Deze week gooide roet in het eten door de storm, dan maar deelnemen aan de wintercompetitie aan het Amsterdam RijnKanaal ( ARK ). Een enorme bak wind zorgde ervoor dat de schepen meer dwars op het water voerden dan mooi recht door het kanaal, tijdens het opzetten van je spullen moest je ervoor zorgen dat alles goed gezekerd was met scheerlijnen anders waaide het onherroepelijk het water in. Omdat ik op het laatste moment besloot mee te doen aan de wedstrijd had ik eigenlijk weinig in huis, gelukkig heb ik altijd wel hennep en mais in huis en mijn compostbak heeft genoeg wormen. Een handvol maden van vorige vissessies en een paar casters die uit de maden gezeefd werden en een overblijfsel pinkies moesten het voor de rest gaan doen. Voer, tevens van een vorige sessie, haalde ik uit de vriezer en voegde er een handvol micro pellets en 4% gemalen koriander aan toe, ik ga er vanuit dat het biomix geel en biomix zwart was in een  1 op 1 verhouding van Mondial F maar het kan net zo goed turbo black en gewone turbo van van den Ende zijn geweest. Doet er eigenlijk ook niet zoveel toe; vers was het in ieder geval niet.

Meeste vissers hadden voer en aas beter voor elkaar dan ik dat had

.

Om 9.15 ging de toeter, ik gokte op een afstand van 19 meter maar omdat ik op dit stuk van het ARK nooit gevist heb wist ik niet wat ik er van moest verwachten. De wedstrijd was enorm taai, veel werd er niet gevangen en toen ik na 1 ½ uur nog geen beet had gehad besloot ik na de 26 meter te gaan, geen goeie keuze want na 3 x inhalen wist ik dat ik precies op een plek lag waar veel vuil en rotte bladeren zich ophoopten, ik ging terug naar de 13 meter lijn. De 13 meterlijn leverde direct in de eerste worp een mooie dikke bliek op, de hoop dat ik de vis gevonden had zette mij weer op scherp maar helaas was dit ook de enige aanbeet. Ik bleef wel op deze lijn doorvissen met een 80cm onderlijn van 12 honderste en een haakje 12.

Ondanks het weer en de matige vangsten was de stemming toch goed

.

Lastig fotograferen, laat staan vissen

.

Met nog ruim een uur te gaan haalde ik mijn powerfeeder uit het foedraal en met een 60 grams korf probeerde ik het nog even aan de overkant. Tot nu toe was het redelijk rustig geweest met de scheepvaart maar je zult net zien dat juist nu de ene na het andere schip van zowel links als rechts aan kwamen varen. Elke keer ingooien en ophalen zonder echt even te kunnen blijven liggen schiet ook niet op dus maar weer terug naar de korte afstand, nog steeds met een 12 honderste onderlijn maar nu met een haakje 16 met 1 caster en een pinkie ervoor, je weet maar nooit. Terwijl ik de powerfeeder opruim zie ik een kleine tik op de top, als deze niet doorzet haal ik op, pinkie uitgezogen en caster eraf, moet je maar opletten! Gooi opnieuw in en moet nog even de klep van de auto dicht doen i.v.m de harde wind, haal even later de korf binnen, alles eraf, nog meer balen, gooi opnieuw in en krijg vrijwel direct een aanbeet. Ik sla rustig aan en aan de andere kant voel ik een mooi gewicht, duidelijk een brasem. Mooi deze is binnen, gooi snel weer in en krijg een hele vreemde aanbeet, direct als de korf de bodem raakt, een soort elektrische schok en de aanbeet is over. Wat was dat? Later hoor ik dat er verschillende palingen zijn gevangen waarschijnlijk dus ook een paling geweest, toch raar midden in de winter, nou ja eigenlijk meer herfst.

Er werden verschillende palingen gevangen

.

Als  de toeter gaat, wat het eind van de wedstrijd aangeeft,  baal ik omdat ik niet scherp gevist heb en dus een aantal beten niet gezien heb en dus minder vis in het net heb dan zou moeten. Maar tijdens het wegen blijkt dat mijn 2 vissen toch nog goed zijn voor de 2e plaats. 210 gram meer en ik was eerste geweest!

