wat heb ik zin om te vissen!

Na een voorspoedige rit kom ik aan op de afgesproken plek. Jan Willem is iets later. “Er lag een schaap op zijn rug” is het excuus. De brug was op, zou ook een beetje raar zijn voor iemand die met de boot komt…

Eenmaal aan boord vervolgen we onze weg naar de eerste stekken. Het is nog een knap eind varen en dus hebben we zat tijd voor een broodje en een bak koffie. Het is een uur of half negen als de eerste aasjes over boord gaan.

Een paar lange plantenbedden worden stevig bestookt met grinders. Terwijl de regen op ons neerklettert staan we beide geconcentreerd te vissen. Na een klein uur gooien een felle tik, helaas mis ik de aanbeet. Voelde niet heel bijzonder, maar je weet het natuurlijk nooit…

Amper een kwartier later voelt mijn spinnerbait wat vreemd tijdens het binnen vissen. Tot onze verbazing komt er even later enkel een spinnerblad met een stuk verenstaal boven. Alles vanaf de kop is afgebroken! Even sta ik stevig te balen. Deze spinnerbait had toch echt een verhaal. Vele en grote vissen gingen er voor, met als absolute klapper die debiel dikke 116 vorig jaar oktober. Toch ben ik blij dat het nu gebeurd, en niet tijdens de dril van een snoek…

Ik pak een nieuwe grinder uit de bak en we varen door naar het volgende plantenveld. Hier is het al snel raak. Precies als Jan Willem de boot wat naar voren vaart voel ik een lichte verzwaring op mijn grinder. Ik moet als een gek aan mijn Toro Winch draaien om de lijn strak te krijgen, gelukkig hangt de vis. Een leuke 60er mag na kort protest even de binnenkant van de boot bekijken.

We vissen verder en al snel wordt duidelijk dat mijn regenjas niet echt bestand is tegen dit enorm natte geweld. Helaas had ik voor vandaag mijn Sundridge pak niet beschikbaar en dat ga ik merken ook. De regen begint langzaam door te drukken bij mijn ellebogen en schouders. Mijn lekke werkschoenen helpen ook niet bepaald mee aan een aangename lichaamstemperatuur. Dit is echt niet lekker!

Rond het middaguur verkassen we naar de volgende stek. Kijken of we op een lang talud wat vissen tegenkomen.  Hier is het een kwestie van vele uren maken en dan maar hopen op die ene aanbeet. Geconcentreerd vissen is dus een must want een mogelijke volger is zo afgeschrikt. Ik zet de knop om, denk niet meer aan de nattigheid en begin te gooien. Een eigenbouw ratelwhopper aan de speld en gaan. Ook Jan Willem pakt er een jerkbait bij, de Flatboy van Joost Stegeman.

Natuurlijk wordt er gepraat, maar daarnaast staan we beide super geconcentreerd te vissen. Het is bikkelen vandaag, maar veel ´snoekiger´ kan het weer niet worden wat mij betreft. Als de wind langzaam van het noordoosten naar het zuidoosten begint te draaien neemt de hoeveelheid regen ook wat af. Het is voelbaar een paar graadjes warmer en het vertrouwen groeit verder. En dan…

WOW! Wat een beuk! Heel even was ik alle contact met mijn jerkbait kwijt, maar de mokerslag die volgt doet alle twijfel wegnemen. Mijn baitcaster vouwt gelijk dubbel als de vis met zware slagen wegzwemt. Dikke bak dit!

De dril die volgt is werelds, kneiterharde runs naar diep water volgen elkaar op. Als de vis na enkele minuten voor het eerst in zicht komt zien we dat de Whopper head first opgeslokt is. Enkel de staartdreg zien we nog voor in de bek zitten! De vis zet aan en tailwalkt een paar meter bij de boot vandaan, vervolgens suist ze weer de diepte in. Dit is echt geweldig! De beloning voor de tientallen uren die ik al maakte bij Jan Willem aan boord. Als de vis uitgeraasd is  tilt Jan Willem haar aan boord. Snel tikken we de dreg los, welke overigens keurig gehaakt zat. Dan is het tijd voor een korte show voor de camera. Wat een schoonheid!

De kou en regen in één klap vergeten!

