We besluiten om richting het zuiden te gaan en groot water op te zoeken. En om het helemaal comfortabel te maken huren we voor de nacht een huisje in de omgeving zodat we lekker lang kunnen vissen , een gezellige avond hebben en lekker slapen. Het wordt nog leuker als Hendrik Jan meldt dat hij donderdagavond aansluit met Verheij-junior, genaamd Bas, om vrijdag op hetzelfde water te gaan vissen. Van tevoren nemen we met elkaar door wie wat meeneemt en we besluiten ’s avonds niet zelf te gaan koken maar lekker te gaan genieten van de culinaire klappers van het locale etablissement……

We willen onze opties open houden. Hoofddoel is snoekbaars maar mocht dit niet werken dan willen we ook “door kunnen schakelen” naar snoek. Resultaat is dus dat er, zoals altijd, weer een complete hengelsportwinkel meegenomen wordt….. Daarnaast hebben we ook natuurlijk aas geregeld. De laatste tijd lijkt dat toch meer de voorkeur te hebben van de snoekbaarzen. Snoek is momenteel goed te verleiden met jerkbaits (zie ook het recente artikel van Volkmar). Al met al ben ik blij dat Michel een grotere boot heeft gekocht, deze wordt netjes volgepropt als we de eerste dag ’s ochtends om halfacht op de trailerhelling staan.

We hebben er zin in! Het weer is inderdaad fantastisch. Temperatuur goed, geen wind en veel minder mist dan in de rest van het land dus wij kunnen veilig het water op. Michel laat zijn combinatie Landrover-Lund langzaam achteruit zakken en start de elektrische lier. En die doet vervolgens helemaal niets….. Zekering doorgebrand! En dat is niet handig want deze grotere 50A zekeringen heb je niet standaard liggen en helaas was Michel vergeten een reserve zekering bij te kopen na een ander akkefietje recent…. Dus zit er niets anders op dan de boot gecontroleerd te water te laten en dat Michel op zoek gaat naar een zekering. Anders krijgen we de boot natuurlijk nooit meer op de trailer. Ik begin alvast met jerkbaits in een haventje vlakbij. Gelukkig weet Michel al snel een aantal van de zekeringen te bemachtigen en zijn we een uurtje later samen het water op. Ik had nog even hoop in de tussentijd een 130+ snoek te vangen om de hilariteit tot ongekende hoogte te laten komen maar dat is helaas niet gelukt :-).

Michel weer terug, met zekering :-)

.

Het bekende spelletje is weer begonnen. Het spelletje dat nooit verveelt. Waar liggen ze? Hoe diep? Wat is de voorkeur qua aas: grootte, snelheid, natuurlijk, stil, bewegend, kleur? Welke richting is productiever, staat er bijvoorbeeld stroming? Allemaal factoren die we bijna automatisch nu in de gaten houden. En de apparatuur helpt hier natuurlijk enorm. De fishfinder tekent de structuren, diepte en aanwezigheid van vis op. De GPS houdt bij waar we zijn en minstens zo belangrijk: waar we geweest zijn, via de “tracks (sporen)” functie. En bij iedere aanbeet zetten we een waypoint. Hierdoor krijg je vaak snel een beeld waar de vis ligt en hoe je gevaren hebt.

Waypoint bij iedere vis

Prachtige vis voor Michel!

.

Het is niet wild. Maar als we even later ons aas over een klein “hobbeltje” onder water laten gaan volgen er al snel enkele aanbeten. En van goede vissen! Prachtig dik en kerngezond. Dit hobbeltje blijven we uitkammen en regelmatig blijven er aanbeten komen. Uiteindelijk tekent zich een “wolk” van waypoints af en wordt het steeds duidelijker waar de vis geconcentreerd ligt. Natuurlijk aas op de fireball heeft inderdaad de voorkeur en onze topbelletjes rinkelen dan ook regelmatig. Shads worden minder gegrepen en ook een dood visje aan een sleepje is minder, slechts één vis laat zich hierop zien (maar dan wel een mooie, met een heerlijke dril op de zachte Shimano Beast Master Multi Zander!). Uiteindelijk weten we zelfs een triple-hook-up te registreren waarvan we er twee weten te verzilveren. We hebben de grootste schik met de drukte die dat geeft, dus dat hebben we voor ons beiden maar even vereeuwigd!