Hier moesten veel deelnemers het mee doen. Harm ving er drie.

.

Volgende wedstrijd toch maar beter voorbereiden en een vers voertje maken en misschien een bak pieren meenemen? Over 2 weken ben ik er weer bij of het moet nog eens heel mooi weer worden om toch de snoekbaars te belagen.

Ben Hakstege

NB: Namens de Dutchanglers: Ben, we denken dat je ook niet meer gaat snoekbaarzen gezien de fijne temperaturen nu……..

 
We bespraken beiden nog dat het misschien wel verstandig was om een vaste stok uit te pakken omdat op casters en maden, en ook pieren, vooral voorn en baars werd gepakt. Allebei besloten we toch om onze favoriete hengel in te zetten, de feeder,  en er volledig op te gokken om toch een dikke platten ergens in de wedstrijd te kunnen aanslaan….. Helaas, het was geen goede gok, de eerste aanbeet ging niet komen. Wat ik ook probeerde, pieren, casters, mais, boilies, flavour, dips, lange onderlijnen, kleine haakjes etc, etc: er kwamen geen beten. Gelukkig was ik niet de enige zonder vis en werd er over de hele linie slecht gevangen ( winnaar slechts 2,1 kg ! ) en kon ik de competitie van dit jaar afsluiten als 5e . Niet slecht als ik terug kijk en weet dat ik 5 wedstrijden terug nog 19e stond.

Het podium!

.
Belangrijkste is dat ik de leerpunten van dit jaar volgend jaar weer moet gebruiken om hoger in het klassement te kunnen eindigen. Zo ga ik zeker een paar sessies weiden aan het aas brengen en geen voer, meer met verschillende voer ingrediënten experimenteren en de inzet van boilies optimaliseren. Ik houd jullie op de hoogte!

Tip om je eigen vangsten te verbeteren:  Houd een boekje bij waarin je alle belangrijke dingen opschrijft ook als je niet vangt ( of juist als je niet vangt! ). Zo kun je altijd leren wat je aan moet passen. Zelf houd ik altijd bij:
- voer
- aas
- weer
- stroming
- haken
- lijnen
- hoeveelheid aas in het voer
- enzovoort enzovoort

Uiteindelijk doe je daar je voordeel mee!

Nog een tip: als je iets verandert, verander dan niet ineens alles. Je weet dan niet waar het aan gelegen heeft. Ikzelf verander nogal eens van voer maar verander er niet gelijk alles aan, ik maak het bijvoorbeeld alleen schraler, of donkerder of plakkeriger maar de basis blijft gelijk. Ik houd dan de manier van vissen hetzelfde. Zo weet ik precies wat mij wel of niet geholpen heeft.

Ik hoop dat jullie de verslagen interessant hebben gevonden!
Ben Hakstege

Er moest veel riet geknipt worden om nog enigszins goed te kunnen zitten

.
Aan het begin van de wedstrijd bleek dat de Lage Vaart nog steeds water aan het lozen was en er dus wederom een enorme stroom stond. Ik besloot dan ook om vol voor het midden van de vaart te kiezen om zo nog enigszins subtiel te kunnen vissen ( 60 grams korf ). Ik begon zoals altijd met een korf of acht voer om daarna met een worm te beginnen te vissen. Ik had eigenlijk continu beet maar eigenlijk alleen maar hele kleine tikjes. Een  kortere lijn erop van 30 centimeter gaf al veel betere aanbeten maar deze hingen weer niet dus het was even zoeken naar de juiste onderlijn. Uiteindelijk bleek 40 centimeter perfect te werken en kwam de eerste brasem het net in.

Wederom veel stroom dus de hengels weer rechtop

.