Snel leggen we de vis op de mat voor een meting. Eenmeterzeven en flink zwaar gebouwd. Als ik haar overboord til gaat ze er binnen tien seconden al vandoor. We schudden elkaar de hand en genieten nog even na. Ook Jan Willem is zichtbaar blij met deze vis. Het zijn de vissen waar je samen voor werkt op het grote water. Vissen waar je nog lang over na praat.

We pakken de draad weer op en gooien verder langs het talud. Al snel een tik voor Jan Willem, maar de vis blijft niet hangen. Tien minuten verder zien we nog net een enorme staart voor de boot wegdraaien. Pfff die miste de Flatboy echt op een haar! Jan Willem gooit snel nog een keer over de plek heen, maar de vis laat zich helaas niet meer zien. Misschien toch iets gevoeld? De boot gezien?

We varen een stukje terug en maken nog een drift over de plek. Maar hoezeer ik Jan Willem deze vis gun, ze laat zich niet meer zien. We driften verder als ik een flinke tik krijg op een eigenbouw Fatboy, maar ook deze vis hangt helaas niet. Vijf minuten verder is het dan toch raak. Ik zie Jan Willem de haak zetten en er komt gelijk een mooie snoek door het oppervlak. Een korte maar heftige dril later mag ook Jan Willem poseren met zijn eerste vis. Mooie vis van midden 80, we zijn goed bezig vandaag!

We beleven duidelijk een bijtuurtje

In het uur dat volgt krijgen we beide nog een flinke tik, maar gek genoeg hangen ook deze vissen niet. Toch apart hoe we enerzijds zoveel actie krijgen, maar anderzijds toch zo veel missen. De snoek is dus wel los, maar tevens voorzichtig? Als de wind definitief gedraaid is en de regen eindelijk ophoudt wordt het gelijk stil onder water…

We hebben ze beide wel eens meegemaakt. Dagen met momenten als deze waarop de vis opeens helemaal los gaat door een verandering van de weersomstandigheden. Ook weten we beide hoe vaak het na zo’n verandering helemaal stil valt. Je beleeft een waanzinnig uur om daarna uren voor niets te vissen. Met zo’n vis als zojuist op de foto hebben we daar echter vrede mee. Het is een uur of één als we besluiten een uurtje te trollen. Even de armen wat rust geven, ook wel eens lekker.

Voor mij gaat de eigenbouw FatBasterd (Orka) over boord, een hybride jerkbait die trollend ook een verassend goede actie heeft. Jan Willem hangt een plug formaatje roeiriem overboord en pakt er tevens een licht hengeltje bij voor de baars, die zich vrijwel direct komen melden. Regelmatig komt er eentje de boot bekijken en zo glijden de meters talud onder ons door. Totdat ik na ruim een half uur opeens de lijn slap voel vallen. Ik moet mijn baitcaster werkelijk zowat over boord gooien om de losse lijn strak te slaan, maar voel dan tot mijn genoegen een log gewicht aan de andere kant van de lijn. Het zou toch niet waar zijn? Weer een dikke vis?!

Heel langzaam komt de vis naar de boot gezwommen. De dril lijkt in geen opzicht op de vorige. Geen slopende runs maar heel rustig en beheerst zwemt de snoek heen en weer. Dan komt ze in het oppervlak, minder massief maar toch zeker niet veel kleiner dan de vorige! De FatBastard zit keurig in de scharnier en zelfs schuddend en rollend komt deze niet meer los.

Pike versus Orca

Als ik de vis aan boord til schiet Jan Willem gelijk een paar platen. Ook deze vis gaat ruim over de meter en is daarmee mijn negende metersnoek in vijf opeen volgende snoeksessies. Werkelijk abnormaal! Met 105 is het daarbij ook nog eens de derde 105 in diezelfde vijf sessies, bizar!

Ze blijven maar komen

Als de vis weer weggezwommen is vervolgen we onze weg naar een wat rustiger gedeelte van de  plas. Hier vinden we wat meer beschutting en gaan we backtrollend aan de gang. Driftzak aan de punt en met zo’n twee kilometer per uur langs de oevers varen, terwijl we met jerkbaits en grote streamers alles uitkammen. We zijn nog geen half uur onderweg als ik weer een enorme beuk krijg, dit maal op de Treiter, een model jerkbait welke ik bedacht heb en nu verkocht wordt via Guusbaits.com. Een dikke metervis draait weg door het oppervlak terwijl mijn Treiter de andere kant op schiet. Gelost, balen!

