Na een aantal voorbereidende telefoontjes en het nodige inpak- en uitzoekwerk is het zover; het weekend begint! Zelf heb ik nog even het zeeaas opgehaald en bij thuiskomst is Niels al gearriveerd. We vertrekken op donderdagavond en hebben besloten ’s nachts de 700 kilometer te gaan rijden. Ik verbaas me altijd weer wat er voor een paar daagjes de auto weer ingaat. Natuurlijk is het nu wat meer dan in de zomer vanwege de lagere temperaturen maar toch….: hengels, dozen vol kunstaas, zeeaas (pieren en zagers), eten en drinken, slaapzakken, kleding, warmtepakken, laarzen, ………, een Volvo vol. En natuurlijk de fototas/rugzak van Niels, die gaat zijn hobby fotografie ook weer botvieren.

Om half elf ’s avonds vertrekken we. De weg is lekker rustig en dat schiet dus mooi op. Na een spannend momentje in Duitsland (bijna zonder brandstof) gaat in Duitsland het gas er helemaal op. De kilometers schieten onder ons door en het zijn met name de bouwwerkzaamheden die maken dat we niet vliegen. Wat een bouwput is het overal! Ik denk niet dat ik overdrijf als ik zeg dat van de 700km er ongeveer 200km in werkzaamheden waren. Toch zijn we er al snel, ook omdat we de tijd gebruiken om weer eens goed bij te praten. Het is lang terug dat we zoveel tijd onafgebroken samen hebben doorgebracht. Om half vijf ’s ochtends staan we voor de ingang van de camping Gals Klint in Middelfart Denemarken. Natuurlijk is alles nog gesloten en we besluiten om in de auto nog even een paar uurtjes te pakken. Als ik om half acht wakker wordt is het licht. We zetten de auto even goed neer en maken wat koffie op ons kookstelletje. Heerlijk, gelijk lekker buiten leven! We benutten de tijd ook om onze kleding en visspullen uit te sorteren. We gaan namelijk eerst vissen en krijgen pas ’s middags de sleutel van de “bikers cabin” die we op de camping hebben gehuurd.

Lekker de spulletjes sorteren en klaarmaken!

.

Terwijl we dit staan te doen zien we een camper naar de trailerhelling rijden met een Nicki 420 erachter: Nederlanders! Ik loop erheen met een broodje in mijn hand en ontmoet een man die ook die kant op loop. “Ik ken hem” denk ik en vraag waar hij vandaan komt. “Den Oever” is het antwoord en even later weet ik dat hij de eigenaar was van de hengelsportwinkel aldaar waar we vroeger wel eens zeeaas haalden als ik als klein jochie met mijn vader mee mocht vissen aan het wad. Wat een toeval! We zullen nog veel plezier hebben met deze groep zal later blijken.

De andere Noord Hollanders!

.

Dag 1:
Om 0830 uur krijgen we netjes de sleutel van de boot die we gehuurd hebben: een Ornvik 500 met een 40pk Mercury. Hetzelfde als afgelopen zomer, helemaal top die boot. Er zit zelfs een fishfinder op. We rommelen nog een tijdje door en gaan net na tienen het water op. Toch even die vermoeidheid eerst uit de spieren laten lopen.

Boot ligt klaar aan de steiger

Snel lekker gaan vissen!

.

Het weer is prachtig. Zonnig en windstil. Ik heb diverse kaarten van het gebied bij me maar besluit toch deze eerste dag de plekjes langs te gaan waar het afgelopen zomer lekker liep. Met name omdat daar een paar diepe slenken liepen en ik het gevoel heb dat dat in dit getijde water wel een rol speelt. De eerste plek is onder de oude spoorbrug vlakbij de camping. Maar voordat we daar zijn zien we allemaal kleine visjes uit het water springen en meeuwen erboven. We zouden wel gek zijn om nu door te varen! Dus snel een licht pilkertje eraan en deze laten we vrolijk naar de bodem zakken, 20 meter diep. Daarna weer rustig binnen draaien en kijken wat er gebeurt. Nou, dat duurt niet lang. Het barst werkelijk van de kleine gulletjes en al snel staan we beiden lekker “vissies te tikken”.

.