Kort hierna ving ik een bliek en omdat er om mij heen niet echt gevangen werd en omdat ik naar mijn gevoel teveel missloeg gooide ik het over een andere boeg. Een fluorescerende boilie op een zelfhaak systeempje. Resultaat: drie brasems in hoog tempo het net in, vlak voor de pauze! Na de pauze direct weer twee brasems het net in waarna het compleet stil viel. Ik besloot 10 korven vol voer te brengen: resultaat direct twee brasems erbij waarna de balans opgemaakt kon worden. Mijn totaal resultaat was 15 kg vis en hiermee pakte ik de eerste plaats!

het winnende net vis

Een trotse winnaar!

.

Conclusie: voeraanpassing heeft gewerkt! Nu moet ik natuurlijk niet te hard van stapel lopen want één wedstrijd is natuurlijk niet genoeg om al direct een goede conclusie aan te verbinden maar ik heb er wel heel veel vertrouwen van gekregen. Bijkomend succes is dat ik nu weer zicht heb gekregen op een plaats bij de eerste drie van de competitie!!

Ben Hakstege

Intensieve voorbereiding om 12uur lang te kunnen vissen

.
Wat erg opvallend was tijdens deze koppelwedstrijd, was dat het koppel dat won er echt met kop en schouders bovenuit stak. Dat was ook al zo bij de nachtwedstrijd en nu dus weer. Ik heb ze dan ook even een bezoekje gebracht tijdens de wedstrijd. Er was eigenlijk niets wat echt opviel, als standaard aas werden miniboilies gebruikt (ja, we kunnen dit al tot het standaard aas rekenen….!). Pieren, casters, mais, maden, etc., daar lag het dus niet aan! Verder zag ik de dips (waarmee je je aas kan laten onderscheiden onder water) . Ik geloof in dips maar het is wel zo dat dips de ene dag wel vangen en de andere dag niet en dan is het dus uitzoeken wat wanneer werkt. Blijft er nog een element over: het voer! En daar was wel degelijk iets mee aan de hand!!! Wat een enorme sterke lucht! Van vijf meter afstand was duidelijk te ruiken dat het stonk. Ongelofelijk wat een lucht, waarschijnlijk was dit één van de winnende factoren. Uiteraard werden details niet prijsgegeven…….

Edwin die met vismaat Eddy dit jaar de koppelwedstrijden wonnen!

.
Marco en ik besloten om aan de overkant van de Lage Vaart te beginnen, op zich altijd een goede keuze maar in dit geval een lastige want er stond de hele dag een zeer sterke stroming. Een 60 grams korf bleef niet liggen bij een normale opstelling; de hengeltop moest dus vertikaal omhoog, alsof je aan het zeevissen bent of aan een zeer sterk stromende rivier zit. Een ander nadeel was dat je heeeel veeel aanbeten had alleen…… : allemaal baarsjes! En daar zitten wij als kilo vangers niet echt op te wachten. Ik heb zelfs op een maïskorrel nog twee baarsjes gevangen, waarschijnlijk door de harde stroming waarin de maïskorrel lekker op en neer ging!?

.

Uiteindelijk hebben we 23 kilo bij elkaar gevist wat dus erg tegenviel. Maar ja dat zet je weer op scherp en motiveert om zelf weer eens alle voerregisters de aankomende visdagen open te trekken en veel te experimenteren. Dit is iets waar ik dagelijks in mijn werk ook mee bezig ben dus dat komt goed uit: ik heb al een aantal ideetjes, ook voor stinkvoertjes :-))

Binnenkort weer de laatste vier competitie wedstrijden, ik heb er zin in.

Ben Hakstege

Ik heb daarop een mooie oplossing bedacht: ik heb een vierkante witte emmer voorzien van twee 12 volts spotjes. Deze sluit ik aan op één van mijn 12V boot accu’s en ziedaar: ik heb een bak met licht! Daarnaast heb ik een belangrijk detail aangebracht: ik heb aan de binnenkant zwarte strepen gezet zodat elke trilling goed te zien is. De emmer is aan een driepoot gemonteerd. De strepen zitten aan twee zijden zodat je maat en jezelf op dezelfde emmer verlichting hebben (zie de hengeltoppen op de eerste foto):

De nachtmontage bij daglicht

.

En zo ziet dit eruit in het donker; perfecte aanbeet registratie!

.

