Na een aantal voorbereidende telefoontjes en het nodige inpak- en uitzoekwerk is het zover; het weekend begint! Zelf heb ik nog even het zeeaas opgehaald en bij thuiskomst is Niels al gearriveerd. We vertrekken op donderdagavond en hebben besloten ’s nachts de 700 kilometer te gaan rijden. Ik verbaas me altijd weer wat er voor een paar daagjes de auto weer ingaat. Natuurlijk is het nu wat meer dan in de zomer vanwege de lagere temperaturen maar toch….: hengels, dozen vol kunstaas, zeeaas (pieren en zagers), eten en drinken, slaapzakken, kleding, warmtepakken, laarzen, ………, een Volvo vol. En natuurlijk de fototas/rugzak van Niels, die gaat zijn hobby fotografie ook weer botvieren.

Om half elf ’s avonds vertrekken we. De weg is lekker rustig en dat schiet dus mooi op. Na een spannend momentje in Duitsland (bijna zonder brandstof) gaat in Duitsland het gas er helemaal op. De kilometers schieten onder ons door en het zijn met name de bouwwerkzaamheden die maken dat we niet vliegen. Wat een bouwput is het overal! Ik denk niet dat ik overdrijf als ik zeg dat van de 700km er ongeveer 200km in werkzaamheden waren. Toch zijn we er al snel, ook omdat we de tijd gebruiken om weer eens goed bij te praten. Het is lang terug dat we zoveel tijd onafgebroken samen hebben doorgebracht. Om half vijf ’s ochtends staan we voor de ingang van de camping Gals Klint in Middelfart Denemarken. Natuurlijk is alles nog gesloten en we besluiten om in de auto nog even een paar uurtjes te pakken. Als ik om half acht wakker wordt is het licht. We zetten de auto even goed neer en maken wat koffie op ons kookstelletje. Heerlijk, gelijk lekker buiten leven! We benutten de tijd ook om onze kleding en visspullen uit te sorteren. We gaan namelijk eerst vissen en krijgen pas ’s middags de sleutel van de “bikers cabin” die we op de camping hebben gehuurd.

Lekker de spulletjes sorteren en klaarmaken!

.

Terwijl we dit staan te doen zien we een camper naar de trailerhelling rijden met een Nicki 420 erachter: Nederlanders! Ik loop erheen met een broodje in mijn hand en ontmoet een man die ook die kant op loop. “Ik ken hem” denk ik en vraag waar hij vandaan komt. “Den Oever” is het antwoord en even later weet ik dat hij de eigenaar was van de hengelsportwinkel aldaar waar we vroeger wel eens zeeaas haalden als ik als klein jochie met mijn vader mee mocht vissen aan het wad. Wat een toeval! We zullen nog veel plezier hebben met deze groep zal later blijken.

De andere Noord Hollanders!

.

Dag 1:
Om 0830 uur krijgen we netjes de sleutel van de boot die we gehuurd hebben: een Ornvik 500 met een 40pk Mercury. Hetzelfde als afgelopen zomer, helemaal top die boot. Er zit zelfs een fishfinder op. We rommelen nog een tijdje door en gaan net na tienen het water op. Toch even die vermoeidheid eerst uit de spieren laten lopen.

Boot ligt klaar aan de steiger

Snel lekker gaan vissen!

.

Het weer is prachtig. Zonnig en windstil. Ik heb diverse kaarten van het gebied bij me maar besluit toch deze eerste dag de plekjes langs te gaan waar het afgelopen zomer lekker liep. Met name omdat daar een paar diepe slenken liepen en ik het gevoel heb dat dat in dit getijde water wel een rol speelt. De eerste plek is onder de oude spoorbrug vlakbij de camping. Maar voordat we daar zijn zien we allemaal kleine visjes uit het water springen en meeuwen erboven. We zouden wel gek zijn om nu door te varen! Dus snel een licht pilkertje eraan en deze laten we vrolijk naar de bodem zakken, 20 meter diep. Daarna weer rustig binnen draaien en kijken wat er gebeurt. Nou, dat duurt niet lang. Het barst werkelijk van de kleine gulletjes en al snel staan we beiden lekker “vissies te tikken”.