Mooi koppel!

Twee vissen uit een triple hook up, lekker hoor!

.

Uiteindelijk valt het stil op deze plek en we verkassen naar een volgende plek. Daar gebeurt echt helemaal niets en omdat we voor de ingang van een haventje liggen waar we in het verleden leuk snoek gevangen hebben besluiten we hier wat jerkbaits uit te gaan laten. Michel weet hier al snel twee snoeken te verschalken, één op de jerkbait en één op een grote dode voorn op de fierebal.

Jerkbait met bloemetjesmotief, een killer. Of giller?

Landen met de kieuwgreep na aanbeet op fireball

Tussendoor even snoeken, het kan minder......

.

Ondertussen is de tijd flink verstreken en kiezen we ervoor de laatste twee uur van de dag te gaan vissen op een plek die we laatst ook in het donker hebben gevist en waar het echt goed was. Het is een plek waar een klein richeltje op de bodem loopt. De vis lijkt zich rond dat richeltje te verzamelen en de truc is om strak erover te varen je aas rustig te presenteren. Met name shads deden het daar goed en de aanbeten waren echt knalhard; de shads waren toen vaak compleet naar binnen gezogen, prachtig! Aangekomen op deze plek (leve de GPS en de waypoints!) laten we de shads en de fireball zakken. En ja hoor! Het trucje werkt weer! Niet zo vaak en zo hard als de vorige keer maar ze liggen er gewoon. En zo weten we tot in het donker nog meerdere vissen te vangen. Allemaal ruim maats ( de meeste vissen boven de 60) en nog een paar zeventigers erbij. Schitterend!

Vissend het donker in, ze blijven bijten

In volledig donker nog steeds keiharde aanbeten

.

Ondertussen is HJ aangekomen in het huisje en omdat zoonlief niet langer kan wachten om aan de patatten te beginnen (en HJ ook naar mijn idee) gaan wij in het donker het water af en schuiven we in het restaurant aan. In het huisje nemen we later de dag nog even door en maken we plan voor morgen. We gaan een ander water proberen, een water waar HJ goed mee vertrouwd is en nieuw is voor Michel en mij, altijd spannend. We maken nog een paar montages op orde en zorgen ervoor dat we geen drank mee terug naar huis hoeven nemen. Daarna gaan we lekker slapen. Een prachtige eerste dag zit erop!

De tweede dag nemen we ‘s ochtends rustig de tijd voor een goed ontbijt en volgen we HJ naar de trailerhelling en op het water naar de eerste locatie. We krijgen de tip het talud te volgen en te vissen tussen de 9 en 11 meter. Het gebied is ongeveer drie voetbalvelden groot en volgens HJ komt hier altijd wel een visje vanaf. Nou, dat bleek. Al snel komen de aanbeten door en net als de dag ervoor blijven we waypoints zetten bij iedere aanbeet. In combinatie met de sporen tekent zich op de GPS een waanzinnig patroon af: in het gebied ontstaan twee “wolken” van ongeveer 40 bij 40 meter waarin nagenoeg alle aanbeten doorkomen! En de afstand tussen de twee wolken is aanzienlijk. De vis ligt dus echt gegroupeerd en we varen dus gewoon lekker heen en weer van de ene plek naar de andere. De aanbeten komen nu door op zowel shads als natuurlijk aas en ook de sleephengel wordt een paar keer “gearresteerd”.

Lekkere actie van mooie vissen!

.