Als na een halfuurtje de school verdwijnt schuiven we op richting de brug. Daar zien we onder de brug weer een paar grote scholen aasvis hangen en met de stroom kunnen we daar mooi doorheen driften. Ook daar hetzelfde: tjokvol gulletjes, variërend van 20 tot 50 centimeter. Wat ook wel grappig was was dat ik een haring-paternoster boven de pilker hing en daar die kleine visjes aan ving. Het bleken ansjovissen te zijn. Deze liet ik aan de haak zitten en naar de bodem zakken. Dan had je vaak wel drie tot vijf gullen gelijk eraan, via de zogenaamde “overbite”. En dan ben je even goed druk!

Met al deze actie vloog de tijd en merkten we de vermoeidheid helemaal niet. We schoven daarom ook even op naar de grote Odense-brug om het daaronder te proberen in wat dieper water. Ook daar hetzelfde verhaal; de ene aanbeet na de andere. Het hield maar niet op, het leek wel alsof er een compleet tapijt kleine gul overal op de bodem lag……

De bekende brug tussen de eilanden

Lekker drillen op licht materiaal

FF snacken!

Veel dolfijnen, kijk naar de video in dit artikel!

.

Kortom: een TOP eerste dag! Ik denk dat we zeker meer dan 100 gullen vingen, en nog de nodige kleine visjes eromheen.

Dolfijnen en bruinvissen!!
Wat daarnaast heel fantastisch is, is dat in dit gebied een locale populatie dolfijnen en bruinvissen leeft. En deze weten kennelijk dat de visbootjes regelmatig vis terugzetten (de minimummaat van gul is bijvoorbeeld 38cm en dat haal je toch vaak niet). Dus heb je deze beesten behoorlijk dicht bij de boot. En wel zo dicht dat we een paar prachtige opnamen hebben kunnen maken van deze azende vissen. Kijk maar eens naar de volgende compilatie die ik er van heb gemaakt! Genieten!

.

.

En zo sloten we een perfecte eerste dag af. We zetten onze spullen in de cabin die we gehuurd hadden en maakten ons eten klaar in de centrale keuken nadat we de vis hadden schoongemaakt die we hadden meegenomen. Deze konden in de vriezer op de camping die beschikbaar is gesteld. Al vroeg ging het lampje uit en lange nacht volgde. Even bijslapen en dromen van de belevenissen van de eerste dag.

Prima cabin, ze zijn er in drie maten.

.

Dag twee:
Om halfzeven staan we op en het is direct duidelijk dat het weer veranderd is. De wind is flink opgestoken en het heeft  ’s nachts wat geregend. Gelukkig is het nu droog. Dit wordt de dag waarop we het van de plekken in de luwte moeten gaan hebben want er staat nu echt teveel wind om fatsoenlijk met de stroom mee te kunnen driften. En op de grote open stukken water is het dan simpelweg te link (golfslag). We nemen daarom naast de gulhengeltjes met pilkers ook twee hengels mee waarmee we op luwe plekken op platvis kunnen vissen. We gebruiken nu de kaart intensief om in combinatie met de windrichting de luwe plekken op te zoeken.

Goed kijken waar je met wind het best terecht kunt!

.

En zo weten we her en der nog wat vis te verschalken, maar het is duidelijk: de wind waait ons alle kanten op en het is daarom moeilijk bodemcontact te houden met de lichte pilkers. Om dat terug te krijgen moet je dan weer zwaarder gaan vissen en dan merk je de kleine gullen niet goed meer op. En je zit eerder vast…… Daarnaast is de stroming ook veel harder in het getij dan de vorige dag. Waarschijnlijk speelt de wind en de stuwing in het water hier een rol?

Dit weer is dus echt te gek om het grote water op te gaan

.

Dus besluiten we al later op de dag om de luwte op te zoeken tussen het eiland Faeno en het schiereiland in. Hier liggen veel meer boten blijkt als we na een onstuimig ritje aankomen. Maar de luwte is een weldaad en als we na een tijdje ook lekker platvis beginnen te vangen vinden we het allemaal prachtig. Lekker relaxed vissen, beetje driften, genieten van de mooie omgeving en andere boten die voorbijkomen, prima!

Genieten van mooie boten die voorbijkomen

Niet echt het gevoel dat je op zee zit......

.

Zo vissen we dag lekker uit en varen we aan het einde van de middag terug naar de camping. We hebben beduidend minder gevangen dan de eerste dag maar wel een heel ontspannen dagje gehad door met een hengel in de hand wat te driften op platvis. Dat vonden de schoudertjes ook niet erg, want eerlijk is eerlijk: we hadden beiden spierpijn van de dag ervoor toen we de hele dag vis hebben staan vangen!