Voor de wedstrijd was er al veel discussie; de een zei dat er niets gevangen werd de laatste tijd en de ander zei dat je, inderdaad, 100 kg moest hebben om mee te doen voor de prijzen. Zoals altijd beloofde het weer spannend te worden! Wij zijn de wedstrijd begonnen met heel veel aas op de plek te brengen. Je hebt immers de hele nacht om vis te vangen en komt er eenmaal vis op de stek dan moet je deze ook aan de praat houden: voer blijven brengen dus! De eerste aanbeet kwam na een uur vissen en een mooie dikke brasem kwam in het net. Dat voelde als een goede start. Maar hoe anders werd het daarna…. Iedere inworp leverde een kleine aanbeet op maar daar kon je eigenlijk niet goed op reageren, zo snel en klein was deze. Wat we ook probeerden (ander aas, flavours etc.) de aanbeten waren er wel maar bleven de hele nacht minimaal. Uiteindelijk werden we nog wel derde maar met “maar” 23 kg wel teleurstellend.

Voorbereiding voor de nacht; veel, heel veel materiaal........

.
Een les die ik van onze “visburen” heb geleerd is dat je op een gegeven moment ook nog het volgende kan doen. Zij hadden hetzelfde als wij: slappe aanbeten alom. Maar zij sloegen op een gegeven moment op elk stootje aan. Het gevolg: minstens 400 keer misslaan en af en toe raak, met als resultaat dat je uitgeput bent maar wel met 94 kg vis! Ik heb weer iets bijgeleerd maar dit heeft me nog wel even beziggehouden. Ik begrijp ook nog steeds niet waarom alle vissen massaal besluiten om heel voorzichtig te azen gedurende een hele nacht. Maar ja, daarom heet het misschien ook vissen en niet vangen. En het houdt ons spelletje in ieder geval spannend!

Ben Hakstege

Ik begon met mijn standaard voer met daarin verkruimelde en fijngemaakte boilies en mais. Dit alles heb ik fijn gemaakt in de “Korda krusha”. Echt een ideaal apparaatje voor dit werk. Het is alleen even lastig schoon te maken maar dat nemen we maar op de koop toe (water erin zetten en een paar uur laten staan daarna even in het water omspoelen en drogen ).

Boilies erin

Delen op elkaar, even crushen en klaar! Gemalen boilies!

Gemalen boilies vermengen met grondvoer in korf

Ik ben begonnen met  haak 8 en een onderlijn van 16/00. Eén maiskorrel op de haak en een made ervoor. Al vrij snel kreeg ik hierop een aanbeet; ik sla rustig aan maar blijk een karper te hebben gehaakt….. geen schijn van kans….. de vis neemt een spurt, komt de lijnclip tegen en de onderlijn breekt af.

Vissen op lijnclip; altijd dezelfde afstand maar geen grote vis haken die lijn neemt!

Balend zet ik een nieuwe onderlijn op en volg hetzelfde ritueel : voer in de korf, geknipte pluk wormen in het midden en weer iets voer erop. Ingooien op dezelfde plek, lijn onder water trekken en drinken pakken. Direct zie ik de hengeltop weer inbuigen, aanslaan, HANGEN! Een dikke platte komt binnen. Na deze vis is de actie er even uit. De aanbeten zijn er wel maar ze zijn heel flauw en door de harde wind niet altijd even waarneembaar. Ik besluit om de vis nog meer te proberen te activeren en gooi er nog een half blik extra mais in. Ik knip vervolgens nog meer wormen en wissel naar haak 6 en lijn 18. Ik hoor heel vaak mensen zeggen of ik wel goed ben, als je minder beten krijgt moet je lichter gaan vissen niet grover! Uit het zeevissen heb ik echter wel eens meegekregen dat je soms je aas rustiger moet aanbieden en door een iets dikkere lijn dwarrelt het aas niet zo. Een grotere haak met meer aas maakt het geheel nog rustiger! En wat volgt: drie grote platte op rij! Haak 6 met drie maiskorrels heeft zijn werk gedaan! De tweede helft begint als de eerste: eerst een vis die ik totaal mis en daarna een vis die er halverwege de vaart “afvalt”. Weer even balen en mezelf op scherp zetten: ik vang nog een brasem op een mini-boilie. Het is niet de grootste, maar vis is vis en zeker in een wedstrijd waar het gewicht telt!
Daarna krijg ik weer van die lichte aanbeten. Ik heb inmiddels alles alweer geprobeerd, boilies, mais, maden, casters. En wormen met aangepaste haken en lijnen. De aanbeten komen wel maar zetten niet altijd door.

