En dan blijf je haken.......

.

Toch heb ik er nooit over gedacht om ermee te stoppen. Erger nog, in de bibliotheek ben ik gaan zoeken naar alles wat met vliegvissen te maken had. Het werpen heb ik mezelf, via plaatjes in de boeken, aangeleerd. Dat dat zeker niet slim is heb ik recent nog ondervonden. Het blijkt dat ik met wat zwaardere hengels, die “voel” ik slecht, mijn arm hoger hou dan nodig. Waardoor ik snel kramp in mijn schouder krijg. Eenmaal verkeerd aangeleerd is het moeilijk aanpassen. Natuurlijk had je clubs in die tijd maar dat besefte ik pas veel later.
.

Het plezier in vliegvissen heeft nooit onder het ‘alles zelf uitvinden’ geleden. Natuurlijk is les krijgen van iemand die goed kan werpen fantastisch en natuurlijk is het verstandig om meteen een goede hengel te kopen. Zeker omdat een beetje hengel tegenwoordig een garantie heeft van vijfentwintig jaar. Je aansluiten bij een club kan je in drie maanden meer info verschaffen dan je zelf ooit kunt vergaren. Een goede winkelier is buiten een kennisbank ook een nee verkoper. Daarmee bedoel ik dat een echt goede winkelier je alleen iets verkoopt dat bij je past. Hulp en samen zijn wat betreft “snel” leren vliegvissen dus de key-words. Ga je in je eentje aan de slag, mijn zegen heb je. Vind het persoonlijk wel wat hebben. Beetje alleen prutsen om daarna een “betere” vliegvisser te worden dan je mede vliegvissers die wel les hebben gehad. Het kost alleen veel meer tijd. En tijd is een vreemd begrip geworden.

Puur

.
Mijn Dam is helaas gebroken en van garantie hadden ze toen nog nooit gehoord. Door deze breuk ben ik echter wel terecht gekomen bij een specialist in de vliegviswereld. Er ging letterlijk een wereld voor mij open en tegelijk ook weer dicht. Er is zoveel te koop in allerlei gewichtklassen dat je er in het begin duizelig van wordt. Ieder jaar wordt de vliegenhengel opnieuw uitgevonden en zo is het ook met leadermateriaal en lijnen. De enige tip die ik kan geven: ga eerst eens vliegvissen. Leen desnoods een hengel van een bevriend (ook) vliegvisser. De meeste vliegvissers hebben toch veel te veel hengels. Als je eenmaal genoeg ervaring hebt opgedaan kun je makkelijker de juiste beslissing  nemen op materiaal gebied.

Tegenwoordig is er natuurlijk een enorm aanbod aan informatie te vinden via het web. Gebruik deze informatie, liefst de niet gesponsorde, en neem mee wat voor jou iets aanvult. Koop in het begin geen hengel via internet. It’s not done zouden de Engelsen zeggen. Een hengel moet je voelen. Daar moet je mee kunnen werpen alvorens tot aankoop over te gaan. Alleen ervaren vliegvissers, die precies weten wat ze willen, kopen een hengel zonder hem “ gevoeld” te hebben. Een goede winkelier is wederom onmisbaar.
.

Om de beginner toch een beetje door het bos te leiden deel ik graag “de basis” met jullie. Al is het alleen maar om in het prille begin deze pagina’s nog eens open te slaan om te kijken hoe het nou ook alweer zat. In de komende artikelen ga ik daarom wat dieper in op de materialen en technieken. Geen werptechnieken(zal ze wel benoemen) maar werpen moet je gewoon doen. Een nieuwe reis dus. Maar deze keer door materiaalland. En net als in Noorwegen zijn in materiaalland ook bepaalde goden de baas.

Tot volgende week, het volgende deel, als we het ove rhengels gaan hebben!

Peter Sikking

Veel mooier wordt het niet.........