’s Avonds hebben we weer in de open keuken gegeten waar we ook onze vrienden uit Noord Holland ontmoetten. Zij hadden de eerste dag goed gevangen maar deze winderige dag er ook meer moeite mee gehad. In de open keuken hangt een prachtige detailkaart en van één de heren kregen we een aantal plekken aangewezen die we de volgende dag maar eens moesten proberen!

Dag drie:
De dag begint koud, heeeeeel koud! Het is helemaal opgeklaard ’s nachts en de wind is gaan liggen. En dan merk je dat je in oktober in Denemarken bent. De vorst slaat er gelijk in!

Brrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrr

.

We zijn dus erg blij met onze warmtepakken en andere warme kleren en die gaan ook allemaal aan. We gaan met vorst het water op vandaag. Toch wordt het weer een schitterende dag en we varen gelijk naar één van de plekken die we hebben aangewezen gekregen. En ja, het is weer bal! De ene na de andere gul komt aan boord, fantastisch!

.

Alleen, ze zijn weer nagenoeg allemaal klein, lees: ondermaats. Dus ook al vangen we veel, we besluiten toch terug te gaan naar de bruggen waar we de eerste dag wel tegelmatig grotere vis vingen (tot max. 60cm). De vis blijkt er wel te liggen als de hengel van Niels bijna direct weer krom staat en een mooie gul komt boven.

Dit waren de betere!

.

Toch loopt de stroming nog steeds keihard en diverse “hänger” zoals de Duitsers zeggen leidden ertoe dat we de plaatselijke viswinkel op moeten zoeken om een paar pilkers aan te vullen. Gelukkig weet ik nog waar hij zit en het aardige is dat je via de jachthaven er bijna naar binnen kan varen. En goed geoutilleerd! Daarna op naar een plek op meer open water waar een geul van 40 meter zou moeten lopen. Die vonden we al snel en ik legde het waypoint vast op de hand-GPS die ik had meegenomen. En dat was maar goed ook want hier zijn we weer diverse keren teruggekomen. Ook weer veel gul. Ondertussen is de middag aangebroken en besluiten we tijdens het kerende tij de platvis weer een kans te geven. Net ten noorden van de Odense brug zijn we op een zandplateau gewezen waar het goed zou moeten zijn. En dat was het! Al vrij snel na aankomst begint het lekker te lopen en hier weten we ook een aantal maatse scharren te scoren. En weer zitten we lekker in het zonnetje een beetje te driften, wat een geluk hebben we met het weer!

Mooie scharren!

.

En nadat we opnieuw op het waypoint nog wat gullen verschalken eindigt de laatste visdag. We brengen de boot terug naar de camping en ruimen bij de cabin wat spullen op.

Terug naar huis!

.

Daarna pakken we het krat met eten op en lopen naar de keuken. Daar blijken we opnieuw gezamenlijk met de NH’ers te kunnen eten, sterker nog: de vrouw des huizes nodigt ons uit om met hun mee te eten. Nou, dat slaan we niet af! Lekker eten, biertje erbij, de dag doornemen! Helemaal goed. Zij blijken vandaag veel maatse vis gevangen te hebben. “Simpelweg” door lange drifts te maken met natuurlijk aas en pilkers, erg knap!

We ruimen de spullen alvast wat op, nemen een douche en gaan slapen. Morgen volgt alweer de terugreis, de dagen zijn gevlogen!

Als we om 1500uur in Nederland thuiskomen nadat we om 0800ur zijn vertrokken kijken we terug op een superweekend. Mooie plek, perfecte camping, prima boot, prachtig weer (drie dagen droog, twee dagen volle zon, twee dagen windstil). Veel vis (alhoewel veel ondermaats) en helemaal bijgekletst. Top!

In het volgende deel zal ik daarom uitleggen hoe je zelf deze trip kan maken als je geïnteresseerd bent. Je kunt je er echt prima vermaken, ook in combinatie met het gezin!