Het is alleen guur koud en Bas zit lekker te vissen maar heeft het er toch moeilijk mee, zelfs met een slaapzak aan. Dus al snel wordt besloten voor een warme shore-lunch in een van de havens. Lekker soep, in de luwte. Hierna vissen we ‘s middags weer door, op dezelfde plek. En we blijven vangen. De vissen zijn wel meer gesorteerd qua grootte. Ik vind het een gezonde balans tussen maats en ondermaats. Echt grote vangen we niet. Maar wel veel en die actie is lekker! En ook Bas weet zijn visje te vangen!

Bas landt een mooie snoekbaars!

.

Nadat HJ al wat eerder van het water is gegaan besluiten wij ook rond een uur of vijf ermee te stoppen. Het is mooi geweest! We hebben heerlijk vissen zitten vangen en over twee dagen gezien echt schitterende vissen gezien. Opgewekt varen we terug naar de trailerhelling waar we nog blijer worden: we worden namelijk keurig gecontroleerd door een agent en iemand van Staatsbosbeheer. Zo hoort het! Alles is in orde en na een praatje met de heren rijden we weer terug naar huis. Twee dagen er tegenaan, en volop vis! Mooier wordt het niet!

John Smit

Gewicht van de auto

Zoals ik al aangaf wordt de grip die je banden hebben op de ondergrond o.a. beïnvloed door de hoeveelheid druk die er op staat. Hoe meer gewicht, hoe meer druk op de wielen, hoe meer grip. Met een auto die 1500 kilo weegt is het dus gemakkelijker traileren als met een auto die 900 kilo weegt, om maar een voorbeeld te geven.

m'n good old Backtroller. De wielen van de voorwielaangedreven Seat gingen op een steile helling soms spinnen. Een (stevige) vismaat op de motorkap wilde wel eens helpen.

Type versnellingsbak (transmissie)

De meeste auto’s in Europa zijn uitgerust met een handgeschakelde versnellingsbak. Dit in tegenstelling tot bijvoorbeeld Amerika waar auto’s met een handgeschakelde versnellingsbak met een vergrootglas te zoeken zijn. Daar zijn de meeste auto’s namelijk uitgerust met een automatische transmissie. In het luxere segment worden auto’s met een automatische transmissie weliswaar ook in Europa steeds populairder, maar in zijn algemeenheid zijn ze nog zwaar in de minderheid. Afgezien van het gemak van het niet hoeven schakelen biedt een automatische transmissie voor het traileren van je boot enkele belangrijke voordelen:

De koppelomvormer van een dergelijke transmissie zorgt er namelijk voor dat deze vooral bij wegrijden vanuit stilstand veel meer kracht kan leveren. Daardoor heb je dus meer trekkracht vanuit stilstand. Men spreekt in dat opzicht wel van “kunstmatige extra koppel” die afhankelijk van het type automaat tot wel 2-3x zo groot kan zijn als bij een handgeschakelde transmissie het geval is. En dat is interessant, want zoals we al zagen is juist deze “koppel” belangrijk om je boot uit het water te trekken.

Maar er is nog een reden waarom een automatische transmissie voor ons vissers voordelen biedt. Met een dergelijke transmissie kun je namelijk heel gedoseerd gas geven. Waardoor de kans op doorslippen van de wielen wordt voorkomen. Bij een handgeschakelde auto is dit veel lastiger. Te snel de koppeling laten opkomen resulteert daardoor vaak in ofwel het afslaan van de motor danwel, bij het geven van veel gas, op doorslippende wielen omdat er teveel vermogen ineens op de wielen wordt overgebracht. Een ander nadeel van een handgeschakelde versnellingsbak is dat de koppelingsplaten een zware belasting ervan meestal niet erg op prijs stellen. Met als gevolg dat ze gloeiend heet worden en behoorlijk gaan stinken (verbranden eigenlijk). Bij zware belasting krijgt de koppeling behoorlijk op zijn donder dus. Ik ken iemand die zo van een gloednieuwe auto in heel korte tijd het koppelingssysteem om zeep heeft geholpen (omdat ik niet weet of de leasemaatschappij ook meeleest zal ik geen namen noemen HJ)

Goed, als je kunt kiezen is een automatische transmissie dus beter voor ons doel als een handgeschakelde bak.

