Deze week gooide roet in het eten door de storm, dan maar deelnemen aan de wintercompetitie aan het Amsterdam RijnKanaal ( ARK ). Een enorme bak wind zorgde ervoor dat de schepen meer dwars op het water voerden dan mooi recht door het kanaal, tijdens het opzetten van je spullen moest je ervoor zorgen dat alles goed gezekerd was met scheerlijnen anders waaide het onherroepelijk het water in. Omdat ik op het laatste moment besloot mee te doen aan de wedstrijd had ik eigenlijk weinig in huis, gelukkig heb ik altijd wel hennep en mais in huis en mijn compostbak heeft genoeg wormen. Een handvol maden van vorige vissessies en een paar casters die uit de maden gezeefd werden en een overblijfsel pinkies moesten het voor de rest gaan doen. Voer, tevens van een vorige sessie, haalde ik uit de vriezer en voegde er een handvol micro pellets en 4% gemalen koriander aan toe, ik ga er vanuit dat het biomix geel en biomix zwart was in een  1 op 1 verhouding van Mondial F maar het kan net zo goed turbo black en gewone turbo van van den Ende zijn geweest. Doet er eigenlijk ook niet zoveel toe; vers was het in ieder geval niet.

Meeste vissers hadden voer en aas beter voor elkaar dan ik dat had

.

Om 9.15 ging de toeter, ik gokte op een afstand van 19 meter maar omdat ik op dit stuk van het ARK nooit gevist heb wist ik niet wat ik er van moest verwachten. De wedstrijd was enorm taai, veel werd er niet gevangen en toen ik na 1 ½ uur nog geen beet had gehad besloot ik na de 26 meter te gaan, geen goeie keuze want na 3 x inhalen wist ik dat ik precies op een plek lag waar veel vuil en rotte bladeren zich ophoopten, ik ging terug naar de 13 meter lijn. De 13 meterlijn leverde direct in de eerste worp een mooie dikke bliek op, de hoop dat ik de vis gevonden had zette mij weer op scherp maar helaas was dit ook de enige aanbeet. Ik bleef wel op deze lijn doorvissen met een 80cm onderlijn van 12 honderste en een haakje 12.

Ondanks het weer en de matige vangsten was de stemming toch goed

.

Lastig fotograferen, laat staan vissen

.

Met nog ruim een uur te gaan haalde ik mijn powerfeeder uit het foedraal en met een 60 grams korf probeerde ik het nog even aan de overkant. Tot nu toe was het redelijk rustig geweest met de scheepvaart maar je zult net zien dat juist nu de ene na het andere schip van zowel links als rechts aan kwamen varen. Elke keer ingooien en ophalen zonder echt even te kunnen blijven liggen schiet ook niet op dus maar weer terug naar de korte afstand, nog steeds met een 12 honderste onderlijn maar nu met een haakje 16 met 1 caster en een pinkie ervoor, je weet maar nooit. Terwijl ik de powerfeeder opruim zie ik een kleine tik op de top, als deze niet doorzet haal ik op, pinkie uitgezogen en caster eraf, moet je maar opletten! Gooi opnieuw in en moet nog even de klep van de auto dicht doen i.v.m de harde wind, haal even later de korf binnen, alles eraf, nog meer balen, gooi opnieuw in en krijg vrijwel direct een aanbeet. Ik sla rustig aan en aan de andere kant voel ik een mooi gewicht, duidelijk een brasem. Mooi deze is binnen, gooi snel weer in en krijg een hele vreemde aanbeet, direct als de korf de bodem raakt, een soort elektrische schok en de aanbeet is over. Wat was dat? Later hoor ik dat er verschillende palingen zijn gevangen waarschijnlijk dus ook een paling geweest, toch raar midden in de winter, nou ja eigenlijk meer herfst.

Er werden verschillende palingen gevangen

.

Als  de toeter gaat, wat het eind van de wedstrijd aangeeft,  baal ik omdat ik niet scherp gevist heb en dus een aantal beten niet gezien heb en dus minder vis in het net heb dan zou moeten. Maar tijdens het wegen blijkt dat mijn 2 vissen toch nog goed zijn voor de 2e plaats. 210 gram meer en ik was eerste geweest!