Ik heb Peter nog nooit een vis zien vangen. Ik heb hem zelfs nog nooit aan de waterkant gezien. Maar dat komt misschien door mijn uitmuntende gebrek aan vliegviskennis en ervaring. Ik vis niet waar hij vist. Want eenmaal met Peter aan de praat geraakt dan stopt het niet meer. En samen fotoos maken was helemaal leuk, zo moge de bijgesloten foto aantonen (misschien is die snoekstreamer wel iets voor Volkmar, die heeft ook wel wat met vliegvissen, zie zijn snoekverslag).

Ik ben van groot. Peter van fijn. Ik hou van de bodem (sommigen noemen mij een wroeter). Peter van de oppervlakte. En ik ben blij met zijn bijdrage. Want wat er over vliegvissen ook te zeggen valt, als je van materialen en technieken houdt dan kun je je hierin volledig kwijt. En Peter legt dit op een pakkende manier vast! 

Vanaf komende vrijdag iedere week een update.

Peter: namens de Dutchanglers bedankt alvast!

John Smit

Ik kan alleen voor mezelf spreken, dus jullie moeten het met mijn visie op het geheel doen. Een visie die ondanks de jaren dat ik aan de IJssel vis nog steeds aan veranderingen onderhevig is… je blijft leren zullen we maar zeggen.

Eén van de belangrijkere zaken tijdens het feederen aan de IJssel de manier waarop je aan de waterkant zit! Ik zal jullie aan de hand van mijn eigen ervaringen duidelijk maken dat hier meer verschil in zit dan je in 1^e instantie zou denken!

Jarenlang heb ik aan de IJssel gezeten in mijn luie karperstoel en dat ging op zich dat best prima.

Tot ik op een gegeven moment ook op andere stekken dan mijn vertrouwde wilde gaan vissen en daar was de ondergrond een stuk ongelijker. Maar door verplaatsen van basaltkeien die om en nabij een halve krib bestreken kon ik toch vaak wel een plekkie creëren, maar dat dit alles behalve aangenaam was zullen jullie begrijpen en de eerste beperkingen van mijn vertrouwde stoeltje werden zichtbaar. Ik begon me ook te ergeren aan de spullen die verspreid om me heen lagen en af en toe tussen de keien vielen. Ook moest in veel/vaak reiken om bij spullen te komen en miste hierdoor aanbeten. Maar mijn grootste frustratie was de op hoge snelheid voorbij komende speedjachten of afgeladen binnenvaartschepen die mij in wanhoop achterlieten, wanneer ik uit alle macht probeerde mijn wegdrijvende spullen weer uit het water te vissen.

In besloot dat het genoeg was en dat ik dit niet meer wilde en ging op zoek naar een compleet visstation. Nu zijn er ontzettend veel van deze systemen in omloop, maar na het betere vraag-/speurwerk kwam ik toch al snel bij een Rive-systeem terecht. De degelijkheid van deze systemen gaf voor mij de doorslag, want dat er hoge eisen aan je materiaal worden gesteld wist ik inmiddels. Via Marktplaats kocht ik voor een zacht prijsje een Rive F2 systeem (één van de instapmodellen van Rive) inclusief een transportsysteem.

Het rive f2 systeem

De voordelen die dit systeem had boven mijn karperstoel waren enorm;

• De zes afzonderlijk verstelbare poten van het systeem poten zorgden voor een stabiel geheel, zelfs op de grootste basaltkeien kon ik gewoon staand vanaf mijn systeem inwerpen!
• Ik had ineens alles bij de hand en hoefde niets meer op de grond te leggen en merkte meteen dat ik meer vis ging vangen doordat ik effectief meer tijd aan het vissen was.
• Ik zat een stuk hoger waardoor golven van scheepvaart vaak onder mijn kist doorgingen en alleen bij echte uitzonderingen de beentjes de lucht in moesten. Ook werd het een stuk eenvoudiger om vis tijdens de dril uit de stenen te houden.
• Door de combinatie van transportsysteem/zitkist kon ik al mijn spullen op een heel eenvoudige manier naar de waterkant verplaatsen en met veel minder zweetdruppels en das best fijn!
• Je kunt zelf bepalen welke hulpstukken (hengel-/leefnetsteunen, aasbakken/-plateaus etc) je waar aan je systeem vastzet en dit is voor mij één van de grootste voordelen!