.

Als na een halfuurtje de school verdwijnt schuiven we op richting de brug. Daar zien we onder de brug weer een paar grote scholen aasvis hangen en met de stroom kunnen we daar mooi doorheen driften. Ook daar hetzelfde: tjokvol gulletjes, variërend van 20 tot 50 centimeter. Wat ook wel grappig was was dat ik een haring-paternoster boven de pilker hing en daar die kleine visjes aan ving. Het bleken ansjovissen te zijn. Deze liet ik aan de haak zitten en naar de bodem zakken. Dan had je vaak wel drie tot vijf gullen gelijk eraan, via de zogenaamde “overbite”. En dan ben je even goed druk!

Met al deze actie vloog de tijd en merkten we de vermoeidheid helemaal niet. We schoven daarom ook even op naar de grote Odense-brug om het daaronder te proberen in wat dieper water. Ook daar hetzelfde verhaal; de ene aanbeet na de andere. Het hield maar niet op, het leek wel alsof er een compleet tapijt kleine gul overal op de bodem lag……

De bekende brug tussen de eilanden

Lekker drillen op licht materiaal

FF snacken!

Veel dolfijnen, kijk naar de video in dit artikel!

.

Kortom: een TOP eerste dag! Ik denk dat we zeker meer dan 100 gullen vingen, en nog de nodige kleine visjes eromheen.

Dolfijnen en bruinvissen!!
Wat daarnaast heel fantastisch is, is dat in dit gebied een locale populatie dolfijnen en bruinvissen leeft. En deze weten kennelijk dat de visbootjes regelmatig vis terugzetten (de minimummaat van gul is bijvoorbeeld 38cm en dat haal je toch vaak niet). Dus heb je deze beesten behoorlijk dicht bij de boot. En wel zo dicht dat we een paar prachtige opnamen hebben kunnen maken van deze azende vissen. Kijk maar eens naar de volgende compilatie die ik er van heb gemaakt! Genieten!

.

.

En zo sloten we een perfecte eerste dag af. We zetten onze spullen in de cabin die we gehuurd hadden en maakten ons eten klaar in de centrale keuken nadat we de vis hadden schoongemaakt die we hadden meegenomen. Deze konden in de vriezer op de camping die beschikbaar is gesteld. Al vroeg ging het lampje uit en lange nacht volgde. Even bijslapen en dromen van de belevenissen van de eerste dag.

Prima cabin, ze zijn er in drie maten.

.

Dag twee:
Om halfzeven staan we op en het is direct duidelijk dat het weer veranderd is. De wind is flink opgestoken en het heeft  ’s nachts wat geregend. Gelukkig is het nu droog. Dit wordt de dag waarop we het van de plekken in de luwte moeten gaan hebben want er staat nu echt teveel wind om fatsoenlijk met de stroom mee te kunnen driften. En op de grote open stukken water is het dan simpelweg te link (golfslag). We nemen daarom naast de gulhengeltjes met pilkers ook twee hengels mee waarmee we op luwe plekken op platvis kunnen vissen. We gebruiken nu de kaart intensief om in combinatie met de windrichting de luwe plekken op te zoeken.

Goed kijken waar je met wind het best terecht kunt!

.

En zo weten we her en der nog wat vis te verschalken, maar het is duidelijk: de wind waait ons alle kanten op en het is daarom moeilijk bodemcontact te houden met de lichte pilkers. Om dat terug te krijgen moet je dan weer zwaarder gaan vissen en dan merk je de kleine gullen niet goed meer op. En je zit eerder vast…… Daarnaast is de stroming ook veel harder in het getij dan de vorige dag. Waarschijnlijk speelt de wind en de stuwing in het water hier een rol?

Dit weer is dus echt te gek om het grote water op te gaan

.