Hier moesten veel deelnemers het mee doen. Harm ving er drie.

.

Volgende wedstrijd toch maar beter voorbereiden en een vers voertje maken en misschien een bak pieren meenemen? Over 2 weken ben ik er weer bij of het moet nog eens heel mooi weer worden om toch de snoekbaars te belagen.

Ben Hakstege

NB: Namens de Dutchanglers: Ben, we denken dat je ook niet meer gaat snoekbaarzen gezien de fijne temperaturen nu……..

De eerste visdag vindt plaats op 13 Juni. Nadat ik Judith af zet bij een vriendin, ze gaan een midweek naar Londen, rij ik door naar de trailerhelling. Een dag met Michel een groot en onbekend water op. Shadvissen, en dan vooral werpend, lijkt hier het meest voor de hand liggend en al binnen het uur mag Michel poseren met een fraaie vis. Dat belooft wat!

Vlotte start

We vissen verder maar de vlotte start bleek een valse voorbode. Het blijft uren stil en de snoeken lijken wel van de aardbodem verdwenen. We trollen en werpen, vooral ook zoekende naar interessante stekken. Liefst plantenbedden, maar die vinden we in eerste instantie niet. Als we tegen de avond dan uiteindelijk een groot wierbed vinden met diep water ernaast, haak ik een bak van een snoek op een 9″ Fox shad. Ik sla mijn jerkbaithengel werkelijk hoepeltje rond maar na één flinke kopstoot is het weer gedaan… Sjuus… Dat was overduidelijk een gigant!

Met de I-pilot rustig sturend vissen we de diepe kuil verder af. De hele dag hangt er al een magnum bulldawg onder de boot. Nu liggen we bijna stil als ik plots de ratel hoor gieren. Ik duik op de zwaar bonkende hengel en hijs aan op wat opnieuw een zeer grote snoek blijkt te zijn. Mega kolk en gelijk vol gas de diepte in. Recht onder de boot blijft ze hangen, geen beweging in te krijgen. Dan begint een stevig potje kopschudden en… los… Ik moet er even gaan zitten. Twee giganten in een half uurtje, wat een topdag had kunnen zijn eindigt in mineur. We krijgen geen tik meer die avond, helaas…

De week erna kom ik aan het einde van mijn afstudeerperiode. Nadat ik mijn eindpresentatie houd bij Vuyk Engineering Rotterdam stap ik snel in de trein. Jan Willem komt een weekend over en ondanks de barre weersvoorspellingen besluiten we er vol voor te gaan. Wel moet ik eerst nog even aan de knutsel, de spiegel van mijn boot blijkt namelijk vol water te staan en daar wordt hij niet bepaald beter van… Ik kit wat loosgaatjes dicht, de spiegel moet immers leeg, en hoop op het beste… Helaas, de boot ligt de volgende morgen direct weer vol…

Die dag is echter wel een mooie. Met windkracht 7 is het buffelen geblazen maar gelukkig laat de vis ook met enige regelmaat van zich horen. Tot 16:00 uur althans, want daarna krijgen we geen stootje meer. Vooral de cola kleurige bulldawg is erg in trek en wint het van de jerkbaits, die sowieso al vrij moeilijk te vissen zijn bij driftsnelheden van 2,5-3 km/h. Zelfs de driftzak kan ons niet meer helpen nu!

Welkome verassing op de 9" Bulldawg!

De gids lokt, de gast vangt...

Mooie dikke 80-er

Bovenstaande vis kent een grappig verhaal, vlak voor de boot mist ze mijn bulldawg, waarna Jan Willem vakkundig zijn Flatboy naast de boot stil laat vallen. Nog voordat ik met mijn ogen kan knippen knalt de vis er vol bovenop en mag even later poseren. Een waarschijnlijk kuiken of rat was de jerkbait al voor gegaan.

Onder deze zware omstandigheden telt elke vis dubbel!

De enige vis die die dag voor de aasvis kiest is wel direct de grootste van het weekend. Een meter plus één maar niet direct moeders mooiste. Wel een sterke vis die de Casting Corner goed doet buigen.