Terwijl de kolk nog aan het uitdijen is gooi ik snel de Treiter weer richting oever, als de vis niet direct reageert besluiten we snel een stukje door te varen. Hier komen we later nog wel eens terug! We pakken een volgend baaitje en al vrij vlot is het raak voor Jan Willem op zijn Fatboy. Stijf tegen de kant wordt deze uit het oppervlak gegrist door een mooie 70er. Ze zijn echt los vandaag! Zoveel is duidelijk!

We zijn misschien dertig meter verder als mijn Trieter opnieuw onderschept wordt. Ook deze snoek lag echt stijf in de kant en zit er na het eerste haaltje al bovenop. Frustrerend genoeg weet ook deze snoek echter de haken te lossen…

We vissen het kantje uit en varen dan naar een schitterend hoekje van de plas. Scherp talud, plukken fonteinkruid en wat lelies… Als hier geen snoek zit weet ik het ook niet meer! Nog nooit wat gevangen hier, is Jan Willems verassende opmerking. “Gooi jij de driftzak even over boord?”

WOOOOWWW! Hoor ik naast me…Terwijl de driftzak het water raakt en ik me omdraai zie ik een bak van een snoek onder de boot door zwemmen met de Fatboy in de bek. Jan Willem moet alle slappe lijn nog opdraaien maar wonderlijk genoeg heeft de snoek zichzelf al gehaakt. “Snel, de driftzak er uit!” Ja euh wat wil je nou haha! 

De boot gaat op sleeptouw terwijl de snoek meters lijn van de spoel scheurt, wat een geweld! De zware 2 oz jerkbaitstok krijgt flink op zijn donder en Jan Willem grijnst van oor tot oor. Ook deze vis zit keurig gehaakt en dus kan er eigenlijk weinig meer fout gaan. Ik schiet wat platen terwijl we verder genieten van de zware runs die deze vis neemt. Deze komt nooit door de dopingcontrole, bestaat niet!

Wat een power bezit deze snoek!

Als we de vis dan eindelijk aan boord hebben is de euforie groot. Een snoek van het kaliber XXL maakt de dag helemaal compleet! Snel schieten we een paar platen waarna het meetlint erlang gaat. 116, wat een topper! De grootste jerkbait snoek voor Jan Willem en de tros kersen op een enorme taart.

Dé beloning voor Jan Willem

We gaan er even bij zitten. Even bijkomen van wat ons allemaal overkomt vandaag. De laatste maand gebeuren er bizarre dingen en elke keer weer denk ik, de volgende sessie moet wel onmogelijk taai worden, ook voor vandaag waren we daar vanuit gegaan, maar taai als hij was zetten we weer een onmogelijke score op het bord. Dit zijn de sessies die je moet koesteren. De sessies waar je aan terug denkt als je weer keihard loopt te blanken…

In een roes vissen we verder. Mijn Treiter wordt nogmaals gemist en ook een van de eerder geloste vissen doet nog een poging. Hangen blijven doen ze beide niet maar het kan ons weinig schelen. Toch maar een 2-0 dreg onder de  buik hangen voor de volgende keer.

We komen bij een ander hoekje, ook hier is nog nooit een vis vanaf gekomen maar dat heb ik eerder gehoord vandaag! Weer staat Jan Willem in no time met een kromme stok. Was het begin van de middag duidelijk aan mij besteed, nu zijn de rollen omgedraaid. Een mooie stevig gebouwde 80er wordt onthaakt en terug gezet. Wat doen we? Nog even kijken of we die grote vis van mij kunnen foppen?

Terwijl ik de kant uit gooi wijst Jan Willem naar het midden van het water, daar staat nog een mooi fonteinkruidbed. Nou ken ik Jan Willem al wat langer en dus gooi ik voor geen geld in die richting. Om zijn smoes kracht bij te zetten gooit hij zijn BBZ een eind die kant op. Vlak voor de boot zie ik hem, tot zijn eigen verbazing, de haak zetten. Meen je niet!