John Smit

De vorige keer is mij goed bevallen. Samen met Roel zat ik toen aan de Zuidpier in IJmuiden en daar hebben we veel schik gehad. Omdat de voorspelling is dat de wind vandaag uit het Noordwesten komt, kracht 5, wil ik het nu op de Noordpier gaan proberen. Lekker de wind in de rug. Dat is dan gelijk een mooie “verkenning” waardoor ik dan beide locaties ken (Noord en Zuid). Het getij lijkt ook gunstig te zijn, met laagwater om ongeveer 1100uur en hoogwater om 1600 uur. Ik kan mooi vissen met opkomend water en twee “doodtij” uurtjes meepikken en hoef ook niet erg vroeg op wat ik wel prettig vind na bijna een week in het buitenland voor mijn werk gezeten te hebben. Om ongeveer half negen zit ik in de auto onderweg naar IJmuiden. Het heeft de afgelopen nacht weer flink gesneeuwd, zelfs de snelwegen liggen nog vol. Ik bel daarom Ben en Marco even op om ze te waarschuwen. Zij waren van plan wel met de boot erop uit te gaan. Maar zij hebben dat idee opgegeven en na kort overlegd te hebben besluiten ook zij om de zeespullen in te pakken en naar IJmuiden te komen.

In IJmuiden ga ik eerst langs Hermans Marine om zeeaas en wat lood en andere zaken te kopen. De winkel is flink aan het veranderen sinds de vorige keer. Er is veel ruimte gegeven aan de hengelsport en naast zeeaas en zeevismaterialen is ook het assortiment aan roofvis en karper materialen flink uitgebreid. Als de verbouwing straks klaar is is dat vast een mooie winkel geworden! Bij een kop koffie krijg ik een plek uitgelegd in de haven waar je met de auto aan het water kunt komen en waar momenteel ook goed gevangen wordt. Met name dat eerste punt staat me aan want het blijft koud weer en niet hoeven sjouwen met je spullen en beschutting bij de hand hebben staat me wel aan! En de wind lijkt mee te vallen dus de zuidkant zou moeten kunnen. Ik bel Ben en Marco om hen de plek uit te leggen en vertrek zelf met zeepieren en zagers naar de waterkant.

Driehoeksteunen essentieel

Al snel ben ik aan het vissen en nog voordat Ben en Marco een half uurtje later arriveren heb ik de eerste wijtingen al binnen! Ook zij zetten de hengels op de driehoeksteunen en hierna volgt de ene aanbeet na de andere. Het is met name wijting dat we vangen en zowel de zeepieren als de zagers doen het goed.

beazen

werpen

We vissen met Paternosters, zowel recht op de lijn geknoopt als met afhouders. Het lijkt vandaag geen verschil te maken. Zelf probeer ik het nog een tijdje met een wapperlijn onder een schuiflood om te proberen schar te verleiden. Dat levert niet specifiek meer schar op. Af en toe vangen we een schar, waarbij ik er zelf één weet te vangen van 34cm wat voor een schar best een goeie is.

vangen!

Het piekmoment van de wijtingvangsten zit op het moment dat de stroming van opkomend water er weer goed in komt; dan is de wijting echt los en hebben we continu beet op alle hengels. Het zijn geen grote vissen vandaag maar wel veel, en dus veel actie!

Om ongeveer half vijf houden we er mee op. De lucht betrekt en er wordt opnieuw sneeuw voorspeld. Het is ook wel mooi geweest en om eerlijk te zijn: ik ben fysiek best afgemat. Ingooien-aanslaan-binnenhalen-onthaken-beazen-ingooien……. En dat de hele dag door! Maar wat een mooie dag is het geworden.

Heerlijke dag, spectaculair uitzicht!

Steenloper, ook bekend als: zeepier-dief!

Uiteindelijk hebben we samen meer dan 100 vissen gevangen, voornamelijk wijting. En hebben we een groot deel van de dag heerlijk in het zonnetje in de haven gestaan. Zeevissen is een prima alternatief wanneer het op het zoete even niet kan! En op deze manier heel toegankelijk!

Nu dus niet. Nu “moeten” we wel! Roel heeft een paar telefoontjes eraan gewaagd en al snel blijkt dat de havenhoofden en pieren van de diverse havens goed moeten zijn. Daarnaast kunnen we zeeaas krijgen in IJmuiden dus het besluit is snel genomen om de zeekant van de uitgang van het Noordzeekanaal te kiezen: de pieren van IJmuiden. Gevoelsmatig misschien toch nog een beetje in de buurt van voor ons vertrouwd roofviswater?