Niet moeders mooiste, maar wel de grootste van het weekend

Playing hard to get!

Een spectaculare vis was ook deze hierboven. Weer wordt mijn bulldawg bij het uit het water trekken op een haar na gemist. Ook deze keer ligt Jan Willems jerkbait in een split second naast de boot, maar er volgt geen reactie. Dan, wanneer Jan Willem zijn jerkbait uit het water trekt, vlamt de vis er vol onderdoor. Nu is het mijn bulldawg die direct naast de boot ligt en ik draai een stuk of 5 ‘figure eigths’. De vis lijkt gevlogen en ik maak me klaar voor een nieuwe worp, trek de bulldawg uit het water en… De vis komt er vol achteraan om hem in de lucht alsnog te grijpen. Geweldige aanbeet en een prachtige snoek!

De tweede dag zijn de omstandigheden hels. Vijfenzeventig millimeter regen in de boot en constant windkracht 7, met vlagen tot 8. Ik werk me suf om de boot onder controle te houden en van echt scherp vissen is geen sprake. ‘s Ochtends vroeg vangt Jan Willem een visje, tussen de middag missen we beide kort achter elkaar een beuk op groot rubber. Voor mij lijkt de dag zonder vangst te gaan eindigen, totdat ik tegen vieren alsnog een mooie vis haak op weer die cola kleurige bulldawg. Het beste aasje van het weekend! Bovendien een vis die erg veel voldoening met zich mee brengt gezien de hoge inzet!

Bij het sluiten van de markt toch nog een knappe vis!

De eerstvolgende visdagen worden alsmaar taaier. Twee avonden langs de rivier leveren geen enkele vorm van actie op. Het lijkt wel uitgestorven en ook de normaal reeds aanwezige plantenbedden ontbreken grotendeels… Drie dagen op groot water brengen wat visjes in de boot, maar het is allesbehalve wild. Samen met Ate, moderator van het roofvisforum, vis ik een dag op kraakhelder water. Kunstaas willen ze niet zo graag, maar op aasvissen krijgen we nog een paar aanbeten. Mijn nieuwe onderwatercamera komt deze dag goed van pas. Zowel onder, als boven water trouwens…

Kraakhelder water...

Met beide 2 vissen, waarvan 3 erg klein lijkt het wederom een matige dag te worden, totdat in de avond mijn dobber met bruut geweld mee gesleurd wordt. Gezien het kleine formaat aasvis besluit ik direct te slaan op wat er uit ziet als een grote snoek. Dan gaat alles mis! Nog voor ik de snoek voel wordt de lijn zo doorgesneden. Wat krijgen we nou?! Voor de tweede keer deze maand moet ik er echt even bij gaan zitten. Zuurder wordt het niet! Ik begrijp er ook geen snars van met in totaal ruim zestig centimeter staaldraad! Enige verklaring kan zijn dat de snoek de aasvis zo hard van onderen gepakt heeft dat deze de gehele onderlijn heeft slap gezwommen… Balen, ontzettend balen…

Dan is het zo ver, mijn afstudeerpresentatie op school en hij loopt als een trein. Met een prachtige 8 rond ik mijn studie HBO Scheepsbouwkunde af en mag mij vanaf nu dus ingenieur noemen. Een contract had ik al liggen bij Peters Shipyards, dus ook qua directe toekomst ziet het er allemaal gunstig uit. Dan alleen nog huisvesting, samen met Judith ben ik al maanden op zoek naar een huis. Plots is daar die mogelijkheid, een bovenwoning in de binnenstad. Ondanks de hoge huurprijs besluiten we er maar voor te gaan, veel andere opties zijn er niet en dit bevalt gewoon goed…

…Betekend echter wel dat mijn twee weken ’visvakantie’, voordat ik begin met werken, in rook op gaan. Geklust wordt er tot in de late uurtjes en terwijl ik dit schrijf hopen we de laatste dingetjes af te ronden en dan eindelijk samen te gaan wonen. Grote veranderingen dus, maar zeker positief!

