Dagje ‘veldstudie’

By on 24 januari, 2010 0 240 Views

Het blijft maar bij vriezen, sneeuwen en andere winterse ellende. Een keertje
sneeuw is leuk, net als een weekje ijs, maar zo langzamerhand begint
het me toch behoorlijk de keel uit te hangen allemaal. Had ik gehoopt
net voor het vervolg van mijn studie nog een paar dagen flink te kunnen
vissen, het lijkt bijna niet te mogen. Snoekvissen is al helemaal geen
optie en zodoende blijven het nog even stekels in plaats van tanden
op deze website.

Vorig jaar kwam ik via Hendrik Jan in contact met Roel. Toen ik half december
op jacht ging naar een nieuwe dieptemeter tipte Hendrik Jan mij dat
Roel waarschijnlijk wel wat voor me kon regelen. Een paar weken later
kwam het bericht dat de dieptemeter binnen was. Een visdag werd gepland
en gekozen werd voor het Noordzeekanaal, dat ligt in ieder geval zeker
niet dicht. Daarnaast komt er een hoop drijvend staal voorbij en kon
ik zodoende alvast weer warmdraaien voor mijn studie. Veldstudie zullen
we het maar noemen haha!

Op zaterdagavond lijkt het weer echter toch nog roet in het eten te gaan
gooien. Het begint weer te sneeuwen en chagrijnig bekijk ik de weersvoorspellingen
nog eens. We besluiten de volgende ochtend vroeg even te bellen, om
dan de visdag te verlaten dan wel af te blazen.

Om vijf uur gaat de wekker. Buiten is het wit, erg wit…… Er is toch
weer een paar centimeter gevallen en op zondagochtend ga ik onder deze
omstandigheden niet graag de weg op. Ik sms Roel even dat we rond half
negen nog eens kijken en duik weer terug het bed in. Gelukkig is er
geen sneeuw meer bijgevallen en bovendien is de temperatuur voldoende
boven nul om de rit te wagen. Spullen in de auto en gaan!

Als we tegen half elf bij de helling komen staan er al een aantal lege trailers.
De helling zelf is keurig schoon, waarvoor dank. Zo heeft het ook weer
een voordeel om wat later op pad te gaan. De boot wordt snel klaar gemaakt
en even later varen we het kanaal op. Eindelijk weer vissen. Heerlijk!

Eenmaal op de eerste stek kunnen de shads overboord. Ik had vorige week bij
Synco nog wat nieuwe Fin S shads besteld en naast het oh zo vertrouwde
poskleurtje wilde ik nu nog wat voor de avonduren. Oranje buikje met
donker rode rug leek me wel wat. Kreeg een mailtje dat ze toch niet
zo best gelukt waren uiteindelijk, rug was roze geworden in plaats van
rood. Toen ik de foto zag vond ik ze zo lelijk dat ik ze wel moest hebben.
Als zo’n maf kleurtje niet vangt weet ik het niet meer…

Het nieuwe kleurtje gaat dan ook gelijk aan de onderlijn, terwijl ik aan
de bijhengel een poskleurtje vis. Het eerste uur verloopt rustig en
we moeten even zoeken naar de diepte waarop de vis zich bevindt. Hier
en daar een twijfelachtige tik maar echt wild is het niet. Verkassen
dus maar, kijken of ze elders wel willen.

Op de volgende stek gaan weer de shads naar de bodem en nu is er toch vrij
snel actie. Een mooie droge aanbeet en de eerste baars is een feit.
Vanaf dat moment begint het een beetje te lopen en krijgen we hier en
daar een aanbeet. Opvallend is gelijk dat juist dat lelijke roze oranje
shadje veel meer in de smaak lijkt te vallen dan wat dan ook, want na
een tweetal uren sta ik al op een visje of 8 terwijl Roel het met drie
vissen een stuk moeilijker heeft. Snoekbaarzen, baarzen en ook een bot
wisselen elkaar af wat het toch leuk vissen maakt. Geen monsterlijke
formaten, maar gewoon leuk gevarieerd vangen.


De eerste vandaag


Roel opent met een fraaie 38cm baars


Bot gevangen…

De dag loopt lekker door en eigenlijk elk half uur komt er wel een visje
uit bij mij. Ik stel dan ook voor dat Roel ook zo’n roze oranje shad
pakt, maar dit voorstel slaat hij af. Eigenlijk ook te gek voor woorden
dat ze alleen dat kleurtje zouden willen, maar anderzijds maakt het
niet uit wat ik aan mijn bijhengel hang, aanbeten krijgen doe ik niet.
Ook bij Roel blijft het bij hier en daar een frommelig beetje, terwijl
mijn shadje steeds diep weg gezogen wordt. Zo wordt dat mislukte kleurtje
opeens een topkleur?!


De oranje roze Fin S werd steeds met veel overtuiging gepakt!


Spannend gezicht zo in de mist

De dag verloopt vlot en de gesprekken over van alles en nog wat volgen
elkaar op. Het is eigenlijk best lekker buiten, beetje mistig, vrijwel
windstil en een graadje of vier. Helemaal geen straf als je ook hier
en daar een visje pakt. Tegen half vier besluiten we nog een stek aan
te doen en er dan een einde aan te breien. Voor de files en nieuwe sneeuwbuien
weer thuis, dat is een mooi streven.

Als de boot eenmaal stil ligt zet ik bijhengel, inmiddels voorzien van een
door Synco gegoten culprit, in de steun en vervolgens gaat de beugel
open. Verticaalstokje erbij, reel in de vrijloop. Ow, shad is op de
bodem, beugel dicht. Ik kijk weer naar mijn verticaalstok als tot mijn
verbazing de bijhengel maar blijft stuiteren. Het duurt niet lang tot
het tot me door dringt dat er dan toch wel iets vissigs aan de hand
is en snel gris ik de hengel uit de steun. Hangen en goed ook!

Eindelijk mijn eerste vis op de Special Shad van Luc Coppens. Een stok die ik
voornamelijk voor het werpend vissen op groot water heb aangeschaft,
iets wat er tot nu toe nog niet van gekomen is. De vis doet echt goed
zijn best en het betreft duidelijk een forse vis. Na een potje stevig
stompen en enkele korte uithalen komt ze boven. Een dikkertje! Snel
het rubbernet eronder en hebbes!

Ik tref het wel vandaag, mijn eerste dag op dit water en dan gelijk een
mooie dikke vis vangen. 70cm rond en lekker zwaar gebouwd. Snel op de
foto en terug er mee.


Absoluut een bonusvis!


Schitterende stevige 70er

We proberen het nog een half uurtje. Ik vang nog een baars en een paar
snoekbaarzen bij en gelukkig is er ook voor Roel nog wat actie. Tegen
vijven lieren we de boot weer op de trailer waarna Roel mij afzet bij
de carpool plek. Met zo’n 15 vissen voor mij en 5 voor Roel een prima
score op deze korte visdag, helemaal met die mooie bonusvis erbij. Volgende
keer iets beter verdeeld en dan is het helemaal super. Roel, bedankt
voor de dieptemeter-service en de gezellige dag. Doen we nog eens over!


Voor Roel nog een mooie baars


En ook ik sluit af met ridder Perca

Groet,
Volkmar Strikkers en Roel Orsel

Gerelateerde artikelen:

Next Post

Vissen in troebel water

25 januari, 2010 0
Leave a comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *