De Trinity heeft bredere stukken waar het iets langzamer stroomt (pools) gescheiden door smallere stukken. Kirk denkt dat gars een tijdje in een bepaalde pool blijven, deels gesteund door het terugvangen van getagde vissen. De gars hebben een prima reukvermogen. We denken, dat net als bij de snoek in Nederland, de gar opportunistisch eetgedrag heeft en een vers stuk aas niet laat liggen. Sterker nog, wanneer de hengels het water in gaan, en er een hongerige gar in de buurt is, heeft hij het aas vaak binnen enkele minuten gevonden.

Kirk Kirkland is nu zo’n 10 jaar bezig als professioneel visgids op gator gar. Volgens eigen zeggen heeft hij tientallen methodes voor het vissen op gar beproefd, waarbij de “cutbait” methode als meest productieve naar voren gekomen is. Bij deze visserij maakt hij gebruik van Shakespare Ugly Sticks van 7ft. Deze hengels zijn uitgerust met een Penn ….. baitrunner. Kirk zet eerst een meter of 10 nylon op de spoel, om doorslippen te voorkomen, maar ook om te breken wanneer de hoofdlijn van 150 lbs PowerPro helemaal van de molen getrokken wordt. De onderlijn bestaat uit een meter 100 lbs sevenstrand onderlijn met een enkele 2/0 bronzen dreg.

Op de lijn is een dunne, lange 25 grams schuifdobber die met een stopknoop op zo’n meter of 6-8 diepte wordt gezet. De dobber doet enkel dienst om de gar te kunnen volgen nadat deze het aas gepakt heeft. De Trinity is zelf maximaal zo’n 4 tot 5 meter diep. Kirk neemt voor elke visdag diepgevroren aas mee, dit zijn vooral kleine karpers van een pondje of 5 tot 8, maar ook tilapia, shad (een witvis die aan kolblei doet denken). De Texaanse wet staat het vissen met “game-fish”, zoals white bass als aas niet toe. Je mag deze wel vangen en opeten, maar dan niet met het afval vissen !? – rare jongens die Texanen. Een karper van een pond of 6 wordt in 3 tot 4 stukken gesneden, waarbij de kop echt het beste aas bleek te zijn, wij denken omdat hier het meeste bloed in zit.

Een goede “pool”op de Trinity is een plek waar je de hengels goed kwijt kan, er niet te veel omgevallen bomen en takken in de pool en direct stroomafwaarts zijn, je voldoende actieve vissen ziet rollen en waar een schaduwrijk plekje is.

De hengels worden zo’n 2 tot 6 meter uit de kant ingegooid en nadat het aas afgezonken is en alles op de plek stil ligt, gaat de hengel op de banksticks/pieper. Voor het gevoel ligt het aas soms vlak aan de kant, maar dit blijkt geen probleem te zijn, sterker nog, volgens Kirk azen de gars daar juist. Nadat alle 4 hengels uitgezet zijn wordt meestal een schaduwrijk plekje aan de overkant gezocht. Vaak werd er ook nog een 5^de hengel uit de boot gevist. Wanneer de gar actief is, duurt het wachten vaak niet langer dan een minuut of 5 voordat een fluitende pieper een aanbeet verraadt.

De gar neemt het aas en zwemt er mee stroomafwaarts. Op dit moment wordt de boot gestart, de hengel van de steunen gehaald en de gar via de dobber gevolgd. Soms zwemmen de gars maar 20 meter stroomafwaarts, maar we hebben ze ook wel een paar 100 meter gevolgd. Ze van de kant af te bevissen is daarom geen optie. Na verloop van tijd gaat de gar dichtbij de kant met z’n neus stroomopwaarts het aas fijnkauwen.  Na het fijnkauwen zie je soms een stoot bellen naar boven komen.

Hierna zwemt de gar weer stroomopwaarts, volgens Kirk weer klaar om verder te jagen. Op dit moment kun je de lijn laten strak lopen en kan er aangeslagen worden. Wanneer de vis na de dril naast de boot ligt wordt hij met een lasso, geplaatst achter de voorste vinnen aan boord getrokken voor de foto sessie. De gar is een ideale vis voor een fotoshoot. Omdat hij ook primitieve longen heeft kan hij met gemak een uur buiten het water verblijven.

Tot zover het vissen “volgens het boekje”. De gar hebben een feilloos gevoel voor alle bomen en takken in een pool, die soms totaal onzichtbaar in het midden liggen. Bij ongeveer de helft van de aanbeten,  bij het stroomafwaarts zwemmen of tijdens de dril raakt de gar een boom of tak. Wanneer dit bij het stroom afwaarts zwemmen gebeurt, voelt de gar weerstand en laat hij het aas los. Soms verdwijnt de dobber onder een tak of boom om later weer boven te komen.

We hebben soms de lijn doorgesneden en nadat deze los van de boom was weer aan elkaar gebonden en zo de gar geland. We hebben Kirk gevraagd naar de logica van het verloop van de aanbeet en kregen als antwoord “I don’t know – I have only watched them  do this about two million times,….” We hebben zo series meegemaakt dat we 9 aanbeten op rij misten, maar ook dat we 7 aanbeten op rij konden verzilveren.

In aquaria van het Texaanse Wildlife department heeft men gevangen vissen onderzocht, omdat de haak best vaak geslikt wordt maak je je als visser toch zorgen over de overlevingskansen van de vissen. Uit onderzoek is echter gebleken dat ze van de bronzen haken verder weinig last hebben en ook worden er met regelmaat getagde vissen teruggevangen.

Zou je anders kunnen vissen ? Wanneer je 4 visfanaten een week op gar laat vissen zijn de alternatieven niet van de lucht. Zou je ze met kunstaas kunnen bevissen ? – Kirk heeft ze wel gevangen aan pluggen op Lake Livingstone, waar het water helderder is. Maar een lekkere ratelplug op de Trinity is volgens ons het proberen waard.

Zou je eerder kunnen aanslaan? Soms waren we er toe genoodzaakt omdat de gar regelrecht op de struiken afging. Vaak sla je het aas uit de bek van een gar, al of niet fijn gekauwd, maar we hebben ook een aantal keren de gar voorin de bek kunnen haken. We hebben lopen speculeren over kleiner aas, of filets die ze sneller zouden slikken, groter aas zodat je selectiever op grote vis zou kunnen vissen ? Wat dit betreft blijft de gar een heerlijk mysterieuze vis.

Hendrik Jan ving zijn 100+ ponder op een stukje aas van zo’n 100 gram, na een aanbeet van 5 minuten en de vis zat maar net aan in de zijkant van de bek gehaakt. We hebben ook 2-3 jarige gar van ongeveer een meter lengte gevangen die een hele karperkop opgepeuzeld hadden. Omdat Kirk en zijn vader een van de weinigen zijn die serieus op gar vissen, denken wij dat er nog een wereld te ontdekken valt over het vissen op gar.

Met onderstaande film willen we je nog een keer met ons laten meegenieten. De nodige zweetdruppels en late uurtjes zijn in de productie gaan zitten, maar we denken dat het een heel compleet beeld geeft van een week alligator gar vissen.

140cm prachtige vis

Michel en Roel vissen vandaag met Kirk, die besluit het geluk dichterbij te zoeken. Nadat op de eerste plek de vier hengels uitgezet zijn, wordt aan de overkant een plekje in de schaduw onder een boom opgezocht. Een vijfde hengel wordt be-aasd en met een kleine zwiep achter de boot geworpen. Na een minuutje of 10 zien we kleine tikjes op de dobber. Kirk voelt eens of dit een vis of een turtle is. Wanneer even later langzaam de dobber richting het midden van de Trinity gaat is het duidelijk dat we te maken hebben met een vis. Bij het aanslaan meent Roel dat het een redelijke vis is van een pondje of 30-40, hoe fout kun je zijn als na een paar minuten drillen de vis in het midden van de rivier dicht bij de bodem blijft zwemmen, met de hengel maximaal gekromd. Net als bij grote snoek blijft ook de grote gar langzaam zwemmend op de bodem met af en toe een fikse uithaal. De dril is heerlijk, wat een gevecht leveren deze grote vissen! Nadat Kirk de gar met de lasso de boot in gehaald heeft blijkt het kwartet 100 ponders compleet – 207 cm bij 163 lbs – de zwaarste vis zover. Het gedroomde doel voor de vakantie – een grote 100+ ponds vis voor iedereen is gehaald !! De gar-dame in kwestie blijkt een brommerig type te zijn die geregeld blaast door de kieuwen en haar bek open heeft, wat een aantal mooie plaatjes oplevert.

De droom van elke tandarts

Roel met 207cm en 163 pond prachtige vis!