Twee weekenden wordt er niet gevist en dat bevalt me eigenlijk helemaal niets… Ook de boot blijft problemen geven en ik moet er een beste sloot kit en epoxy tegenaan smeren om hem weer waterdicht te krijgen. Overuidelijk een tijdelijke oplossing, want die kit zal het geen jaren vol gaan houden… Na tien jaar trouwe dienst toch  erg vervelend, maar hij kan er weer tegen. Voorlopig…

Op maandag bel ik Hendrik Jan of we er niet even een avondje op uit kunnen. Even die verflucht uit de neus spoelen met frisse lucht. Therapie, kun je ook wel stellen… Opties worden besproken en we besluiten een poging te doen op de meerval. Nog steeds was het me maar niet gelukt om er één te landen, hoewel ik er al wel een aantal heb mogen aanvoelen aan de andere kant van de lijn. Deze avond gebeurd het dan eindelijk en er gaat, al na een half uur, een ‘snor’ aan de wormen hangen. Stevig potje touwtrekken en dan ligt ze klaar. Hebbes!

Tussen het klussen door dan toch eindelijk die eerste meerval!

Ik blijf ze oerlelijk vinden, maar daarom niet minder mooi...

Met 120cm nog niet bepaald een reus maar aan de andere kant geeft dat nog een goede meter ruimte tot verbetering, elk nadeel heb ze voordeel was het toch? :)

Zo, dat was het wel voor de afgelopen maand. Ik hoop er de komende weken weer tegenaan te kunnen. Afgelopen weekend genoeg sms-jes gehad van een aantal sadistische Dutchanglers om het visvuur weer flink aan te wakkeren, dus er moeten nodig want monden gesnoerd worden de komende weekenden…

Groet,
Volkmar Strikkers

Prachtig winterweer en her en der een plukje ijs

.

De boot glijdt in het water en de eerste pluggen “zwemmen” er al snel achter. Ik kies voor grote pluggen die met gemak een flinke snelheid aankunnen; ik wil vandaag niet al te langzaam varen maar veel meters maken, dus vaar ik ergens tussen de 5 en 6 km per uur. Dat dit vandaag wel de manier is blijkt al snel als het eerste kleine snoekje grootheidswaanzin heeft en zich vergrijpt aan de grote plug. Even verderop is het weer raak maar deze snoek weet zich weer te bevrijden van de dreg.

Kleine snoekjes die stoer doen, we kennen ze allemaal

.

Stug doorslepen op dezelfde snelheid levert Marco nog een misser op en mijzelf nog een snoekje; eigenlijk best goed gezien het koude weer en dat het dan wel eens slechter is op de vaart. We hebben dan ook nog steeds vertrouwen op een grote vis. Omdat ik al vier aanbeten heb gehad op dezelfde plug geef ik Marco er ook een en dat werpt zijn vruchten af: op een plateau dat afloopt van 1.8 meter naar 3.2 meter krijgt Marco een enorme beuk op zijn hengel! Snel halen we alle andere pluggen eruit, ik stuur de boot naar het midden van de vaart en dan kunnen we rustig de snoek uitdrillen. En wat voor een snoek! Marco denkt dat ‘ie de meter wel gaat halen, ik zie direct dat hij ver over de meter is maar hij lijkt zo gedrongen omdat ‘ie mega-mega dik is. Nadat de dikke dame op de foto staat en gemeten is gaat ze snel het water weer in. 1 meter en 9 centimeters! En tonnetje-tonnetje rond. We schatten de vis op 20 pond, YES!

Altijd moeilijk inschatten in het water

Prachtig nieuw PR voor Marco, een dikke kanaaldame!

.

Hierna trollen we nog een paar uur door en doen we nog een plasje aan. We krijgen echter geen stootje meer maar daar malen we niet om: onze dag is allang goed!