De vis ligt gelijk naast de boot en geeft werkelijk geen kick. Jan Willem ziet het gelijk, dezelfde vis als tien minuten geleden! Maar dan wel ruim dertig meter verderop! De snoek lijkt het ook in de gaten te hebben want hij laat zich wel overdreven gemakkelijk landen en onthaken. We kunnen er alleen nog maar om lachen, wat een topdag dit!

De grote snoek laat zich niet meer zien en we besluiten verderop wat te eten te gaan halen. Een lekkere vette hap verdwijnt als sneeuw voor de zon terwijl we aan de overkant van de plas een enorme bui zien groeien. We kijken het even aan en besluiten dan onze plannen bij te stellen. Het risico is domweg te groot, hier kan ieder moment een rolwolk uit voortkomen met alle gevolgen van dien. We wagen het er niet op, ruimen de spullen op en beginnen aan onze lange terugtocht. Onderweg bekijken we de foto’s nog even en praten lang na over wat ons overkomen is. Maar wat we vooral doen, is keihard genieten!

Jan Willem, het was weer een topdag! Doen we nóg eens over?!

Groet,
Volkmar Strikkers

Vanaf heden zullen mijn verslagen en andere content op deze website terug te vinden zijn. Een website die groeit als kool en met veel enthousiasme bijgehouden wordt. Na een kort overleg, smeltend tussen het riet, werden de plannen gesmeed en ipv champagne was het een nieuw PR graskarper die er vandoor knalde. Helemaal niet erg, al zeg ik het zelf!

Mijn eerste graskarper!

Te verwachten

Wat valt er van mij te verwachten de komende tijd? Zoals de lezers van Poldersnoeken, de verschillende fora en vakbladen al wel weten, ben ik een roofvisser die graag voor moeilijk en groot gaat. Met snoek en roofblei als hoofddoel kam ik vooral de rivieren uit op zoek naar de mooiste, sterkste en grootste vissen. Het liefst vanuit de boot en met eigenbouw jerkbaits of de vlieg, maar ook andere visserijen komen aan bod. Een dag met aasvissen slepen blijft toch ook een fantastische en vooral succesvolle bezigheid.

Een droom van een snoek

Met af en toe uitstapjes naar het verticaalvissen, werpend vissen op grote baars vanuit de bellyboat en in de gesloten tijd korstend op karper, hoop ik jullie van een hoop leuke verslagen en artikelen te kunnen voorzien.

Daarnaast hoop ik ook wat artikelen te gaan typen. Bijvoorbeeld over het zelf bouwen van kunstaas en dan met name jerkbaits. Dit is iets wat ik graag doe en wat bovendien erg mooie momenten oplevert. Een grote snoek vangen op een eigenbouw heeft gewoon iets magisch!

Uren werk, mijn ode aan de barracuda

Dan is er nog het buitenland. Ik denk dat er maar weinig vissers zijn die het niet zien zitten, vissen op soorten die hier niet te vangen zijn. Of in een omgeving om bij weg te dromen. Wellicht allebei! Daar waar mijn financiën het toelaten probeer ik met enige regelmaat een mooie trip te maken. Vooral de tropen hebben mij echt gegrepen en tijdens mijn eerste twee trips heb ik al een behoorlijk aantal soorten van mijn ‘to catch list’ weten te schrappen. Dat tropische geweld heeft gewoon iets en ik hoop het nog vaak te mogen beleven!

Tropische vissoorten hebben iets magisch. Hier 120cm bellyboatbarracuda!

Al bij al dus een nieuw seizoen en een nieuwe start voor mij op deze website. Aan iedereen goede vangsten en veel leesplezier toegewenst!

Groet,
Volkmar Strikkers

Een bak op een boilie

Een vraag die ik vanwege het ontbreken van verder success op boilies nooit heb kunnen beantwoorden maar het voedt wel de gedachte dat het soms enorm lonend kan zijn om afwijkende methodes te gebruiken. Niet in de laatste plaats omdat ik op de avond dat de snoekbaars voor de tweede maal werd gevangen 2 penhengels had uitstaan met een platgestampte voorn. Voorwaar toch iets waarvan je zou verwachten dat je daar eerder een dikke vis op zou vangen dan op een boilie.