In de jacht op de volgende grote vis vangt Michel die middag nog vier gars, waarvan nog een mooie 50 ponder op dezelfde stek die HJ gisteren zijn grote vis opleverde

Harde vechter van 50pond

Weer terug aangekomen bij de “trailerhelling” zijn we gespannen. Mischien moeten we voor de goede orde melden dat het een 25 meter lange, 45 graden steile, onverharde blubber helling is. Nadat de boot van Byron met de 150 pk motor op de trailer geschoven is, blijkt de V6 Dodge 4×4 niet in staat de helling op te komen. Vader en zoon Kirkland hebben echter wel vaker met dit bijtje gehakt – de 8 mm kabel wordt van de lier van Kirks Dodge, die boven aan de helling staat, bevestigd en zo wordt de combinatie naar boven getrokken, OK dit is echt outdoor.

Traileren in "the outdoors"

Super tevreden gaan we voor de laatste keer naar Country Lake Motel in Trinity – het doel voor de vakantie is gehaald! Allemaal een mooie 100+ vis! Morgen gaan we zo’n 50 mijl verder noordelijk naar Palestine TX, waar Kirk doorgaans zijn performances in TV shows opneemt – vol verwachting klopt ons hart !

Als je maar 1 week de tijd hebt om de vis te vangen waar je al 10 jaar over droomt dan is er niet veel foutmarge. Ogenschijnlijk simpele zaken, zoals waterstanden, de bijtlust en tig andere variabelen moeten dan wel allemaal goed zitten.

Vandaag vissen Michel en Roel uit de boot van Byron, de vader van Kirk, een platbodem van een meter of 7 met een dikke 150 Pk Yamaha jet aangedreven buitenboord erachter. Onnodig te vermelden dat je met dit apparaat rondjes om de boot van Kirk vaart die het met een 40 PK jet buitenboord moet doen.

John en Hendrik-Jan zullen bij Kirk aan boord gaan maar in de ochtend stapt iedereen eerst bij Byron in de boot omdat het een heel eind varen is naar de eerste stek en Kirk alleen in de boot veel sneller is.

Eenmaal op de rivier is het knettermistig, op zich wel te overzien, ware het niet dat de Trinity barstensvol ligt met omgevallen bomen, ondanks de jet engine niet iets waar je bovenop wilt knallen met dik 50 km per uur. Rustig aan en met wat Texaans beleid varen we dan ook stroomopwaarts.

Op de eerste stekken pakken Michel en Roel al vrij snel wat kleinere vissen, daar waar John en Hendrik-Jan helemaal geen aktie zien. Wel worden we regelmatig lastig gevallen door diverse schildpadden. Heb je in Nederland last van meerkoeten bij het karperen hier zijn het ‘those damn turtles’ die als je pecht hebt er met je aas vandoor gaan.

Roel met een vroege gar

Het vissen op de lokale meervalsoorten wat we meestal doen als we wachten op gar aanbeten loopt ook niet echt geweldig hoewel we toch een aardige weten te vangen.

Blue Catfish

In de loop van de ochtend dan eindelijk de eerste beet voor Hendrik-Jan, na de aanbeet die weer als vanouds lang duurt voordat hij doorzet, wordt een visje van ronde de meter gereleased.

John met een mooie

Niet lang daarna gaat er weer een stok af waarna John een vis van in de 1,50 landt die we snel releasen omdat er nog een stok afloopt. Hendrik-Jan pakt ook een vis van rond de 1 meter 50. Op het materiaal waar we mee vissen zijn dit de formaten waar je al goed sport van krijgt.

Lekker bekkie

De dril is net alsof je een buitenmodel snoek staat te drillen, waarbij de gars ook niet te beroerd zijn om af en toe eens flink uit het water te springen.

In de middag neemt het aantal aanbeten toe, vrijwel overal waar we een stok parkeren krijgen we al snel een aantal aanbeten die helaas niet allemaal doorzetten maar daar waar ze dat wel doen pakken we bijna alle vissen. Een positieve afwisseling met de dagen ervoor waarbij de gars alleen maar obstakels opzochten danwel voortijdig loslieten.

Rond een uur of 4 zitten we in de boot van Kirk eigenlijk alleen nog maar te wachten op de andere boot die stroomopwaarts is. Er naartoe varen kunnen we niet omdat we daar niet genoeg benzine meer voor hebben.