Dus besluiten we al later op de dag om de luwte op te zoeken tussen het eiland Faeno en het schiereiland in. Hier liggen veel meer boten blijkt als we na een onstuimig ritje aankomen. Maar de luwte is een weldaad en als we na een tijdje ook lekker platvis beginnen te vangen vinden we het allemaal prachtig. Lekker relaxed vissen, beetje driften, genieten van de mooie omgeving en andere boten die voorbijkomen, prima!

Genieten van mooie boten die voorbijkomen

Niet echt het gevoel dat je op zee zit......

.

Zo vissen we dag lekker uit en varen we aan het einde van de middag terug naar de camping. We hebben beduidend minder gevangen dan de eerste dag maar wel een heel ontspannen dagje gehad door met een hengel in de hand wat te driften op platvis. Dat vonden de schoudertjes ook niet erg, want eerlijk is eerlijk: we hadden beiden spierpijn van de dag ervoor toen we de hele dag vis hebben staan vangen!

’s Avonds hebben we weer in de open keuken gegeten waar we ook onze vrienden uit Noord Holland ontmoetten. Zij hadden de eerste dag goed gevangen maar deze winderige dag er ook meer moeite mee gehad. In de open keuken hangt een prachtige detailkaart en van één de heren kregen we een aantal plekken aangewezen die we de volgende dag maar eens moesten proberen!

Dag drie:
De dag begint koud, heeeeeel koud! Het is helemaal opgeklaard ’s nachts en de wind is gaan liggen. En dan merk je dat je in oktober in Denemarken bent. De vorst slaat er gelijk in!

Brrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrr

.

We zijn dus erg blij met onze warmtepakken en andere warme kleren en die gaan ook allemaal aan. We gaan met vorst het water op vandaag. Toch wordt het weer een schitterende dag en we varen gelijk naar één van de plekken die we hebben aangewezen gekregen. En ja, het is weer bal! De ene na de andere gul komt aan boord, fantastisch!

.

Alleen, ze zijn weer nagenoeg allemaal klein, lees: ondermaats. Dus ook al vangen we veel, we besluiten toch terug te gaan naar de bruggen waar we de eerste dag wel tegelmatig grotere vis vingen (tot max. 60cm). De vis blijkt er wel te liggen als de hengel van Niels bijna direct weer krom staat en een mooie gul komt boven.

Dit waren de betere!

.

Toch loopt de stroming nog steeds keihard en diverse “hänger” zoals de Duitsers zeggen leidden ertoe dat we de plaatselijke viswinkel op moeten zoeken om een paar pilkers aan te vullen. Gelukkig weet ik nog waar hij zit en het aardige is dat je via de jachthaven er bijna naar binnen kan varen. En goed geoutilleerd! Daarna op naar een plek op meer open water waar een geul van 40 meter zou moeten lopen. Die vonden we al snel en ik legde het waypoint vast op de hand-GPS die ik had meegenomen. En dat was maar goed ook want hier zijn we weer diverse keren teruggekomen. Ook weer veel gul. Ondertussen is de middag aangebroken en besluiten we tijdens het kerende tij de platvis weer een kans te geven. Net ten noorden van de Odense brug zijn we op een zandplateau gewezen waar het goed zou moeten zijn. En dat was het! Al vrij snel na aankomst begint het lekker te lopen en hier weten we ook een aantal maatse scharren te scoren. En weer zitten we lekker in het zonnetje een beetje te driften, wat een geluk hebben we met het weer!

Mooie scharren!

.

En nadat we opnieuw op het waypoint nog wat gullen verschalken eindigt de laatste visdag. We brengen de boot terug naar de camping en ruimen bij de cabin wat spullen op.

Terug naar huis!

.

Daarna pakken we het krat met eten op en lopen naar de keuken. Daar blijken we opnieuw gezamenlijk met de NH’ers te kunnen eten, sterker nog: de vrouw des huizes nodigt ons uit om met hun mee te eten. Nou, dat slaan we niet af! Lekker eten, biertje erbij, de dag doornemen! Helemaal goed. Zij blijken vandaag veel maatse vis gevangen te hebben. “Simpelweg” door lange drifts te maken met natuurlijk aas en pilkers, erg knap!