De menukaart van vanavond; ook voor mijzelf!

Het laatste kwartier besluit ik om drie hele dikke wormen op haak6 en onderlijn 18 te zetten. Made ervoor en vervolgens goed dik “brasemkiller” (flavour) erop gieten. Ik gooi in en krijg niet de kans om de lijn onder water te trekken: aan de andere kant hangt een dikke platte! Zo snel mogelijk indraaien (kan makkelijk met 18 honderdste), onthaken, wormen aan de haak, Brasemkiller en ingooien! Geen voer toegevoegd, ik heb immers toch nog maar 10 minuten. BAM! Nummer 2 op de wormen. Indraaien, zelfe ritueel, ingooien en…. nummer 3! Ongelovelijk, de hele avond alles geprobeerd en uiteindelijk toch de brasem weer aan de praat gekregen. Alleen jammer dat het niet een half uur eerder gebeurde. Maar ja, daarom heet ons spelletje vissen en niet vangen.

Snel de lijn onder water draaien na het ingooien

Uiteindelijk word ik 7e. Maar de plaats maakt me eigenlijk deze keer niet zoveel uit. Eindelijk weer eens tijdens een wedstrijd lekker gevangen en dat was al lang geleden. En dat dan ook nog door continu te blijven schakelen in de aasaanbieding. In het roofvissen is dit al veel meer bekend, maar dus ook tijdens het witvissen blijft het essentieel om te “zoeken” wat de voorkeur van de vis op dat moment is. En dat kan dus in een paar uur veranderen!

Ben Hakstege

NB: ik schreef er in mijn vorige artikel al over, maar ook nu tijdens de wedstrijd kwam er weer een zwarte “wolk” aalscholvers voorbij vliegen die een 100 meter verderop met z’n allen even de boel op stelten zetten. Ik begin het zo langzamerhand toch zorgwekkend te vinden: maatregelen nemen zou ik zeggen!

Maar zoals zo vaak, helaas moet de wedstrijd vervist worden op een ander gedeelte van de Lage Vaart omdat 27 personen niet op het stuk kunnen zitten wat wij in gedachten hadden. Op dit andere gedeelte is het totaal anders, aan de overkant ligt een houten schroeiing en niet een mooi polletje riet of een boompje of enig ander structuur wat vis direct aantrekt maar mijn verwachtingen zijn nog steeds hoog.

Ik begin net als de week ervoor iets uit de kant, anderhalve meter, maar merk dat er wel veel vuil op de bodem ligt. Bij elke sleepbeweging, als ik geen aanbeet krijg  probeer ik de vis te verleiden door de korf een 25 cm naar mij toe te trekken,  pak je vuil op met de haal. Dit kun je normaal gewoon een paar keer doen om vervolgens de zaak binnen te halen en opnieuw in te gooien, maar op deze stek wil dit absoluut niet.

Dicht onder de overkant vissen

Veel vissers, weinig vis

Regelmatig aas vervangen en vuil verwijderen

Na een uur besluit ik toch maar helemaal tegen de schroeing te gooien en krijg zowaar eigenlijk direct een aanbeet en een redelijke brasem glijdt het net in. Helaas is dit de enige aanbeet in de hele wedstrijd. Mijn buurman heeft helemaal geen aanbeet gehad, hij is normaal toch wel iemand die heel goed zijn visje kan vangen.  Aan de andere kant van mij zit een aantal mensen die met de vaste stok twee à drie voorntjes vingen hetgeen ook niet om naar huis te schrijven is. Uiteindelijk word ik met een brasem tiende. Weer erg slecht dus, naar mijn mening kun je beter twintigste worden met tien kg vis dan  tiende met één vis vooral als je wedstrijden in verenigingverband ook voor de lol vist. De winnaar heeft overigens  vier brasems

Volgende week weer een wedstrijd. Dan vist iedereen verplicht met een dobber die het lood kan dragen. Dit is weer een heel andere discipline dan het feederen, ik ben benieuwd of de vis nu eens massaal op het wedstrijd parcours aanwezig is.