Banden

Logischerwijze geven banden met veel profiel een betere grip als banden met weinig profiel. Zorg er dus voor dat de banden niet teveel zijn afgesleten, want dat zal het traileren bemoeilijken. Winterbanden worden ook in ons land steeds populairder. Afgezien van het feit dat deze bij lage temperaturen veiliger zijn op de weg, helpen ze ons in de winter ook door meer grip te leveren. Zeker een goed idee dus als je ook onder winterse omstandigheden je boot wilt traileren. Terreinbanden, banden gemaakt voor “off-road” zijn uiteraard nog veel beter, zeker op zand, gras of in de modder. Omdat de eigenschappen van deze banden op het asfalt echter ronduit slecht zijn, zullen maar weinigen deze banden laten monteren. Maar voor het leveren van “grip’ zijn ze natuurlijk onovertroffen.

op een dergelijke helling heb je geen dikke bak nodig.

Welke auto nu te kiezen?

De aanschaf, maar ook het rijden van een auto is, zeker in het auto-onvriendelijke Nederland, peperduur. En zal vermoedelijk in de toekomst nog duurder worden. Bovendien is er is niets zo persoonlijk als een auto. En omdat er maar weinigen zijn die hun auto aanschaffen enkel en alleen voor het traileren en vervoeren van hun visboot, zal de keuze van de auto dus bijna altijd een compromis zijn. Zou je de auto vooral kiezen die onder alle omstandigheden de beste papieren te heeft om je boot probleemloos te kunnen traileren, dan kom je waarschijnlijk uit op een zware terreinwagen met heel veel koppel, automatische transmissie, lage gearing en terreinbanden. Daar hangt echter een stevig prijskaartje aan…

Andersom geredeneerd is een lichte, voorwiel-aangedreven auto met een kleine benzinemotor en handgeschakelde transmissie voor ons bootvissers absoluut de slechtste keuze welke ons zeer zal beperken in het kiezen van een trailerhelling. Tussen deze twee uitersten zijn er echter heel veel mogelijkheden. Welke auto je nodig hebt voor jouw omstandigheden is echter moeilijk te zeggen en vooral afhankelijk van waar je gaat traileren:

1. Lichte visboot op een ongeremde trailer op een mooie en niet al te steile trailerhelling
2. Lichte visboot op een ongeremde trailer op steile trailerhelling of helling met slechte ondergrond.
3. Lichte visboot ook zonder trailerhelling traileren op plekken die daar eigenlijk niet voor bedoeld zijn en dus steil zijn en/of een slechte onverharde ondergrond hebben.

4. Zware visboot op een geremde trailer op een mooie en niet al te steile trailerhelling
5. Zware visboot op een geremde trailer op steile trailerhelling of helling met slechte ondergrond.
6. Zware visboot ook zonder trailerhelling traileren op plekken die daar eigenlijk niet voor bedoeld zijn en dus       steil zijn en/of een slechte onverharde ondergrond hebben.

In situatie 1 zal het ook met een kleine voorwielaangedreven middenklasser met benzinemotor (bijvoorbeeld een 1400cc motor) over het algemeen best lukken je boot te traileren. Zodra deze echter wat steiler wordt en/of de ondergrond onverhard is kom je al snel in de problemen.

hier is het al een stuk lastiger!

In situatie 2 of 4 zal je op zijn minst een middenklasse auto moeten hebben met een redelijke hoeveelheid koppel. Laten we om een idee te geven een VW golf diesel (handgeschakeld en met vierwielaandrijving) noemen.