.
Ben Hakstege

We hebben onderweg afgesproken. Daar leg ik de spullen bij Michel in de auto en rijden we gezamenlijk door; wel zo gezellig en ook veilig. Hendrik-Jan en Volkmar komen deze dag ook en we zien elkaar op de helling. Daar aangekomen blijkt de wind toch harder te zijn dan verwacht en strak uit het Noorden. HJ en Volkmar liggen er al op en wij besluiten een andere plek dan hen te zoeken, beiden op een luwe plek. Via de telefoon praten we dan wel bij en kunnen we besluiten wie zich bij wie gaat voegen. Het blijkt bij ons te zijn. Michel heeft nog een paar waypoints staan van onze vorige sessie en die blijken opnieuw productief. Knalharde aanbeten volgen wanneer we de shads rustig hangend presenteren. Je hart zit elke keer weer in je keel maar oh-oh wat blijft dat toch heerlijk, die beuken op je hengel!

Knalharde beuken van fraaie snoekbaarzen!

.

De andere boot sluit aan en al snel zien we bij hen ook de hengels krom staan. Toch loopt het niet in de grote aantallen. En irritant genoeg zijn er regelmatig harde aanbeten bij die niet verzilverd kunnen worden. Misschien toch alleen agressie en geen aasgedrag? Een ander verschijnsel is deze dag ook opvallend bij Michel en mij. Een aantal keren wanneer één van ons een vis haakt krijgt de ander ook gelijk beet! Terwijl het tussen die aanbeten vrij rustig is. Waarschijnlijk toch een teken dat de vis er ligt maar inderdaad niet aan het azen is en alleen agressief wordt wanneer er actie in de buurt is.

In ieder geval gaan we om een uur of één maar eens lekker in de luwte liggen voor de traditionele “shore-lunch”, dit keer op het water met de boten zij-aan-zij. HJ heeft lekkere bockworsten en broodjes mee en de soep van een ieder dampt heerlijk! We kletsen lekker bij en besluiten daarna dezelfde plek verder uit te kammen. Ze liggen er, zijn allemaal maats en we hopen dat ze nog even “aan” gaan later op de dag. Zelf besluit ik een sardine mee te laten hobbelen. De bijhengel heeft nog geen snoekbaars opgeleverd en in het verleden zijn er op deze plek wel al lekkere snoeken aan gaan hangen. De zogenaamde “alles of niets” hengel wordt in stelling gebracht!

Michel en ik gaan in ieder geval gelijk lekker na de lunch. De ene na de andere snoekbaars knalt erop en we verzilveren er ook een flink aantal in een korte tijd. Michel haakt er nog een mooie zeventiger bij die flink tekeer gaat. Alle andere vissen zijn dik en maats. Prachtig!

Prachtige 70-er voor Michel en kerngezond!

.

De GPS bewijst zich vandaag helemaal. De vis ligt strak tegen kleine oneffenheden aan en met deze wind erbij komt het erop neer hele precieze drifts te maken over deplekken waar je eerder aanbeten hebt gehad. Dit lukt goed doordat we de sporen op het scherm blijven volgen en we slagen er dan ook in om elke drift wel een aanbeet te krijgen. Tijdens één van deze drifts haak ik een vis op mijn shad. Hij knalt erop, ik sla aan, de vis hangt even en schiet los. HJ, die vlak bij ons ligt, lacht me uit en roept dat ik “eens moet leren vissen”. Goed, dat zijn nou mijn vrienden…. Op dat moment zie ik een kleine tik op mijn sardine hengel! Ik haal gelijk de reel van de lijnratel waardoor de vis vrij lijn kan nemen. Michel neemt mijn andere hengel over en ik sla aan, in een lekker massief gewicht! Een fijne dril volgt en een mooie dikke snoek laat zich zien. Snel ermee op de gevoelige plaat en met een flinke klap en een plons water in mijn gezicht schiet ze weer weg. Wat is het toch geweldig als je plan lukt! En wat een lekkere dag; mooi snoekbaarzen, een fraaie snoek en gewoon lekker zitten vissen in de mooie vismachine van Michel, heerlijk!

Prachtige snoek op de "alles of niets" bij-hengel met sardine!

.

We vissen nog even door maar in tegenstelling tot wat vaak gebeurt op dit water blijft het avondoffensief uit. In het licht halen we daarom de boten er nog uit en rijden we terug naar huis. Nagenietend van een lekkere dag op het grote klotsende water.

