Eindelijk! Een nagenoeg windstil weekend in de vooruitzichten. Dat ik op zaterdag met HJ zou gaan vissen stond al vast, maar een precieze omschrijving van het ‘vangplan’ stond nog niet. Niets leukers dan gedurende de week dit plan in een vorm te gieten. Gezien de weersvoorspelling zijn we er al snel uit dat het groot water gaat worden. Takke-eind rijden, maar deze kans kunnen we domweg niet laten schieten.

Het is kerstvakantie, twee weken maarliefst kreeg ik van mijn baas. Dat wordt een goede balans tussen vissen en verplichtingen, zo had ik in gedachten. Geen ijs, niets houdt me tegen… Of toch? De voorspellingen zijn bar en boos. Wind, storm, regen… Allemaal ingrediënten om ook zonder ijs niet op pad te kunnen.

Het is dinsdagavond. Nog even afwassen en dan bezig met het verslag van afgelopen zondag. “Ik ruik een brandlucht”, zegt Judith. Een klein uur later moeten we ons huis uit. De kamer vult zich langzaam met rook en stank…

Zondag morgen, het is rond half negen,

Buiten dikke wind, valt dat even tegen!

Half oktober, mijn Minnktoa (gevolg van niet plakkende plakletters) krijgt steeds meer problemen. Klapt bij het backtrollen uit het water. Er wordt een afspraak gemaakt met EVIN, motor terug voor reparatie. Jaren zonder elektromotor gevaren en nu voel ik me ‘gehandicapt’. Gewenning is een raar iets.

Het weekend, zo rond de 20ste oktober. Mysterieuze krachten zorgen er voor dat juist dan de echt grote snoeken los gaan. Maar, je moet wel de juiste weersomstandigheden treffen. Als alles klopt kunnen er bizarre dingen gebeuren. Wat te denken van een doublet 120ers op één dag? Hendrik Jan en ik beleefden het, twee jaar geleden.