Ben Hakstege

Een week geleden lekker een aantal uurtjes op dit cultuurwater zitten vissen, vaste hengel, 12 honderste hoofdlijn, 10 honderste onderlijn, haakje 14 en dobbertje van een halve gram. Begonnen met een staande haak, wat inhoudt dat de haak bij het vissen net de bodem raakt of een aantal millimeter erboven staat. Brasem voertje met een half deel werkend voer voor de eventuele voorn die er toch wordt gevangen. Resultaat, binnen vier uurtjes vissen een net vol vis met een groot bestand aan dikke brasem van elk rond de twee kilo, heerlijk! Overigens, er moet worden bijverteld dat op de meeste plaatsen net 50 cm water staat; dit schrikt de vis dus absoluut niet af en heeft af en toe een geweldig meer-effect: bij mij sprong een brasem tweemaal geheel boven water nadat ik hem aansloeg, SPEKTAKULAIR!! Nog een detail: ik heb de dobber na een voorn of tien ongeveer tien cm hoger gezet zodat ik een heel klein sleepje op de bodem had; dit was het verschil tussen voorn of brasem.

Het voorvissen ging geweldig!

De wedstrijd was echter totaal anders, brasem was een bonus vis en dan deed je al mee voor de eerste tien plaatsen. Helaas kreeg ik er geen platte op en moest dus toekijken hoe er verderop af en toe een platte werd geland. Het eerste uur van de wedstrijd was ik nog vol vertrouwen, de plek waar ik zat vond ik weliswaar minder  omdat op deze stekken meestal alleen voorn wordt gevangen  maar veel voorn kan ook doorslaggevend zijn. Zoals gezegd, het eerste uur ging ik lekker van start maar na dat uur werd het sappelen wat ik ook probeerde ik kreeg de vis niet meer aan het azen af en toe een voorn maar dat was het dan ook. Dan hoop je dat je ergens in de wedstrijd toch nog een gelukje hebt en toch nog een brasem vangt maar dat was aan het eind van de wedstrijd ijdele hoop.

De winnaar van deze wedstrijd had geen brasem gevangen maar wel meer dan 7,5 kg aan kleine bliekjes en voorn. Eén deelnemer had een gigantische ruiser welke een lip minder had; kennelijk is deze vis al eerder gevangen en niet subtiel behandeld, jammer.

Een prachtige ruisvoorn met een lelijke beschadiging

Ik hoop dat ik de aankomende wedstrijden een beetje beter eindig anders wordt dit seizoen al heel moeilijk om bij de eerste vijf te komen. Mijn start met de winst van de eerste wedstrijd begint nu wel een een beetje uit te dunnen namelijk….. Voor de rest is het wel lekker dat de natuur de laatste weken wakker begint te worden zo zijn de futen en de hoentjes alweer druk bezig met nesten bouwen en broeden.

De natuur is ontwaakt

Volgende wedstrijd nog éénmaal in een van de kleinere slootjes waar je weer van alles kan verwachten ( of niet ) en daarna naar de grotere vaarten als de Hoge – en Lage vaart.

.

Ben Hakstege

Serieuze boten op serieus water

Mijn aanpak is hier dat ik de afstand van 3 à 4 bomen neem, mochten er geen bomen staan dan loop ik mijn lijn ongeveer 23 stappen uit. Op deze lengte ligt hij aan de rand van het talud. Af en toe als de vis helemaal niet wil ga ik naar de overkant maar dan moet je de XXheavy feeder hebben om hem met 80 gram ex voer een meter uit de overkant te gooien. Maar dat is niet mijn voorkeur aangezien het elke keer weer uitkijken wordt als je een platte aan het inhalen bent of er geen schip over je lijn heen vaart.

Gezellige drukte tussen de bomen.