John Smit

Het varen is geen pretje, ondanks de spray rails op de boot waait het opspattende water me onophoudelijk in het gezicht en ik heb geen andere keus dan het gas eraf te halen en het het rustig aan te doen. We besluiten om geankerd wat bekende stroomnaadjes en kribben af te vissen omdat het er niet naar uitziet dat we varend op de elektro de boot op de plek kunnen houden.

Toch blijkt na een minuut of 10 dat een 12 kilo plaatanker ook zo zijn grenzen heeft aangezien we continu de rivier ingeblazen worden en we de boot niet op de stek kunnen houden. Het subtiel met shadjes en loodkopjes van 7 gram aftikken van het stroomnaadje daar zullen we het maar helemaal niet over hebben.

Dan maar met grof geschut, 28 grams koppen en backtrollen op de buitenboordmotor. Als ik mijn shadje laat zakken naast de kribkop voel ik hoe deze meteen word onderschept en inderdaad heeft een snoekbaarsje van het formaat komkommer mijn shadje te grazen genomen, snel weer terug om groter te groeien.  Hierna proberen we nog diverse drifts maar we weten geen beet meer te krijgen.

Na wat overleg besluiten we een hogerop gelegen rivierplas uit te proberen, op deze plas heb je ook wel last van de wind maar daar is het toch wat minder kritisch dan op de rivier.  Onderweg naar de plas zien we een ongeladen vrachtschip dat door de wind bijna op een krib wordt geblazen. De schipper weet maar ternouwernood en door veel gas bij te geven zijn schip uit de stenen te houden. Wij passeren hem bovenwinds waarna ik de boot de sporen geef.

Op de rivierplas is de wind extra goed merkbaar en met de elektro op standje 7 probeer ik een taludje te houden. Dat lukt nog aardig goed hoewel de windvlagen ons af en toe wat uit koers blazen. Het is Jeroen die uiteindelijk aan weet te slaan op wederom een klein visje. We vervolgen onze weg, bevissen nog wat andere taluds maar weten geen aktie meer uit te lokken.

We besluiten een stukje water op te varen wat we normaal altijd links laten liggen, normaal kun je hier met de boot ook bijna niet op maar door het relatief hoge water denken we het nu wel net te halen. Jeroen stapt in het water en houd de boot op koers terwijl ik met opgetrimde motor de boot door een kleine opening heen loods. Eenmaal op iets dieper water proberen we te beredeneren waar de vis zou moeten zitten. Na wat omzwervingen kiezen we voor de kant waar de wind op een vrij scherp taludje staat te beuken en het water flink door elkaar wordt geklotst.

Al speedjiggend probeer ik de boot op de goede diepte langs de windkant te varen wanneer Jeroen plotseling aanslaat op een harde aanbeet. Zijn shad is op een diepte van 3 meter flink te grazen genomen en een fraaie vis biedt flink tegenstand. Aangezien we beiden niet zo veel weten van dit stukje dode rivierarm en dus ook geen idee hebben wat er zwemt is min of meer  instant succes toch best aangenaam.

Mooie onverwachte maatse vis

Enkele tientallen meters verder weer een aanbeet, deze wordt gemist maar de volgende blijft wel hangen. We besluiten voor anker te gaan en de zaak eens flink uit te werpen. Dit levert al snel een aantal aanbeten en ditto vissen op. Als de beet er een beetje af is besluiten we het weer speedjiggend te proberen en ook nu weten we nog een serie mooie vissen te vangen.

Als het tegen het donker loopt zien we vis jagen op ca een halve meter tot een meter water en met de elektro op de hoogste stand en de buitenboordmotor uit het water scheren we een paar keer over het ondiepe heen waarbij we nog een paar fraaie vissen weten te landen.

Als het echt bijna donker is maken we nog wat hachelijke momenten mee als we de rivier weer op willen varen. Het water is inmiddels toch weer wat gezakt in de paar uur dat we erop gezeten hebben en slechts met veel moeite krijgen we de boot weer de rivier op. Uiteindelijk 4 uur gevist waarbij we een hele fraaie serie vissen weten te landen. Toch een unicum in dit jaargetijde met al het beschikbare jongbroed. Het maakt in ieder geval al die keren dat het niet liep weer meer dan goed.