Zo verging het me ook met de combinatie snoekbaars en jerkbaits. Vingen we vroeger al eens een snoekbaars op een jerkbait dan was dat toeval en niet iets om serieus mee aan de gang te gaan. Tot je de laatste jaren in allerhande publicaties berichten zag verschijnen die deden vermoeden dat het gericht vissen op snoekbaars met jerkbaits zeer goed mogelijk was.

Jeroen geloofde er wel in getuige zijn fanatieke pogingen op diverse wateren en ik zelf bleef wat achter met aasvissen onder de dobber en op de fireball. Allemaal hartstikke leuk dat smijten met 100 grams stukken hout maar ik ging toch liever voor de sappige voorn (inmiddels zal jullie dat niet meer verbazen).

Tot op een memorabele dag Jeroen zowaar een fraaie snoekbaars, op een reeds flink door ons bevist plasje, met een jerkbait wist te verleiden. Nu was ik op dat moment niet zozeer onder de indruk van het feit dat hij de vis op een jerkbait ving, maar wel dat we daar op andere manieren daarvoor geen schub hadden gevangen. Toen hierna de 2e vis al snel toehapte dook ik ook in de jerkbaitdoos van jeroen om daar een slank aad dam jerkje uit te halen.

Jeroen met een fraai exemplaar op de XL van Aad Dam

Met een soepel worpje werd het jerkbaitje onder een paar bomen geslingerd en op advies van Jeroen liet ik de zaak naar de bodem zakken om het daarna uiterst rustig naar binnen te tikken en telkens opnieuw af te laten zinken. Het moet ergens halverwege tussen de kant en de boot zijn geweest toen ik de powerpro lijn opeens naar rechts zag schieten, overigens zonder dat ik een beet had gevoeld. Nu moest ik de eerst zelf zwemmende jerkbait nog tegenkomen dus de hengel werd geheven en zowaar hing er een leuke 70-er snoekbaars aan. Mijn enthousiasme steeg door dit instant succes met sprongen en met hernieuwd fanatisme wierpen we de kantjes uit en vingen we die middag een leuk partijtje snoekbaarzen.

Ook op andere wateren werden snoekbaarzige stekken op deze wijze bevist en vaak bleek het een uitstekende methode om snoekbaarzen te verleiden. Soms zelfs zo goed dat je op geen enkele andere wijze beter kon vangen. Natuurlijk heb ik het ook andersom meegemaakt, dagen dat je op de pen en het sleepje de ene na de andere beet kreeg en op de jerkbait nimmer een aanbeet kreeg.

Wat ik vooral leuk vond was de aanvulling op het arsenaal aan vangende methodes. Naast vertikalen / diagonalen / slepen met aas / pennen / etc… hadden we gewoon weer een goed vangende manier erbij waarmee de snoekbaarzen verleid konden worden.

Prima voor snoekbaars

Toch vereist het jerkbaitvissen op snoekbaars een andere aanpak dan het ditto planktrekken op snoek. Daar waar je op snoek het kunstaas vaak flink laat uitslaan vis je op snoekbaars het best zo rustig mogelijk. De best lopende techniek bleek voor ons het vissen met langzaam zinkende jerks te zijn die we rustig de tijd gaven om af te zinken waarna we ze uiterst traag binnen visten.

Ook de aanbeten zijn soms zelfs moeilijk waarneembaar, een licht tikje tegen je jerkbait of wat weerstand kan al duiden op een snoekbaars die je jerk vol te pakken heeft. Nogal een aanpassing op de vaak forse aanbeten die je van een snoek krijgt. Zeker in het begin ga je snel twijfelen en is het domweg het beste om bij twijfel te slaan. Liever een keer in de lucht slaan dan een mooie vis missen is het devies.

Ook alleraardigst is het opnieuw grijpen door snoekbaars die je daarvoor hebt gemist. Heb je dus het idee dat je een tikje kreeg op een bepaalde stek neem dan zeker de moeite om deze stek een keer flink uit te werpen want vaak grijpen ze zo nog een keer.

Materiaal:

Jerkend op snoekbaars mag het allemaal wel wat lichter…. een klein druppelreeltje met 30 ponds gevlochten lijn op een licht maar wel vrij strak hengeltje is een mooie combinatie. Hard slaan is bij het gebruik van scherpe haken niet echt nodig. En door het gebruik van licht materiaal heb je ook nog eens een fijne dril. Uiteraard monteren we een licht staaldraadje of een flurocarbon onderlijn om de snoeken die we gaan haken ook te kunnen vangen.