In situatie 3 of 5 zal je naast behoorlijk wat koppel (bijvoorbeeld door een dieselmotor met een inhoud van 1800-2000cc) ook achterwiel of vierwielaandrijving moeten hebben, bij voorkeur in combinatie met een automaat, zeker als de hoeveelheid koppel maar net aan is.

In situatie 6 ontkom je niet aan een stevige terreinauto met vierwielaandrijving en veel koppel.

Let wel, het bovenstaande zijn slechts richtlijnen waarmee ik je meer inzicht in deze lastige materie probeer te geven. Er zijn echter teveel verschillen in de auto’s, motoren en omstandigheden om exacte uitspraken te kunnen doen. Ga me dus niet bellen als je vast komt te zitten:).

Trouwens als het echt niet meer lukt zijn er wel een paar trucjes die je kan proberen. De meest voorkomende reden waarom het niet lukt om de boot eruit te trekken is omdat de (voor) wielen gaan doorslippen. Soms is het dan al voldoende om je vismaat op de motorkap te laten zitten waardoor er meer druk op de (voor)wielen komt (natuurlijk lukt dit beter als je vismaat John heet dan als hij Volkmar heet;). Ook is het goed altijd een sleepkabel bij je te hebben. In geval van nood kun je dan een extra auto vóór je auto-met-boot plaatsen om deze zo mee te helpen de combinatie eruit te trekken. De echte off-road specialisten kunnen ook nog denken aan een elektrische lier. Daarmee trek je zelfs een Fiat Panda met 18-voets Lund nog uit het water, maar dat zal de meeste een beetje te ver gaan.

Wel een bruikbaar trucje voor als het echt niet meer lukt is het half laten leeglopen van je banden. Dit trucje heb ik Afrika geleerd waarbij ik ondanks een stoere 4-wheel-drive met (harde) terreinbanden angstige momenten in het woestijnzand beleefde, daar waar andere auto’s met zachte banden zich verbluffend makkelijk door het zand heen ploegden. Vrienden van ons kwamen vast te zitten in het zand en kregen hem er met geen mogelijkheid meer uit. Totdat ze de banden half leeg lieten lopen, toen lukte het zonder problemen om de Nissan Pajero uit het zand te rijden. Misschien iets om te onthouden voor als het echt niet meer lukt. Daarna uiteraard wel snel een benzinepomp opzoeken om de banden weer op te pompen.

Als je binnenkort toe bent aan een andere auto die je ook wilt gaan gebruiken voor het traileren van je boot dan hoop ik dat je met het bovenstaande je voordeel kunt doen. Succes!

Michel Rijnberg

Als er geen trailerhelling is zal je wat anders moeten verzinnen

Op het moment dat je een boot achter je auto hangt voeg je feitelijk extra gewicht en extra rolweerstand toe aan je auto. Daardoor zal de motor van je auto harder moeten werken om het geheel in beweging te krijgen (wegrijden uit stilstand) en te houden (rijden). Op zich is dat allemaal niet zo spannend, want nagenoeg elke middenklasse auto is in staat een boot te “trekken”. Anders word het al je die boot ook wilt “traileren”. Want in dat geval zal je de combinatie van auto-met-trailer-en-boot vanuit een schuine positie als het ware “tegen de berg op” moeten trekken. En daarbij neemt de kracht die nodig is om dit te kunnen doen t.o.v. wegrijden op een vlak wegdek enorm toe naarmate de trailerhelling steiler is. 

Welke factoren zijn van belang bij het traileren van je boot? 

Om je boot in een bepaalde situatie uit te het water te kunnen “trekken” (erin rijden lukt altijd wel, daarbij werkt de zwaartekracht immers in je voordeel) zijn er eigenlijk maar twee dingen belangrijk; 

1. Voldoende vermogen om de wielen van je auto in beweging te brengen
2. Voldoende grip op de ondergrond om de rondddraaiende wielen van je auto om te zetten in beweging van je auto. 