Gewapend met een driehoekstrandsteun, twee strandhengels, mijn Bretton zeemolens, ankerlood en diverse soorten haken vertrekken we richting IJmuiden. Roel heeft naast zijn strandhengel ook zijn heavy feeder meegenomen. Voor het comfort heb ik mijn trolley meegenomen omdat we verwachten nog wel een stukje te moeten lopen. Aangekomen in IJmuiden halen we eerst het door ons bestelde zeeaas op bij Hermans marine. Prima zaak die hengelsport en watersport professioneel heeft neergezet. We hebben gekozen voor honderd zeepieren en twee ons zagers. Dat is normaal gesproken genoeg voor vier hengels geaasd met drie haken elk.

We kiezen ervoor op de Zuiderpier te gaan staan en wel vlak achter het groene havenlicht. Daar kun je makkelijk diep water bereiken. En belangrijker nog: daar hebben we vandaag de wind in de rug en staan we onderaan de pier tegen de grote blokken aan. Best lekker met deze temperaturen. Parkeren doe je op de grote (betaalde) parkeerplaats aan de Kennemerboulevard en vervolgens loop je de laatste paar honderd meter naar het begin van de pier. Die trolley is dus echt nodig en wanneer je verder op de pier wilt vissen dan is een karretje of brommer zoals de locals doen een beter idee. Deze wandeling loopt over het terrein van het Seaport beach resort (privé terrein).

Aangekomen op de plek maken we de hengels gereed. Roel kist voor een paternoster systeem met driehoek zijafhouders. Ik kies voor een paternoster die ik direct vanaf de hoofdlijn knoop. Op de ene hengel komen de zeepieren, op de andere de zagers. Kunnen we gelijk zien of de vis ergens voorkeur voor heeft. Afgelood met 125gr ankerlood zwiepen we de lijnen richting zee. Rekening houdend met de structuur van de pier moet je op die plek minimaaal 50 meter kunnen gooien en dan je lijn vrij af laten lopen zodat je lood verticaal zinkt. Anders zit je in de stenen. Voor de meesten van ons is dat dus goed te doen. Het is afgaand tij dus de stroming loopt naar zee toe.

Ik zal eerlijk zijn. Mijn verwachtingen over kustvissen in Nederland zijn niet hoog. Ik heb zelf de teloorgang van het visbestand aan de Noordzeekust in de jaren tachtig meegemaakt. Waar we eerst in de winter goed gul konden vangen en diverse platvissen in één sessie de standaard was , werd dat later een drama waarbij niets vangen eerder regel dan uitzondering werd. Voor vandaag hoop ik er dan ook maar het beste van en ik realiseer me dat we ondertussen alweer 20 jaar verder zijn……. Nou, na 30 minuten zijn mijn verwachtingen voorlopig weer opnieuw geijkt! Ten positieve dus. De eerste hengels liggen er nog niet in of we hebben beet, vaak aan twee hengels tegelijk en vaak met twee vissen en soms zelfs drie per hengel! Wat een feest! Voornamelijk wijting komt boven water en soms een gulletje. En ook al zijn het geen grote vissen toch geven ze mooie aanbeten en houden ze ons lekker warm.

Dit houdt eigenlijk aan totdat het doodtij is bereikt. Dan gaat het tempo van de wijtingen eruit en worden de scharren wakker. Regelmatig komt er zo’n platte uit. Een frontje dat overtrekt laat echter het weer volledig omslaan. De wind trekt aan tot Beaufort 5, een plensbui maakt ons nat en omdat de wind ook naar het westen draait komen we “op de tocht” te staan. We vissen daarom nog een uurtje door totdat het water weer aan het opkomen is. Normaal gesproken krijg je dan de meeste aanbeten maar deze keer lijkt dat niet zo te zijn. De ochtend en afgaand tij waren beduidend beter. Er was deze keer ook geen verschil tussen zeepieren en zagers vast te stellen. Wel moest je niet te snel aanslaan.

We besluiten daarom om het maar voor gezien te houden. We hebben deze dag meer dan 60 vissen gevangen, echt fantastisch. Het is dus een prachtige dag geworden. Eindelijk weer een “zoute neus”. Mijn verwachtingen over de vangstmogelijkheden aan zee zijn weer helemaal bijgesteld. Prima plek om te vissen, goed bereisbaar, prima hengelsportwinkel in de buurt. En prachtige schepen die aan en af varen, best spectaculair. ’s Avonds lekker vis gegeten en ook de buren een plezier kunnen doen. Voor herhaling vatbaar!