Welke jerkbaits zijn geschikt:

De XL van Aad Dam is in mijn ogen een absolute topper op relatief ondiep water, laat deze afzinken (wacht rustig 30 seconden) en tik hem dan met haaltjes van 10 tot 20 centimeter binnen waarbij je na elke tik een paar seconden pauze inlast.

de 25/11 van Aad Dam is ook zo’n lekker jerkje, deze vis je ook op bovenstaande wijze.

Feitelijk zijn op ondiep water de meeste langzaam zinkende jerkbaits prima geschikt (busterjerk, bössel, etc..)

Op dieper water mogen het wel wat sneller zinkende jerks zijn. Denk hierbij aan de Ace Flipper van Gordon Griffiths, Salmo Fatso etc…. uiteraard bereik je het sneller zinken ook door met loodhagels te werken of je jerks met wat extra gewicht te behangen.

Werpend met shads

Naast het vissen met jerkbaits is ook het werpend vissen met shads een uiterst dodelijke manier om snoekbaarzen te vangen.  Ga met je boot voor anker op een snoekbaarzig plekje en werp met een relatief langere hengel (2 meter 70 is een mooie lengte) de plek eens uit. Doe dit met shads met een relatief grote schoepstaart en een heel licht loodkopje.

Goede shads hiervoor zijn fox slayer shads, salt shakers en andere soepele shads met een flinke staarten die tijdens het afzakken als parachute dienen en een prachtige trage vrije val bewerkstelligen. Deze techniek is vooral dodelijk op steile taluds en bij een grillig bodemverloop.  Gebruik zoals gezegd een minimaal loodkopje (paar gram is al genoeg) om de zweefvlucht van je kunstaas te maximaliseren.

Door nu de shad min of meer gecontroleerd te laten zakken (probeer altijd contact te houden) ben je in staat om uiterst geraffineerd en dodelijk effectief moeilijke stekken af te vissen wat zeker de nodige vissen gaat opleveren die je met standaard methodes niet had gevangen.

Werpen gearresteerd op een bloedstijl taludje

Inmiddels weten ik en mijn vismaten wel beter, snoekbaars vind je daar waar de prooivis zich over het algemeen ook ophoudt en dat zijn zeker niet altijd exclusief de diepste stukken op een water. Recente successen met het vissen op halfwater laten ook al zien dat het shadje tikken op 10 centimeter boven de bodem niet altijd de meest successvolle, danwel enige goede manier van vissen is.

Mijn punt hier is dan ook dat het de moeite loont om meer te denken in termen van stekken en optimale omstandigheden op een gegeven moment, dan om elke keer maar weer te vragen hoe diep iemand zijn visjes gevangen heeft. Natuurlijk is diepte een goede indicator, naar het is zeker niet de enige indicator.

Ontelbare keren al heb ik samen met mijn vismaten vis gevangen in vergeten en vooral ondiepe hoekjes van een plas. Onder een rij overhangende wilgenbomen op nog geen meter water, in glashelder water waar je op de bodem kon kijken en je toch een vlammende aanbeet kreeg in een klein kuiltje dat er lag. Langs stijle taluds lopend van 2 naar 5 meter, de lijst is eindeloos.

Heb je dus dagen dat je niks vangt of alleen maar klein, probeer dan eens wat vertrouwen op te bouwen met het vissen op zeer ondiep water. Neem hiervoor gewoon eens 2 uur de tijd en probeer te beredeneren waarom een snoekbaars zich op de door jou uitgekozen stek zou gaan ophouden. Denk in termen van voedsel, rust, mosselbanken, aanwezigheid van aasvis (jongbroed zit vaak zeer dicht onder de kant) lichtinval op het water, etc… Heb je na 2 uur nog steeds niets gevangen dan kun je altijd weer naar 10 meter plus afzakken :p

Drie meter diep, glashelder water en eind December

Het leuke van ondiep vissen is ook nog eens dat je met alternatieve aanbiedingen aan de slag kunt gaan. Sind enkele jaren ben ik zelf bijvoorbeeld helemaal gek van het op snoekbaars vissen met jerkbaits. Een plotseling success enige tijd geleden opende de deur naar meer experimenteren op dit gebied en ik moet zeggen dat het ons geen windeieren heeft gelegd.