Om het wachten wat in te korten zetten we wat hengels uit waarbij de eerste aanbeet weer van een snapping turtle komt. Even loert hij boven water uit om daarna weer weg te duiken. Als we de hengel indraaien blijkt hij ook nog het aas gestolen te hebben, dus een nieuw stuk karper moet het gaan doen.

Na een half uur krijgen we een flink twijfelachtige beet op deze hengel die na wat aarzelen dan toch doorzet. Als de vis middenop stroomopwaarts begint te zwemmen komen net Roel en Michel eraan varen.

Omdat HJ de dobber langzaam richting een omgevallen boom ziet gaan draait hij snel strak waarna er een harde aanslag volgt. Onder water is iets het er net mee eens want een woest schot is de reactie waarbij er flink lijn wordt genomem.

HJ zet maximaal druk en na een minuut of 10 zien we de vis bovenkomen, een exemplaar boven de 2 meter en knetterdik. Helaas erg slecht gehaakt, de bronzen 3/0 dreg zit in de bovenkaak maar pakt slechts minimaal vlees.

Snel de slip wat losser zetten en een lasso om de lijn heen doen waarna na wat gesputter de vis veilig gesteld kan worden door de lasso achter de borstvinnen strak trekken.

Subtiel is anders, maar vind maar eens een schepnet waar dat inpast

Wat een apparaat

2 meter 5 bij 140 pond geschat

Als blijkt dat ook Michel die middag een vis boven de 100 pond heeft en Roel een vis van 60 pond zit de stemming er goed in, al 3 vissen boven de 100 pond en ook nog eens aardig verdeeld.

It's a big one

Nog 3 dagen vissen te gaan, op jacht naar een 100 ponder voor Roel en wellicht een verbetering voor de rest. Morgen gaan we weer vanaf dezelfde trailerhelling op pad; alleen gaan we nu verder de avond invissen omdat het toch lijkt dat met name de grotere vissen ‘s middags pas los komen.

En of dat lukt? Daarover morgen weer meer!

Na een rit door het achterland van Trinity en een kilometerslange zandweg komen we via een weiland, waar een wilde stier nog uithaalt naar de boot van Kirk, aan bij een stuk oever dat uitgegraven is naar een zijarm van de rivier. Alleen ligt deze zijarm ongeveer 15 meter lager dan het weiland. En is mega steil….. Kirk lacht om onze reacties en antwoordt in Texan stijl dat deze helling nog niks is. Want hij is droog en dus hoeft de ene truck de andere niet te helpen met de lier….. Wel ietsje anders dus dan onze beschaafde hellinkjes in de polder….

De trucks worden in de 4wheel drive low gear gezet en langzaam gaan de boten achteruit naar beneden. Hierna varen we via een aantal bayou’s naar de rivier die er werkelijk prachtig uitziet in het ochtendzonnetje met mooie flarden mist en zijn schitterende oeverbegroeiing.

Ochtendmist

Al snel zijn we bij de stekken aanbeland en worden volgens hetzelfde principe de hengels opgesteld. Rustig wachten we de aanbeten af terwijl een concert van vogels dit ondersteunt. Sommigen hebben een fluittoon die irritant veel lijkt op de line-alarms; het is duidelijk dat we er zin in hebben want we reageren er allemaal op.

Al snel komen de eerste aanbeten door. Beide boten hebben het gewoon druk! De ene na de andere lijn begint te lopen en vaak twee tegelijk, gekkenhuis! Toch wordt er irritant genoeg geen vis geland. Sommige laten los en de anderen lijken feilloos te weten waar de boomstammen liggen en laten het aas los bij de eerste de beste weerstand die ze voelen.

We blijven daarom regelmatig verplaatsen om misschien toch die plek te vinden waar de vissen meer doorbijten in plaats van wat zeurderig het aas in de bek nemen en verder niets doen. Dat lukt ook want al snel weet Michel een vis te landen die na een goeie dril 157cm lang en ongeveer 40 pond zwaar blijkt te zijn. Mooie start!

Nice one

Toch blijven we veel aanbeten missen. Bij Michel en HJ omdat de vissen zich consequent vastzwemmen. In de andere boot wordt met name John wordt er gek van. We hebben afgesproken dat we “om en om” vissen zodat iedereen een vis vangt maar na negen aanbeten en geen vis ontstaat er een zogenaamd moeilijk momentje voor hem. Een koud colaatje, een paar repen en even rustig in de verte staren helpen enigszins en wanneer de tiende aanbeet zich aan het einde van de dag aandient moet het dan maar gebeuren.