Vorig seizoen heb ik dit systeem verkocht en via een bevriende visser een 2^e-hands Rive-kist uit een luxere serie gekocht (Rive ST D25), niet uit noodzaak maar meer omdat het een buitenkansje was. Bijkomend voordeel wanneer je 2^e-hands een systeem aanschaft vind ik dat je er bij verkoop niet veel op toelegt, want deze systemen zijn behoorlijk waardevast!

Qua hengelkeuze zie je allerlei verschillende hengels aan de waterkant, de één vist het liefst met een stugge/strakke hengel, terwijl de ander zweert bij een parabolische (gelijkmatig buigende) hengel. Ikzelf kies voor hengels uit deze laatste categorie omdat ik van mening ben dat door de sterke stroming en dito vissen een parabolische hengel de klappen van een hard vechtende vis beter opvangt, dus meer vis in het net!

Een te stugge/strakke hengel zal er volgens mij eerder voor zorgen dat een vis verspeeld wordt door uitscheuren van de haak of door lijnbreuk. Hierin valt wel e.e.a. te corrigeren door of met nylon of met dyneema te gaan vissen, maar het is toch niet hetzelfde als je het mij vraagt (dit onderwerp volgt nog).

Het verschil tussen de verschillende feeders die ik gebruik zitten enkel in de werpgewichten die ik gebruik.

De zwaarte van mijn hengels en bijbehorende feedertips varieert van medium-heavy tot extra-heavy. Aan de hand van de keuze van een stek bepaal ik met welke hengel ik aan de slag ga. Vrijwel altijd tuig ik een “lichte” en een zware hengel op. De lichtste feeder gebruik ik wanneer ik binnen de krib wil vissen tot aan de 1^e nering, de medium of zware hengels zet ik in wanneer ik verder de stroom op wil. De volgende feeders worden door mij gebruikt:

• Medium feeder TRI-CAST EURO (ouwe type), lengte 4.10 meter, werpgewicht tussen 50-80 gram, feedertips van 2 tot 3 ounce
• Heavy feeder SPORTEX KEVLAR (handgebouwd door Dick Willemsen van Rodvisions), lengte 4.40 meter, werpgewicht tussen 70-100 gram, feedertips van 2.5 tot 4 ounce
• 2 Extra heavy feeders SPORTEX KEVLAR (HANDGEBOUWD in opdracht van Raven), lengte 4.20 meter, werpgewicht tussen 90-160 gram, feedertips van 3 tot 6 ounce

Hengels van rodvisons, ware juweeltjes

Ik merk wel dat het erg lastig is om exact op papier te zetten welke hengel je waar moet inzetten omdat dit afhankelijk is van veel factoren. Kennis, ervaring en watersense zijn hier onlosmakelijk mee verbonden, dus veel zaken zul je aan de waterkant moeten ondervinden.

Op het gebied van molens heb ik door de jaren heen een aantal miskopen gedaan, wat zeker niet aan de prijs kan hebben gelegen.  Na er 1 seizoen mee te hebben gevist begonnen deze spontaan allerlei vreemde kuren te vertonen en ik moest dan ook vaststellen dat ze niet geschikt waren voor het zware werk.

Ik vroeg mezelf af welke molens deze klus wel aankonden en kwam na wat overpeinzingen bij een serie lichte zeemolens van Shimano (Shimano Ultegra 5500 XSB) en een serie zware spinmolens (Shimano Stradic 6000FB) van ditzelfde merk terecht. Deze molens beschikken beiden over een dikkere as (nodig voor het vissen met zware werpgewichten), een hoge inhaalsnelheid en een zeer brede spoel, allemaal eigenschappen die achteraf erg belangrijk bleken voor mijn visserij. Ik heb deze molens nu op al mijn al mijn hengels zitten en er is er nog niet één die me in de steek heeft gelaten. Ik adviseer jullie om voor deze visserij niet te besparen op molens want je verdient het vanzelf terug en het bespaart je een hoop ellende!