Grip en vermogen dus, daar draait het om. Als beide in voldoende mate aanwezig zijn zal het traileren geen enkel probleem zijn. Simpel dus… 

De praktijk blijkt iets gecompliceerder omdat er nogal wat factoren zijn die dit beïnvloeden. Om te beginnen is er niet één trailerhelling hetzelfde. Sommige zijn erg vlak en hebben een mooie, harde ondergrond. Daar zal het traileren geen enkel probleem opleveren tenzij je een hele kleine en lichte auto hebt met een zware boot. Is de helling een stuk steiler dan wordt het alweer wat lastiger. Als deze helling vervolgens ook nog een zachte ondergrond (modder/zand) blijkt te hebben dan neemt de kans op problemen behoorlijk toe. Want in dat geval zou je wel eens grip en/of vermogen tekort kunnen komen om de boot het water uit te trekken. Wat tot hilarische Youtube taferelen leidt… 

Zo moet het niet...

Er zijn veel verschillende factoren die bepalen of een bepaald type auto voldoende grip en kracht in huis heeft. Ik noem de belangrijkste; 

1. Koppel van de motor
2. Type aandrijving van de auto
3. Gewicht van de auto
4. Type versnellingsbak /transmissie
5. Banden 

Koppel 

Zoals gezegd moet de motor van je auto voldoende vermogen/kracht hebben om de wielen van de auto in beweging te brengen. En dat op een schuine helling met achter de auto een trailer met boot. Als het gaat om kracht of vermogen van een auto wordt er meestal gesproken over het aantal PK’s van de motor en over het koppel van de motor. De exacte uitleg over alle technische details laat ik graag over aan de experts, maar als het gaat om het trekken van je boot is het aantal PK’s van de motor nauwelijks van belang. Vergeet die dus maar. Het koppel van de motor is echter des belangrijker. Juist dit koppel, welke wordt uitgedrukt in NM wat staat voor newtonmeter zegt iets over de kracht die de motor vanuit stilstand kan leveren om de wielen in beweging te brengen en dus het vermogen om op een schuine helling je boot het water uit te trekken. Koppel dus i.p.v. PK’s. Om een voorbeeld te geven; een formule 1 wagen heeft waanzinnig veel PK’s maar relatief weinig koppel. Door de enorme hoeveelheid PK’s hebben formule 1 auto’s een zeer hoge topsnelheid. Een visboot uit het water trekken gaat echter gegarandeerd problemen opleveren… Een tractor is precies het tegenover gestelde. Deze hebben zeer veel koppel maar slechts weinig PK’s. Tractoren hebben daardoor een enorme (trek)kracht maar slechts een lage topsnelheid. 

Je zult al wel begrepen hebben dat voor het traileren van een boot je auto beter de eigenschappen van een tractor als van een formule 1 wagen kan hebben. 

Diesel versus benzine 

Dieselmotoren hebben bij gelijke cilinderinhoud (veel) meer koppel als benzine motoren. Om die reden kun je dus stellen dat een diesel geschikter is voor het traileren van een boot als een benzinemotor. Natuurlijk moet je dit niet zwart-wit zien en hangt het wel van de te vergelijken motoren af. Een benzinemotor met een cilinderinhoud van 2,5 liter zal meer koppel hebben als een dieselmotor van 1,4 liter, maar bij gelijke motoren qua cilinderinhoud zal de diesel het qua koppel altijd winnen van de benzinemotor. De benzinemotor zal weliswaar meer PK’s hebben maar daar heb je voor het traileren zoals gezegd niets aan. 

Type aandrijving. 

De kracht die de motor levert kan op verschillende manieren worden overgebracht op de wielen. 

Er zijn drie typen aandrijvingen te onderscheiden; 

1. Voorwielaandrijving; hierbij drijft de motor de voorste 2 wielen van de auto aan
2. Achterwielaandrijving; hierbij drijft de motor de achterste 2 wielen van de auto aan
3. Vierwiel aandrijving; hierbij drijft de motor de alle 4 wielen van de auto aan. 