Werpend gevangen

Dikkertje

Mooie 60-er

Fraaie vissen in heftig weer

Ik zal in dit artikel een viertal technieken beschrijven die met de driftzak goed toepasbaar zijn en waarmee je de meeste vistechnieken in kunt zetten. Er bestaan namelijk veel manieren waarop je een driftzak kunt inzetten waarbij mij opvalt dat sommige technieken wel heel ver gaan (met soms twee driftzakken en een elektromotor ernaast om volledige controle over de boot te hebben). In het bijzonder in de USA vind je dergelijke technieken vaak terug. Ik geloof zelf niet zo in al die complexe trucjes. Goed nadenken over welke vistechniek je wilt toepassen, waar je wilt vissen op een water en in welke richting maken dat je met een paar basistechnieken elke situatie aankan.

Eerst iets over de driftzak zelf.
Er zijn er diverse te koop. Belangrijkste bij de driftzak is de keuze van de grootte, lees: de diameter van de opening. Die bepaalt de weerstand in het water en dus hoeveel snelheid die de driftzak uit de boot kan halen bij een drift. De insteek hier is: beter te groot dan te klein! Ook de opbouw van je boot speelt een rol; een hoge boot met een huif vangt meer wind dan een slanke aluminium boot. Maar nogmaals: beter te groot dan te klein!

Ook is het belangrijk een driftzak te kiezen die makkelijk aan de boot te bevestigen is. Daarnaast moet er op de driftzak een bevestigingspunt aan de achterzijde zijn waaraan je een extra lijn kunt bevestigen die je ook aan de boot vastmaakt. Met deze laatste lijn trek je bij het binnenhalen de driftzak achterstevoren uit het water en haal je de weerstand eruit.

voorbeeld driftzak incl. drijflichaam en binnenhaal-lijn

Wat ook handig is is om op het bevestigingskoord een drijflichaam te plaatsen. Mocht je dan een keer snel de driftzak los moeten gooien dan blijft hij drijven! Sommige fabrikanten bieden dit als accessoire aan. Zelf heb ik als driftzak de grote versie van Drift Control. Een kwalitatief hoogstaande driftzak gemaakt van licht soepel materiaal dat ook compact is en snel droogt.

Het gebruik van de driftzak
Zoals eerder gezegd kan de driftzak op verschillende manieren worden ingezet:
1. om de boot via backtrollen gecontroleerd op een plek te houden (de Noorwegen “truc”)
2. om de boot een lage snelheid te geven bij een drift
3. om de boot in een stromende rivier voor anker strak op de stroom te leggen
4. om de snelheid bij trollen lager te maken

Ik zal deze vier mogelijkheden in dit artikel kort toelichten. Hiermee zou je in staat moeten zijn om de driftzak in nagenoeg elke situatie adequaat in te zetten.
1. De boot gecontroleerd op een plek houden via backtrollen
In deze situatie wordt de driftzak aan de voorzijde van de boot bevestigd en staat de benzinemotor in zijn achteruit. We varen met de boot achteruit tegen de wind in. Door een juiste balans te zoeken tussen gas geven/in stationair zetten en sturen kan de boot precies boven het gekozen punt gehouden worden. Ook kan bijvoorbeeld eenvoudig en rustig achteruit een talud afgevaren worden. Wordt de snelheid te hoog dan zet je de motor even in stationair, wordt de snelheid te laag (bijvoorbeeld omdat de wind toeneemt) dan geef je iets gas bij. Zie ook het plaatje.

Tijdens onze Noorwegen trip had ik in één hand mijn hengel, bediende ik met mijn andere hand motor en stuur en keek ik op de GPS om te zien of we op het gekozen waypoint bleven liggen. Het vergt wat oefening maar als je dit door hebt ga je vangen!

Risico:

als de boot met de wind meegeblazen wordt gaat de driftzak onder de boot door en kan in de motor komen, oppassen dus! Om dit te voorkomen kun je lengte van de driftzak en terughaallijn zo inkorten dat ze niet langer zijn dan de bootlengte!