Stradic 6000FB

Bij het wedstrijdvissen is het vanzelfsprekend dat je je vis wil bewaren, maar ook bij het vrij vissen kan ik me dit goed voorstellen, hiervoor gebruik je natuurlijk een leefnet. Aan het gebruik van een leefnet bij de riviervisserij zijn een aantal zeer praktische zaken verbonden:

• Voldoende lengte/breedte van het net, zodat de vis genoeg zwemruimte heeft. Minimale lengte in mijn ogen is 3.50 meter, met een diameter van 50 cm.
• Maasgrootte minimaal 0.5 cm liefst groter zodat het net niet teveel stroomdruk ondervindt en beter blijft liggen, dit is erg belangrijk voor het welzijn van de vis!
• Zorg dat het net altijd gestrekt in het water blijft liggen, dit doe je door aan de lussen/ogen die aan de achterzijde van het net zitten een plasticzak te knopen waarin je een aantal keien stopt. Stop NOOIT stenen in het net om de boel te verzwaren, hierdoor raakt de vis zwaar beschadigd en zal niet overleven!
• Kies altijd voor een rond net en geen rechthoekig net. Een rond net rolt gewoon heen en terug met de stroming, een rechthoekig net twist en zul je telkens weer goed moeten leggen.
• Ook voor een leefnet geldt dat je hier beter niet op kan besparen, doe je dat wel dan zul regelmatig een nieuwe moeten aanschaffen. En zeg nou zelf voor het welzijn van de vis mag best wat geld uitgegeven worden toch?
• Goede merken zijn Rila, Shimano en Preston. Zelf vis ik met een leefnet van Shimano met rubber coating, voordeel is dat je haak niet in het net blijft vastzitten en de stroming heeft er weinig vat op.

Ook een schepnet is onontbeerlijk wanneer je aan de IJssel zitten, überhaupt wanneer je zit te vissen eigenlijk.

Zelf stel ik niet zo heel veel eisen aan een schepnet. Het enige dat ik belangrijk vind is dat mijn haak er niet in blijft vastzitten want dat kost extra tijd tijdens wedstrijden. Ook vind ik het prettig, net als bij het leefnet, dat het schepnet grote mazen heeft zodat je minder last hebt van de stroomdruk wanneer je een vis schept en naar je toe wilt halen. Schepnetten zijn niet duur, de duurste die ik in al die jaren gezien was volgens mij nog geen 35 euro. De bijbehorende schepnetsteel kan wel een stuk duurder zijn, maar ik adviseer om hier niet teveel aan te spenderen, want met al die stenen is de mooiigheid er snel vanaf. Qua lengte mag deze wel een meter of 3.50 of 4.00 hebben, je bent dan op alle stekken in staat om bij de vis te komen.

Volgens mij hebben ik nu alle grote materialen die meegesleept moeten/kunnen worden wel gehad en als ik dit dan kort mag samenvatten dan zijn er een aantal zaken die eruit springen:

• Verdiep je eerst goed in je eigen visserij en vraag jezelf af: Waar wil vissen? Waarop wil ik vissen? Wat ben ik bereid eraan uit te geven?
• Kijk goed om je heen wat andere (ervaren) vissers voor materialen gebruiken, ga bij wedstrijden kijken en wees niet bang om dingen te vragen.
• Doe altijd eerst goed je huiswerk voordat je (dure) materialen aanschaft.
• Kies als het binnen je budget valt meteen voor degelijke materialen, vooral als deze visserij je serieus wat lijkt. Anders kan ik je nu al op een briefje geven dat je op den duur spijt krijgt van je aankoop, bedenk dat wanneer je geld uitgeeft aan goede materialen deze hun waarde behoorlijk behouden.
• Richt je niet alleen op nieuw spul, maar kijk ook eens naar 2^e-hands materialen, vaak kun voor relatief weinig geld aan hele mooie spullen komen uit het topsegment.

Vissend aan de IJssel met goed materiaal

Volgende week het vervolg op DEEL 3 Kleine materialen… niet te onderschatten!