De voerstrategie op dit water kan ik heel kort over zijn: het is redelijk diep dus het voer moet in ieder geval de bodem kunnen bereiken. Het moet dus iets plakken of je korf moet je helemaal dichtmaken met tape (ik gebruik eigenlijk nooit plastic dichte korven, vandaar). In het voer kun je aardig wat casters, hennep, pallets en geknipte maïs mengen, dit alles is na één boot toch verdwenen dus overvoeren lukt niet. Normaal vis ik op de feeder met relatieve korte onderlijnen, bij het ARK neem ik ze iets langer; tot 75 cm mocht het iets stromen, tot soms wel tot 1 meter.

Bij het voorvissen was het al een redelijk taaie visserij en na 2 uur vissen waren de beten helemaal verdwenen. Ik heb nog een aantal dingetjes uitgeprobeerd door de korf af en toe iets naar mij toe te trekken, langere onderlijnen, dunnere onderlijnen, kleinere haken, verdere afstand en als laatste een alles of niets poging:  voer over flavouren met Scopex, dat heeft mij in de winter al een paar keer een aantal mooie vissen opgeleverd. Maar helaas mag dat tijdens het voorvissen ook niet helpen.

De wedstrijd:
Ik ben standaard begonnen zoals hierboven beschreven maar na een uur was het wel duidelijk dat het weer een taaie visserij zou worden. Ondanks dat ik een aantal plaatsen naast mij al een aantal mensen vis zag scheppen moest bij mij na 2 ½ uur de eerste aanbeet nog komen. Wat ik ook probeerde, niets mocht baten: extra heavy feeder gooide ik, na de eerste worp, het nieuwe dyneema van kapot in een rafelige draad dus die was ook afgeschreven. De tweede helft ben ik begonnen met een andere aanpak: voer aangemaakt met een flink portie chocolade flavour en de lijn uitgelopen op 32 stappen, na een half uur in de tweede helft dan eindelijk de eerste aanbeet, een bliek. Daarna binnen het half uur nog twee vissen dus krijg ik weer hoop. Daarna blijft het echter stil na de laatste vis, de wedstrijd is verloren en een eerste afschrijver volgt.

Wel voldoende publiek vanaf het water.........

Nu wordt het maar afwachten waar ik de volgende keer in het Beatrix park kom te zitten want daar is plek veelal erg bepalend  voor de vangsten………
Ik zal nog een aantal keer voorvissen om het gevoel en zelfvertrouwen terug te krijgen.

Ben Hakstege

Een week van te voren  voorvissen is niet ideaal maar beter iets weten dan helemaal niets. Zo hebben we op  15 maart lekker ’s middags in het zonnetje een aantal uurtjes gevist maar zoals verwacht niet veel gevangen. Wat wel duidelijk werd is dat het zonnetje en de oplopende temperaturen goed waren voor de ondiepe kanten. Als we al  een aanbeet kregen kwam deze dus van deze stekken, de diepere delen hebben we geen aanbeet gehad. Die informatie hebben we dus alweer mooi meegenomen en met de temperaturen van de aankomende dagen zal het alleen maar beter worden. Best lekker gevist en met de zoon erbij, hartstikke leuk!

Zoonlief is al net zo geïnteresseerd!

Voer en Aas:
Als je met twee man voor kan vissen probeer dan ook alles uit. Het maakt daarbij niet uit wie er vangt, dat geldt pas in de wedstrijd. Nu bleek dat een schraal voer gevuld met een enkele made, een aantal  4 mm pellets, casters, een paar geknipte mais korrels en een hand vol hennepkorrels,  het goed deden. Pieren werken nu nog niet goed, de vis raakt hierdoor te snel verzadigd. Aanbevolen flavour is vanille of caramel, het voer mag er net naar ruiken.
We hoorden ook dat de eerste brasems met paaipukkels al weer gevangen zijn kijk dat moet je ook meenemen juist deze brasems zoeken graag de ondiepte op waar het water een aantal graden warmer is en waar ze later hun hom af kunnen zetten.