2. De boot een lage snelheid geven bij een drift
In deze situatie gebruik je de driftzak om een gecontroleerde drift te maken over een vooraf bedacht traject. Bijvoorbeeld over de breedte van een plas of langs een oever waarbij je rustig de kant wilt uitgooien. Je vaart dan altijd eerst tegen de wind naar de plek waar je de drift wilt laten beginnen. Op dat punt gaat de driftzak in het water en zal deze de snelheid lager houden tijdens de drift door de weerstand die hij in het water oproept. De plaats waar de je de driftzak aan de boot bevestigt hangt hierbij af van de vistechniek die je wilt gebruiken. Wil je bijvoorbeeld slepen met dobbers en naar de dobbers kunnen kijken dan zal de driftzak daar geplaatst moeten waarmee de boot op de gewenste manier door de wind drift. Bijvoorbeeld in het midden van de zijkant als je zijdelings naar de dobbers wilt kijken of aan de achterzijde als je naar achteren wilt kijken. Hetzelfde geldt voor een gecontroleerde drift om een oever uit te werpen. Ook dan zul je willen nadenken hoe je gaat gooien en dus waar de driftzak wordt geplaatst. Hou hier ook rekening met de positie van je vismaat.

3. Om de boot in een stromende rivier voor anker strak op de stroom te leggen
Wanneer je vanuit de boot op een stromende rivier wilt vissen dan is het noodzakelijk dat de boot “strak” in het water ligt. Anders slinger je alle kanten op. Om dit te bereiken kies je allereerst de plek waar je voor anker wilt gaan. Een veilige plek natuurlijk!! Dus uit de route van de scheepvaart. En hou er rekening mee dat op sommige riverien helemaal niet geankerd mag worden. Zodra je voor anker bent gegaan laat je de driftzak rustig aan de achterzijde overboord gaan. Wel de driftzak eerst aan de boot vastmaken, de druk van het water kan op de rivier groot zijn. Je zult vervolgens merken dat de boot zich gaat richten en uiteindelijk strakgetrokken tussen driftzak en anker mooi blijft liggen.

Deze techniek leent zich uitstekend voor het uitwerpen van bruggen. Ook het aanbieden van aas onder dobbers werkt perfect. Je kunt in dat geval ook sideplaners gebruiken waardoor je meer spreiding krijgt van de dobbers! Voor anker op de rivier heb ik onder andere meerval gevangen, barbeel en steur in de USA op de Columbia rivier!

voor anker met driftzak; steur vangen in de Columbia River USA

4. Verlagen van de snelheid bij het trollen
In sommige gevallen is de snelheid van het trollen met kunstaas op de benzinemotor te hoog. Bijvoorbeeld wanneer je een kanaal afvaart en je hebt windkracht 5 in de rug. In dat geval kun je de driftzak ruim achter boot hangen. Hierdoor zal de trolsnelheid flink afnemen. Je moet er dan wel rekening mee houden dat de boot minder snel reageert bij het sturen. En dat de lijnen langs de driftzak naar achteren lopen hetgeen bij een aanbeet of wanneer je binnenhaalt in de gaten gehouden moet worden.

Gecontroleerde drift die leidde tot een mooie kabeljauw

Conclusie:
De driftzak biedt dus een aantal mogelijkheden die het vissen effectiever maakt. In sommige gevallen heeft dat echt het verschil gemaakt tussen vangen en niet vangen. Je moet er wel rekening mee houden dat enige oefening vereist is. Maar zodra je de technieken beheerst weet ik zeker dat je je vismogelijkheden onder diverse omstandigheden verruimt en dus meer gaat vangen!

Zondag eind van de morgen ondanks de wind toch nog een poging gewaagd…. Met jeroen in de boot en Michel in eigen boot….

We kunnen wel zeggen dat ze los waren… als ik me niet vergis was het eindtotaal 15 snoeken op deze dag en een fikse snoekbaars voor Michel. Daarnaast nog het nodige gelost dus een actierijk dagje.

Size doesn't matter

Jeroen met een fraai getekend exemplaar

Dikke 80-er

Kop van een metervis maar niet groter dan 95cm