We ruimen de spullen alvast wat op, nemen een douche en gaan slapen. Morgen volgt alweer de terugreis, de dagen zijn gevlogen!

Als we om 1500uur in Nederland thuiskomen nadat we om 0800ur zijn vertrokken kijken we terug op een superweekend. Mooie plek, perfecte camping, prima boot, prachtig weer (drie dagen droog, twee dagen volle zon, twee dagen windstil). Veel vis (alhoewel veel ondermaats) en helemaal bijgekletst. Top!

In het volgende deel zal ik daarom uitleggen hoe je zelf deze trip kan maken als je geïnteresseerd bent. Je kunt je er echt prima vermaken, ook in combinatie met het gezin!

John Smit

De Noord Hollandse polderwateren staan bekend om hun uitstekende visstand. Ik heb zelf het geluk in een van de oudere polders van Noord Holland te wonen. Het kleine dorpje waar ik woon is dan ook omgeven met sloten waar uitstekend op (boeren)karper gevist kan worden. Met mijn Daiwa 1,25 Lb Twilight Specialist van 360 centimeter lang, ben ik dan ook regelmatig aan het struinen in de polder.
Soms languit in het weidegras dromerig turend naar het dobbertje. Maar vaker fietsend of lopend op zoek naar actieve karper. De meeste sloten zijn niet dieper dan een goede meter. Veel vissen verraden dan ook hun aanwezigheid door het opwerpen van kleine (modder)stofwolkjes of de rimpeling van het wateroppervlak. Iets dat op dieper water vaak moeilijker is waar te nemen.

Zijn de karpers gelokaliseerd, dan werp ik op een stuk of zes strategische plekken een handjevol hennep, maïs, kikkererwten en mades in het water.  Door het ondiepe water is het belangrijk mijn aanwezigheid tot een minimum te beperken. Ik loop daarom gebukt en bijna geruisloos. Een silhouet op de oever of de trilling van een voetstap is het sein de karper massaal op de vlucht te laten slaan. De visser met lege handen achterlatend……
Mijn Daiwa Exceler 2500 is ‘volgespoeld’ met 20/00 nylon en afgemaakt met een klein schuifdobbertje, een of twee loodhageltjes en een Gamakatsu haakte 8 of 10. Het meest succesvolle aas is 2 maïskorrels op de haak met een bewegende made erbij geprikt. Karper is helaas niet de enige vis die gek is van deze combinatie. Voorn, zeelt en brasem is dan ook vaak bijvangst. 

 
Mocht er nu te veel last zijn van bijvangst wil ik nog wel eens overstappen op pellets gevist op de hair. Echter, vissen met de hair geeft mij meer misslagen / lossers dan direct het aas op de haak geprikt.
De polderkarpers bereiken geen afmetingen waar de gemiddelde karpervisser badend van het zweet van wakker wordt. Maar de bijna onuitputtelijke vechtlust maakt dit meer dan goed. Door het vaak ontbreken van waterdiepte springen de vissen tijdens de dril spectaculair uit het water. Mijn hengel staat dan ook regelmatig krom tot in het handvat. Heerlijk! Zeker als je bedenkt dat enkele karpers per uur goed mogelijk is. 

Vorige week donderdagavond bleef ik karperloos. Voor het eerst dit jaar. Vrijdagmiddag kreeg ik een telefoontje. Mijn vermoeden werd bevestigd: Paaitijd. De anders zo schuwe karpers laten zich nu massaal zien en genieten van elkaars aanraking. Tegen beter weten in heb ik de vissen nog proberen te verleiden tot een aanbeet. Door het bij mij ontbreken van schubben, hom of kuit, hadden de vissen totaal geen interesse in mijn inspanningen. Ach, als het weer mooi blijft, dan duurt de paai niet lang meer. Ik kan niet wachten om snel weer het uiterste van mijn materiaal te vragen met deze krachtpatsers.