De wedstrijd aan de Lage Vaart.
We moeten vroeg uit de veren. Alles is gisteravond al in de auto gepropt, alleen nog koffie zetten en het aas uit de koeling halen.  Als alle 25 personen gearriveerd zijn is het nummertjes trekken, ik moet als eerste, laat ik nou net nummer 25 trekken = KOPSTEK!  Hiermee zijn we dus lichtelijk in het voordeel, nu moeten we dat uitbuiten! Afgelopen week had ik nog even contact met John en hij wist mij te vertellen dat de fishfinder een watertemperatuur van meer dan 10C aangaf. Dat is belangrijke informatie: boven de 8 C gaan de vissen weer zwemmen en azen en met de temperaturen van de afgelopen week zal het water alleen maar warmer geworden zijn.

Ik besluit om echt alles of niets te spelen en bereid voor mijn doen veel voer voor of eigenlijk veel aas. Ik gebruik 1 kilo droog voer zwart en maak het aan met het water waar ik de hennep in heb gekookt en heb laten kiemen. In dit water doe ik eerst nog een theelepeltje zoetstof en een flinke scheut caramel. Als het voer eenmaal aangemaakt is neem ik ¼ van het geheel en voeg er een hand maden, een hand 4 mm pellets, een hand casters en een hand hennep aan toe. Ik ben van plan om dit in een keer te gaan brengen in de eerste 15 tot 30 minuten en heb daarna nog 4 ½ uur om de vis te vangen. Ik begin met 8 korven en ga daarna over om de 2 tot 3 minuten een korf.

Montage:
Ik begin met een lijn van 50 cm, lijn 14 en haakje 12 , speedkorfje van 30 gram. Ik vis met een heavy feeder met een 3 oz top. Ik gooi na de eerste 8 korven in en de hengel wordt direct in een hoepel getrokken. Het is nog vroeg  dus het dringt niet in één seconde door maar dan valt het kwartje: het water lijkt heel rustig maar er staat een giga onderstroom waardoor de korf niet blijft liggen. Inhalen en een 50 grams korf met loodgewicht aan de zijkant erop: deze blijft ook niet liggen, dan maar 60 gram proberen, die huppelt heel af en toe iets van de plaats maar dat neem ik voor lief.
Als ik dan toch eenmaal tevreden lig met een caster en twee maden krijg ik bij de 2e ingooi al een aanbeet . Ik heb dan al twaalf korven gegooid, maar nu komt m’n eerste platte binnen! 

De eerste helft loopt verder lekker en precies op de helft heb ik vier platten en een voorn en ik heb nog twee vissen gelost. Ik besluit net voor de pauze om over te gaan naar een iets grotere haak en een iets dikkere onderlijn. De vis doet het toch lekker en ik kan altijd nog terug. Ik prop de haak goed vol, resultaat: twee platte van 2,5 kilo per stuk. Na de pauze ga ik door met de grove haken en lijnen en de aanbeten blijven komen alleen verspeel ik de 2e helft zes vissen. Ik probeer er alles aan te doen om dit te voorkomen, langere lijnen, nog grotere haken, kleinere haken enz. maar het helpt niets. Terug naar de 50 cm lijn 16 honderdste haak 8. Ik haal de 2e helft toch nog vijf platten en een aantal voorns binnen.

Ik heb dus enorm lopen schakelen om de juiste afstelling te vinden. Ik ben er kapot van. Maar het resultaat is er. Na de weging blijkt dat het resultaat de eerste  plaats is! Gewonnen!

Gewonnen!

Wat is nu mijn theorie waarom ik ook veel verspeeld heb:
bij navraag hadden er meerdere mensen vis verspeeld, vooral de mensen die aan de overkant visten. De hengel staat al in een hoepel, de vis aast redelijk voorzichtig maar haakt zichzelf op de kromme hengel en het zware lood. De haak pakt echter maar net een velletje doordat ze zo voorzichtig azen. De brasem vocht hard en het waren veelal zware brasems. En ja: dan kun je erop wachten dat je na een aantal slagen de vis verspeelt.

Volgende wedstrijd: Begin Competitie op het Amsterdams rijnkanaal op 10 april