Ook het vissen van grote shads op lichte loodkopjes en dan al werpend heeft mij persoonlijk al veel vissen gebracht. Voeg daarbij toe aan je arsenaal het flink doorvissen qua snelheid met grote shads (die hou je op een paar meter makkelijk aan de bodem met een flinke loodkop) en je kunt ook nog eens veel water afvissen. Eénmaal vis gevonden markeer je die stek die je dan later stevig kunt uitvissen. Gebruik overigens wel gewoon altijd staaldraad want je gaat ook snoek vangen.

Als je in februari op een leuk plasje aan het vissen bent op snoek en je jerkbait wordt op 1,5 meter water telkenmale gearresteerd door agressieve snoekbaarzen van 70 centimeter plus dan heb je gewoon een topdag. Als je dan ook nog eens een dikke 90-er op een meter water kopschuddend uit het water ziet komen met een jerkbait dwars in de bek dan weet je in ieder geval waar je over gaat dromen in de werkweek die volgen gaat.

Een dikke 90-er gevangen op een jerkbait gaat terug

Komt nog bij dat we die dag in februari de hele dag nog geen schub hadden gevangen, juist de move naar ondiep water maakte de dag meer dan goed.

Een ander voorbeeld speelde zich af in de vroege zomer van 2007, met het gezin was ik op vakantie en de boot was mee. Deels om de kampeerspullen in te vervoeren, maar zeker niet in de laatste plaats omdat pa stiekem toch hoopte elke dag wat uurtjes te kunnen vissen. Voorgaande jaren hadden me geleerd dat er links en rechts wel enkele stekelridders op het water bij de camping zaten.

De eerste sessie werd meteen een uiterst memorabele, in mijn eentje arresteerde ik op 1 à 2 meter water de ene na de andere grove snoekbaars. Met grote shads vingen we ons werpend en speedvertikalend in de dagen die volgenden een slag in de rondte. De diepst gevangen vis kwam van misschien 4 meter water en de beste tijd van de dag was rond het middaguur als de zon werkelijk op het water stond te branden.

Meest memorabele moment was toen ik met Arno in de boot een talud van 2 naar 3 meter afviste al backtrollend met zeker 2,5 kilometer per uur. Op mijn humminbird zag ik 2 grote bogen naast elkaar staan, die met de beperkte reikweidte van de visvinder kegel op 2 a 3 meter water,echt strak onder de boot moesten staan.

Mijn ‘let op je krijgt zo beet’ uitspraak was mijn mond nog niet uitgerold of Arno kreeg een verwoestende beuk op zijn handhengel en wist na enkele minuten een fraaie vis van 85 centimeter te landen. Met in gedachten het andere signaal op die plek annonceerde ik maar vast dat ik dat wel even ging verbeteren. Geloof het of niet, even later kon ik op exact dezelfde plek een vis van 88cm aan boord tillen.

Arno met een 85 centimeter snoekbaars

Gevolgd door 88cm voor Hendrik-Jan

Die vakantie vingen we op plekken waar de stekels van de snoekbaarzen nog net niet uit het water kwamen de dikste vissen op de meest uiteenlopende methoden. De slechts vangende methode was overigens het standaard vertikalen op de elektromotor. Geeft toch te denken nietwaar ?

Per saldo wil ik dan ook eenieder aan raden om een deel van je visdag eens op te offeren met het vissen op andere dieptes dan de standaard dieptes. Ga op zoek naar relaties met bijvoorbeeld tijdstip van de dag, lichtinval, jaargetijde en de aanwezigheid van prooi. Denk eens ‘out of the box’, want 1 ondiep gevangen knappe snoekbaars is mij meer waard dan 3 net maatse van 10 meter diepte. Je zult begrijpen waarom ik dat zeg als je die eerste beuk op 2 meter water hebt gehad, geloof me die voel je tot in de allerdiepste vezels van je vertikaalarm.

Volgende week zal ik een aantal montages doornemen en wat tips geven ten aanzien van bijvoorbeeld welke jerkbaits geschikt zijn en hoe die te vissen