Dit is van belang omdat we gezien hebben dat de kracht die de motor kan leveren slechts 1 factor is die van belang is. De andere factor is grip. Deze grip wordt o.a. bepaald door de aandrijving van de auto. 

Voorwielaandrijving 

De meeste auto’s, zeker de middenklasse auto’s worden tegenwoordig aangedreven op de voorste 2 wielen; voorwielaandrijving dus (niet te verwarren met de engelse term 4-wheel drive waarbij alle 4 wielen worden aangedreven). Helaas is deze aandrijving voor het traileren van een boot de minst gunstigste. Want een andere factor die de hoeveelheid grip van de wielen bepaald is de hoeveelheid druk die er op die wielen staat. Hoe meer druk, hoe meer grip. Om die reden speelt het gewicht van de auto een rol (hoe zwaarder de auto – hoe meer druk op de wielen – hoe meer grip) maar ook de aandrijving. Bij het traileren van de auto helt de auto achterover. Bovendien hangt er ook nog een fors gewicht op de trekhaak. Beide factoren zorgen ervoor dat in die situatie de druk gaat verschuiven van de voorste 2 wielen naar de achterste 2 wielen. En dat is precies verkeerdom want daardoor komt er dus minder druk op de voorste 2 wielen te staan. De voorste wielen beginnen als het ware een beetje te zweven. Het gevolg daarvan is dat deze al heel snel geneigd zijn te gaan doorslippen wat natuurlijk niet de bedoeling is. 

Achterwielaandrijving 

Er zijn niet heel veel auto’s meer met achterwielaandrijving. De auto’s die dat wel hebben zijn vooral de grotere auto’s met veel vermogen (BMW, Mercedes etc.). Wie het bovenstaande heeft gelezen zal begrijpen dat achterwielaandrijving voor het traileren een stuk gunstiger is als voorwielaandrijving. Doordat de druk op de achterwielen tijdens het traileren een stuk groter is als bij voorwielaandrijving is er meer grip en zullen de wielen dus veel minder snel gaan doorslippen. Achterwielaandrijving is dus te verkiezen boven voorwielaandrijving, maar zoals gezegd is de keuze in dergelijke auto’s vrij beperkt. 

Vierwielaandrijving (4-wheel-drive) 

Bij auto’s met vierwielaandrijving worden alle vier wielen tegelijk aangedreven, dus zowel de voorste 2 als de achterste 2. Niet heel veel auto’s worden uitgerust met vierwielaandrijving. Het zijn vooral de SUV’s, terreinwagens en “off-road”-modellen die beschikken over een dergelijke aandrijving. Er zijn daarbij verschillende soorten te onderscheiden. Sommige merken/modellen kennen een “automatische’ vierwielaandrijving (ook wel part-time vierwielaandrijving genoemd) terwijl andere zijn uitgerust met permanente vierwielaandrijving. In het eerste geval gaat het om een systeem waarbij onder normale omstandigheden alleen de voorste 2 wielen worden aangedreven, maar bij situaties waarin de voorste wielen de grip dreigen te verliezen ook de achterste 2 wielen worden “bijgeschakeld” en aangedreven. In het 2e geval worden alle 4 wielen altijd (permanent) aangedreven. Echte terreinwagens beschikken naast een vierwielaandrijving vaak ook nog over een “lage-gearing”. Door deze aangepaste overbrenging kan er nog meer kracht op de wielen overgebracht worden. 

automaat en lage gearing zijn ideaal maar niet goedkoop

 Voor het traileren is vierwielaandrijving natuurlijk altijd het beste. Waarbij zeker niet gezegd is dat je dit nodig hebt, want dat hangt af van de helling, je auto, het gewicht van de boot etc. etc. Vierwielaandrijving is een dure techniek waardoor er aan auto’s met dergelijke systemen meestal een fors prijskaartje hangt. 

wordt vervolgd,  lees binnenkort DEEL 2

Michel Rijnberg