De vis neemt een mooie run naar het midden van de rivier en zwemt honderden meters stroomafwaarts. Daarna zwemt hij rustig naar de kant en gaat stilliggen. Volgens Byron een aanbeet uit het boekje en wanneer de vis weer stroomopwaarts gaat zwemmen klopt het volgens hem helemaal en kan de haak gezet gaan worden. En dat doet ‘ie! John draait de lijn strak en zodra er contact is wordt conform instructie de haak meermalen hard gezet om zeker te weten dat hij zich goed vastzet in de benige vis. En de haak zit! Direct gevolgd door een keihard schot waarbij de vis gierend door de slip heenrost en vele meters lijn van de spoel trekt. En daarna begint het gevecht. De vis zwemt diep stroomopwaarts met de boot achter zich en wil van geen wijken weten. Deze status quo blijft zeker 5 minuten zo waarna de vis er genoeg van heeft en met een enorme uithaal de oever opzoekt. Hierna begint er meer controle over de vis te komen die rondjes rond de boot draait en af en toe wegschiet maar nog niet naar boven is gekomen. Wat een kracht!

Langzaam maar zeker wordt er toch terrein gewonnen en komt de vis naar de oppervlakte En wanneer hij zich voor de eerste keer laat zien zijn de kreten niet van de lucht; wat een rug, wat een monster! De vis is echt enorm groot en breed. En nog niet helemaal happy. Want hij gaat er nog een flink aantal keren hard vandoor. John begint het ondertussen te voelen want we zijn al zeker 20 minuten bezig. Dus wanneer de vis langszij komt maakt Byron de lasso klaar om om de vis heen te doen en aan boord te trekken. Makkelijker gezegd dan gedaan. Na een paar verwoede pogingen schiet Roel te hulp en met vereende kracht wordt de vis aan boord getrokken waarna Byron en Roel in een soort leuk dansje aan de kant springen om de woest klappende gator gar in de boot te ontwijken. En dan met name zijn bek; wat een tanden!

Topvis !

Na het nodige gejuich en de nodige “high-fives” wordt de andere boot opgezocht om samen het succes te delen. We zoeken gezamenlijk een plek op om mooie foto’s te maken en de vis te meten en wegen. Uiteindelijk blijkt ze 213cm lang te zijn en 150pond zwaar! Wat een prachtige vis. En John gaat helemaal uit zijn dak want die heeft namelijk niet alleen zijn eerste gator gar gevangen die gelijk de 100pond grens doorbreekt maar ook zijn PR qua lengte verbroken.

Net een krokodil

Fraaie pose

De vis gaat uitgebreid op de foto en wordt weer in het water teruggezet waarna ze rustig wegzwemt. We binden de boten weer vast aan de oever en genieten samen nog even na van dit succes. Hier zijn we uiteindelijk voor gekomen en de kop is eraf; nu de andere drie nog een 100+pond vis vangen!

Toch kijken we ook realistisch terug op de dag. We hebben teveel vissen gemist vandaag en uiteindelijk is er maar in één boot een echt goeie vis uitgekomen.  Toch besluiten we dat we de volgende dag hier weer terugkomen en vroeger beginnen, er zit hier vis genoeg is vandaag wel gebleken . De boten laten we achter bij de plek waar ze erin zijn gelaten en morgen gaan we het hier weer proberen.

En dat bleek geen verkeerde keuze te zijn! Maar daarover morgen weer meer!

Heerlijk vissen op Alligator Gar en daarnaast in de avonden proberen om wat andere interessante soorten te ‘scoren’. Flathead en Channel catfish en daarnaast Smallmouth Buffalo staan op de wensenlijst.  Daarnaast stikt het er ter plaatse ook nog eens van de graskarpers (hebben we wel wat ervaring mee) dus met wat geluk vangen we daar  ook nog een aantal, naar we hopen, bovenmaatse exemplaren van.

Wat we daarnaast gaan proberen te doen is jullie elke dag te voorzien van de nodige updates inzake onze belevenissen en vangsten.  Uiteraard hebben we daarvoor internet nodig, maar de laptop gaat mee dus als we even een kansje zien dan gaat er een update online.

Nu maar hopen dat er verder geen zaken meer zijn die de pret gaan bederven (uitbarstende vulkanen e.d.)

Wij hebben er in ieder geval zin in :)

John / Michel / Roel / Hendrik-Jan